Booshoofd zat tijdens de ochtendrook geanimeerd te oreren. Op onverklaarbare wijze was het gesprek via een aantal onsmakelijke asociaties gekomen op het bijzonder interessante gegeven (ik meen dat de asociatie die tot dit onderwerp leidde van mij kwam, maar ik kan me vergissen) dat men tegenwoordig ernstig ontstoken etterende wonden laat schoon grazen door steriele maden. Een werkelijk briljante methode, die beter schijnt te werken dan welke moderne vinding dan ook.
Booshoofd verkondigde het volgende:"Jaa, die halen ze uit rijst. Dat zijn rijst-maden. Is werkelijk ongelooflijk, want die ontstaan zomaar vanzelf uit de rijst. Echt waar ! Daarom zijn ze ook zo schoon; omdat ze vanzelf uit die rijst groeien".
"Ja, nee, dat zijn natuurlijk larven van vliegen, die in die rijst groeien", zei Denkman. "Neee", ging Booshoofd verder, echt niet; ik heb het zelf gezien; toen ik klein was thuis deden ze oude rijst in een gesloten bak, en als je die dan de volgende dag open deed zaten daar maden in, zomaar vanzelf". "Ja natuulijk, omdat vliegen daar hun eitjes in gelegd hebben de dag tevoren", deed ik mijn duit in het praatzakje.
"Nee hoor, echt niet; is net als met meel; dat zit in een dichte pot, en dan zitten er na een tijd ook wormpjes in; die ontstaan vanuit het meel zelf; net als met die rijst, weet je wel". Denkman trok een frons over z' n voorhoofd. "Ja, nee wacht even... Dat kan toch volgens mij niet; want je hebt het over plantaardige cellen; om iets te groeien moet er toch in den beginne de informatie voorhanden zijn; en dan zou er een dierlijke cel moeten ontstaan vanuit een plantaadige cel" ?
"Nee hoor; komt echt uit de rijst. Want als je dan de volgende dag die rijstbak open deed, dan kwamen daar zomaar een heleboel vliegen uit; die waren uit die maden gegroeid. En daar konden dus nooit eerder vliegen bij, dus kwamen die maden uit die rijst". Ik heb nog even geprobeerd te opperen dat die bewuste vliegen misschien alweer hun eitjes zouden hebben gelegd vordat Boosman de bak open deed, maar hij was niet voor rede vatbaar, en zich vreemd genoeg ook totaal niet bewust van de tegenstrijdigheid in zijn laatste bijdrage...
Denkman was uiteraard niet overtuigd, maar toch, toen Boosman weg was, kon hij een zekere waardering opbrengen voor het feit dat Boosman, binnen de beperkingen van zijn weredbeeld een zekere vorm van deductieve logica hanteerd en bezigd;"Hij heeft er toch wel over nagedacht"...
En eerlijk is eerlijk, ik moet hem gelijk geven...