dblyuiam zat tot twee uur vanmorgen achter zijn laptop toen mijn schatje binnenkwam om me te attenderen op de tijd. Ze was wakker geworden want Lucas had in zijn bed gepist. Toen ik uiteindelijk boven kwam lag hij dus bij ons in bed. Meestal gaat dat goed, maar vannacht lag hij te trekkebenen. Daar komt nog bij dat, als ik lang doorwerk, ik moeilijk kan inslapen dus na een uurtje hebben we besloten om hem weer in zijn eigen bed te takelen.
Dat ging op zich okay, alleen toen ik boven aan de trap stond meende ik beneden iets te horen, met een hartslagje van 140 deed ik het licht van beneden aan en toen hoorde ik weer wat. Astrid zei vanmorgen dat de koelkast wel eens “zucht”, dus dat zal het wel geweest zijn. In ieder geval had ik moment een sensatie dat ik van mijn stokje zou gaan. As was ook totaal in paniek, naar later bleek meer om mij dan om eventueel herenbezoek.
”Pak de blaffer”, zei ik op een ferme toon. Nou lijkt dat grootspraak, en ik zou er als inbreker ook niet intuinen, maar twee sprintjes later gaf Astrid mij ons pistool aan. Ik realiseer me nu dat dat met de loop op mij gericht was. Enfin, ik loop met de rug tegen de muur gedrukt de trap naar beneden en schuif de kamer van het pistool wat heen en weer. Dit voor het effect, want het geluid van metaal op metaal zal voor een inbreker niet echt lekker klinken.
Als een echte filmheld steek ik mijn kop links en rechts maar alle deuren en ramen zijn dicht en het tocht niet. Nu, ik zeker weet dat er niets aan de hand is probeer ik mijn ego nog wat te redden door “filmisch“ te doen. Je kent dat wel, plotseling in een deuropening springen en de kamer “verzekeren“. haha. Het heeft niet geholpen, helaas.
Nu moet ik er wel even bij zeggen dat de blaffer een zogenaamde “nepper” is, een alarmpistool. Dus dat regeltje “met de loop op mij gericht” was om het verhaal spannend te maken.
Om 4 uur 's nachts lag de familie lekker te slapen.
Vanmorgen bleek dat Astrid niet zo zeer bang was voor mij, maar meer omdat ik lijkwit zag met pupillen zo groot als wasbordjes en wijd opengesperde ogen. Ze kent deze symptomen van vlak voordat ik de zeilen strijk als ik een van mijn sprodische aanvallen van proctalgia fugax heb. Als je die link niet gevolgd hebt: Proctalgia fugax wordt ook wel anuskramp genoemd.
Astrid was vandaag op een sprituele cursus bij een organisatie waar ze nieuwe ademhalingstechnieken leert. Ik was dus alleen met Sam en Lucas. We zijn na het poedelen (Ik:”Sam, tanden poetsen”, hij: “WAAROM?”) gaan winkelen. In de Jan van Goyenstraat in Heemstede omdat daar een puike haringkar staat en ik nog geen nieuwe had gehapt. Sam (5) heeft een tijdje geleden een hele haring naar binnen gewerkt dus ik bestelde er twee (“Mag ik twee haringen, een in stukjes en een aan de staart“). Helaas voor hem maar gelukkig voor mij spuugde hij het eerste hapje weer terug. Heeeeerlijk. Hij rook wel een beetje zuur, maar hij smaakte prima. Niet het superverse wat ik had verwacht maar desalniettemin errug lekker.
Lekker een stokbroodje gegeten om twaalf uur, een beetje tv gekeken. Gevoetbald en andere dingen die je met jongens van 4 en 5 doet.
c ya
Een nieuwe maand begonnen voor dblyuiam. Vanmorgen een gesprek gehad met een toekomstige partner waarmee we het al een aantal keren hebben geprobeerd; CA. Wat is nu uiteindelijk de bedoeling van een zakenpartner? Ik zal het uitleggen:
part·ner (de ~ (m.), ~s)
- 1 iem. met wie men samen iets onderneemt => maat
- 2 iem. met wie men een persoonlijke relatie heeft => wederhelft
c-ya