Fietskrabbels

Jawel, er wordt nog gefietst. Niet door mij, maar toch.... Verslagje van Sjoerd van afgelopen zondag:

Na lange tijd werd er afgelopen weekend weer eens samen op de weg gefietst. Mede mogelijk gemaakt door het broeikas-effect zullen we maar zeggen. Ik had alleen op Ruud gerekend, maar verassend genoeg meldden ook Maarten en Rini zich rond half 10 voor mijn flatje. Eric moest verstek laten gaan vanwege een voetbalwedstrijd van Tom. Het plan was om 3 uurtjes rustig te fietsen, maar met Vermeulen op kop was er weinig sprake van rust. Mijn hartslag wilde niet onder de 160 maar Ruud had nog voldoende lucht om vrolijk wat gesprekken te voeren. De rest bleef akelig stil en er werd vooral hard gewerkt om bij te blijven. De route voerde eerst van Macharen naar Lithoijen, daarna van Lith naar Maren Kessel. Hier werd door iedereen rijkhalzend uitgekeken naar een kopje koffie. Dat liet op zich wachten tot enkele kilometers voor Loosbroek. Het appelgebak zag er werkelijk prachtig uit (quote Maarten) en smaakte ook nog lekker. Nadat Rini 15 minuten op de wc had gebivakkeerd waren we klaar om de route te vervolgen. Dit wc bezoek zou een voorteken zijn van de heftige klachten die Rini krap een half uurtje later aan zijn altijd kwetsbare perineum zou krijgen. Want toen we in Vorstenbosch richting Oss stuurden, en eindelijk de wind in de rug kregen, moest Rini staand verder. Zelfs een massage en-route van Maarten mocht niet baten. Rond de klok van enen waren we back in town met 70 km op de klok, en vingen we nog een glimp op van Eric aan de eettafel. Al met al lekker gefietst, moeten we vaker doen!