Posted on Tuesday, April 18, 2006 11:15 AM
Nou, eindelijk de eerste echte test van dit seizoen gehad: de 150 km van de AGR. Ik ben niet ontevreden, maar kan ook niet zeggen dat ik sta te dansen van geluk. Het ging wel lekker, maar als ik bedenk dat ik nog zeker 3 uur langer op de fiets moet kunnen zitten, besef ik me terdege dat er nog heel wat te doen is voor 8 juli.
We vertrokken om de onchristelijke tijd van 06.15 uur, omdat we met een collega van mij hadden afgesproken. Die had, zo bleek uit zijn verhalen, ongeveer dezelfde getraindheid als Rini, en zou dus als eventueel als fietsmaat voor 'm dienen. Rijden, parkeren en collega zoeken ging vlekkeloos. Maar na het tweede bultje was Rini mijn collega al kwijt en zijn we doorgereden. De eerste pauze kwam al heel snel, en daarna kwam wat ik het mooiste gedeelte van de tocht vind, namelijk de wat langere klimmetjes als Camerig en het Drielandenpunt. Dat waren ook de enige klimmetjes dat ik niet als laatste bovenkwam. Dat ik voor de rest telkens achteraan bungelde had eigenlijk twee redenen. Allereerst had ik gewoon te weinig kracht om die kuitenbijters volle bak op te fietsen, maar ten tweede koos ik er ook wel een beetje bewust voor om mezelf niet over de kop te fietsen. Met als gevolg dat ik bovengekomen telkens weer lekker kon aanzetten. Uiteindelijk vlogen de 6 uur voorbij. Bij de auto gekomen kon het speculeren over Rini beginnen. De meningen liepen uiteen van "zichzelf het ziekenhuis ingefietst" tot "hij zal wel gestopt zijn" maar uiteindelijk bleek ook hij gewoon de 150 kilometer volbracht te hebben.
Enkele opvallende dingen:
- De politie was niet zuinig met bonnen uitdelen
- De verzoringsposten op gras werden baggerzooi
- Wachten om je bidon te kunnen vullen is erg irritant
- Blijf van de appeltjes-smaak van Extran af! Smaakt naar een chemische fabriek
- Sjoerd klaagt veel, maar klimt wel telkens vooraan
- Gijs kan het op deze fiets al meer dan bijhouden, wat moet dat met de nieuwe Red Bull wel niet worden?
- Ruud zat in een dipje op de Bergseweg. Ik ook.
- Rini zou het zichzelf een stuk makkelijker kunnen maken door wat meer te trainen. Aan het doorzettingsvermogen ligt het niet
- Ik sta niet op de foto. De rest al wel iets gevonden?
Vervolgens stond maandag alweer de klassieker Rund um den Totenhügel op het programma, samen met de Postduiven. Ik wilde er persé naar toe, om te kijken hoe het met het herstellingsvermogen zat, na de inspanning van zaterdag. De voorbereiding was maar matig doordat Floor en Maarten weer niet weg te knuppelen waren zondagavond en er dus maar een uurtje of 3,5 overbleef om te pitten. Om 7 uur stond Ruud voor de deur en net op tijd waren we bij de Postduiven. De tocht ging eigenlijk heel goed. Ik kon wel degelijk de inspanning van zaterdag nog voelen, maar desalniettemin bleef er voldoende over om veel op kop te rijden. De hoogtemeters, zo'n 500, stelden niet veel voor, en met een gemiddelde van zo'n 28 waren we in zo'n 4 uur weer terug. Redelijke test.
Voor de mensen die meegaan naar Luxemburg op 20 mei: we denken er over om vrijdagavond al aan te rijden en dan in een hotel met een aantal Postduiven te overnachten. Graag snel doorgeven of je daar belangstelling voor hebt. Volgende week zondag gaan de Postduiven naar Wijchen. Vanaf Oss naar Schaijk naar Wijchen en terug is dat zo'n 120 kilometer. Niet-postduiven die mee willen graag even vantevoren aangeven.
Tenslotte nog even een programmavoorstel t/m eind mei.
- 23-4 Met de Postduiven naar Wijchen, zo'n 120 km
- 30-4 Daags na feest Maarten en Dirk, dus ben al blij als ik dan kan fietsen. Gewoon Postduiven dus
- 07-5 Postduiven gaan naar Gennep voor 60 km. Totaal vanaf Oss zo'n 140 km. Alternatief zoeken?
- 14-5 Staat nog niets op programma, zoek ik iets voor
- 20-5 Luxemburg
- 28-5 Veluweroute met Postduiven
Laat maar horen of er alternatieven zijn voor bijvoorbeeld 7 en 14 mei.
Ohja Gijs, stuur je me nog even de foto's?