Stomverbaasd was ik toen ik hoorde dat de teamleidster (waar ik eerder al eens over schreef) van de GGD-wijkpost alhier plots vertrok. Ze zal wel doorgegroeid zijn naar een positie waar haar capaciteiten en opgedane ervaring in de loop van de afgelopen jaren beter benut zouden worden, dacht ik. Vanmiddag was ik op het 'afscheidsfuifje' op de post, en wat ik daar uiteindelijk te weten kwam maakt me hoe meer ik er over nadenk kwader, kwader, machteloos onbegrijpend treurig en meer nog waar ik geen woorden voor kan bedenken.
Het blijkt aldus: Het 'hogere' management heeft besloten dat er een rigoreuze reorganistie gewenst is. Wat eerder al in het onderwijs en de gezondheidszorg is gebeurd en voor rampen heeft gezorgd is hier nu ook aan de hand. Er zijn 'echte managers' uit het bedrijfsleven aangetrokken om de bezem erdoor te halen. Die na 4 maanden ook weer direct worden afgedankt, en dat ten koste van alle ervaring en expertise van de mensen die het bloed-zweet en tranen in de sector zelf hebben beleefd.
Ze moest 'opnieuw solliciteren' naar de functie die ze na al die jaren met hard werken verdiend had bereikt, en is domweg niet aangenomen. Dat is dus newspeak voor eerloos ontslag.
De tranen, zij knallen uit mijn kop.
'Nuff sed.