Computers in de klas zijn geweldig om te oefenen.
Wie niet zo snel is in lezen, doet een flitsprogramma,
de langzame rekenaars kunnen hoofdrekenen oefenen,
de woordpakketten komen in alle vormen terug voor de matige speller.
Directe feedback, herhaling op een leuke manier, makkelijk voor de juf.
Klinkt ideaal, is het misschien toch niet helemaal.
Er zijn weinig onderzoeken die bewijzen dat drill and practice helpt, integendeel.
Educational Insanity laat zien dat juffen soms slechte rekenaars achter de computer zetten,
terwijl nog eens uitleggen beter zou helpen.
En er zit nog een akelig kantje aan vast:
terwijl de andere kinderen computers leren kennen als communicatiemiddel,
publiceren voor een groot publiek, samenwerken en leren,
zien minder goede leerlingen de computer meer als een dictator,
die vertelt wat ze moeten doen, en streng kijkt naar het vak waar ze niet goed in zijn.
Ze worden murw gebeukt door de computer met die lollige oefeningen.
Creativiteit en probleemoplossend vermogen, weggeschuurd.
En het levert dus aan de andere kant maar weinig op.
Hm.
(plaatje van bekahscrib.blogspot.com)