...tot de top gekomen. Op 10600 ft. was de koek op en zijn we bij een tunnel omgekeerd. Voornaamste reden was dat het laatste stuk zo steil was dat het niet meer te fietsen viel. Sowieso hadden we tot daar al veel moeten lopen vanwege het stijgingspercentage of de rotsen die op het pad lagen. Tel daarbij op het tekort aan zuurstof (uiteindelijk zijn we dus tot ongeveer 3500 meter gekomen) en je kunt je voorstellen dat ik 's avonds goed geslapen heb.
Het was wel een prachtige ervaring en de afdaling was fantastisch! Het zal straks wennen worden in Nederland.