Fietskrabbels

De vakantie zit er op, dus nog een week of twee, dan is het weer vakantie! Ik heb tijdens de vakantie de nodige kilometers gefietst. In totaal zo'n 500 kilometer en zo'n 5000 hoogtemeters. De tochtjes in de buurt van de camping waren telkens zo'n 85 tot 90 kilometer (4 stuks). 2 tochten sprongen er uit. De eerste was de tocht naar en beklimming van de Mont d'Or, de tweede de beklimming van de Grand Colombier vanuit Culoz.

De Mont d'Or bleek een kreng van een berg. Rini en Sandra kwamen op hun terugreis van vakantie nog twee daagjes langs, mooie gelegenheid dus om met Rini te fietsen. De enige berg van betekenis was de op 45 km gelegen Mont d'Or. Daar moest het dus heen. Toen we vertrokken was het licht bewolkt, maar de voorspelling was goed. Dus er kon ons niets gebeuren. Dachten we. Hoe langer we fietsten hoe beroerder het weer werd om uiteindelijk vlak voor de beklimming uit te monden in een hoosbui. Vanaf Champagnole waren we via klimmetjes van telkens een paar kilometer gestegen van 500 meter naar zo'n 1000 meter. En midden in de hoosbui begonnen we aan de klim van zo'n 6 kilometer, die ons van 1000 meter naar zo'n 1450 zou brengen. In het begin ging het redelijk steil omhoog, zo'n 8 tot 11%. Na drie kilometer kwam er een paar honderd meter bijna vlak, maar daarna begon de ellende. Trapsgewijs ging het de laatste kilometer gemiddeld met 15%. Het kwijl liep uit mijn mond, het schuim stond me op de lippen, maar ik hoefde (net) niet af te stappen. Bovenop stormde het, was het nog geen 10 graden en bood slechts een drinkbak voor koeien enige bescherming. Daar heb ik achter zitten wachten tot Rini boven kwam. Die had wel een stukje lopend afgelegd, maar was niet minder kapot gegaan dan ik. De terugtocht was een drama. Ik zat te klappertanden op de fiets van de kou. Een kop thee en een klimmetje maakten de zaak wat dragelijker, evenals het feit dat het intussen droog was geworden. Al met al een gedenkwaardige beklimming. http://www.salite.ch/or.htm

Dat was ook de beklimming van de Grand Colombier vanuit Culoz. http://www.salite.ch/grandcolombier.htm

Niet alleen door de stijgingspercentages (ook hier stukken 15%) maar ook door de grote hitte. In sommige bochten was het asfalt gesmolten en plakte de banden gewoon aan de weg. Ook bleek ik slecht tegen die hitte te kunnen. Mijn hartslag vloog de hoogte in naar 190+ terwijl ik voor mijn gevoel helemaal niet zo'n grote inspanning leverde. Pas na 7 kilometer toen ik het bos in verdween daalde de hartslag naar "normale" waarden.

Geinig detail was dat ik die dag de berg niet meteen op kon omdat de 3de etappe van de Tour de L'ain daar bezit was, met bekende profs in het peleton als Leon van Bon, Belotti, Moreni, Bodrogi. Het grootste gedeelte van het peloton bestond uit neo-profs. Al die renners kwamen weer afgedaald terwijl ik aan het klimmen was. Er was ook nog veel publiek langs de kant, en ik ben als een prof onder de bordjes 500 meter etc doorgekomen, over de finish :-)

Dat hebben we dus allemaal al gehad. Nu wat er nog komen gaat. Allereerst gaan Carlo (met z'n nieuwe bike!) Ruud en yours truly a.s. zondag een rondje Belgische Ardennen doen in de tocht Mechelen-Francorchamps-Mechelen. Vertrek om 6 uur vanaf het clubhuis. Dit alles natuurlijk als laatste voorbereiding op de week in de Dolomieten. Ik heb al een lijst gemaakt van alle bergen die daar beklommen gaan worden, nu nog de wegen ertussen vinden. Het uitzetten van de tochten levert een hoop voorpret op. Hopelijk blijft de weersvoorspelling zoals -ie nu is.