Langzaam valt de nacht over Oz en Oisans, en spanning loopt op in het DBA kamp. Gauw nog even een bericht aan het thuisfront en dan maar snel proberen te slapen. Want over een uurtje of 10 moet het gebeuren.....
Allereerst willen we iedereen (Sjoerd en Eric) bedanken voor het versturen van de opbeurende (Sjoerd) danwel denigrerende (Eric, ge bent zelf unnen homo!) SMS-berichten. Het doet ons goed, dat vanuit de lage landen met ons wordt meegeleefd. Maar - genoeg geluld - we gaan de badmuts opzetten om gelijk in het verhaal van de dag te duiken. Bent u er klaar voor? PLONS!
Na een matige nacht slapen, veroorzaakt door te veel koffie en te weinig liefde, werd om 8.34 u ter bakker gegaan. Alwaar wederom een baguette en trois pain au chocolat werden besteld. Koffie gemaakt. Eitje gekookt (6 minuten, met dank aan Gijs). Jusje geperst (uit de fles). Relaxt babbelend broodje gesmeerd met allerlei smerenswaardige producten. Vandaag stond in het teken van 'easy going'. Na een klein uurtje, stapten wij in het autootje alwaar we getuige waren van een matig lopend telefoongesprek van Gijs met zijn duifje Margreet. Gijs deed het enige wat een man kan doen in zo'n situatie: lomp het gesprek beeindigen. Waarna een luid gejuich uitbarste in de VW. Enige minuten later kwam Margreet - zoals vrouwen eigen - verontschuldigend terug op haar schede (excuus schreden). (Was het leven maar altijd zo mooi.). Op de weg naar Bourg kwamen we Harrie en Ans uit Alblasserdam weer bezig (zie eerste Groeten). Zo te zien hadden ze er ruim drie dagen van onafgebroken koersen opzitten, toch vond Ans nog de adem om Harrie van onder uit de zak te geven. Het is altijd mooi om ware liefde van dichtbij mee te maken. Tijdens de beklimming zagen we tot onze grote verbijstering kluwen renners de Alpe d'Huez opblaffen... Nee, waarde lezer, niet uitrusten voor de dag van morgen, maar volle bak er tegenan! In Alpe d'Huez aangekomen was de weg snel gevonden naar het inschrijfpaleis. Alwaar Carlo al snel de beurt was, Ruud iets langer nodig had en Gijs z'n baard nog langer kon laten groeien. Een half uurtje later zaten we gedrieen op een bankje ons zakje te bekijken... bidonneke, fietszakje, boekskes en andere rotzooi. Maar natuurlijk ook het felbegeerde startnummers; Ruud (oranje) 961, Gijs (zwart) 2968, Carlo de Nis (rood) 6528. Op de plaatselijke fietsmarkt rondgehobbeld. De oogst: net geen regenjack voor Ruud, net geen bril voor Carlo maar wel een vette pet voor Gijs (Carrera) en witte homo-sokskes voor Ruud. Een blik op de Blanke Pik (de berg) leerde al snel dat een tripje naar de top vandaag zou eindigen als Gorilla's in the Mist. Dus dat ging niet door en togen wij al snel in de afdaling naar Bourg. Alwaar in de plaatselijke fietswinkel Carlo (op de pof) slaagde voor een prachtig trendy zwart fietsbrilletje (waar nog menig coureur met jalouzie zijn blikken op zal laten werpen). Koffie op terras, verzorgd door een gezellige dikke dame die op Tineke de Nooij leek. Boodschappen in de hypermarche, alwaar een schalks lachende dame naar het kruis van Ruud keek, maar helaas voor haar bleek er niets te zijn dat de wetten van de zwaartekracht trachte te tarten. Op in het autootje terug naar Oz. Een banaantje onderweg om alvast de eerste trek te stillen. Op de terugweg werd vrolijk gesteggeld over het vertrek in de ochtend. Omdat Snelle Ruud in het snelste startvak mag starten (snelste van de DBA-ers) werd er na veel vijven en zessen toch maar besloten om 5.45 uur te vertrekken. Niet dat we het er niet mee eens zijn, maar... dat betekent dat Ruud z'n zin heeft doorgedrukt en Gijs en Carlo maar liefst twee uur (!) de tijd moeten doden met toepen en koffie drinken. Ja, waarde lezer, de sfeer is uitstekend! "Thuis" aangekomen was het tijd voor pannenkoeken. Nadat Carlo een aanvang had genomen, nam kokkie Gijs het heft al snel weer in handen. De pannenkoeken spek (en sommige ook kaas) waren overheerlijk en er werd zelfs blanco gebakken voor in de koersochtend. Daarna was het tijd voor rust... lekker doezelen op het bedje. Om vijf uur was het - volgens Ruud - tijd om de fietsjes te preparen. Vrolijk ging het fruitige gezelschap voor hun chaletje aan de slag. Een half uurtje later blonken de fietsjes alsof ze zo uit de Meulenreek-showroom vandaan waren geplukt. Een klein televisiemoment volgde; Roddick versloeg Murray en Gijs versloeg een aantal moten zalm. Ook vanavond stond er weer een overheerlijk pastamaaltijd op het menu (naast de al eerder gememoreerde zalm). Cantarellen, zongedroogde tomaatjes, uitjes, knoflook, spekjes afgetopt met een heerlijk roomsausje. Lekker, zo niet Heerlijk! Als dessert een inventieve fruitcocktail a la Nis met een heerlijk glaasje rose. Snel was het tijd voor het moment van de dag, gezellig op de bank het verslag voor het DBA-forum schrijven. Oh ja, we hebben het nog niet gehad over de koers van morgen. Gijs en Carlo fietsen samen op en proberen het beste van te maken. Ruud heeft als doelstelling om binnen 7 uur onderaan de Alpe te staan (totaal tijd 8,5 uur). Kortom, de ambities varieren, maar de moraal is bijzonder goed. Gijs is na een kort trainingskamp zo scherp als een spreekwoordelijke das. Carlo doet angstvallig zijn best om in de underdogpositie te geraken. En Ruud, ach ja, Ruud.
Morgen hebben we overigens een heus ontvangstcomite op de Alpe d'Huez staan. Margreet (duifje van Gijs, weet u nog) vergezeld door Roy en Sanne zullen ons aanmoedigen in bocht 1 (of 21, 't is maar net hoe je telt) en ook (hopelijk) onze namen op het asfalt kalken.
Tenslotte, jullie merken al, het is hard werken hier in de Alpen!
A demain!