BlaagLog

   Is een zin die ik niet fatsoenlijk weet te vertalen, dus dan maar zo.   Het is iets waar ik bijna iedere dag mee te maken heb bij mijn bezoekjes aan de GVD voor m'n ochtend- en avond-portie medicatie, en op vrijdag als ik me nog in de Rotonde begeef om betaald in m'n eigen tuin te werken.

   Een groot aantal mensen dat zich daar begeeft heeft om één of andere onduidelijke reden een dringende behoefte aan conflicten.   Je kunt je bij tijd en wijle daar niet roeren of je krijgt een ingang tot ruzie voor je neus geschoven.   Het vreemde is dat dat om de kleinste, onzinnigste dingen gaat meestal

   De uitdrukking 'zoek je ruzie' is toepasbaar.   Ze zoeken ruzie.   En ze zorgen dat ze het krijgen ook.   Als er zo gauw geen conflict voorhanden is dan verzinnen ze er wel één.  Zo heb ik laatst vol verbijstering staan te kijken (ik was zo wijs me er niet mee te bemoeien) hoe twee van m'n medicale collega's een vriendelijke Limburger die iedere zaterdag in de ruimte van de Rotonde vrijwillig zorgt voor koffie en gezelligheid ten behoeve van alle klanten volledig roosterden.

  Waarom ?  Omdat hij, (met z'n witte kop, want dat is toch vaak het niveau waarop de insteek ligt helaas) het laf had gehad ze te wijzen op de huisregel om even de handen te wassen alvorens toe te tasten in de koffiehoek.   Deigementen van wereldformaat, teksten als: “heb jij je pik vanochtend wel gewassen, viezerik, zeker met de zelfde handen als je de koffie zet“ etc etc etc.   Lange Pier bleef wijselijk kalm, hij kent die mensen langer dan vandaag.

   Maar de agressie waarmee die twee los gingen was onbeschrijflijk, eng gewoon.   Toen Streetcorner-werker X ze even later aansprak op hun gedrag (”Heren, het is toch gebruikelijk dat als je net van de straat komt je even je klauwen wast voor je aan de koffie en de koekjes komt”) hadden ze direct weer beet.   Een eindeloos verder vlammend betoog over hoe onbeschoft het wel niet was om hun poezelige handjes 'klauwen' te noemen.   Dat is een thema dat vaak terug komt: de mensen die zich in de samenleving totaal onmogelijk hebben gemaakt door hun gedrag en houding die hun onlust en verontwaardiging uitten in agressie.   terwijl ze zelf óóóveral schijt aan hebben.   Waar ze die rare misplaatste trots aan ontlenen in hun verwoeste wereldbeeld is me een raadsel.

   veel ruzies of kwaadsprekende conversaties over een of ander voorval (want ieder conflict wordt eideloos uitgespeeld, geevalueerd en leeggezogen) hebben dan ook een toon van: “als ík dit of dat, nou, dan doe ik zus of zo, maar híj/zij is zo verwerpelijk dat'ie dit of dat doet“ etc etc.

   Het blijft niet beperkt tot de omgeving van de wijkpost.   Toen ik laatst de brutaliteit had om, toen ik al fietsend mijn weg op het fietspad versperd zag door een gezellig pratend groepje jongeren “Pas op !” te roepen (ik had geen bel) werd dat beantwoord met een flinke trap tegen m'n achterwiel in het voorbijgaan, en de tekst: “Jij moet oppassen, dat is een zwangere Dame, kom terug dan maken we je af”.   Dat is een goede atmosfeer voor een komend kind, en een groot stuk veiligheid voor de spoedig barende Moeder, zo'n gezelschap en de gewoonte midden op de weg te staan...

   De agressie waar dit soort voorvallen gepaard gaan is afschrikwekkend.   er is iets heel erg mis aan het gaan met de nieuwe generatie.   Het lijkt wel alsof ze in de door hen beleefde kansloosheid en door de medemens opgelegde inferioriteit zich nog slechts enig zelfvertrouwen kunnen ontlenen aan hoe ze zich op straat staande houden en de wereld een lesje leren.   Waar moet dat heen...