Mixing Memory had het een tijd geleden over
onthouden van religieuze verhalen.
Lange termijn geheugen werkt via schema's.
Op het moment dat ik me iets wil herinneren, herinner ik me er vanalles bij.
Het zit kennelijk in een laatje waar ik eerst wat opzij moet schuiven om bij het bedoelde te komen.
Er zijn drie soorten schema's: schema-inconsistent, schema-consistent en schema-irrelevant.
Schema-irrelevant is nauwelijks te onthouden: het slaat als een tang op een varken.
Schema-consistent roept de reactie op van dat-wisten-we-allang.
Schema-inconsistent geeft de not-invented-here-reactie: afwijzing omdat het radicaal anders is.
De kunst om een idee te laten onthouden is om flinke porties schema-consistent te mixen met enkele toefjes schema-inconsistent.
De zone van de naaste ontwikkeling, zou Vygotsky zeggen.
Kennelijk is
de lichaamshouding ook een schema.
Je kunt meer over je tandartsbezoek vertellen als je in de tandartsstoelhouding ligt.
Eide bedenkt wat dit zou kunnen betekenen voor een klas:
- meer doen, bewegen, experimenteren
- meer dramatiseren
- meer werken met thema's
- niet praten over, maar vastpakken, voelen, maken
- en alles wat je doet, begeleiden met woorden
Mixing Memory vertelt ook over een onderzoek dat aantoont dat je
beter onthoudt als er foute woorden in voorkomen.
Scheldwoorden, krachttermen en taboe-woorden (vaak sex-woorden) zijn erg goed te onthouden.
Moeders wisten dit allang (schema-consistent) en klagen daar wel eens over.
Eide heeft helaas niet zo gauw een toepassing voor dit fenomeen.
(plaatje van happymills.com)