Ik heb mijn hele leven al periodieke aanvallen van anuskramp. Het gebeurde bij mij als kind als ik te lang mijn ontlasting had opgehouden. Tegenwoordig schijnt stress de grootste oorzaak te zijn en het overkomt me ongeveer 4 of 5 keer per jaar. De aanval duurt ongeveer 30 tot 90 minuten en de pijn is TE ERG.
Het schijnt vaak voor te komen, maar niemand durft er over te praten. Nou heb ik een enorm ego, maar ik zie niet in waarom dit een taboe moet zijn.
Ik ben twee keer flauwgevallen door de pijn. De eerste keer heb ik mezelf laten onderzoeken, bloedproefje en hersenscan maar alles scheen ok. De tweede keer was ongeveer een jaar geleden. Toen voelde ik het flauwvallen aankomen. Voor mij heerlijk maar voor Astrid dikke paniek. Stel je voor dat je partner midden in de nacht niet meer kan kijken van de pijn en plotseling de zeilen strijkt. Wat zou jij doen?
Ik ben altijd misselijk van de pijn. Er is niets anders te doen dan te wachten op de verlossing: Een langzaam wegebben van de pijn. Wat is het leven heerlijk als de pijn weg is. Het gebeurt meestal 's nachts en ik val dan als een blok weer in slaap.
De medische term is proctalgia fugax en er is niet zo heel veel over bekend omdat er door de korte periode dat de aanval duurt geen onderzoek kan worden gedaan.
Remedies:
- Wachten tot de pijn overgaat (werkt altijd)
- Flauwvallen (paardemiddel)
- Met je aars gaan zitten op een tennisbal (nooit geprobeerd) (30/9/2006: Geprobeerd met een appel en het werkt)
- Belladonna D4 (nooit geprobeerd)