Oude auto's

Van de Triumph Spitfire, 20W50 en de puisterige puber

Eric — Wed, 30 Apr 2008 15:19:00 GMT

Het gebeurde allemaal op een prachtige lentedag. Nadat ik een paar MGB's langs m'n raam had zien scheuren besloot ik de middag vrij te nemen om m'n Triumph Spitfire aan de gang te krijgen. Daarvoor had ik motorolie nodig, van de soort 20W50 om precies te zijn. Naar moderne maatstaven is dat behoorlijk stroperig spul, maar deze motor heeft het nu eenmaal nodig. Dus op weg naar huis ging ik even langs de lokale automaterialenhandel, die me tot nu toe niet heeft teleurgesteld.

Eenmaal binnen werd ik benaderd door een puisterige puber: "kan ik u helpen?".
"Ik zoek 20W50 motorolie".
"20W50? Dat is zwaar. Wat voor auto hebt u?".
Ik verklaarde trots dat het om een Triumph Spitfire ging.
De puisterige puber keek me wat dommig aan en zei toen "ah, een diesel dus".
Hier viel ik even stil. Ik dacht een professionele automaterialenhandel te zijn binnengelopen en de dienstdoende puistenkop geloofde (van denken was geen sprake) dat er een dieselmotor in m'n Triumph Spitfire sportwagen van 1976 zat.
Ik probeerde nog: "nee, het is een T-r-i-u-m-p-h S-p-i-t-f-i-r-e, je weet wel...", terwijl ik m'n vlakke hand ongeveer een meter boven de grond hield.
"Ja, dat moet een diesel zijn", zei de blaag beslist, "alleen oude diesels gebruiken dat spul. Ik kan wel wat bestellen als u wilt".

Zoals ik al zei, het was een prachtige dag, maar deze kluns had 'm wel grondig verpest.

Ik heb rechtsomkeert gemaakt en heb alle 20W50-olie gekocht die ik kon vinden bij een landbouwhuis. Boeren willen namelijk nog wel es oude trekkers hebben, waar ook dit soort motorolie in moet. Ik ben ervan overtuigd dat deze aankoop de kans aanzienlijk verkleint dat ik de komende jaren nogmaals geërgerd raak door de stuitende onwetendheid van een puisterige puber.

Maar m'n zorgen blijven: wat moet er van de jeugd van deze wereld worden?

Hierbij verklaar ik het cabrioseizoen voor geopend

Eric — Sat, 26 Apr 2008 18:39:00 GMT

Het was lang wachten, na het eind van het vorige cabrioseizoen, maar vandaag is het nieuwe seizoen weer echt goed begonnen!

Uit alle hoeken, gaten, schuurtjes en garages komen ze weer tevoorschijn, de oude, maar o-zo-goed onderhouden open auto's. Dat de zomer maar lang en warm moge zijn.

Triumph 2500 PI Mk2 - tijdig op je bestemming aankomen is een optie

Eric — Mon, 31 Mar 2008 22:25:00 GMT

Dat waren nog eens auto's. Voorzien van een zescylinder lijnmotor van 2,5 liter en 125 tot wel 150 PK. En die motor had Pie-Aaj, brandstofinjectie. Dat hadden voor die tijd alleen Mercedessen. Het was dezelfde motor die in de Triumph TR6 zat. Elke schooljongen wist dat dat een echte open spogtauto voor mannen was, die rechtstreeks afstamde van de TR2, TR3 en TR4, waarmee Triumph op circuits had gezegevierd. De roemrijke glans van de TR-sportauto's straalde daarom af op de brave huisvaders die het geluk hadden om in een Triumph 2500 PI Mk2 als deze te mogen rijden. Triumph auto's waren de Britse BMW's*) van hun tijd - zo'n 36 jaar geleden.

Fast forward naar 2008.

Daar sta je dan, langs de Emmasingel in Groningen, in je prachtige, maar stilgevallen Triumph 2.5 PI MK2 in Conifer Green. Uiterlijk goed onderhouden, zelfs voorzien van echte TR6-velgen, maar het mocht niet baten. De motorkap staat op een kier en de bestuurder is aan 't bellen met hulpverleners. Overgeleverd aan de nukken van een auto uit een tijdperk waarin betrouwbaarheid nog een heel andere betekenis had.

Het leven is een avontuur en het leven met oude auto's is dat helemaal. Tijdig aankomen op je bestemming is niet standaard maar een optie. Ik hoop maar dat deze bestuurder geen haast had - en dat het snel weer goed komt met z'n mooie Triumph uit 1972.

*) BMW is tegenwoordig eigenaar van de merknaam Triumph. Het kan verkeren...

Einde van het cabrioseizoen

ekieboom — Sun, 23 Sep 2007 21:59:00 GMT

Het was niet echt een fantastische zomer. Relatief veel regen, weinig tropische dagen. Geen ideaal jaar voor oude cabrio's dus.

Met de mooie nazomerdag van vandaag lijkt het cabrioseizoen alweer ten einde te zijn. Waarschijnlijk heb ik m'n roestgevoelige Triumph Spitfire vandaag dus voor één van de laatste keren dit jaar de garage ingereden. Nu komen de echt donkere dagen voor de klassieke cabrio-liefhebber, tot de lente van volgend jaar, als het zout van de wegen is gewassen en het net warm genoeg is om - met de kachel aan - weer doelloos over kronkelweggetjes te rijden.

Ik kan haast niet wachten.

Moderne kleine Renault tegen grote, 15 jaar oude Volvo - wie wint?

ekieboom — Wed, 19 Sep 2007 19:59:00 GMT

Snel zeggen: waar zit je liever in als je dan toch een zwaar auto-ongeluk moet hebben, in een kleine Renault Modus (model rijdende telefooncel) van drie jaar oud, of in een lekker grote Volvo 940 (model tank/baksteen) van een jaar of vijftien?

Keus gemaakt? Okee, hou die gedachte vast en neem even de tijd om het filmpje te bekijken (4 minuten, 33 seconden).

Eng hè?

Remmen met een Ford Model T

Eric — Sun, 12 Aug 2007 19:35:00 GMT

Het is nu eenmaal niet te vermijden dat je als liefhebber van oude auto's andere liefhebbers van oude auto's tegenkomt. Zo ook vandaag.

Kijk toch eens naar dat vrolijke stel! De auto is inmiddels 92 jaar oud, maar dat maakt de pret alleen maar groter.

En toch is er iets zorgwekkends. Hoewel dit de auto is die Amerika mobiel maakte en hoewel er meer dan 15 miljoen van zijn gemaakt, past hij niet meer in de huidige tijd. Dat ziet een kind, zul je zeggen, maar pas op, deze tijd is gevaarlijk voor een auto als deze. En niet alleen voor de auto, ook voor zijn inzittenden. En dan heb ik het niet over zoiets banaals als gordels.

Wie goed kijkt ziet dat de voorwielen geen remmen hebben. Dat is ook de reden dat er een ZZ-kenteken op zit. Die werden tot voor een paar jaar terug uitgegeven voor voertuigen die niet voldeden aan de regels: onvoldoende remmen, te hoog voertuiggewicht, dat soort dingen. Ik sprak met de bestuurder van een Ford Model T en vroeg of het nou een beetje remde met alleen remtrommels op de achteras. Hij keek me eerst niet begrijpend aan en zei toen “nee, die zijn alleen voor de handrem”. Het bleek dat de hele auto remde met één enkele transmissierem. Dus ik vroeg of dat de auto goed tot stilstand kon brengen. “Voor geen meter”, zei de bestuurder grijnzend, “ik moet enorm oppassen in dit ding, anders zit ik zo ergens tegenaan“. De wereld is daar niet meer aan gewend. 'Moderne' automobilisten houden er geen rekening mee dat voertuigen als deze nauwelijks kunnen remmen. Het past niet in hun referentiekader.

Daarom heb ik groot ontzag voor de Ford Model T-rijders van vandaag. Het zijn de bikkels onder de oldtimerliefhebbers, die zich met ware doodsverachting in hun anachronistische vehikels in het huidige verkeer werpen. Petje af.

Overigens heeft de Ford Model T wel een bijzonder soort noodrem. De bestuurder beschikt over drie pedalen, met geheel andere functies dan we vandaag gewend zijn. Links zit het pedaal voor de semi-automatische (geen koppeling) twee-versnellingsbak. In het midden zit het pedaal voor achteruit en rechts zit het pedaal voor die ene, nauwelijks werkende transmissierem. Geen gaspedaal? Nee, de gashendel zit op het stuur. In het geval de ankers echt uitgeworpen moeten worden trapt de bestuurder keihard zowel het rechter als het middelste pedaal in. Goed voor de transmissie kan het niet zijn, maar de auto vermindert er iets beter vaart mee. Een hele geruststelling.

Einde APK-plicht voor auto's ouder dan 1960

ekieboom — Sat, 11 Aug 2007 18:17:00 GMT

De kogel is door de kerk: met de komende wijzigingen in het APK-regime op 1 januari 2008 verdwijnt de APK-plicht voor auto's van voor 1960. Taferelen als deze zullen dus helemaal verdwijnen:

Als eigenaar van een auto van 1957 vind ik dat enerzijds wel prettig. Ik rij maar weinig in dat ding en het is elk jaar weer een heel gedoe om een afspraak te maken en 'm naar de garage te brengen. Het kan alleen op een dag dat het niet regent, want er zit geen dak op die auto. Lastig.

Maar anderzijds vind ik het ook wel een beetje jammer. Het is elk jaar weer een hele happening als ik met die ouwe auto een moderne garage kom binnenpruttelen. De APK keurmeester vindt het meestal ook een belevenis, zo'n voorwereldlijk voertuig. Hoewel ik het ding zelf heel goed onderhoud vind ik het toch prettig dat er regelmatig een ander naar kijkt, een ervaren vakman die weet waar hij op moet letten, die me wijst op aandachtpuntjes en die de auto heel soms nog wel es niet meteen goedkeurt, bijvoorbeeld omdat de kracht van de achterwielremmen niet symmetrisch is. Hij heeft de spullen om zoiets te kunnen vaststellen - ik niet. Daarom denk ik dat ik 'm zo eens in de twee jaar toch nog naar een APK keurstation ga brengen om 'm even te laten checken. Het hoeft niet, maar ik vind het wel belangrijk. Ik hoop alleen dat er meer eigenaren van oude automobielen zijn die er net zo over denken - veiligheid is belangrijk.