Ik werd afgelopen week geïnterviewd door iemand van mijn bestuur, over wat ik zoal doe en wat ik vind en waarom ik blog.
"We willen een cultuur van gezamenlijkheid kweken," zei mijn interviewster.
"Mensen op verschillende scholen zouden elkaar beter moeten kennen.
Ze zouden elkaar makkelijk moeten kunnen opzoeken om vragen te stellen."
M'n bestuur stimuleert dat door nieuwsbrieven, zowel digitaal als op papier.
Dat is een beetje eenrichting, dus is er sinds kort ook een
Yammer.
Yammer is twitter, maar dan alleen voor mensen uit één bedrijf.
Een cultuur veranderen is niet makkelijk, zegt
Converge magazine.
Tanya Roscorla geeft 4 tips:
- Deel een visie met iedereen van je organisatie. Je visie mededelen is niet genoeg, juffen moeten het gevoel hebben dat het hùn doel is. Het is zoals met het verhaal van Kennedy die door NASA wandelt: Hij vraagt een schoonmaker wat zijn taak is. 'Helpen om een man op de maan te krijgen' is het antwoord.
- Die gezamenlijke visie maak je in gesprekken. Stel vragen en luister naar de antwoorden die je op je vragen krijgt. Je werkvloerprofessionals willen je graag wijzer maken. Alleen praten in opdrachten en antwoorden maakt dat mensen zich niet betrokken voelen bij het gesprek.
- Neem de tijd om te leren in netwerken en geef juffen tijd om te leren van elkaar. Als je het geen tijd geeft, dan weten juffen meteen hoe het met de prioriteit staat: lager dan onze core business, de dagelijkse werkzaamheden.
- Alles wat je wilt dat juffen doen, zul je zelf met veel enthousiasme moeten doen. Het "weet-je-wat-jíj-zou-moeten-doen" hoort bij een tipjescultuur waar juffen zo onderhand geen geduld meer voor kunnen opbrengen.
Ik denk dat Web2 enorme kansen biedt aan het gesprek om één cultuur te smeden.
Maar er is ook een inhaalslag aan de voorkant: eerst leren twitteren.
Client installeren, gesprekken leren volgen en reageren, voor sommige juffen is dat eng nieuw.
Maar vooral het idee dat je, in de tijd dat je je mail checkt of iets opzoekt, je Yammer laat meelopen is anders dan anders.
Backchannels op vergaderingen zouden mooie gelegenheden kunnen zijn om te leren microbloggen.
Daar kun je visueel maken hoeveel informatie je mist, als je niet meedoet.
En daarna moet je hopen dat het bij de cultuur gaat horen.
(plaatje 'Chain of Buckets' geleend van
Caro's Lines)