Foto's

Multifunctionele cabrio

Eric — Fri, 29 Aug 2008 18:36:00 GMT

Ik houd van (oude) cabriolets. Dat zijn open auto's, die bij voorkeur open - dus zonder dak - gebruikt dienen te worden, want met het dak dicht is er niks aan. Toch heeft een dichte cabrio voor sommigen ook een zekere aantrekkingskracht.

Lekker zacht, zo'n cabriodakje.

Fietsenvakantie

Eric — Mon, 28 Jul 2008 13:25:00 GMT

Sommige mensen gaan op vakantie de bergen in, al of niet met de fiets. Er zijn ook mensen die gewoon bergen fietsen op vakantie meenemen. Een soort 'berg fietsen-vakantie'.

Het laatste stukje taart...

Eric — Mon, 23 Jun 2008 16:26:00 GMT

Het uitdelen van taart is doorgaans verbonden aan een heuglijk feit. Toch is er vaak ook weer een wat treurig moment. Om onverklaarbare redenen blijft er namelijk meestal een laatste stukje taart over, dat niemand lijkt te willen opeten. Het blijft bijna altijd staan totdat het ook echt niet meer eetbaar is.

Desondanks, hoe treurig het ook allemaal is: hoera voor Henk.

Oranjegekte - deel 4

Eric — Sat, 21 Jun 2008 13:50:00 GMT

Er komt maar geen eind aan en het wordt steeds gekker, die oranjegekte. Vandaag op de voorpagina van de Volkskrant, boven de vouw nog wel:

En dan zijn er nog mensen die zeggen dat Nederlanders zo 'nuchter' zijn. Deze prachtige, maar welbeschouwd bezopen foto's bewijzen het tegendeel. Er zijn hele volksstammen onder de Nederlanders die de wereld uit alle macht willen laten weten: ik ben oranjegek. Of: ik ben nog oranjegekker dan al die andere oranjegekken. Of de overtreffende trap: ik ben onbetwist de oranjeknettergekste.

Opa komt voorlezen

Eric — Tue, 01 Apr 2008 21:03:00 GMT

Ach, ik mopper dan wel wat over dat smurfengedoetje op m'n bureau, maar soms is het ook wel weer leuk.

Vandaag kwam Opa Smurf (ook wel bekend als Grote Smurf) een stukje voorlezen voor de kleine spruit van Luilaksmurf en het Smurfinnetje. Dat is dan wel weer vertederend, vind ik.

Triumph 2500 PI Mk2 - tijdig op je bestemming aankomen is een optie

Eric — Mon, 31 Mar 2008 22:25:00 GMT

Dat waren nog eens auto's. Voorzien van een zescylinder lijnmotor van 2,5 liter en 125 tot wel 150 PK. En die motor had Pie-Aaj, brandstofinjectie. Dat hadden voor die tijd alleen Mercedessen. Het was dezelfde motor die in de Triumph TR6 zat. Elke schooljongen wist dat dat een echte open spogtauto voor mannen was, die rechtstreeks afstamde van de TR2, TR3 en TR4, waarmee Triumph op circuits had gezegevierd. De roemrijke glans van de TR-sportauto's straalde daarom af op de brave huisvaders die het geluk hadden om in een Triumph 2500 PI Mk2 als deze te mogen rijden. Triumph auto's waren de Britse BMW's*) van hun tijd - zo'n 36 jaar geleden.

Fast forward naar 2008.

Daar sta je dan, langs de Emmasingel in Groningen, in je prachtige, maar stilgevallen Triumph 2.5 PI MK2 in Conifer Green. Uiterlijk goed onderhouden, zelfs voorzien van echte TR6-velgen, maar het mocht niet baten. De motorkap staat op een kier en de bestuurder is aan 't bellen met hulpverleners. Overgeleverd aan de nukken van een auto uit een tijdperk waarin betrouwbaarheid nog een heel andere betekenis had.

Het leven is een avontuur en het leven met oude auto's is dat helemaal. Tijdig aankomen op je bestemming is niet standaard maar een optie. Ik hoop maar dat deze bestuurder geen haast had - en dat het snel weer goed komt met z'n mooie Triumph uit 1972.

*) BMW is tegenwoordig eigenaar van de merknaam Triumph. Het kan verkeren...

Het wordt druk rond m'n bureaulamp

Eric — Mon, 31 Mar 2008 17:22:00 GMT

Het begon met één smurf, de Luilaksmurf. Mijn favoriete smurf, om voor de hand liggende redenen. Vervolgens kwam er een alleraardigst Smurfinnetje bij, want één smurf is geen smurf. Het kussen van de Luilaksmurf bleek groot genoeg voor twee en korte tijd later waren ze ineens met z'n drieën. Nou ja, goed, vooruit, toe maar weer, de natuur moet z'n loop hebben.

Vandaag zag ik het eerste kraambezoek verschijnen.

Leuk hoor, hoewel ik me afvraag waar dit eindigt. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat de hele smurfenmeute over m'n bureau gaat banjeren. Het zijn er naar verluidt een stuk of 29.000.000, dus dat wordt nog dringen. En het leidt zo van het werk af.

Wat smurf je me nou?

Eric — Wed, 26 Mar 2008 15:34:00 GMT

Hoewel die hele, door Albert Heijn in gang gezette smurfengekte me natuurlijk gestolen kan worden, was ik toch wel blij met m'n eigen Luilaksmurf. Hij lag rustig op de trafo van m'n bureaulamp te liggen en zo nu en dan keek ik even naar 'm. Dan voelde ik verbondenheid met m'n stukje blauw-witte plastic. Wij begrepen elkaar.
Na een paar dagen regelde ik een Smurfinnetje als gezelschap voor m'n Luilaksmurf, want alleen is maar alleen. En ik zag dat het goed was.

Maar vandaag nam ik plaats achter m'n bureau en schrok me te pletter.

Wat een teleurstelling. Mijn favoriete smurf, waarmee ik me nog zo identificeerde, blijkt helemaal niet de luilak te zijn die ik in 'm zag!

Of zou 't de lente zijn?

Kijk eens bij Eric

Eric — Fri, 21 Mar 2008 20:43:00 GMT

Gewoonlijk heb ik het niet zo op reclame. Ik heb het al eerder gezegd: het wordt gebruikt voor producten die zichzelf niet verkopen, waar geen behoefte aan is, of waar te veel van is. Heel soms is er ook reclame die ik wel kan waarderen, zoals de eerlijke, recht voor-z'n-raap-reclame van Kabouter bier.

Maar vandaag plengde ik dikke tranen van geluk toen ik zomaar, midden op de snelweg, de beste reclame ooit tegenkwam.

Is het niet prachtig? Deze reclame kan ik nu eindelijk eens echt van ganser harte onderschrijven.

Smurfen zijn ook maar mensen

Eric — Tue, 18 Mar 2008 11:17:00 GMT

Het gaat goed met m'n smurf. Hij ligt er nog steeds bijzonder comfortabel bij en is nog niet wakker geworden van mijn harde werken. Maar toch ontbrak er iets: hij was zo alleen. Nu ging het mij natuurlijk te ver om alle veertien andere AH-smurfen ook nog op te trommelen. Bovendien ben ik daar rijkelijk laat mee, want het leger van 29 miljoen schijnt al helemaal onder de mensen verspreid te zijn. Maar een minimale inspanning moest ik wel leveren, vond ik. Ik voelde me aan m'n favoriete smurf verplicht om 'm liefde en aandacht te schenken, want aan een depressieve smurf heb je ook niks. Met die aandacht heb ik geen moeite, die geef ik 'm regelmatig. Maar liefde is een ander verhaal, dat gaat me niet lukken. Daarom ben ik op het idee gekomen om een Smurfin voor 'm te regelen.

En ziet, het is goed. Alles is weer in balans.