Science blogs heeft een spannende post over hoe kinderen culturele waarden leren.
Stel je voor dat je iets morst over je huiswerk, hoe voel je je dan?
Een groep kinderen voelde zich voornamelijk boos, de andere schaamde zich over de onhandigheid.
In Nepal zijn twee bevolkingsgroepen, die vlakbij elkaar wonen, bestudeerd.
Brahman kinderen worden veel eerder boos, en Tamang kinderen schamen zich eerder.
Dat lijkt te komen omdat Tamang-ouders boosheid uitlachen.
Brahman-ouders reageren op boosheid van hun kind door het te troosten of er een wijze les aan te verbinden.
Tamang-ouders troosten en onderrichten hun kind veel vaker bij schaamte.
Brahman-ouders negeren schaamte voornamelijk.
Er is een correlatie tussen het voorkomen van boosheid en de reactie van ouders daarop.
Maar of het ene een gevolg van het andere is, toont het onderzoek niet aan.
Dus als er morgen een kind boos is, ga ik het nog maar niet uitlachen.
Maar misschien laat ik toch iets vaker een preek achterwege.
(plaatje van de bbc)