Losse gedachten

kijk ook eens op de achterflap !

Daniël Leeuwenberg — Tue, 02 Nov 2010 17:36:00 GMT

Ik moet toegeven dat ik dit blog de laatste tijd een beetje verwaarloosd heb... Maar, geen nood, ik heb gelukkig sinds een tijdje nóg een blog: http://erudotica.blogspot.com. En dat wordt regelmatig aangevuld, met van allerlei moois, vooral uit andermans keuken, maar mijn persoonlijke keus, dat dan weer wel. En je weet, ik heb er verstand van ;-/ . Belangrijkste reden voor dat nieuwe blog was om de verhalen die ik op dit blog schrijf te scheiden van de meer algemene zaken die ik óók graag deel. Maar dat betekend heus niet dat dit blog in de prullebak ligt, Oh nee...
Ik heb nog genoeg ideeen en verhalen klaarliggen, en er komen iedere week weer nieuwe ideeen bij.
Wat ik al een flinke tijd van plan ben is om eens een 'huidige stand van zaken'-verhaal te schrijven over de andere helft van het onderwerp van dit blog (ene helft=rare wereld nu / andere helft = resocialisatie & integratie onder chronische behandeling van ellende). Want er is wel het een en ander verandert de laatste maanden... ten goede, hoofdzakelijk gelukkig. Maar goed; dat komt er dus aan, laten we zeggen ergens de komende twee weken.
Beloofd is beloofd.

loorgang ter taal

Daniël Leeuwenberg — Thu, 11 Mar 2010 16:38:00 GMT

tel de vouten van een op sich duidelijk intelligende perzoon en zijn oferdengkingun. Wat is er mis gechaan met onz onderwijz ? http://www.aquariusage.com/index.cfm?newsid=7703&read=1

Overigens kun je vraagtekens zetten bij het allooi van de forum-site waarop ik dit artikel vond (eigenlijk was ik op zoek naar geestverwanten betreffende de droevige kwaliteit van prachtige planten die je voor een prikkie bij AH kunt kopen; ik heb groene vingers, maar tegen wortels die al in de winkel verrot zijn door overmatig vocht is geen kruid gewassen...), bovenaan staat bij voorbeeld (omdat ik veiligheidshalve een extensie in mijn browser heb die java en andere scripts tegen houdt tot ik daar nadrukkelijk toestemming aan verleen): Jij hebt het uitvoeren van scripts op uitgeschakeld staan waardoor deze pagina niet goed functioneert.

Ik meen aanstoot te moeten nemen aan dergelijk vrijpostig taalgebruik; Het is JOUW eigenste schuld dat het niet werkt, domploert !

Ik moet verdomme ook beter weten.. Ik neusde nog even verder, en vond een artikel waar daadwerkelijk ene Jezus van Nazareth sprekend ten tonele gevoerd wordt, temidden van UFO en weeddikveel prietpraat. AUw ! http://www.aquariusage.com/index.cfm?newsid=7896&read=1

Waaaa ! Nee, maar dit moet jetoch echt even half lezen, een voorproefje:

Hoofdpijn 13-30 Hz

Gebrekkig spraakvermogen 13-20 Hz

Kaakpijn 6-8 Hz

Pijn op de borst 5-7 Hz

Pijn in de onderbuik 4.5-10 Hz

Aandrang om te plassen 10-18 Hz

Aandrang om te poepen 10.5 – 16 Hz

Frequenties van (parasitaire) levensvormen op aarde:

(1 kHz = i kilohertz = 1000 Hertz)

Schimmels, bacteriën 40-200 kHz

Virussen 250-420 kHz

Platwormen 380-440 kHz

Wratten 400-430 kHz

Lintwormen 420-450 kHz

Mijten 640-850 kHz

Mieren 1000-1200 kHz

Goudvissen 900-1500 kHz

Kameleons 1000-6000 kHz

Katten 1500-8000 kHz

http://www.aquariusage.com/index.cfm?newsid=7880&read=1

Wat Hertz ? Hoe Hertz ? Waarvan dan ? Trillingen van wat, en waar dan ? Enn wat betekent dat dan en hoe enzo ? Tijd voor een rondje Skeptoid.com voor meer pseudo gebabbel op de pijnbank...

En nog iets, of eigenlijk twee ietsen: let op de inklemming van frequentie des poepens binnen het spectrum des plassens; dat betekent dat je niet poepen zonder plassen, wat een heldere observatie, zo wetenschappelijk verklaard ! En verder wist ik al lang dat goudvissen, kameleons en vooral katten parasitaire wezens zijn... Wat is het internet toch een heerlijke vergaarbak van meer en mindere onzin...

"Die Mus ist Tod, Munhir..."

Daniël Leeuwenberg — Fri, 09 Oct 2009 12:12:00 GMT

Toon Hermans komt op voor de auditie. Kondigt grootse verrichtingen aan met een duif die hij bij zich draagt in een kooitje. Het is al jaren geleden dat ik deze sketch voor het laatst heb gezien, en eigenlijk kan ik me alleen maar de eindeloos uitgespeelde conclusie herinneren: Hij maakt zich op om het nummer aan te vangen, tilt de doek die over het kooitje ligt een stukje op en laat die vervolgens tergend langzaam weer omlaag, terwijl zijn gezicht van bravoure-show langzaam vertrekt tot diep trieste wanhoop. Na een hele tijd komt dan eindelijk het hoge woord eruit: "Die Teuf ist tod, Meinhir"... mompelt hij vertwijfeld naar het denkbeeldige regieraam achter boven in de zaal.

Zo triest en wanhopig als deze varieté-artiest voel ik me niet, maar ik heb toch wel een beetje Duif-is-dood gevoel. Voordat ik dat verder uitleg zal ik even een korte geschiedenis van het voorgaande geven, want ik heb de laatste maanden mijn kroniek-schrijverij wat verwaarloosd, lieve lezertjes.
Dat kwam, ik had het veel te druk met interessant en belangrijk werk op Trede-3. Mweuh ? Dat is zorgtaal voor werkzaamheden in de fase tussen de echte wereld en het zorgcircuit in. Rotonde was Trede-2, en na mijn inspanningen een stap vooruit te zetten was ik uiteindelijk plots met mijn neus in de boter gevallen: Bij de Stichting Global Start mocht ik mij een half jaar lang 18 uur per week zelfstandig verdiepen in de huidige stand van techniek op Computer-Muziekgebied, met als uiteindelijk doel daar een cursus uit samen te stellen, en die ook te geven.

Uiteindelijk werden het twee cursussen, een korte voorbereidende algemene van een maand, en een langere verdiepende van twee maanden. De eerste van een maand heb ik ondertussen één keer volledig gegeven, met positieve reacties. Ik stond op het punt aan te vangen met de tweede, en een nieuwe ronde van de eerste toen ik werd verzocht op kantoor te komen voor een evaluatie-gesprek.

Wat bleek: de 6 maanden waren al zowat voorbij (time flies when you're having fun), niet binnen een maandje of zo, maar direct de volgende week ! Ennee... wat waren zo mijn plannen ? Ze waren erg tevreden met me, en wilden me graag in dienst houden, maar goed, traject klaar... Mogelijkheden: drie maanden verlenging (eigenlijk alleen bij uitblijvend resultaat, dus niet echt van toepassing), of anders misschien via een andere regeling in dienst als werknemer van een detacheringsbdrijf dat uitkerings-trekkers plaatst in bedrijven. U-bocht-constructie zou ik dat noemen...

Ik maakte duidelijk graag nog mijn opdracht af te willen maken, en me bovendien prima op mijn plek te voelen, dus ja graag... Nog even samen-vattend: Ze zouden me graag in vaste dienst willen nemen, maar daar was nu geen geld voor, dus dan maar via die U-bocht; dat moest lukken. Ze hadden al mensen via Pantar (de detacheer-regeling) in dienst, dus dat moest lukken. En toen begon de onzekerheid.
In eerste instantie leek alles in kannen en kruiken, zou in orde komen, waarschijnlijk ook financieel verbetering, en met een of twee weekjes vakantie zou de papierwinkel wel rond zijn.
na ruim een week niks te horen polste m'n mentor van Tante-G de klantmanager van DWI. En die zei dat het (eigenlijk) niet kon op die manier. Afspraak voor een gesprek met mij. Weer twee weken wachten. Je kunt je voorstellen dat ik opeens geen zin had naar m'n werk te gaan, en de vakantie dus maar heb voortgezet. Nu, ruim een maand later is dan eindelijk de boel rond. Ik mag drie maanden doorwerken, onder de Pantar-regeling, en dan wordt wéér geevalueerd etc etc. Geen extra geld, gewoon de zelfde uitkering, en zekerheid per strekkende meter.

Ach, laat de verdere detaïls ook maar zitten, we zien wel hoe het verder loopt, ik houd je op de hoogte. Oh ja, toch nog een detaïl: Het werk dat ik deed was dus Trede-3, volgens de reintegratie-schaal. Het feit dat dat allemaal goed ging en men mij zou willen aannemen betekend dat ik dus een stap verder gekomen ben. Maar... werken via Pantar heet Trede-2, dus op papier ga ik er op achteruit. Snapt iemand er nog iets van ? En vooral waarom die hele re-integratiewinkel alleen maar lijkt te zijn ingesteld op mislukking ? Want gaat het goed, zoals hier, dan is er opeens geen duideliijk vervolg en wurmt DWI zich in een vreemde bocht die eigenlijk niet kan, maar voor dit geval doen we het toch, maar het kan niet en is niet gebruikelijk en weeddikveel en snap jij het nog ?
Had ik al gezegd dat er aan een dooie mus nog minder vlees zit dan aan een duif ? En dat ik ondertussen geschoolde arbeid verricht voor een honger-uitkering zonder extra's ? En dat af en toe de zegswijze "put your money where your mouth is" door m'n hoofd spookt ? Maar ja, ik moet ook weer niet al te cynisch worden. Blijven investeren in de toekomst dan maar...

Gelukkig Nieuwjaar !

Daniël Leeuwenberg — Sat, 03 Jan 2009 09:11:00 GMT

En reken maar van yes dat je dit jaar weer een stuk meer mooie verhalen te lezen krijgt zoals dat in eerdere jaren alhier het geval was, want ik schaam me rot voor het magere aantal dat ik in 2008 heb afgeleverd. En dat terwijl ik genoeg ideeen en inspiratie had; op een of andere manier kwam het er maar niet van...

Zo, nu ik dit goeie voornemen heb gedeeld kom ik er natuurlijk niet meer onder uit, dus tot gauw !

Aan Alle Lezers

Daniël Leeuwenberg — Mon, 31 Dec 2007 14:09:00 GMT

Lieve, lieve Lezer(t/es)jes.

Ik wens jullie allemaal een buitengewoon prettige laatste dag en avond van het nieuwe jaar; Feestelijk en uitbundig als je daarvan houdt, sober, gezellig en rustig als dat dit keer meer je smaak vertolkt. Voldoende eten en drank en hapjes (en vuurwerk !) zal er voor ons allemaal in dit rijke land zeker voldoende zijn, er is immers nog steeds geen kernbom gevallen, geen ramp gebeurd, en we hebben ook nog steeds droge voeten.

Ook over alle meer of minder zielige mensen zonder huis, familie, geld die ik iedere dag weer in groten getale op m'n werk, en tijdens het gebruiken onzer 'medicijnen' ontmoet hoef ik me geen zorgen te maken; ik weet zeker dat ook zij tenminste vandaag echt helemaal niks te kort hoeven komen; daar zorgen al die vreselijk lieve en minder lieve mensen die aldoor maar weer hun best doen hulp te verlenen op velerlei vlak ook vanavond weer voor.

Maar vooral hoop ik dat je deze dag kunt zeggen: “Dat was eigenlijk helemaal zo'n slecht jaar nog niet, dat 2007”. Of beter nog. Ikzelf kan dat gelukkig met overtuiging zeggen. Het is dit jaar allemaal alleen maar beter geworden, kan niet zeggen dat ik werkelijk iets te klagen heb; integendeel, ik ben volkomen tevreden.

En als je niet zo optimistisch bent, geloof dan dat het volgend jaar, in één jaar van een uitzichtloos zwart gat weer kan veranderen in een prettige wereld, waarin jouw rol de moeite waard is te vertolken. geloof me, ik kan het weten.

Nog even uitlezen
verplichte kost voor het volgende artikel
(Zit ik nu te schrijven)

Daniël Leeuwenberg — Wed, 05 Sep 2007 13:09:00 GMT

Ik heb eindelijk een alweer lang geleden niet afgemaakt artikel afgemaakt: Hier een directe link naar beneden:

Kennis, ego en trots.

Het kan ook anders

Daniël Leeuwenberg — Fri, 03 Aug 2007 05:03:00 GMT

Naar aanleiding van het vorige artikel besloot ik uit (morbide) nieuwsgierigheid toch eens de naam van één zo'n ranzige website (extreme street fight) te google'en, en blijkbaar heeft google z'n zoekmachine al aangepast (google is eigenaar van U-tube, zie link naar artikel 'panorama' in de vorige post) want ik kwam hierop uit:

Een antal jonkies in Amerika besloot ook creatief te zijn, en ipv met een mobiele telefoon de straat op te gaan maakten ze dit, in de traditie van Jackie Chan, Bruce Lee en niet te vergeten Laurel & Hardy (de plank ergens in het midden): Martiale kunst

Het bracht de lach terug in m'n kop...

en dit: ja, lach maar klootzak !, hetgeen me deed denken aan de uitspraak van de Karatemeester in “The Next Karate Kid” (werkelijk een onglooflijk OK'e film, ik zou m'n kinderen ernaar laten kijken, verplicht !) na het beslissende (en enige) gevecht: “July San, fighting no good. But if must fight: win“.

Kotsmisselijk
van een
gevallen muntje

Daniël Leeuwenberg — Fri, 03 Aug 2007 03:21:00 GMT

Meestal schrijf ik luchtig en met humor over serieuze onderwerpen. Ik kan nu geen enkel grapje of woordspeling bedenken. Zelfs de titel is bloedserieus. Ik zit te trillen aan m'n bureau. Moet vechten tegen latente tranen. Ik zal het proberen uit te leggen.

Iets wat ik gisteren meemaakte was ik al weer een beetje vergeten, maar dat is zojuist verandert. Toen ik van m'n middag-portie naar huis fietste zag ik naast het fietspad in het gras een meisje op de grond liggen met een groep joelende jongens er omheen. Ze had haar armen beschermend om haar hoofd gevouwen en de jongens waren haar aan het slaan. Een ander meisje dat zich juist ontworstelde aan de groep rende er een stuk vandaan, bleef staan en riep: “rennen !” tegen het andere meisje.

Het was moeilijk in te schatten wat er precies gebeurde, echt ernstig leek het op dat moment niet, echter ernstig genoeg om me af te vragen of ik niet iets moest doen. Ik durfde er niet naar toe te gaan, te veel te grote jongens die duidelijk lol hadden in geweld, en ik ben geen held, althans niet op dat moment. Ik riep naar het andere meisje of ik naar de politie moest gaan; zoals ik al zei, ik kon niet hel;emaal goed inschatten wat ik nou precies zag. Het meisje keek me verbouwereerd aan met grote ogen en zei niets. Had ik m'n telefoon maar bij me gehad, dan had ik direct de politie gebeld, nu besloot ik hard door te rijden naar het politie-bureau even verderop.

Ik zag achterom kijkend dat er van alle kanten op dat moment toevallig mensen aan kwamen lopen en dacht dat het nu wel op zou houden. Dus reed ik niet naar het bureau, maar snel naar huis. Daar belde ik 'geen haast, wel politie' en vertelde wat ik had gezien. What the fuck was I thinking.

Zojuist zat ik naar een herhaling van BBC -docu Panorama te kijken, over filmpjes op U-Tube. Ik had er al een paar dagen geleden een klein stukje van gezien en er verder niet veel aandacht aan besteed behalve een korte afkeurende walging. Vandaag echter was dat anders. Het ging over filmpjes die op internet worden gepost van kinderen in school-leeftijd die anderen in elkaar slaan. Van die schimmige mobiele telefoon-videoo'tjes. Nu zag ik er wat meer, en met meer aandacht. Mensen werden bewusteloos geslagen, knie tegen het hoofd en dat soort dingen, tien tegen één en meer vreselijks.

Ik werd er een beetje misselijk van tot het muntje viel. Één detail uit het verslagje boven had ik namelijk weggelaten: Één van de jongens stond er een klein stukje vanaf met een mobiele telefoon in de richting van het meisje, terwijl hij van alles enthousiast tegen da andere jongens riep. Mijn conclusie op dat moment was dat hij de telefoon van haar had afgepakt en haar ermee plaagde.

Nu ik het me weer voor de geest haal trek ik een heel andere conclusie. De manier waarop hij het mobieltje naar haar uitstrekte was niet plagen maar richten op het bewegende doel. Moet ik het nog uitleggen of begin je het al te zien ? Kotspauze. Utoobe ipv U-Tube.

De docu ging verder over de verantwoordelijkheid van zo'n website. Daar zal ik nu niet op in gaan, kijk maar naar de docu, die komt ongetwijfeld snel ook bij ons op tv, hier een link naar een artikel: -Panorama , je kunt daar ook de docu online bekijken.

Een citaat echter wil ik wel vermelden: “Look: all this is happening, this is real life, this is going on, we're going to show it“ -Hayden Hewitt, LiveLeak ^*) Ja ja... één ding is me wel duidelijk: deze molestatie (want ik heb nu geen enkele moeite meer in te schatten wat er gebeurde) zou niet hebben plaats gevonden als U-Tube niet zou toelaten dit soort filmpjes te posten. Blijkbaar is dit nu een rage onder vandaag's jeugd. De filmpjes worden massaal bekeken en getuige de commentaren gewaardeert. En dan besluit zo'n misselijk groepje Bijlmer-jeugd dus op een middag ook een stukje creatieve internationale onsterfelijkheid te gaan creëeren.

En ik kan me niet losmaken van de spijt dat ik niet gestopt ben met de fiets. Het was me een gebroken arm en een flinke bloedneus waard geweest dit in de kiem te smoren. Maar dat zeg ik nu.

Het gekke is dat ik al een tijdje n.a.v. een paar aanvarinkjes met overdreven agressieve jeugd iets van plan was te schrijven over de 'jeugd van tegenwoordig'. Maar ik denk dat ik nu de rest maar aan de lezer laat en een potje ga janken over de dreigende ondergang van de beschaafde mens.

Zoals Wim T. Schippers eens zei op de radio toen ik zelf die leeftijd had:

'De Tranen, zij knallen uit mijn KOP' !

^*) (website gespecialiseerd in dit soort filmpjes alsmede heftige oorlogs-beelden); Ik wist dat dit soort websites bestaan, maar niet dat het ondertussen zó mainstream is geworden dat ook op U-tube (voor alle leeftijden, tussen de filmpjes van schattige jonge katjes en lollige animaties !) zulk vuilnis normaal is geworden).

kennis, ego
en trots

Daniël Leeuwenberg — Thu, 14 Jun 2007 21:12:00 GMT

Vroeger op school werd ik nogal eens gepest. Lievelings-koosnaampje dat de plaaggeesten gebruikten was 'Professor'. Nu, achteraf gezien neem ik die titel eigenlijk wel met enige trots als geuzennaam, maar daarnet kreeg ik even weer dat oude gevoel van ellende.

Heel m'n leven al word ik gedreven door de drang om van alles in de wereld dat enige wetenschappelijke uitleg heeft het fijne te willen weten.Een dag niks geleerd is een verloren dag, is mijn credo. En dan bedoel ik niet zozeer vaardigheden, maar meer feiten en theorieen over de meest uiteenlopende onderwerpen. Van ruimtevaart tot biologie, van kunstgeschiedenis tot electronica, van Griekse wijsgerigheden tot gelogie. Ik vind vrijwel alles interessant.

En al die dingen onthoud ik ook nog eens. Vreemd, als je bedenkt dat ik nog geen telefoonnummer, afspraak of ik ben even vergeten wat ook weer kan onthouden. Ieder feit dat op m'n weg komt, door lezen, TV of conversatie haakt zich permanent vast in mijn neurologische cosmos. Ik weet niet waarom, maar ik oogst grenzeloos genot in het verwerven van al die kennis, het is mijn liefste bezigheid. Het schijnt dat er idiot-savants zijn die telefoon-boeken lezen; ik lees graag een encyclopedie; of daar echt veel verschil tussen zit zou je je kunnen afvragen.

Zodoende zijn er heel veel onderwerpen waar ik wel het een en ander van af weet, en vaak een stuk meer dan dat. Dat kan sommige mensen bijzonder op de zenuwen werken. Waarom begrijp ik niet helemaal precies, ik heb er eigenlijk nog nooit iets over gelezen...

Ik denk dat ik in de titel al een tipje van de sluier in woorden gelicht heb; “Oh, hij weet het weer eens beter“, is een bekende uitspraak voor mij. Ik kan er namelijk heel slecht tegen als mensen met klokken smijten zonder vat op de klepel te hebben. Als iemand onzin verkondigd voel ik me altijd geroepen het gezelschap te verlichten met het onverdunde depot aan kennis op het betreffende gebied.

Je zou zeggen dat mensen dan blij zouden zijn eindelijk het fijne te weten van datgene dat ze klaarblijkelijk interesseert. Niet dus. Wat meestal gebeurd is dat er een woord valt dat de luisteraar onbekend is. Nou, dan isde boot aan hoor. “Waarom moet je nou weer met zo'n moeilijk woord komen ?“ “Eh, omdat het er mee te maken heeft misschien ? Omdat er geen ander woord voor is ? Ik wil het graag uitleggen hoor“. Maar nee, hier begint de ellende.

De persoon in kwestie voelt zich om te beginnen aangetast in z'n (m/v) ego, want vaak ontleent men trots aan het weten van iets dat een ander niet weet. Zoals het al ergelijk is als iemand je voor is met de clou van een mop, nog erger is het als je wordt uitgelegd dat de clue eigenlijk anders moet zijn.

Hieruit volgt dan ook direct dat hij/zij gelooft dat het mij ook om die trots gaat; het tegendeel is waar. Ik ben alleen geinteresseerd in de waarheid. Als de andere partij mijn versie overtuigend kan weerleggen ben ik blij met de nieuw verworven kennis. Maar zoals uit de volgende alinea zal blijken, stuiten we hier op een probleem. Het is zeg maar het aloude probleem tussen de MAVO- / HAVO - methode (feiten leren) en VWO- / Gymnasium- (methodes leren waaruit feiten volgen).

Je kunt echt alles in de wereld wetenschappelijk benaderen: Daar bedoel ik mee de methode van bewijsvoering. Zo ongeveer de grootste zonde in wetenschap is het doen van aannames als werkelijke feiten voorhanden zijn. Ik wil die feiten weten. Ik wil weten waarom iets werkt zoals het werkt, niet simpelweg aannemen dát het zo werkt. Dat werkt bij lang niet alle mensen zo: Houdt een willekeurig iemand een vreemde theorie voor met bewijs gebaseerd op een aantal valse aanames, en voor het gros der mensen is het vanaf dat moment waar.

En daar gaat de ellende dus weer verder: Zo iemand kun je niet overtuigen van het tegendeel, het is immers al bewezen. Het verschil tussen een aanname zonder bewijs en een feit is niet uit te leggen, omdat de gehele methode ze vreemd is. De eerste versie die iemand accepteerd is definitief, die haakt zich vast en dan is het zo en niet anders. De bron is niet van belang, de bewijsvoering ook niet. Ik zou eens af moeten leren met zulke mensen in discussie te gaan...

Vet is het woord

Daniël Leeuwenberg — Mon, 08 Jan 2007 16:52:00 GMT

Het is niet te geloven, maar de auteurs van de musical Grease hebben indertijd een onwaarschijnlijk vooruitziende blik gehad. Ik realiseer het me pas op het moment dat ik het bijschrift bekijk van de Grease-koffiekop die ik bij de supermarkt kado kreeg:

"Grease is the word"^*) was de hook-line in de titel-song, in die tijd een belachelijk statement, zeker als je het vertaalde... Moet ik het nog uitleggen ?

^*)'it's got groove, it's got meaning' ... ja, ja daaaahaaag...