Posted on Friday, August 01, 2008 3:32 PM
Droefman verteldt over zijn jeugd. Hij groeideopin Indonesië, en begon al vroeg van de verboden middelen te snoepen. Dat is op zich niet zo bijzonder. Wat minder gewoon is is de manier waarop hij met de middelen in aanraking kwam.
De familie waar hij to behoord staat in hoogaanzien, jekunt zeggen dat hij zich in zijn jonge jaren in de 'betere milieus' ophield. Zodoende waren de dealers in eerste instantie dus niet direct in de straat voorhanden voor hem en zijn rijkeluisvriendjes. Kinderen van dokters, advocaten, generaals en politiemensen.
Papa was bij de politie, commandant maar liefst. Commandant van een speciaal team dat drugsbendes opspoorde. Regelmatig werd een grote vangst gedaan, en de partijen werden dan natuurlijk direct in beslag genomen. Omdat het een hoop administratieve rompslompmeebracht zo'n partij ophet bureau af te leveren, liet Pa de partij vaak, na een lange vermoeiende dag, achterin de auto liggen tot de volgende morgen om dan met frissemoed de papierwinkel te slechten.
Je begrijpt het al: Die volgende morgen viel dus vaak net een paar gram minder op te bergen dan oorspronkelijk voorhanden was. Niet dat dat opviel, want er werd natuurlijk pas op het hoofdbureau gewogen. Watop den duur natuurlijk wél begon op te vallen was dat zoonlief en zijn vriendjes de dag na een grote vangst toch steeds wel erg lang in bed bleven liggen, te laat en tamelijk wazig op school verschenen.
Pa liet het maar gaan, ze zouden in die streken toch wel ooit met het snoepgoed -dat daar ruimschoots en goedkoop voorhanden is- in aanraking komen; dan konden ze er maar beter vroeg van leren met de nodige hoofdpijn enzo...
Natuurlijk was de laadbak van Pa niet elke dag vol, dus moesten Droefman en z'n vrienden toch regelmatig de 'lagere' buurten in voor aanvulling van hun nieuwe dieet. Op een dag ging het mis, en liep Droefman tegen de lamp. Toen hij een uurtje of wat in de cel zat, werd hij plots weer naar de verhoorkamer gebracht. “Is dit echt jouw paspoort ? Niet vervalst of zo” ?
“Dus je heet werkelijk Droefman” ? De dienstdoende agent keek hem wat benauwd aan... En bracht hem toen terug naar zijn cel,samen met een flink bord nasi, kip, enkele vruchten en een tabletje tegen de hoofdpijn. Toen hij een tijdje later nog even kwam kijken of het wel goed ging met Droefman, en het bezwete hoofd zag alsmede de nauwelijks aangeroerde maaltijd, vroeg hij vertwijfeld hoe lang D al heroine nam.
Niet veel later kreeg Droefman dan ook nog een portie eerste klas heroine uit het bewijs-magazijn, met een aansteker en wat folie. Ook de dagen daarna, totdat Droefman voorde rechter kwam en promptzijn zaak geseponeerd werd, ontbrak het hem verder aan niets...
Want Oom Agent wist donders goed dat als Commandant Droefman er achter zou komen dat Zoonlief in de cel zich ook iets minder dan totaal snang had moeten voelen, er een flinke knuppelvoor hem zou zwaaien in dit land waar niet alles en iedereen helemaal zo netjes en eerlijk is als eigenlijk zou moeten...