Ik heb ooit een documentaire gezien over een
paardenfluisteraar.
Monty Roberts zei daarin dat zijn manier om wilde paarden te temmen ook lukte bij wilde jongens.
Wat ik ervan heb onthouden is de keuze:
Of je doet wat de leider wil, of je moet hard werken.
Kathy Sierra van Creating Passionate Users gebruikt vandaag een paardenfluisteraar-term: micromanagement.
Als je je paard constant zegt wat hij moet doen, word je zelf moe.
Eigen schuld.
Maar je paard moet hard werken
en moet daarbij ook nog steeds opletten op jouw aanwijzingen.
Je bent dan je paard aan het
micromanagen.
Je bemoeit je teveel en geeft je paard te weinig verantwoordelijkheid.
Terwijl je paard prima een taak kan uitvoeren tot je het laat stoppen.
Cathy Sierra ziet een parallel met organisatiemanagement.
In organisaties (zoals scholen) heb je ook micromanagers.
Micromanagement is namelijk tijdbesparend en kwaliteitsveilig.
Maar net als bij de paardenfluisteraar heeft het een nadeel.
Hoe preciezer een manager zegt wat medewerkers/leerlingen moeten doen, hoe meer ze zombie worden.
Dus hoe meer hulp ze nodig hebben om beslissingen te maken.
Hoe kom je nou uit die vicieuze cirkel?
Je moet een leap of faith maken: geef de verantwoordelijkheid, geef de informatie en investeer in het opvoeden in verantwoordelijkheid.
En Monty Roberts indachtig voeg ik daaraan toe: geef de keuze tussen werken of luisteren.
(het plaatje verwijst naar een quicktime van www.equinebliss.com)