Mijn leerlingen kregen afgelopen week allemaal een uitnodiging voor hun ouders mee,
om op het gemeentehuis te komen praten over internetveiligheid en cyberpesten.
Wat vind jij daar nou van? vroegen verschillende moeders aan mij, wetend dat ik daar
ideeën over heb.
Handig voor ouders die nieuwsgierig zijn naar wat er mis kan gaan, vond ik,
maar verder vind ik focussen op gevaren een ouwerwetse kijk op internet voor kinderen.
Van een school
hoor je te leren hoe het WEL moet, in plaats van wat je niet mag.
Daarnaast kun je internet veel beter benaderen vanuit de veerkracht van je kind:
Hoe gaat dat om met vervelende gevoelens die informatie of communicatie via internet kan oproepen?
Larry Magid, een van de eerste waarschuwers voor gevaren als online engerds,
moet toegeven: het gevaar dat kinderen ingaan op uitnodigingen van vreemden is miniem.
Kinderen hebben meer last van reacties van andere kinderen
en van spijt omdat ze zich te veel bloot hebben gegeven of verkeerd hebben gereageerd.
Voor de meeste kinderen is een beetje voorlichting genoeg (en een paar keer doen, denk ik dan).
Weten dat de rottige-opmerkingenmaker een onervaren, onopgevoed jonkie is,
weten dat je in een wiki alles makkelijk herstelt (en dat je effe sorry zegt als je iets doms hebt gedaan)
oefenen met ruimte scheppen tussen jezelf en je online persona.
Voor het kleine percentage van kinderen dat zowel online als in real life risico's opzoekt,
zou je specifieke psychologische begeleiding moeten kunnen bieden, meent
Patti Agatston van CyberbullyHelp.
Dat zullen er niet veel zijn, in het reguliere basisonderwijs.
Maar het idee is goed.
(plaatje "Scary Stories" van
Stephen Poff)