Dilanus

Het kon weer! Eindelijk lag er een flinke laag ijs. Daar hebben Renate en ik goed gebruik van gemaakt.

Het begon allemaal op 31 december. Er is waarschijnlijk geen mooiere manier om het jaar uit te gaan dan schaatsend. We togen naar Wormer om daar de dunne laag ijs op het Zwet uit te proberen. Dat ging best goed. Het was in het begin wat mistig, maar het weer werd allengs beter. Uiteindelijk hebben we toch zeker zo'n dertig kilometer geschaatst.

Meer ijspret in het nieuwe jaar. Op 3 januari opnieuw naar Wormer. Nu met de hele schaatsploeg van Café Onder de Ooievaar.

Nederland werd schaatsgek. Langs het ijs deden de koek en sopie's goede zaken. Deze, bij Neck, was onze favoriet!

Renate kreeg de slag helemaal te pakken! En de TomTom?

Die dacht het spoor bijster te zijn. Maar we stonden echt op het water!

Na die derde januari was het even werken geblazen. Maar vrijdag de negende was het alweer raak. Waarschijnlijk was het de mooiste schaatsdag. De zon scheen en het waaide niet. Op het Zwet, en de sloten die aan dat stuk water grenzen, was het dan ook een gezellige toestand.

Samen schaatsten Renate en ik zeker veertig kilometer. Via Wormer kwamen we in West-Knollendam. Natuurlijk dronken we een bakkie Choco in Neck. Ook nog even bij Jisp gekeken, maar daar was het wel heel erg druk. Tenslotte via West-Knollendam naar Oost-Knollendam.

Verandering van spijs doet eten. Dus gingen we zaterdag eens in Broek en Waterland kijken. Daar woont mijn zus.

We gingen via broek naar Zuiderwou. Hier komen we aan!

Via Monnickendam en Zuiderwou probeerden we naar Holysloot te komen. Dat was te druk, en het ijs te afgetrapt. Dus dan maar weer naar Zuiderwou!

Zondag 11 januari was onze laatste schaatsdag. 

We namen in Wormer afscheid van de eerste winterse periode van dit jaar. We hopen op een tweede vorstperiode!