Opmerkelijk

Week broodje (spatiegebruik blijft moeilijk, deel 13)

Eric — Fri, 14 Nov 2008 14:29:00 GMT

Echt lekker klinkt het eerlijk gezegd niet:

Ik hou niet zo van weke broodjes. En moet het niet wilde paté zijn? Of zou hier wildpaté worden bedoeld?

Misschien ga ik die crandberry saus nog wel eens uitproberen, omdat ik eigenlijk best benieuwd ben of die niet gewoon naar cranberrysaus smaakt.

(Gezien op verschillende borden bij broodjeszaak 'het Opstapje' in de Oude Boteringestraat te Groningen)

Kiezen tussen broodjes en kind bij de Hema

Eric — Fri, 29 Aug 2008 18:41:00 GMT

Daar sta je dan, bij het nieuwe buffet op de bovenste verdieping van de Hema, in de Herestraat te Groningen. Het is lunchtijd en er moet een keus gemaakt worden.

Was me dat schrikken! Uiteindelijk heb ik toch maar voor een broodje gekozen. Tot m'n onuitsprekelijke opluchting heb ik verder ook niemand met een kind op z'n bordje gezien.

Verhouddoos bij Blokker

Eric — Fri, 29 Aug 2008 18:31:00 GMT

Blokker doet in van alles. Soms verkopen ze zelfs dingen waarvan je geen idee had dat ze bestonden, zoals verhouddozen.

Handig hè, dat kopiëren en plakken.

Bij de pakken neerzitten

Eric — Mon, 25 Aug 2008 19:58:00 GMT

Ik schreef al eens over hoofdloze etalagepoppen die een gruwelijk beeld overbrachten. Het waren nog slechts kinderen. Ik zag het toen nog als een incident, maar ik zie het nu ineens overal: etalagepoppen met missende onderdelen.

Nou zou ik me nog kunnen voorstellen dat je lichaamsdelen weglaat omdat ze kunnen afleiden van de kleding die je wilt verkopen. Maar waarom geef je zo'n pop dan wel een zeer specifieke houding mee? Deze dame zit er echt moedeloos bij. Hoewel ze op de afdeling damesbloesjes zit, zit ze toch bij de pakken neer. Zo van 'nou, zonder hoofd zie ik het niet meer zitten, hoor'. Als ze een hoofd had zou ze 't laten hangen. En dat moet uitnodigen tot kopen? Ik dacht het niet.

Fietsenvakantie

Eric — Mon, 28 Jul 2008 13:25:00 GMT

Sommige mensen gaan op vakantie de bergen in, al of niet met de fiets. Er zijn ook mensen die gewoon bergen fietsen op vakantie meenemen. Een soort 'berg fietsen-vakantie'.

De directie stelt zich niet aansprakelijk (deel 3)

Eric — Sun, 20 Jul 2008 20:42:00 GMT

Ik heb er al es eerder over geblogd, hier en hier, maar ik blijf ze tegenkomen. Bordjes waarop directies (of 'wij') aankondigen dat ze zichzelf niet aansprakelijk stellen. Zou er ooit een directie zijn geweest die dat gedaan heeft, zichzelf aansprakelijk stellen? Natuurlijk zijn er aansprakelijkheidsstellingen van directies geweest, maar die vonden dan altijd plaats door anderen, die schade hadden ondervonden en van mening waren dat 'de directie' daar maar voor moest opdraaien. En dat willen die directies uiteraard niet, dus laten ze hun concierges dit soort bordjes ophangen. Met de zaagsneden van alle schroefjes mooi horizontaal, zoals het hoort.

Deze kwam ik tegen op de speelplaats van Museum Kinderwereld in Roden. Een bezoek waard, al was het alleen maar om de velocipedes en stelten waarop je kunt fietsen en lopen. En je nek breken, natuurlijk - vandaar dat bordje. Toen ik het stond te fotograferen kwam er een medewerker van het museum naast me staan. Hij vertelde dat dat bordje er natuurlijk niet voor niets hing, want ja, er gebeurde wel eens wat. Toen ik vroeg of de directie zich wel realiseerde dat ze zichzelf nooit aansprakelijk hoeft te stellen, omdat een ander dat wel voor ze zal doen, keek hij me even vorsend aan en begon toen te glimlachen. “U bent zeker jurist?”, vroeg hij. Tsja.

Toga makerij (spatiegebruik blijft moeilijk, deel 12)

Eric — Fri, 18 Jul 2008 14:02:00 GMT

Sommige mensen zijn gezegend met mooie, allitererende namen, zoals Koos Koets, of Sijbren Sijbrandij. Ik kwam er vandaag een tegen die rechtstreeks uit een verhaal van Marten Toonder had kunnen komen.

Jammer dat zo'n mooie naam je niet vrijwaart van het maken van een tenenkrommende spatiefout...

Modderthee

Eric — Thu, 10 Jul 2008 11:35:00 GMT

Hoewel ik een fervent theedrinker ben, heb ik niet veel op met de vele soorten smaakjesthee en andere mengsels waarvan consumenten geloven dat ze iets met thee hebben te maken, maar die vaak niet eens de naam thee waardig zijn. Vandaag trof ik op het bureau van een collega dit doosje aan.

Omdat ik toch moet weten waar ik tegen ben (en bovendien alles doe om dit blog te vullen) heb ik hier een kopje van gedronken. Het smaakte helemaal niet naar aarde, maar naar zoet en kaneel. Eigenlijk ongeveer zoals Pickwick op zijn website aangeeft. Wel opmerkelijk: Pickwick vermijdt angstvallig het woord thee, maar gebruikt de fantasieterm 'kruidenmelange'. Er zijn nog meer van deze melanges: Air, Fire en Water. Die zullen ook wel niet naar lucht smaken, heel heet zijn of gewoon koel en helder. Ik heb even gespiekt en volgens Pickwick zelf smaakt de water-kruidenmelange naar onder meer 'hop bloemen'. Ik ben nog aan 't overwegen of ik geld aan spatiemisbruikers ga geven om dit te verifiëren.

Cosmetica met topmodel-extract bij Sephora in Groningen

Eric — Mon, 30 Jun 2008 15:06:00 GMT

In de winkel van V&D in Groningen is sinds kort een nieuwe winkel gevestigd. Jawel, een heuse winkel in een winkel en hij heet Sephora. Het is het soort winkel waar ik bij voorkeur niet kom, want het is er vol van schmink, plamuur, poeder, namaakwimpers en de vreselijkste martelwerktuigen, die vrouwen inzetten om hun uiterlijk anders - niet noodzakelijkerwijs mooier - te maken. Het riekt er danig naar parfum, reden waarom voor dit soort winkels het woord stinkel is uitgevonden.

Aangezien ik toch kennis moet nemen van zaken om zeker te weten dat ik er tegen ben, ben ik er toch even snel, met ferm toegeknepen neus doorheen gelopen. En mijn oog viel op het volgende wervende tekstje.

Dit is toch vreemd. Er is jarenlang strijd gevoerd om cosmetica dierproefvrij te maken, want het was toch zo zielig voor die dieren. Maar what about de topmodellen? Worden die nou speciaal voor dit doel gefokt? Staan die topmodellen misschien lichaamsdelen af waarvan dat extract wordt gemaakt? Of wordt het extract alleen van de stoffelijke overschotten van overleden topmodellen getrokken?

Wat het ook is, het beeld blijft luguber...

Het laatste stukje taart...

Eric — Mon, 23 Jun 2008 16:26:00 GMT

Het uitdelen van taart is doorgaans verbonden aan een heuglijk feit. Toch is er vaak ook weer een wat treurig moment. Om onverklaarbare redenen blijft er namelijk meestal een laatste stukje taart over, dat niemand lijkt te willen opeten. Het blijft bijna altijd staan totdat het ook echt niet meer eetbaar is.

Desondanks, hoe treurig het ook allemaal is: hoera voor Henk.