Door en door nat was hij. En ijskoud. En niet te vergeten: helemaal kapot. Maar stiekum ook heel voldaan. Want met een beetje hulp van Ruud en mij, die 'm lekker uit de wind hebben gehouden, is het Rini gisteren gelukt om maar liefst 120 kilometer af te leggen. Met daarbij nog wat klimmetjes in en rond Nijmegen (500hm).
De dag begon zo mooi om half 9 's ochtends. Wel fris, maar het zag er uit of het een mooie dag zou worden. En toen we bijna in Huissen waren (onze bestemming), brak zelfs de zon door en maakte ik me al zorgen over het feit dat ik me zo warm aangekleed had. Toen we echter na de heerlijke gebakken eieren van mijn moeder weer richting Brabant fietsten, werd de lucht al donker en weldra dwarrelde de natte sneeuw naar beneden. Dat bleef zo tot we in Oss kwamen, met een hoop kou en vermoeidheid als gevolg. Maar hij heb ut wel volgehouden, zonder duwen. Die Trois Ballons wordt dus ook een makkie...
Zaterdag toch wat last van een kater. Was naar de Groene Engel geweest (Voicst, ga zien die band!), en zoonlief moest om kwart over 8 bij TOP zijn... Na een hazeslaapje 's middag nog wat interval gedaan, zo'n 65 kilometer. Bijna 200 kilometer dus dit weekend, volgens mij heb ik nog nooit zoveel gefietst in een weekend.
Conclusie: de afstand is nu al geen probleem, het aanzetten en omhoog fietsen wel. Langzaam aan dus maar een beetje intensiever gaan trainen.
En de thuisblijvers? Alleen maar aan de drank en de vette hap, of ook nog iets nuttigs gedaan?