
Mijn bestuur moet bezuinigen want er is meer uitgegeven dan binnengekomen.
Ik zie advertenties voor financieel deskundigen verschijnen, ik hoor verontrustende opgelaten ballonnetjes.
Het Kennisnet-ambassadeurstraject is verzet naar de woensdagmiddag.
Maar ik geloof dat er verder nog niet zo is bezuinigd op ICT.
Joost Geraets (beter bekend als JoG) mailde me
een artikel: Het kan zuiniger en beter, dat ICT in het onderwijs.
Zuiniger? Ik loop de punten even door.
- Stop met het kopen van software. Gebruik gratis alternatieven. Er is een schat aan gratis software. Je hoeft niet eens te zoeken. Heeft Kennisnet al voor je gedaan.
- Gebruik webbased software. Ik roep nog maar eens blij: Wiki's! Maar er is zoveel meer. En ieder jaar struikel ik over nog meer, nog leuker, nog toepasselijker.
- Dat kan best op ouwe computertjes. De nieuwste software vraagt om de nieuwste apparatuur. Maar als je meer online werkt, zit de bottleneck steeds vaker in je internetverbinding. (Of, zoals bij mij op school, in je krakkemikkige netwerk) Voor de avontuurlijke ICT-er is er de mogelijkheid om alle beige beestjes aan een LINUX-netwerk te hangen. Kunnen ze mee tot ze uit elkaar vallen. Maar de meeste juffen komen niet zo makkelijk aan die kennis.
- Werk met de apparatuur van de leerlingen. Die is in het basisonderwijs nog even niet aan de orde. Ouders vragen een repressief beleid. En voor veel kinderen is hun phone nog zo nieuw dat ze er de logische dingen niet mee kunnen. Maar in het VO is dit wellicht een hele goeie.
- Beheer je internet-connectie. Dit is er ook eentje voor het VO, denk ik. Bij de meeste basisscholen wordt de internetverbinding geregeld door het bestuur. Wel vind ik de verwijzing naar de rechten van het kind grappig. De Nederlandse vertaling is veel duidelijker op filters gericht dan de Engelstalige.
- Koop geen informatie. Leer (kinderen) omgaan met wikipedia, wikikids, youtube.
- Juffencursussen de deur uit. Daarvoor heb je communities, Twitter, Hyves voor bepaalde leerjaren, Teachmeets. Alles veel beter op persoonlijk niveau, direct toepasbaar, geen theoretisch geneuzel, netwerkleren. Kost niks.
- Juffen aan het stuur. Als je met de ene toepassing niet kunt werken, zoek je een betere. Juich eigenwijsheid van juffen toe, want in plaats van het angstige "kan-ik-dat-wel?" krijg je onderlinge gesprekken over "ik-heb-dat-zo-gedaan".
- Schakel ouders in. Als ze wat kunnen en willen doen, duw je ze een taak in handen. Online taakjes kunnen anywhere, anywhen als d'r maar internet is.
- Blog en Twitter over wat JIJ doet. Nog voor andere juffen tegen jouw problemen aanlopen, kennen ze jouw oplossing. Leg als school de nadruk op kennis delen met kinderen EN met anderen. Het maakt dat je je oplossing beter onthoudt, verbetert je leren EN helpt andere juffen.
Het moge duidelijk zijn: het kan zuiniger.
Maar is het ook beter?
- Kinderen zouden thuis de oefeningen moeten kunnen doen die je ze op school leert. Dat kan als je veilige links naar de software op de schoolsite zet. Zo jaag je ouders niet onnodig op kosten.
- Maak van je leerlingen geen achteruit-leunende consumenten. Het creëren van mindmaps, samenvattingen, het leren wáárom dingen zo gaan helpt het onthouden meer dan geestdodende herhalingen. Actief leren, daar gaat het om.
- Leer kinderen informatie te vinden op internet in plaats van voorgekauwde sites voor te schotelen waar ze thuis niet bij kunnen. Juffen worden om de oren gewapperd met rijke leeromgeving. Nou de omgeving IS hartstikke rijk, je moet kinderen de rijkdom leren ZIEN.
- "Juf leert van juf" is echt een veel efficiëntere manier van het verspreiden van kennis. En ongemerkt kom je makkelijk aan je uren professionele verdieping, gezellig Skypend met een juf aan de andere kant van het land.
Zuiniger, beter onderwijs, QED.
Dankjewel voor het artikel, JoG. Ik zoek nog een open source summerschool, kan ik bij jou terecht?
("Open Source, save the bucks" van
Br3nda's Flickr photostream)