Zoals Dirk het zelf noemt. Bijgaande de belevenissen van deze DBA-tak.
5 jaar Foreldorado Bergharen
Ja, de splinterfractie, voor deze gelegenheid aangevuld met ‘Rianchi’
(inmiddels is een Bianchi bril aan het assorti toegevoegd), vertrok om 9.30
u voor een rondje Maas en Waal.
Met het heerlijke zonnetje op onze bol richting het pondje bij Maasbommel
gereden. Genoten van de omgeving en van het water van de Maas tijdens de
overtocht. Maarten kon zich op de vroege ochtend niet inhouden en
overtuigde de kapitein van het pontveer dat hij inmiddels 120km in de benen
had zitten en na een rondje maas waal maar weer richting Oss ging fietsen.
De eerste 10 km gingen direct in rap tempo. Toen kwam echter de bocht naar
het Noorden, richting de Waal…..met de wind vol op kop nam Rini de leiding
in de kleine kopgroep over. In een lint werd er tegen de wind in gestoempt.
Met souplesse (de fietstassen zijn inmiddels verdwenen tussen de benen van
Rini) en brute kracht werd de wind bedwongen. Echter op de Waaldijk
aanbeland beukte gooide de wind er nog een extra schepje bovenop en bleef
op onze voorhoofden inbeuken. Uit de wind gaan zitten was er niet bij
ditmaal (helaas…) dus de spieren in beentjes kraakten, de peesjes stonden
strak.
Na 30km……
Zie: http://maps.google.nl/maps?f=d&source=s_d&saddr=51.885816,5.518484
sprak Rianchi de volgende legendarische woorden:
“Zo heren…….bedankt……..was gezellig…..ik ga hier rechtsaf richting Oss…..”
Vervolgens vervolgde Maarten en ik onze weg. Door de korte pauze was het
melkzuurniveau in mijn linkerbeen wat gestegen en had ik de eerste 2km
moeite om Dhr. Meulepas bij te houden. Uiteindelijk getwee naast elkaar de
dijk vervolgd om uiteindelijk de polder in te duiken naar het
forellenparadijs. Net in de polder aanbeland draaide een wielrencollega
voor ons de weg op. Een gespierd ietwat gezet postuur trapte met enige
moeite tegen de nog immer beukende wind in. Bij het inhalen bleek het
zowaar een dame op leeftijd te zijn. Die vriendelijk vroeg waar ons
einddoel lag. Met ons antwoord “een bakkie koffie bij de forellenvijver”,
was ze om en haakte ze in ons laatste wiel aan.
Maarten dacht in stilte: “WTF? Wacht maar, die ouwe trap ik wel effe het
snot voor de ogen!” om vervolgens hartslag 120% te gaan draaien. Met veel
moeite kon ik bij Maarten in het wiel blijven. Vlak voor de forellenvijver
hoorde we ineens achter ons: Heren, bedankt, ik ga hier links….”…..Bedankt?
Wat? De ouwe taart bleek een taai stukkie spek te zijn en had ons het
gehele stuk eenvoudig bij kunnen houden.
Gelukkig was foreldorado daar. 5 jarig jubileum, open dag………compleet
parkeerterrein gevuld met auto’s, fietsenrekken helemaal vol. Maar
goed…..daar staat dan wel het volgende tegenover:
- 1 zeer charmant meisje achter het schrobbelaerkraampje
- 85 pinda’s die bier drinkend en schreeuwend naar elkaar probeerde
forellen uit de vijver de hengelen
- Gratis toastjes met zalm, paling en gerookte forel
- 2 kopjes koffie en 2 broodjes vers gerookte forel
Vanuit foreldorado was het genieten geblazen. Met 34 in het uur naar het
pontveer in Megen gereden en de dag afgesloten met een koppie koffie in de
tuin aan de Schering in Oss.
Dirk, dank voor de bijdrage!