Smurfen

Smurfenpot

Eric — Wed, 02 Apr 2008 12:24:00 GMT

Zelfs al zijn alle 29 miljoen smurfen inmiddels uitgedeeld, de smurfengekte woedt voort. De laatste tijd gonsde het op m'n werk van verhalen over een 'smurfenpot'. Ik dacht dat ik alle vijftien AH-smurfen wel kende, maar deze was mij onbekend. Smurfenpot, smurfenpot... Zou het misschien een bijzonder soort Smurfinnetje zijn? Zo vroeg ik mij af. En wat zouden de AH-klanten op de Veluwe daar wel niet van denken?

Gelukkig bracht een bericht in het personeelsblaadje van deze week uitkomst.

Kijk, dat maakt alles op slag duidelijk. De Veluwse AH-klanten kunnen rustig slapen.

Opa komt voorlezen

Eric — Tue, 01 Apr 2008 21:03:00 GMT

Ach, ik mopper dan wel wat over dat smurfengedoetje op m'n bureau, maar soms is het ook wel weer leuk.

Vandaag kwam Opa Smurf (ook wel bekend als Grote Smurf) een stukje voorlezen voor de kleine spruit van Luilaksmurf en het Smurfinnetje. Dat is dan wel weer vertederend, vind ik.

Het wordt druk rond m'n bureaulamp

Eric — Mon, 31 Mar 2008 17:22:00 GMT

Het begon met één smurf, de Luilaksmurf. Mijn favoriete smurf, om voor de hand liggende redenen. Vervolgens kwam er een alleraardigst Smurfinnetje bij, want één smurf is geen smurf. Het kussen van de Luilaksmurf bleek groot genoeg voor twee en korte tijd later waren ze ineens met z'n drieën. Nou ja, goed, vooruit, toe maar weer, de natuur moet z'n loop hebben.

Vandaag zag ik het eerste kraambezoek verschijnen.

Leuk hoor, hoewel ik me afvraag waar dit eindigt. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat de hele smurfenmeute over m'n bureau gaat banjeren. Het zijn er naar verluidt een stuk of 29.000.000, dus dat wordt nog dringen. En het leidt zo van het werk af.

Wat smurf je me nou?

Eric — Wed, 26 Mar 2008 15:34:00 GMT

Hoewel die hele, door Albert Heijn in gang gezette smurfengekte me natuurlijk gestolen kan worden, was ik toch wel blij met m'n eigen Luilaksmurf. Hij lag rustig op de trafo van m'n bureaulamp te liggen en zo nu en dan keek ik even naar 'm. Dan voelde ik verbondenheid met m'n stukje blauw-witte plastic. Wij begrepen elkaar.
Na een paar dagen regelde ik een Smurfinnetje als gezelschap voor m'n Luilaksmurf, want alleen is maar alleen. En ik zag dat het goed was.

Maar vandaag nam ik plaats achter m'n bureau en schrok me te pletter.

Wat een teleurstelling. Mijn favoriete smurf, waarmee ik me nog zo identificeerde, blijkt helemaal niet de luilak te zijn die ik in 'm zag!

Of zou 't de lente zijn?

Smurfen zijn ook maar mensen

Eric — Tue, 18 Mar 2008 11:17:00 GMT

Het gaat goed met m'n smurf. Hij ligt er nog steeds bijzonder comfortabel bij en is nog niet wakker geworden van mijn harde werken. Maar toch ontbrak er iets: hij was zo alleen. Nu ging het mij natuurlijk te ver om alle veertien andere AH-smurfen ook nog op te trommelen. Bovendien ben ik daar rijkelijk laat mee, want het leger van 29 miljoen schijnt al helemaal onder de mensen verspreid te zijn. Maar een minimale inspanning moest ik wel leveren, vond ik. Ik voelde me aan m'n favoriete smurf verplicht om 'm liefde en aandacht te schenken, want aan een depressieve smurf heb je ook niks. Met die aandacht heb ik geen moeite, die geef ik 'm regelmatig. Maar liefde is een ander verhaal, dat gaat me niet lukken. Daarom ben ik op het idee gekomen om een Smurfin voor 'm te regelen.

En ziet, het is goed. Alles is weer in balans.

De smurfengekte - maak er het beste van

Eric — Wed, 12 Mar 2008 19:15:00 GMT

Albert Heijn heeft de consument in zijn macht gekregen door het inzetten van een leger van 29 miljoen smurfen. Een ware smurfengekte heeft zich van de klanten van de grootgrutter meester gemaakt. Kinderen terroriseren hun ouders en sporen hen aan om nog meer bij AH te consumeren, opdat ze hun verzameling zo groot mogelijk kunnen maken. Meer, meer, meer is het devies en AH spint er garen bij.

Als kritische consument, die uit alle macht zijn eigen keuzen wil blijven maken en zich hierdoor dus niet van de wijs wil laten brengen, zie ik dit alles meewarig aan. Want waar gaat het nou eigenlijk om? Kleine, blauwe plastic poppetjes, in vijftien verschillende verschijningsvormen. Je krijgt een smurf voor elke vijftien euro die je bij Albert Heijn besteedt (in één keer, dus studenten zijn in de praktijk uitgesloten van deelname). Big deal. Het schijnt dat je er zelfs een speciale verzameldoos voor kunt aanschaffen. Kon aanschaffen, moet ik zeggen, want ik hoorde onlangs dat die al uitverkocht waren.

Enfin, 'iedereen' doet enthousiast mee en er is intussen al een levendige ruilhandel ontstaan in die stukjes plastic. Bij mij op 't werk ook, daar trof ik op het bureau van een collega een hele menigte smurfen aan, gereed om geruild te worden. Daarvan heb ik er eentje gebietst, mijn favoriete smurf:

Ik heb 'm op de trafo van m'n bureaulamp geplakt en onder het harde werken kijk ik zo nu en dan even naar die smurf, in plaats van uit het raam. Op die momenten voel ik me geestelijk nauw verbonden met mijn stukje plastic.