Vensters van de ziel

Eisai — Thu, 11 May 2006 07:01:00 GMT

Waar kijk je naar, als je iemand aankijkt? Kijk je naar de mond of de ogen? Dit blijkt cultureel bepaald te zijn: Westerlingen kijken meestal naar de mond, omdat we met het onderste deel van ons gezicht onze stemming en gevoelens plegen uit te drukken. In Japan (en andere landen in Oost-Azië) is het gebruik juist niet met je gevoelens te koop te lopen en drukt de mond dus minder uit. Vandaar dat Oosterlingen door ons soms ondoorgrondelijk worden genoemd – we kunnen hun code niet lezen. Maar we kijken verkeerd, want Japanners zelf kijken naar de ogen van hun gesprekspartner. De ogen zijn minder makkelijk stuurbaar en geven dus een eerlijker inkijk in de authentieke zielenroerselen. Niet wat jij wilt uitdrukken, maar wat je onbewust blootgeeft. Denk daaraan bij gesprekken met Japanse zakenpartners: je kunt nog zo’n vriendelijk lachje op je gezicht toveren, als je ogen niet meelachen, zal men je niet geloven!

Masaki Yuki van Hokkaido University heeft met enkele collega’s een onderzoek aan dit onderwerp gewijd waarvan een abstract op het net staat. Zoals werd opgepikt door de NRC-Next van begin deze week, heeft deze cultureel bepaalde manier van kijken ook invloed gehad op de “kleine gezichtjes” van de Japanse smileys. Die Japanse emoticons zijn een wereld op zich. Er zijn er veel meer van dan bij ons en ze kunnen zeer inventief zijn (zoals op manga gebaseerde smileys) maar wat ze gemeen hebben is de nadruk op de ogen. Een ander kenmerk is overigens dat ze verticaal zijn opgebouwd, logisch eigenlijk, want ons gezicht is ook verticaal, en toevallig worden Japanse schrifttekens ook van boven naar beneden geschreven. Dus niet :-) als je lacht maar (^_^). De haakjes geven hier het gezicht aan, niet de mond, die een liggend streepje is. Omdat meisjes graag kleine monden hebben, schrijven zij vaak (^.^). Die nadruk op de ogen zit in alle Japanse smileys. Hier zijn er nog een paar: blozen (*^_^*), slapen (-.-), huilen (;_;), knipogen (^_-) en je het hoofd krabben terwijl het koude zweet je uitbreekt wat met de puntkomma is aangegeven <^_^;

Toekomstkleren

Eisai — Sun, 09 Apr 2006 21:05:00 GMT

De Japanse geleerde Akira Wakita ziet de toekomst van onze kleding helemaal voor zich. Hij heeft een sjaal ontworpen die zich als een kameleon aanpast aan de kleur van je overhemd of jasje. Er zitten kleine LEDs in geweven, sensoren en een microcomputertje, dat de LEDS afstelt op de kleur die de sensoren detecteren. De sjaal hoeft dan niet perse dezelfde kleur aan te nemen, maar wel een kleur die er bij past. NRC-next berichtte afgelopen vrijdag dat de geleerde ook een T-shirt heeft ontwikkeld dat van blauw naar rood verkleurt als je het warm krijgt. Het lijkt een pure gimmick, maar kan ook meer zijn. Dit is namelijk wearable computing, want je geeft een signaal af met je kleren. Straks zit er bijvoorbeeld een toetsenbord in je trui, waamee je al in de stad wandelend kunt googelen. De resultaten verschijnen dan aan de binnenkant van je brilleglazen. Een andere uitvinding zijn biofunctionele kleren. Ook dit is iets Japans: ondergoed dat de huid voedt met vitamine-C, dat een nare lucht absorbeert of dat juist een lekker fris vanilla luchtje afgeeft. Dat alles door minuscule capsules die in de stof zijn geweven en geactiveerd worden door lichaamswarmte. Na een wasbeurt kun je er met een spuitbus weer nieuwe capsules op sprayen.

Internet

Vensters van de ziel

Toekomstkleren