Innovation Weblog heeft het nou voor de tweede keer over
Kaizen.
Dan moet het toch wel iets zijn.
Kaizen is een Japans idee.
In plaats van grote veranderingen moedig je je werknemers aan om kleine dingen te verbeteren.
Niet eventjes veranderen, maar verbetering is een deel van je taak, altijd.
Dat is een andere manier van kijken naar je baan.
Kaizen is dus iets wat je moet aanleren, en steeds aandacht moet geven.
Verbeteringen moet je voor elkaar zichtbaar maken.
Net als een veranderingsproces is kaizen een teer proces.
Een nieuwe directeur kan weer kiezen voor veranderingsprocessen.
De gewoonte van kaizen sterft dan snel uit.
Volgens mij is kaizen wel een mooie manier voor veranderingen in het onderwijs.
Je hebt daar te maken met hoogopgeleide professionals die vrij zelfstandig werken.
Een beetje juf kan zo 10 dingen opnoemen die ze eigenlijk graag anders (en dus beter) zou willen doen.
De veranderingen door kaizen kunnen na verloop van tijd vrij groot zijn.
En toch verloopt het proces veilig: geen enkel kind is lang proefkonijn.
Er is een moeilijkheid.
Hoe meet je in het onderwijs verbetering?
Hogere CITO-score? Kinderen blijer naar school? Juf blijer naar school?
(plaatje van stonek.com)