Een leerling van groep 8 kwam vol verontwaardiging naar me toe:
zij had een plaatje in de wiki geüpload en iemand anders had háár plaatje gebruikt.
De moordneigingen waren makkelijk te sussen en een gesprek loste alles op.
Maar deze jongedame legt wel het vingertje op een zere wiki-plek, zegt
IDOS blog.
Het gevoel van eigendom in een wiki is best moeilijk, ook als je ouder dan 12 bent.
We praten over onzichtbare dingen, ideeën, en daar dan weer vage kenmerken van.
Wat maakt dat ik eigenaarschap kan claimen over een idee is het feit dat ik de eerste ben.
Maar wat maakt dat ik me eigenaar
voel van een idee zit 'm in andere dingen:
hoe ik eraan heb gewerkt, hoe het bij me past of hoezeer ik het nodig heb.
'De eerste bedenker is eigenaar' zorgt in een samenwerkende omgeving voor problemen.
Vaak werken meerdere mensen aan een idee en is de eerste die het idee uitgeeft de winnaar.
Het zaadje van het eerste idee is vaak een memo, een discussie, iets waarmee meerdere mensen iets kunnen.
Het idee dat er maar één winnaar kan zijn doet anderen onrecht.
Maar er is meer.
De eerste bedenker wil vaak geld zien voor z'n idee, zonder dat het is uitgewerkt.
Terwijl het geld meer in de moeite van 't uitwerken zit dan in het Eureka-moment.
En wat dacht je van het feit dat een innovatief idee meestal bestaat uit het combineren van werk van anderen?
Dan wordt het vaststellen van een 'eerste' al veel meer arbitrair.
Dit eigenaarschap is een van de dingen die
Wikiwijs moet oplossen:
de behoefte van mensen om erkenning te krijgen voor hun moeite
en hun neiging voortgang tegen te houden door een idee eerst te gelde te willen maken.
Vermelding van het percentage dat mensen aan een les/idee hebben bijgedragen zou het eerste kunnen oplossen.
Zo krijgen verbeteraars ook erkenning en naamsvermelding maakt kennis currency.
Een radicale omslag in denken over verdeling van rijkdom is nodig voor het tweede.
Maar laten we wel wezen: daar was al langer een verbouwing nodig.
En natuurlijk is John Lennon de eerste bedenker van de iPod. (^_^)