Om Gorter maar eens te citeren (zo leer je ook nog eens wat op deze blog).
Dat nieuwe (nouja, relatief nieuwe) geluid kwam van onze aanstaande voormalige penningmeester. Tegen alle verwachting in meldde hij zich gisterenochtend op het alternatieve clubhuis. Andere raddraaiers waren Cor, Ruud, Sjoerd en yours truly. Met frisse moed werd er vertrokken richting het wonderschone Gelderland, om aldaar Gijs op te pikken en een paar heuveltjes te bedwingen.
Al snel bleek dit voor de in stemmig zwart geklede Maarten iets te hoog gegrepen, en dat kwam mij mooi uit. Onder het mom van solidariteit en vriendschap nestelde ik me naast hem op het terras bij Tivoli, terwijl de rest nog wat ging klimmen en dalen. Onder het toeziend oog van een paar schone Gelderse serveersters lieten wij ons de koffie met gebak goed smaken, om daarna te bemerken dat de door Cor voorgeschoten 10 Euros niet genoeg waren om de kosten te dekken. Gelukkig schoot een onbekende medefietser te hulp, waardoor Maarten een middagje afwassen bespaard bleef.
De rit terug naar huis was een belevenis op zich. Tegen alle gevoel en verstand in werd deze door Maarten bepaald, wat vooral bij Sjoerd in goede aarde viel. Het aantal stoplichten en de beroerde ondergrond waren dan ook zeker de moeite waard!
Met nog een aantal stevige zuchten tegenwind haalde Maarten en ook ik op het tandvlees de meet. Voor ons beiden een zwaar bevochten 90 kilometers om bij te schrijven, de rest zal over de 100 zijn gegaan. Goed om weer eens met zo'n stel te fietsen. Nou Dirk en Rini nog, en we hebben weer een peloton.