Links van me zit iemand psychotisch lachend en af en toe kortaf een paar onverstaanbare woorden roepend voor een beeldscherm met You-tube schermpje te wiebelen. Uit de koptelefoon stroomt een basic reggae-beat.
Rechts zit iemand helemaal onderuit gezakt als een soort diagonale plank bewegingsloos voor een zelfde schermpje, af een toe een halve zin toonloos mee te zeur-zingen. Even komt hij in beweging om boven zijn hoofd op wat denkbeeldige bekkens te slaan ..."...and confusion izzin the air... Don't even know who da fuck you aaare.."
Uit de keuken komen wat opberg en beginnende kook-geluiden, en iemand roept vanuit die keuken naar iemand in het kantoor:"Maar waarom mogen we dan niet wat lekkerders kopen voor het zelfde geeeeld ?". Rechts van me nog wat meer opgefokte vloeken op toonloos Brabants-engels in knorstem: ...Aaahh, prachtige muziek vinnik dat, fokt je op, hé ?"
"Me Llllobby joe !" zingt de Tourette van links stuiterend door de ruimte nu, gevolgd door een kort doch resoluut "Mi Gadddoh !" en een paar Imam-klanken, dan weer, nog een keer of wat "Me Lobbie joe -"
Een paar tafels verderop zit een Dame van middelbare leeftijd met plamuur en pruik al zeker 2 uur onbeweeglijk op een virtuele gokkast te muizen, ongevoelig voor het huisreglement dat dit verhoedt.
Tourette zingt weer een paar regels rond het thema liefde, roept wat dingen als Ï like it, ja leuk, Mi Lobbie joe.. Ik ben een beetje verlieeiefd op jou, jahaa .." terwijl een halve boterham in z'n wang verdwijnt.
Het Gekkenhuis ? Eh, ja, nee, bijna goed. Weer eens een vrijdagje in de Rotonde...
Na even een minuut of wat buiten te hebben staan kleumen voor de uursgewijze çigarette, waarin Tourette me aanklampte om tussen het stuiterende zingen en de drie verschillende Vrouwelijke Passanten toezingend met zijn Mi Lobby Joe thema, "... Aye, mi Goedoe, mi schatje, Jopie lllove you...!" coke-kuchjes latend in van dat horterig stotende praten te vertellen dat hij met z'n verslaving had leren ómgaan, en ach soms vandaag een bolltje hier en dan daar en ach, je wéét-toch ? Moelijk om zulke snel rondtollende ogen zo dicht bij enigszins te ontwijken... En ach, dit is dan ook zeker niet de kwaadste. Maar ik ben blij als m'n peukkie op is en ik weer naar binnen mag, zélfs zonder iemand een gebedeld nicotine-shot te hoeven weigeren, want ook dat is vaak een hele kunst.
De ouwe Electronica-man-van-het-oude-slag zit in z'n hoek diep verzonken in het zoveelste schakel-schema van een oude zender en loopt de advertenties voor dubbelstraals-oscilloscopen na op een radio-amateur-forum. Zoals immer gekleed in het zelfde baby-blauwe jogginpak (hij heeft er een aantal, schijnt het). Aan het eind van de dag stapt hij met zekere tred in zijn electrische scootmobiel en tuft weer naar huis, z'n witte tovenaarshaar wuivend in de wind. Vreselijk aardige zonderling, die vreemd slissend op de zenuwen kan werken door iedere zin in een conversatie te vergezellen van de naam der geadresseerde: "Hee Daniel; Dat ken je wel, Daniel, dat gaat dan zo, Daniel, en toen gebeurde er dat, Daniel..."
Tourette zit weer links van met, voortdurend een soort houterige stuiptrekkingen in de maat van z'n you-tube-filpje te dwingen onderwijl haastig een kop koffie met drie volle scheppen melkpoeder zijdelings naar binnen te gieten. En dat allemaal onder begeleiding van een onophoudelijk ".. padampam-pappiedam-tam - whooih ! papa dippie dam, tam..." etc, terwijl rechts weer wat van die wezenloze toonloze woorden "...don't tell me where you been..."
Nog even, dan is de shoarma klaar, gelukkig zijn we met maar zo'n tien zielen, dus zal dat circus dit keer wel mee vallen. Alhoewel, je weet het hier nooit, en je weet ook nooit wat er opeens allemaal binnen komt waaien voor de middag als de eetgeur de hal in begint te waaien en het gekletter van borden door het gebouw klinkt...
Ik zelf zit dit te typen, ondertussen uit een ooghoek NASA-tv in gaten te houden voor de landing straks, en in m'n hoofd uit te rekenen hoe laat ik dan het beste mijn middag-medi kan doen in geval van landings-window één, dan wel twee. En ik ben helemaal normaal, en wie dit leest is gek.
Is er nog wat te eten ?" roept iemand in de keuken terwijl de laatste restjes uit de pannen worden geschraapt en in pakjes folie weggestopt. Onder het eten lukte het Sleepy Mama uiteindelijk met een derde vermaning Tourette stil te krijgen, die door het kauwen heen nog steeds van zijn liefde voor alles en iedereen getuigde. Er is nauwelijks gevochten om wie er meer van wat kreeg en wie niet en of dat eerlijk was of niet, en er was maar één uitgebreid complotverhaal over een gestolen telefoon van gister. Al met al dus een rustige maaltijd.
"...ja maar ik ben m'n bankpas kwijt.. wie gaat dat regelen." "Hij is net weg gegaan, hij komt terug hoor, moet even gaan kijken ..." "...Maar ik heb overschot tooooch ?" De gewone alledaagse pauze-hulp praatjes kabbelen weer verder op de achtergrond terwijl de middag, en dus de tweede 5 euro geruisloos ingaat. hoewel, geruisloos; RadioWiz en ToonLoos bespreken belastingen, op geheel eigen wijze. Tourette heeft ongetwijfeld z'n vijfje al weer uitgegeven buiten, alsof dat nog enig verschil zou maken... Ik zit nu weer aan m'n burootje en kijk even uit het raam. Op de stoep staat een groot bord naast een uitgegraven kuil: "Roken en open Vuur verboden, gevaar" tussen al het gescharrel met pijpen en ontvlambare types door begint zo'n mini-graafmachientje weer te graven. BOEM !