Inzicht

A Rebuttal to Wikipedia's Portrayal of Satanic Ritual Abuse.

Taken from: endritualabuse.org

Satanic Ritual Abuse (SRA) is NOT a moral panic.
SRA is a subset of Ritual Abuse (RA).
Ritual abuse is defined in the Dictionary of Psychology as “A method of control of people of all ages consisting of physical, sexual, and psychological mistreatment through the use of rituals (Corsini, 1999, p. 848).

Young, Sacks, Braun & Watkins (1991) use the term 'satanic ritual abuse' to describe ritual abuse associated with satanic worship. Becker and Frohling (1998) caution that (1) a ritual can be staged to make a victim believe that the ideological background is real, i.e., a child is made to think she has murdered a baby as a sacrifice to Satan or another deity, (2) that whether or not a ritual is staged, the victim is bound into the real or faked belief system of the perpetrator(s).

A June 2007 review of psychological and medical peer-reviewed journals yielded 47 empirical studies of the RA phenomenon.

Bottoms, Shaver, and Goodman (1996) indicate that the majority of surveyed therapists who have treated at least one alleged survivor believe their clients' claims of ritual abuse. Schmuttermaier and Veno (1999) report that none of the counselors in their Australian study believe that their clients intentionally fabricated claims of ritual abuse.

Bottoms et al. constructed a prototype of 386 cases from the decade of the 1980's based on the particular features of abuse that clinical psychologists had heard from their clients. They found the following:

The most common feature of ritual cases was forced sex. The next most common was repeated practices. . . . Also common, however, were abuse by a member of a cult-like group; abuse related to symbols associated with the devil; abuse involving sacrifice or torture of animals; abuse involving excrement or blood; and abuse involving knives, altars, and candles. . . . The least common features of ritualistic cases were abuse related to the breeding of infants for ritual sacrifice, abuse involving cannibalism, child pornography, and amnesic periods or preoccupation with dates. (p. 10)

Young et al. (1991) describe 37 adult patients, all diagnosed with multiple personality disorder (MPD) or dissociative disorder not otherwise specified who reported similar abuses by satanic cults. Apparently, most of the data were collected while the patients were in treatment with the authors. The article lists ten types of ritual abuse and the percentage of subjects who reported each type: sexual abuse (100%), witnessing and receiving physical abuse/torture (100%), witnessing animal mutilation/killings (100%), death threats (100%), forced drug usage (97%), witnessing and forced participation in human adult and infant sacrifice (83%), forced cannibalism (81%), marriage to Satan (78%), buried alive in coffins or graves (72%), forced impregnation and sacrifice of own child (60%).

Shaffer and Cozolino (1992) interviewed 19 women and one man who reported types and aftereffects of ritualistic abuse consistent with those reported by Young et al. All subjects reported witnessing the murder of animals, infants, children and/or adults. All reported suicidal ideation and half reported suicide attempts. The majority reported severe and sadistic forms of abuse by multiple perpetrators. Some reported continued recontact/revictimization into their adult years.

Satanic Ritual Abuse is an international phenomenon. Van der Hart, Boon, and Heijtmajer (1997) describe reports of SRA in the Netherlands, Belgium, Germany, Italy, Norway, Spain, South Africa, Switzerland, the United Kingdom, and the United States; Kent (1997), in Canada; and Schmuttermaier and Veno (1999), in Australia. An organization, Advocates for Survivors of Child Abuse (2006), also includes reports of SRA in Australia.

In Ritual Abuse in the Twenty-First Century, German journalist, Ulla Frohling (2008), writes about her study that was published as a book in 1996 titled Vater unser in der Holle (Our Father Who Art in Hell). Reprinted in 2008, it is about the life of a German woman with a background of satanic ritual abuse:

The book had an impact: victims found a corroboration of their experiences in it, and doctors and trauma therapists who work with dissociative patients use it for workshops and training courses. A parliamentary inquiry examined the topic of ritual abuse, as did the Parliamentary select committee Sects and Psycho-Groups, which mentions the book several times in its concluding report. Three surveys on ritual abuse were carried out. Together with Michaela Huber's textbook Multiple Personlichkeiten (Multiple Personalities), it changed the German public's perception of one of the darkest areas of organized violence. (p. 355)

Becker (2008) reported unpublished data from one of the above mentioned surveys, a 1997 study by Froeling and German psychotherapist Michaela Huber. Of 354 cases in treatment for the aftereffects of ritual abuse by 126 therapists and counselors from 61 locations in Germany, 58% reported that they had been ritually abused in a satanic cult.

Results from the 2007 International Extreme Abuse Surveys offered in English and German indicate that ritual abuse (including SRA) is widespread. More than 2000 persons from 40 countries responded to one or more of the surveys for adult survivors of extreme abuse in childhood (EAS), for professionals who work with survivors who report extreme abuse (P-EAS), and for caregivers of children who disclose ritual abuse and its associated mind control. SRA related data are reported by Becker, Karriker, Overkamp, and Rutz (2008):

On the EAS, 543 respondents reported that they were ritually abused in a satanic cult: 360 from the United States, 33 from Canada, 97 from Europe, and 53 from other countries. (p. 41)

Respondents on the P-EAS were asked to report the approximate number of their adult clients who had reported memories consistent with the abuses/tortures listed. Of 219 professionals who responded to the item: “Ritual abuse in a satanic cult,” 20 reported none, 56 reported 1, 74 reported between 2 and 10; 28 reported between 11 and 20; 41 reported more than 20. (p. 44)

On the C-EAS, 55 caregivers reported that the child or children under their care had alleged a satanic cult as their perpetrator group. (p. 43)

Two web-based archives show legal proceedings and convictions related to SRA and other forms of RA.

Conviction List: Ritual Child Abuse The Satanism and Ritual Abuse Archive

For more psychological and legal evidence on the existence of SRA and other forms of RA see:

Brief Synopsis of the Literature on the Existence of Ritualistic Abuse
Publications on Ritual Abuse and Mind Control in 2008
Proof that Ritual Abuse Exists
Satanic Ritual Abuse (SRA) is NOT a moral panic.

REFERENCES

Advocates for Survivors of Child Abuse. (2006). Ritual abuse & torture in Australia. Online at http://www.asca.org.au/pdf_public/brochure_ritualabuse040201.pdf

Becker, Th. & Fröhling, U. (1998). Handout: Rituelle Gewalt (Ritual Violence). Kult-und Ritual-Trauma-Institut. Lueneburg.

Becker, Th. (2008). Re-searching for new perspectives: Ritual abuse/ritual violence as ideologically motivated crime. In R. Noblitt & P. Noblitt (Eds.), Ritual abuse in the twenty-first century (pp. 237-260). Bandon, OR: Robert D. Reed.

Becker, Th., Karriker, W., Overkamp, B., & Rutz, C. (2008). The Extreme Abuse Surveys: Preliminary findings regarding dissociative identity disorder. In A. Sachs & G.

Galton (Eds.), Forensic aspects of dissociative identity disorder (pp. 32-49). London: Karnac.

Bottoms, B. L., Shaver, P. R., & Goodman, G. S. (1996). An analysis of ritualistic and religion-related child abuse allegations. Law and Human Behavior

Corsini, R. J. (1999). The dictionary of psychology. Philadelphia: Brunner/Mazel.

Frohling, U. (1996). (2008). Vater unser in der Hölle (Our Father Who Art in Hell). Bergisch-Gladbach: Luebbe.

Kent, S. (1997). Assessment of the satanic abuse allegations in the (name deleted) case. Online at http://www.arts.ualberta.ca/~skent/satanic.html

Schmuttermaier, J., & Veno, A. (1999). Counselors' beliefs about ritual abuse: An Australian study. Journal of Child Sexual Abuse, 8(3), 45-63. Abstract obtained from PsycINFO. No. 2000-13414-003.

Shaffer, R. E., & Cozolino, L.J. (1992). Adults who report childhood ritualistic abuse. Journal of Psychology & Theology, 20(3), 188-193.

van der Hart, O., Boon, S., & Heijtmajer J. O. (1997). Ritual abuse in European countries: A clinician's perspective. In G. A. Fraser (Ed.), The dilemma of ritual abuse: Cautions and guides for therapists (pp. 137-163). Washington, DC: American Psychiatric Press.

Young, W. C., Sachs, R. G., Braun, B. G., & Watkins, R. T. (1991). Patients reporting ritual abuse in childhood: a clinical syndrome. Report of 37 cases. Child Abuse and Neglect, 15(3), 181-189.

Read more:

• www.abusearticles.wordpress.com
• www.extreme-abuse-survey.net
• www.ritualabuse.us
• www.endritualabuse.org

Lees meer over de pedocratie in de Belgische X-dossiers.  

Nog niet zo lang gelden bleek dat Joris Demmink, de topman van politie en justitie, nogal veel drinkt en ruim declareert. Dat bleek in ieder geval uit gegevens die door het Ministerie van Justitie na een WOB-verzoek waren vrijgegeven. Van een groot bedrag kon Justitie echter niet aangegeven waar de declaraties betrekking op hadden gehad. Kindersexfeesten, nachtelijke avonturen in het Anne Frankplantsoen en 'dienstreizen' naar Thailand is een veilige greep uit de fratsen die je van de justitietopman kunt verwachten. Justitie zou nog nadere berichten geven. Maar ik heb in ieder geval niets meer via de media vernomen. Nu zegt dat niet veel. Want de liegende media volg ik niet zo.

Het is mogelijk dat je denkt: "Laat die Demmink toch lekker naar dure restaurants gaan en met kinderen seksen, als hij dat nodig heeft. Desgewenst doet hij dat op kosten van het ministerie. Waarom al die ophef daarover? Iedereen heeft toch zo zijn fratsen?"

Welnu, de zaak Demmink staat niet op zichzelf. Ze gaat niet enkel over de perverse hobby's van de hoogste politiebaas. Het heeft zicht op de structuur van de 'rechtsstaat' anno 2000-nu. In die 'rechtsstaat' wordt het politie- en justitieapparaat vooral gebruikt om drugs-, mensen- en wapenhandel te monopoliseren. En om gewetensvolle burgers in de smiezen te houden. Ze zouden het eens in hun hoofd kunnen halen om de perverse machtsmannetjes aan de top aan te pakken.

Voor wie de relevantie van dit alles ontgaat is hier wat inleidend leesvoer. Afkomstig van Regina Louf. Een van de slachtoffer / getuigen in de zaak Dutroux.    

Regina Louf, 'Zwijgen is voor daders - De getuigenis van X1', p. 99-103: [download hier een voorgelezen versie, ca 1 MB wma]

"Since I was 8 or 9 years old, Mitch [Nihoul] would often enough take me with him and give me the assignment to hang around a certain customer. I liked doing that. I enjoyed seeing them shamble around, their efforts to stay out of my way unnoticed. I smiled when Mich asked me to stand next to a customer to make a picture, and how the customer reluctantly smiled and put a weak arm around my shoulder... The glances which were then exchanged between the one taking the picture and the customer were priceless. The customer knew he was trapped...

In the night they had been the boss, now they were prey... Too bad that most of them, once they knew they had been trapped, went to experiment even more during the night... In Brussels there was a villa in which a room was set up with built-in cameras. Even in the 1970s these cameras were so discrete that only the people who maintained them and the child-hookers knew where they were located...

Why did I had to get those guys clearly in the picture, why was I supposed to get them to hit me and brutally rape me? Why was 'regular' sex often not enough?... Blackmail, the word that was never mentioned, I only started to really understand when I was thirteen, fourteen years old... The deals that were struck between the perpetrators were negotiated before I went to bed with them, while I was sitting with them at the diner table - like the carrot in front of the mule to make him go faster - or after the sex.

As appetizer or dessert, it made no difference to me, for them it was a way to keep each other to the deals made, unwritten contracts with enormous binding power. Because once you've had sex with a child, you are branded... unless all parties keep their mouths shut. Then nothing tastes sweeter than a child, one of the perpetrators once remarked.

Contracts between the business milieu and the political world, contracts between businessmen amongst each other, fraud with subsidies or licenses, setting up fake firms, criminal contracts like arms trade... everything was possible. And it always ended with sex and children... Pictures were taken, in jest, to keep both parties to their contracts... The men were brought to ideas by child pornography movies that were played at parties...

The pimps also had another tactic. They invited a person who could be useful to them. They went to dine with him, and took him - after he had been liquored up - to a 'party'. Men from the top layer of society are used to visiting or getting offered prostitutes. They usually knew that something like this would follow, and the prostitutes they would see upon entering would be slightly older girls, between 16 [sexually mature in Belgium] and 18 years old.

More booze and cocaine would be supplied, for ambience. And only then the 'prey' would be taken to a room where a younger girl was waiting, like me, then. I had the assignment to get him into bed with me and if I didn't succeed in that sanctions would follow. The bed scene was secretly filmed and served for blackmail purposes. Most men probably realized only afterwards in what kind of hornet's nest they now found themselves, but by then it was far too late...

Men were introduced to the network by colleagues, friends or family members. Carefully or slowly, or briskly after a party. Step by step customers, who first went to bed with me cautiously, were stimulated to rougher sex. I was forced to help them with that... They became complicit and at the same time their mutual connections became tighter.

Not one of these people was still inclined to sign contracts with individuals outside the network. If that happened one could make them pay dearly for that... I always pretended to like their advances, I fought back if they wanted to, I played their games. Then I stayed important and didn't end in the end circuit. Because hidden to the outside world children were dying at the orders of customers who were willing to pay the money. The child-prostitutes all knew it, and the longer you revolved in the circuit, the bigger the threat."

Lees meer over de pedocratie in de Belgische X-dossiers.  

Some intresting links:
 
1. Gold at $2,500 by the end of 2010, and perhaps much sooner ?!? Central banks on course to crash the economy:

marketorade.co.uk
 

2. Ben Bernanke speech is quoted in the article under 2.: "...under institutional arrangements that existed before the establishment of the Federal Reserve, bank failures of the scale of those in 1929-33 would not have occurred, even in an economic downturn as severe as that in the Depression. For doctrinal and institutional reasons to be detailed in a moment, however, the extraordinary spate of bank failures did occur and led in turn to the massive extinction of bank deposits and an abnormally large decline in the stock of money. Because the decline in money induced by bank panics would not have occurred under previous regimes..." (in other words: The Fed made the depression worse!)

federalreserve.gov

3. Is this rally we are experiencing based on anything? "This is the first time ever that the S&P 500 has ever rallied 60% in six months. The Dow reached 10,000, when it should not have exceeded 8,500. That shows you the distortion and manipulation going on and points up the now blatant activities of the President’s “Working Group on Financial Markets,” which, of course, operates in secret"

theinternationalforecaster.com
 
4. "This recession was caused by the manipulation of stock prices on Wall Street through naked short-selling, flash trading, high-frequency trading, secret software, super-fast computers and what I feel was the main cause of this corruption: “Decimal Place Trading.” : The symbiotic relationship between regulators and major criminals:

thesanitycheck.com
 
5. Is this what is in store for us in the future? Read "The great depression of the 14th century":
 
themarketorade.co.uk

One of the big threats we deal with today is High Frequency Trading. Google it! (source: BBC worldservice)

Vaccinatie wordt misschien wel een keerpunt in de massale misleiding van de bevolking. Organenhandel, Dutroux en pedocraten bij Justitie, als Arabieren vermomde Mossad-agenten en het frauduleuze banksysteem bleken onvoldoende om de meute wakker te schudden. Maar het verzet tegen vaccinatie lijkt zo sterk dat zelfs de massamedia het niet in toom weten te houden. Ze moeten er wel over berichten om niet te ongeloofwaardig te worden.

Natuurlijk is het vooral spin en propaganda wat ze produceren. Voor een kijkje achter de schermen in het medisch misdaadkartel moet je uit andere bronnen putten. Een monument in dat opzicht is Murder by Injection van Eustace Mullins, verschenen in 1988 en nog steeds uiterst actueel (zoals ook het andere meesterwerk van Mullins ‘Secrets of the Federal Reserve’).

Het boek van Mullins is op diverse plekken op het web te vinden:

• hier een pdf
• hier een verkorte versie

De verkorte versie is ook voorgelezen en te downloaden naar je mp3 speler.

• Chapter 1. The Medical Monopoly
• Chapter 2.  Quacks on Quackery
• Chapter 3. The Profits of Cancer
• Chapter 4. Death & Vaccination
• Chapter 5. Fluoridation
• Chapter 6. Whither AIDS?
• Chapter 8. Contamination of the Food Chain
• Chapter 9. The Drug Trust
• Chapter 10: The Rockefeller Syndicate

Disclaimer. In het einde van de tekst wordt plotseling gerept over Ron Paul. Dit is een politieke stroman van the goldtrust die naar voren is geschoven om de oppositie te misleiden. Dat naar Ron Paul wordt verwezen is vreemd. Bij verschijning van het boek in 1988 was Ron Paul nog niet in beeld in zijn huidige rol van oppositiemisleider. Het lijkt er sterk op dat hij als aas is toegevoegd. Murder by Injection is los wisselgeld (‘loose change’ - aas) dat wordt uitgestrooid om de oppositie aan te trekken en vervolgens te misleiden / vergiftigen. Trap er niet in. Maar leer de valstrikken te herkennen die het internationale misdaadkartel heeft uitgezet. Laat je leiden door je geweten. Leer en zie. 

In machtspolitiek probeer je de tegenstander niet te onderdrukken. Je probeert hem te beheersen. Een beproefde techniek is om jezelf zeer actief als zogenaamde tegenstander te roeren. Zo tracht je de leiding te nemen in de oppositie, en deze van haar oorspronkelijke doelen af te leiden. De  oppositie wordt misleid en versnipperd, zodanig dat ze een bruikbaar middel wordt van het heersende machtsapparaat.

Pedocratie is een vitaal onderdeel van het bestaande machtsapparaat. Met corrupte en chantabele figuren aan de top kun je de justitiële overheidsdiensten misbruiken. Bijvoorbeeld om je mensenhandel-, terreur- en drugskartels te beschermen en om tegenstanders uit de weg te laten ruimen. Goedbedoelende wetsdieners leveren je de informatie en volgen je orders op, zonder te weten voor wie ze eigenlijk werken.

De zaak Joris Demmink moet ook in dat licht worden bezien. Het is geen Nederlands incident, maar vast patroon dat je in vele moderne landen tegenkomt. Oostenrijk, Duitsland, België, VK en USA … al die landen kennen hun pedocratische patronen en schandalen, die na kortstondig opduiken telkens weer snel en professioneel uit de openbaarheid worden gehaald.

In de zaak Joris Demmink lijkt er nu een omslagpunt bereikt. Het lijkt erop dat hij via de achterdeur wordt geloosd. Niet om de pedofilie, maar vanwege de bonnetjes. Micha Kat heeft zich inmiddels opgeworpen als meest luidruchtige Demmink-basher. En dan moet je je natuurlijk afvragen of dit spontaan en integer is, of dat er een ander motief achter zijn inzet schuil gaat.

Weten doen we natuurlijk maar zeer weinig in dit verband. Maar een recente publicatie van Kat geeft wel een opmerkelijke aanwijzing. Nu Demmink lijkt te vallen  - uiteraard zonder veel gerucht over de pedocratie – komt Kat met complexe theorieën over de Turkse connectie. Nee, de affaire Demmink is niet endemisch voor de wereldwijd in ontbinding verkerende rechtsstaat. En slaap maar zacht zodra Demmink is verwijderd. Justitie is dan schoon. En de dreiging kwam niet van het heersende machtsapparaat, maar van fascistische Turken. Na het bonnetjescongé van Demmink hebben we daar zeker geen last meer van.

Het tegendeel is natuurlijk waar. Demmink wordt niet eerder geloosd dan nadat hij voor het machtsapparaat overbodig geworden is, omdat zijn rol op andere wijze is ingevuld. 

Aanleiding: Kat op klokkenluider online - Albayrak als Mata Hari

Zie ook:

Joris Demmink is de hoogste baas van politie en justitie. Hij sekst graag met jonge jongens. En inmiddels is ook duidelijk dat hij graag drinkt. Of hij ook harddrugs gebruikt is niet te zeggen. Want dat declareert hij niet via de creditcard van het Ministerie van Justitie.

De zaak Demmink is niets bijzonders. In vele landen is de justitietop bevolkt door corrupte pedofielen. Dat is nodig om de operaties van geheime diensten, mensenhandel en drugskartels te ondersteunen. In de justitietop moet een chantabel figuur zitten dat toegang heeft tot alle gegevens, onderzoeken kan stoppen, rookgordijnen kan opwerpen en bonafide burgers die te nieuwsgierig worden kan intimideren. 

Niets typisch Nederlands aan de zaak Demmink dus. Net als in alle landen weet het Nederlands journaille de hoofdzaken zorgvuldig te mijden. In plaats daarvan wordt propaganda, onzin en vermaak de ether in gestuurd. Wel typisch Nederlands zijn de 'bonnetjesaffaires'. Bij het NRC was er kennelijk een journalist die dit nationale vermaak aangreep om Joris Demmink eens door de bonnetjesbril te bekijken.

Wat is er tot dusver vastgesteld?  

• Joris Demmink heeft in ca twee jaar in ieder geval voor 13.000 euro aan eten en drinken gedeclareerd bij Justitie (mogelijk meer). De precieze periode is februari 2007 – mei 2009. Er is gekeken naar betalingen met de creditcard van het ministerie. Van een additionele 5000 euro is nog niet duidelijk waaraan die is besteed. De 13.000 euro betreft 56 etentjes, derhalve ca 232 euro per etentje.  
• Anders dan zijn collega’s vertelt Joris niet met wie hij ging eten en waarom dat declarabel was. Wat er besproken werd zullen we - als het aan Joris ligt - wel helemaal nooit te weten komen.
• De rekeningen zijn vaak ‘aan de hoge kant’. Bijvoorbeeld: diner voor twee voor 173 euro.
• De helft van de rekening is vaak voor alcoholische drank. Bijvoorbeeld: diner voor twee met twee flessen wijn à raison van 108,50 euro. Met zijn tweeën voor 100 euro drinken bij het eten was geen uitzondering.

Voor de ijverige journalisten die zich nu storten op de bonnetjes. Er zijn meer vragen zoals: 

• Waarom weigert het Ministerie van Justitie categorisch de zaak Demmink serieus te onderzoeken?
• Als het ministerie het niet doet. Waarom doen de kranten het dan niet?
• Hoe zit het nu precies met het overlijden van de chauffeur van Demmink? Her en der valt te lezen dat deze in leven bezwaren begon te maken over de locaties waar hij Demmink heen moest brengen, en dat hij niet op natuurlijke wijze aan zijn einde zou zijn gekomen, en dat hij teveel zou hebben geweten …
• Moest Donner eigenlijk wijken omdat hij de spanning rond Demmink niet meer aankon? 
• Is Hirsch Ballin toen weer naar voren geschoven om Demmink - 'our man inside' - professioneel te beschermen?
• Valt Demmink in verband te brengen met de grootschalige drugsimport door politie en justitie (IRT).
• Zijn er relaties tussen Demmink en Fred Teeven?
• Zijn er relaties tussen Demmink en Van Traa?  
• Hoe zit het met die andere kinderseksers bij Justitie, die na elke uitspatting weer promotie krijgen?
• Wanneer worden de politieonderzoeken rond pedofilie in de justitietop weer hervat. Wie heeft ze destijds stopgezet en waarom?

Als dat allemaal wat veel gevraagd is zorg dan op zijn minst dat duidelijk wordt wat nu het nut en doel was van al die etentjes van Demmink in toprestaurants. Met wie was hij en waarover spraken zij? 

Zie ook:

• Hirsch Ballin weigert onderzoek naar Joris Demmink
• Joris Demmink en Baybasin. Kinderseks bij Justitie?
• Vage antwoorden van Justitie in Joris' pedozaak
• De Jorisdemminken rukken op in Europa

En verder: 

Tijdens de crisis van 1879 verscheen Progress and Poverty van Henry George. Dit boek werpt licht op de oorzaken van de depressie. Nu 130 jaar later is het boek nog steeds actueel. En ook nu is het een excellente bron die de oorzaken van de ‘kredietcrisis’ bloot legt, én werkende oplossingen aanreikt. Maar Progress and Poverty is meer. Het is een kritiek op de economische theorie, die veelal op weinig meer is gebaseerd dan onbewezen aannamen, en biedt een alternatief.

Voor wie het gedachtegoed van Henry George heeft gelezen en begrepen heeft Adam Smith nauwelijks betekenis meer. Diens statuur verschrompelt tot die van propagandist voor het bankiersbelang. Smith is vooral bekend om zijn mystificatie van de macht als ‘onzichtbare hand’, wat die macht natuurlijk zeer goed van pas kwam. Maar George trekt Smiths verhullende sluiers trefzeker weg, en maakt de sturende mechanismen in de economie zichtbaar, en beheersbaar. 

Voor economen die hun vak serieus nemen is Henry George verplichte kost.
En voor ieder de iets van de crisis, recessie en depressie wil begrijpen een absolute aanrader.

Progress and Poverty is onder andere hier te lezen en besluiteren. En hier te downloaden als luisterboek.

Zie ook:

• Geschiedenis van de geldmacht
• Uitweg uit bankencrisis
• Val van de dollar

Terwijl media zich braaf uitsloven om de aandacht af te leiden, en politieke partijen de verkeerde kant op wijzen (b.v. CU richting China) heeft Alison Weir wat feiten op een rij gezet. Voor wie wat meer wil weten van deze lugubere praktijken van Israëlische dokters, militairen en handelaars heeft Weir hier het e.e.a. aan leesvoer bijeen gezet, dat hier ook te beluisteren is.

Zie ook:

• Israëlische slagers
• Israël, satans speeltuin
• Israël Shahak - de laatste profeet

Een Zweedse krant publiceert een artikel over de betrokkenheid van Israëliërs bij organenhandel. Het artikel is feitelijk en deugdelijk onderbouwd. Israël spreekt er schande van. Niet van de organenhandel. Maar van het feit dat de Zweden er over durven te publiceren.

Het is inderdaad lugubere materie. Volgens de in ballingschap levende Palestijnse journalist Kawther Salam is het standaard praktijk dat Palestijnen door Israëli’s worden vermoord voor hun organen. Volgepropt met katoen worden de leeg gehaalde lijken bij Palestijnse families terug bezorgd. Evenals in Zweden wil Israël niet dat hierover wordt gepubliceerd. Journalisten die dat desondanks toch doen, riskeren hun carrière en mogelijk zelfs hun leven. Beluister hier het verhaal van Kawther Salam, of lees het op haar blog.  

Ondertussen in Nederland. De CU heeft kennelijk van haar zetbazen te horen gekregen dat er gegeven de op Israel gerichte organensensatie even wat afleidingsmanoeuvres moeten worden uitgevoerd. De CU spreekt derhalve niet over Israelische body snatchers, maar richt de aandacht plotseling op China. Want daar zou wel eens een doodvonnis vervroegd zijn uitgevoerd omwille van orgaanbehoefte. Mooi, dan weten we ook weer naar wiens pijpen er bij de CU wordt gedanst. 

En hoe weten die zetbazen zo goed hoe in China met organen wordt gehandeld? Natuurlijk, het zijn dezelfde farizeeërs die naast de Palestijnse ook de Chineese organen verhandelen. 

Links:

• Originele artikel in Zweedse krant
• Vertaling 1
• Vertaling 2

De internationale geldmacht is een privaat kartel. Andrew Hitchcock maakte een handzaam overzicht waarin de vestiging van deze macht inzichtelijk wordt gemaakt. Het is hier te lezen, en te beluisteren in drie delen:

• History of the Money Changers deel 1 (wma)
• History of the Money Changers deel 2 (wma)
• History of the Money Changers deel 3 (wma)

Minstens zo instructief is het werk van het Amerikaanse Monetaire Instituut (AMI) dat diepgaande en heldere analyses geeft van de aard van geld, het geldcreatieprivilege dat bankiers zich in de loop der eeuwen hebben toegeeigend, het fnuikende effect ervan op de welvaart en welvaatsverdeling, de relatie met honger en oorlog, de relatie tussen de geldmacht en de media, de geldmacht en religie en de geldmacht en de wetenschap. Het AMI beijvert zich ervoor het geldcreatieprivilege van de banken te beeindigen, en de geldcreatie terug te brengen waar het hoort: bij de nationale staten.  

• Interview Stephen Zarlenga (mp3)
• De geschiedenis en aard van rente (wma)
• Monetaire geschiedenis van de VS (wma)
• De aard van geld en de misleiding door bankiers (wma)