Overpeinzingen

Van de Triumph Spitfire, 20W50 en de puisterige puber

Eric — Wed, 30 Apr 2008 15:19:00 GMT

Het gebeurde allemaal op een prachtige lentedag. Nadat ik een paar MGB's langs m'n raam had zien scheuren besloot ik de middag vrij te nemen om m'n Triumph Spitfire aan de gang te krijgen. Daarvoor had ik motorolie nodig, van de soort 20W50 om precies te zijn. Naar moderne maatstaven is dat behoorlijk stroperig spul, maar deze motor heeft het nu eenmaal nodig. Dus op weg naar huis ging ik even langs de lokale automaterialenhandel, die me tot nu toe niet heeft teleurgesteld.

Eenmaal binnen werd ik benaderd door een puisterige puber: "kan ik u helpen?".
"Ik zoek 20W50 motorolie".
"20W50? Dat is zwaar. Wat voor auto hebt u?".
Ik verklaarde trots dat het om een Triumph Spitfire ging.
De puisterige puber keek me wat dommig aan en zei toen "ah, een diesel dus".
Hier viel ik even stil. Ik dacht een professionele automaterialenhandel te zijn binnengelopen en de dienstdoende puistenkop geloofde (van denken was geen sprake) dat er een dieselmotor in m'n Triumph Spitfire sportwagen van 1976 zat.
Ik probeerde nog: "nee, het is een T-r-i-u-m-p-h S-p-i-t-f-i-r-e, je weet wel...", terwijl ik m'n vlakke hand ongeveer een meter boven de grond hield.
"Ja, dat moet een diesel zijn", zei de blaag beslist, "alleen oude diesels gebruiken dat spul. Ik kan wel wat bestellen als u wilt".

Zoals ik al zei, het was een prachtige dag, maar deze kluns had 'm wel grondig verpest.

Ik heb rechtsomkeert gemaakt en heb alle 20W50-olie gekocht die ik kon vinden bij een landbouwhuis. Boeren willen namelijk nog wel es oude trekkers hebben, waar ook dit soort motorolie in moet. Ik ben ervan overtuigd dat deze aankoop de kans aanzienlijk verkleint dat ik de komende jaren nogmaals geërgerd raak door de stuitende onwetendheid van een puisterige puber.

Maar m'n zorgen blijven: wat moet er van de jeugd van deze wereld worden?

Triumph 2500 PI Mk2 - tijdig op je bestemming aankomen is een optie

Eric — Mon, 31 Mar 2008 22:25:00 GMT

Dat waren nog eens auto's. Voorzien van een zescylinder lijnmotor van 2,5 liter en 125 tot wel 150 PK. En die motor had Pie-Aaj, brandstofinjectie. Dat hadden voor die tijd alleen Mercedessen. Het was dezelfde motor die in de Triumph TR6 zat. Elke schooljongen wist dat dat een echte open spogtauto voor mannen was, die rechtstreeks afstamde van de TR2, TR3 en TR4, waarmee Triumph op circuits had gezegevierd. De roemrijke glans van de TR-sportauto's straalde daarom af op de brave huisvaders die het geluk hadden om in een Triumph 2500 PI Mk2 als deze te mogen rijden. Triumph auto's waren de Britse BMW's*) van hun tijd - zo'n 36 jaar geleden.

Fast forward naar 2008.

Daar sta je dan, langs de Emmasingel in Groningen, in je prachtige, maar stilgevallen Triumph 2.5 PI MK2 in Conifer Green. Uiterlijk goed onderhouden, zelfs voorzien van echte TR6-velgen, maar het mocht niet baten. De motorkap staat op een kier en de bestuurder is aan 't bellen met hulpverleners. Overgeleverd aan de nukken van een auto uit een tijdperk waarin betrouwbaarheid nog een heel andere betekenis had.

Het leven is een avontuur en het leven met oude auto's is dat helemaal. Tijdig aankomen op je bestemming is niet standaard maar een optie. Ik hoop maar dat deze bestuurder geen haast had - en dat het snel weer goed komt met z'n mooie Triumph uit 1972.

*) BMW is tegenwoordig eigenaar van de merknaam Triumph. Het kan verkeren...

Vierkante tomaten - is het al zo ver?

Eric — Fri, 21 Mar 2008 19:40:00 GMT

Als rechtgeaarde polderjongen had ik in mijn jeugd natuurlijk een abonnement op het tijdschrift Kijk. Daarin las je allerlei nuttige dingen over wat de geschiedenis ons gebracht had en wat de toekomst ons nog zou gaan brengen. De vooruitgang werd in de Kijk tastbaar gemaakt. Sommige aankondigingen ben ik nooit vergeten, zoals de gouwe ouwe, de vliegende auto. Nooit meer wat van gehoord natuurlijk, je reinste luchtfietserij. Er stonden ook kleinere, maar niet minder opzienbarende voorspellingen in, zoals vierkante tomaten. Die zouden het helemaal gaan maken. Wetenschappers hadden namelijk bedacht dat dat heel handig zou zijn, omdat er veel meer vierkante tomaten in een verpakking passen dan ronde. Het was alleen nog een kwestie van de juiste genen in elkaar knutselen en de zaak was rond, nee vierkant.

Dat - en nog veel meer - stond dus twintig, misschien wel dertig jaar geleden in de Kijk. Sindsdien heb ik er geen gedachten meer aan vuil gemaakt. Tot vandaag.

Iemand bij deze supermarkt heeft doelbewust tomaat rond in de computer gezet. Ik heb naarstig gezocht, maar ik heb vooralsnog geen tomaten kunnen vinden die niet rond waren. Maar kennelijk komen ze er wel aan - en misschien zijn ze zelfs vierkant! De toekomst is er al bijna.

De smurfengekte - maak er het beste van

Eric — Wed, 12 Mar 2008 19:15:00 GMT

Albert Heijn heeft de consument in zijn macht gekregen door het inzetten van een leger van 29 miljoen smurfen. Een ware smurfengekte heeft zich van de klanten van de grootgrutter meester gemaakt. Kinderen terroriseren hun ouders en sporen hen aan om nog meer bij AH te consumeren, opdat ze hun verzameling zo groot mogelijk kunnen maken. Meer, meer, meer is het devies en AH spint er garen bij.

Als kritische consument, die uit alle macht zijn eigen keuzen wil blijven maken en zich hierdoor dus niet van de wijs wil laten brengen, zie ik dit alles meewarig aan. Want waar gaat het nou eigenlijk om? Kleine, blauwe plastic poppetjes, in vijftien verschillende verschijningsvormen. Je krijgt een smurf voor elke vijftien euro die je bij Albert Heijn besteedt (in één keer, dus studenten zijn in de praktijk uitgesloten van deelname). Big deal. Het schijnt dat je er zelfs een speciale verzameldoos voor kunt aanschaffen. Kon aanschaffen, moet ik zeggen, want ik hoorde onlangs dat die al uitverkocht waren.

Enfin, 'iedereen' doet enthousiast mee en er is intussen al een levendige ruilhandel ontstaan in die stukjes plastic. Bij mij op 't werk ook, daar trof ik op het bureau van een collega een hele menigte smurfen aan, gereed om geruild te worden. Daarvan heb ik er eentje gebietst, mijn favoriete smurf:

Ik heb 'm op de trafo van m'n bureaulamp geplakt en onder het harde werken kijk ik zo nu en dan even naar die smurf, in plaats van uit het raam. Op die momenten voel ik me geestelijk nauw verbonden met mijn stukje plastic.

Weg met de zuigermotor!

ekieboom — Fri, 22 Feb 2008 20:20:00 GMT

De motoren in onze auto's zijn bijna zonder uitzondering zuigermotoren. Als je erover nadenkt zijn dat idiote dingen, onnodig gecompliceerd, luidruchtig, krankzinnig inefficiënt, gebaseerd op driehonderd jaar oude techniek. Daarom: zuigermotoren zuigen, dus weg met de zuigermotor!

Lees verder >>

Groomer voor bijna alle lichaamsdelen

ekieboom — Tue, 11 Dec 2007 18:54:00 GMT

De markt voor de Ladyshave (van alle merken, waaronder Philips) was al een tijdje zo goed als verzadigd, dus er zat voor de scheermachinefabrikanten van deze wereld niets anders op dan nieuwe markten aan te boren. Daarom zijn nu de mannen aan de beurt. De commerciële trend wil dat mannenlichamen helemaal kaal moeten zijn. Terug naar een babyhuidje, zonder afzichtelijk struikgewas. En dat kan natuurlijk niet met een Ladyshave, want daarmee wil een beetje man nog niet dood gevonden worden. En ook mannenscheerapparaten of scheermesjes, hoewel toch al bij de meeste mannnen voorradig, zijn niet goed genoeg. Nee, dat moet met een nieuw aan te schaffen apparaat dat - heel trendy - groomer heet.

En omdat 't kerstmis wordt en veel van ons dan kennelijk niets beters te doen hebben dan zich te pletter te consumeren, gooit onze nationale winkelketen-voor-nutteloze-spullen Blokker dikke folders in de bus waarin onder (veel) meer zo'n groomer wordt aangeboden.

Kijk toch eens wat een mooi, stoer en mannelijk apparaat dat is. Niet dat nichterige zalmroze, wit of beige van de Ladyshave, maar degelijk en fantasieloos zilver met zwart. Zeg maar de leasebak onder de scheerapparaten.

Maar er zit hier een addertje onder het gras. Want dit is niet een groomer voor alles, dit is blijkens de tekst (zie tweede bullet) slechts een groomer die is 'te gebruiken voor bijna alle lichaamsdelen'. Niks all over your body dus. Dan vraagt een beetje oplettende lezer zich natuurlijk meteen af van welke lichaamsdelen je je verre moet houden bij het gebruik van dit ding. Dat zetten ze er dan weer niet bij! Dat laten die lafaards bij Blokker over aan de al of niet rijke fantasie van oplettende lezers...

Kantoorcommunicatie

ekieboom — Sun, 02 Dec 2007 13:58:00 GMT

In een vorig leven, vele jaren geleden, liep ik een tijdje rond bij Rijkswaterstaat. Hoewel het echte werk bij Rijkswaterstaat natuurlijk buiten gebeurt, zitten er ook mensen op kantoor. En zoals op de meeste kantoren communiceren ze met elkaar. Misschien is het om de verveling, het van binnen kaal worden tegen te gaan, misschien zijn sommige kantoormensen werkelijk creatief. Hoe dan ook: soms maken ze er iets moois van.

Soms mis ik Rijkswaterstaat nog wel eens. Het was toen nieuw en spannend. RAW was een systematiek om te contracteren, maar waar de letters voor stonden? Geen idee!

Ik heb bijna niets meer uit die tijd, maar dit memo heb ik altijd bewaard.

De brillenwinkel

ekieboom — Wed, 21 Nov 2007 16:34:00 GMT

Onlangs liep ik een grote, nieuwe brillenwinkel binnen om te kijken of ze nog een leuk nieuw montuurtje voor me hadden. Ik heb het altijd moeilijk in brillenwinkels, want ik ben absoluut niet trend- of modegevoelig. Het is in brillenland helemaal nog niet 'in' om niet trend- of modegevoelig te zijn, dat duurt nog minstens vijf jaar. Maar ik blijf altijd hoopvol dat de nieuwe ratio nog een keer vroeg intreedt.

In deze winkel had ik nattigheid moeten voelen toen ik een hele wand aantrof met grote letters erboven: 'Collectie 2008'.
Er kwam al gauw een verkoopster op me af met een angstaanjagend opvallend brilletje op d'r neus. Alle kleuren van de regenboog, rond, vierkant en stervormig tegelijk, nog net geen struisvogelveren erop. 'Kan ik u helpen?'. Ik zei dat ik een tijdloos brilmontuur zocht. Ik had net zo goed dat belachelijke neusfietsje van d'r gezicht kunnen meppen, het effect was hetzelfde. Ze viel compleet stil, keek me een tijdlang niet begrijpend aan en vroeg uiteindelijk 'tijdloos?'. Ja, tijdloos. Een montuur waarmee ik volgend jaar ook nog kan rondlopen zonder dat ze zeggen 'gut, wat een 2008-brilletje'. Weer even stilte en toen 'U moet een silhouette-bril hebben, want...' - Ik onderbrak haar met de mededeling dat ik min acht heb. Alweer een slag in d'r gezicht. 'Ehmm, tsja, dan is een Silhouette-bril niet zo verstandig, he?'. Nee, dat dacht ik niet, nee.
Ze zei al snel 'ik zal even m'n collega vragen, die weet er meer van'. Op een drafje vluchtte ze naar de andere kant van de winkel om samenzweerderig met een collega te gaan staan smoezen, ondertussen driftig in mijn richting wijzend. Ik begon er lol in te krijgen.
De collega trad mij onbevreesd tegemoet, met al net zo'n kijk-mij-bril op, en het spel begon opnieuw. 'U zoekt een tijdloze bril?'. Ja, een tijdloze bril. 'Wat bedoelt u precies?'. Nou, een bril waarmee ik volgend jaar en misschien zelfs het jaar daarop nog kan rondlopen. 'Is een Silhouette-bril misschien iets voor u?' Min acht, mevrouw. 'Oh nee, dan maar beter iets anders'. Bij deze verkoopster sloeg de paniek ook al snel toe, hier wist ze geen raad mee. 'Ik zal Tjeerd er even bij halen, die kan u zeker helpen'. Tjeerd erbij.
Tjeerd zag er met z'n hardly shocking brilletje-met-opzetwenkbrauwen niet echt dom uit, maar hij beging meteen een grove fout door een Bart Chabot-montuur uit 't rek te trekken. 'Nee zeg, ik wil geen oubollige bril, ik wil een tijdloze'. Tjeerd, bijna niet uit 't veld geslagen, grabbelde nog wat fondsbrilletjes bij elkaar, maar ik had zelf al iets aardigs gevonden, waar Tjeerd straal overheen gekeken had. Ovaal, wat kleiner en fijner dan ik nu heb, in een donker soort zilver. Ongetwijfeld een winkeldochter uit een oude partij, die er al weken lag weg te kwijnen, maar heel gedistingeerd. Tjeerd hervond zichzelf en begon een verhaal over de voordelen van kleine brillen bij hoge lenssterkten, wat ik onderbroken heb met de mededeling dat ik er nog op zou terugkomen. Goedenavond!

Wat moet ik hier nou mee? Ben ik nou gek of komt het echt nooit meer goed met de wereld? Het lijkt wel of de oppervlakkigen, de truttige trendvolgers, de vormgeile inhoudvrezers de overhand krijgen. Kan hier niet eens een politieke partij voor worden opgericht? Ik zou me er haast over gaan opwinden. Uit pure balorigheid heb ik bij Scapino een paar extreem tijdloze pantoffels gekocht. Dat zal ze leren!

Nederland - Haagse projectie

ekieboom — Sun, 18 Nov 2007 16:23:00 GMT

Gisteren op de voorpagina van de Volkskrant:

Een treffende afbeelding in een landelijk (Amsterdams) dagblad, dat precies mijn gevoel als Noorderling weergeeft.

Nederland wordt geregeerd als een Haagse, naar binnen gerichte provincie, met buitengewesten waarvan het nut niet wordt ingezien. De krankzinnig volle Randstad komt langzaam tot stilstand, terwijl er in de rest van het land ruimte zat is, die economisch nauwelijks uitgenut wordt. De arbeidsmarkt in de Randstad is overspannen, terwijl de noordelijke provincies (vooral Friesland) leeglopen omdat er onvoldoende werk is. De huizen in de Randstad zijn schreeuwend duur, terwijl er leegstand is in Delfzijl en Den Helder. Dagelijks staan er honderdduizenden mensen in de file of in overvolle treinen, omdat ze werk in de Randstad moeten doen dat daar - dankzij moderne communicatietechnieken - helemaal niet gedaan hoeft te worden. Zo kan minstens driekwart van de Haagse rijksambtenaren z'n werk makkelijk buiten de Randstad doen, want die doen uitsluitend wetsuitvoerend werk en hoeven dus helemaal niet tegen de politiek of beleidsmakers aan te schurken. Weg met die lui daar! Geef ze een kantoor in Groningen, Leeuwarden of Enschede. Hoeven ze niet langer in de file of een overvolle trein te zitten en kunnen ze ook een huis met een tuintje kopen. Zo krijgt de Randstad weer een beetje ruimte en profiteert de rest van Nederland ook mee van de economische groei.

Maar ja, vertel dat maar es aan een Haagse politicus, of aan Haagse ambtenaren. De eerste categorie vindt 't maar eng dat er in de rest van het land iets gebeurt en de tweede categorie wil geen macht prijsgeven, of wil dat alle collega's op de fiets zijn te bereiken.
Hetzelfde geldt voor onze 'nationale' luchthaven Schiphol. Dat ligt daar maar op stuitend dure Randstadgrond te liggen, met vijf banen vliegverkeer te verwerken dat andere vliegvelden met twee banen kunnen doen. Sommige vliegtuigen taxiën langer dan dat ze in de lucht zijn. Er wordt gesproken over verplaatsing. En waar moet het heen? Niet richting de rest van Nederland, in een IJsselmeerpolder bijvoorbeeld, zodat het hele land er wat aan heeft. Nee, het moet op een schreeuwend duur eiland in de Noordzee. Dat is geen nationale luchthaven, da's een Randstadluchthaven waar de rest van het land nog minder aan zal hebben dan aan Schiphol.

En als het Noorden dan vraagt om een volwassen treinverbinding wordt het afgescheept met twee miljard euro. “Hier, heb je wat geld, en nou niet meer zeuren, want wij zijn met Belangrijke Zaken bezig”. De rest van Nederland is vanuit Den Haag gezien niet belangrijk. Er wonen waarschijnlijk te weinig kiezers. En 'de Noorderling' heeft geen grote bek, dat scheelt natuurlijk ook.

Stelletje arrogantelingen daar, in die krankzinnig overvolle Randstad. Laat ze er bij nader inzien ook maar in stikken. Dan maar wat minder economische voorspoed voor de rest van Nederland. Want: hoe verder van Den Haag, hoe hoger de levenskwaliteit - en dat is ook wat waard.

Lijntrekker

ekieboom — Thu, 15 Nov 2007 10:36:00 GMT

Van Dale definieert lijntrekker als 'iem. die niet van opschieten weet' en lijntrekken als 'niet voortmaken'.

In Nederland hebben we altijd haast en worden de lijnen machinaal en dus razendsnel getrokken. Op Aruba (zie foto) hebben de termen lijntrekker en lijntrekken daarentegen nog echt inhoud.

(met dank aan Olivier de Bruijne)