Wie vanochtend met de A selectie op pad wilde, moest vroeg uit de veren. De wekker liep af om half 8 en een uur later werd er verzameld bij Rini. De B groep zou pas uren later van start gaan. Onder belangstelling van massaal toegestroomd publiek werd de koers aangevangen. Er werd unaniem gekozen voor het Maas en Waal rondje, zodat we in ieder geval zicht op Brabant konden houden.
Binnen 500 meter ging het voor de eerste keer mis. De Bianchi van Rini was de dag ervoor grondig gereinigd met sanitair-doekjes, waardoor alle smeermiddelen verdwenen waren. Resultaat: een vastlopende voorrem. Nog voordat we de Rusheuvel bereikten, stonden we voor de tweede keer langs de kant. De kabel naar de achterderrailleur hing als natte spaghetti langs het frame. Hierdoor fietste Rini als het ware op een single-speed baanfiets. Een spoedreparatie wilde niet lukken, maar omdraaien was geen optie. Er werd dus doorgefietst, en via de pont bij Megen bereikten we Gelderland.
Vanaf hier ging het via mooie en autovrije wegen naar Wamel, Beneden-Leeuwen, Niftrik en Hernen. Enige minpunt was de toch wel behoorlijke hoeveelheid pekel op sommige stukken. Er werd lekker doorgetrapt, met snelheden tussen de 28 en 30 km/h. Van de aangekondigde mist was geen sprake, en het waaide uitzonderlijk zacht. Erg warm was het niet, maar Maarten hield ons op temperatuur met het vooruitzicht van appelgebak geserveerd door de lokale Playmate bij de Forelvijver. Helaas stond vandaag haar lelijke -maar erg aardige- zus achter de bar. Maarten bestelde daarop uit frustratie een broodje rookworst, een beslissing die hem later nog parten zou gaan spelen. Rini en ik hielden het bij gebak met slagroom. De keuze om buiten te blijven zitten was geen verstandige, want na 20 minuten stapten we met onderkoelingsverschijnselen weer op de fiets. Maarten kreeg last van zuur in de benen en de maag, maar had geen Rennies bij zich om de laatstgenoemde klachten te verhelpen.
Bij de pont in Maasbommel voeren we over en daarna was het nog maar een klein stukje naar huis. Rini nodigde ons -niet geheel belangenloos- bij hem thuis uit voor een kop thee. Zo kon hij ons nl. de ogen uitsteken met zijn nieuwe audio en video apparatuur. Na een half uur dvd's kijken (Dolomieten-week) was het tijd voor een welverdiende douche voor fiets en coureur. De afsluiter van een mooi fietsweekend!