Ik was bij een workshop van
leraar24.
Ik vroeg de workshopleider waarom leraar24 geen uitspraak deed over wat echt werkt
en wat juffen veel tijd kost en uiteindelijk weinig oplevert, zoals MI.
Er is weinig bekend over wat wetenschappelijk bewezen werkt, zei hij, en wie wil mag een tip opvolgen
waarvan collega's bij ons in een filmpje zeggen dat ze het hebben uitgeprobeerd met succes.
Ik was het niet helemaal met hem eens dat er weinig bekend is over wat werkt.
Enkele dagen later zat ik bij
Het Leren van de Toekomst,
te kijken naar een snelle opvolging van onderwijsgadgets, computertafels, interactieve oppervlakten.
In enkele weken moeten scholen duidelijk krijgen welke nieuwste dingen werken,
welke keuze uit de enorme container vol modernste apparatuur echt helpt bij het leren.
Het maakte niet alleen mij hebberig, ook de zaal wilde eigenlijk alles wel eens uitproberen.
In je schaamte voor die hebberigheid ga je dan al snel kritisch denken:
Wat is de toegevoegde waarde voor het onderwijs? Grotendeels de kracht van Leuk.
Zeker niet de wetenschappelijk bewezen succesvolle aanpakken. Welke aanpakken?
Doing What Works geeft enkele manieren van onderwijs waarvan kinderen veel leren:
- leren en geregeld herhalen
- leren en doen afwisselen
- concreet met het abstracte verbinden
- stel vragen die leerlingen stimuleren om met verklaringen te komen
Een Swinx (zie het filmpje hierboven) kan helpen om leren en doen te combineren,
een computer in je tafel kan onthouden wanneer je je Engelse woordjes weer eens moet bijwerken,
filmpjes kunnen abstract en concreet naast elkaar laten zien.
De goeie vragen kunnen per computer worden afgevuurd en gecontroleerd.
Scholen die aan het project mee gaan doen, zullen vooral moeten kiezen hoe je de prachtige hardware inzet.
Toch is het niet zo dat de Doing What Works manier van aanpakken ALTIJD werkt.
Want eigenlijk is het leren nog net zo'n mysterie als de oorzaak van de Big Bang, zegt
Ken DeRosa.
Niemand weet waarom het bij de meeste kinderen goed gaat
en waarom het niet lukt bij kinderen uit lage sociale milieus of met lage intelligentie.
Om kinderen te motiveren die van huis uit school niet associëren met iets prettigs
kom je misschien toch uit bij de Kracht van Leuk:
hebberigheid opwekkende gadgets.
Een mooi project, dat Leren van de Toekomst.
Het zou zeker moeten onderzoeken of de Kracht van Leuk werkt op Prachtwijkscholen.