Fietskrabbels

...zit tussen je oren (zie weblog ergens vorig jaar in mei geloof ik, de Grenslandklassieker), maar ook slecht weer zit tussen je oren. Afgelopen week niets gedaan wegens drukdrukdruk en geenzingeenzingeenzin, dus het weekend moest het gebeuren. Zaterdag waren de omstandigheden prima, en zo ging ook het fietsen. Zaterdagavond weer eens bij de Kraonige op de pronk geweest (alwaar mijn neef een briljante conference gaf), en dus zondag niet echt in topvorm. Echter, de wil is er wel degelijk, en dus Maarten gebeld. Die gaf helaas aan dat hij ook wel buiten wilde trainen, en dus vertrokken we om 2 uur in de inmiddels gestaag neerdalende regen. Maar het gemoed was opgewekt en het gezelschap boeiend en vermakelijk, en dus bleek regen helemaal geen reden te zijn om op de tacx te gaan zitten. In een vloek en een zucht waren er anderhalf uur voorbij, en hadden we toch weer wat kilometertjes gemaakt. Daarna nog ouwe lullen wezen kijken in de Lollipop, alwaar gereuïneerd werd. Grote ontbrekende was daar de Nis, maar die schijnt zelfs uit zijn huidige leven niemand meer te (her)kennen, laat staan uit de periode 1985 - 1995.

Overigens wil ik de heren vragen om langzaam hun gegevens te gaan verzamelen en hun sportgerelateerde uren en kilometers door te geven. Ik heb al diverse vragen ontvangen over hoe om te gaan met de kilometers van de errug goedkope tacx-apparaten (die schijnen dat niet te registreren), en het lijkt me redelijk daar een kilometer of 27 p/u voor aan te houden. Ikzelf haal dat niet, maar alla, ik wil er geen gezeik over. Aan het eind van de week kunnen jullie hier de eerste digitale schandpaal van dit jaar vinden...