Vakantie

Vakantievoorbereidingen 2012

chow — Sun, 19 Feb 2012 19:46:00 GMT

Het duurt nog ruim een half jaar voordat ik op vakantie ga en toch ben ik al bezig met voorbereidingen. En dat heeft alles te maken met de insuline. Ik moet namelijk wat maatregelen nemen dat de insuline op een zo gelijkmatige, geschikte, temperatuur blijft.
Intussen heb ik een tasje waar ik al mijn diabetesspul (insulinepennen, naalden, metertje, etc) in kwijt kan. Er zit zelfs nog een isolatietasje voor twee insulinepennen en een koelelement bij.

Dat zal echter niet genoeg zijn voor een warm land als Australië. Vandaar dat ik twee tasjes van Frio''op het oog: een tasje voor de dagelijkse insuline en eentje voor de reservepennen (wat ruimte betreft zijn die kant-en-klaarpennen minder praktisch dan pennen met losse reservoirs).
En dan hopen dat ik tegen die tijd niet heel veel meer eenheden moet prikken. Dan heb ik heel wat meer koelcapaciteit nodig.

Oja, nog een tip: als je op de centen let, koop dan nooit via de apotheek. Het enige voordeel is dat je je producten eerst rustig kunt bekijken, wat overigens natuurlijk ook wat waard is.

'iPad2': Appje kopen?

chow — Tue, 27 Dec 2011 18:35:00 GMT

Ik heb natuurlijk nog maar een paar maanden een 'Apple iPad2'. Intussen ben ik al lekker bezig de 'App Store' te ontdekken. Daar gebruik ik allerlei tooltjes voor, zoals 'AppShopper'. Hiermee kan je bijvoorbeeld instellen dat elke wijziging in de 'App Store' wordt gemeld.
En zo kwam ik ook o dit programma uit: 'Advance Horoscope'.

Nu heb ik helemaal niets met horoscopen. Wat me opviel was de "normale" prijs. De maker wil er normaal gesproken €149,99 voor hebben. En nee, dat is geen vergissing. Vanaf het begin af aan kost de applicatie zoveel.
Behalve dan als de app even voor niets beschikbaar is.

Zou er nu echt iemand dit programma kopen? Los van dat het ontzettend duur is voor een -wat mij betreft- belachelijk iets ... het is ook regelmatig voor niets te krijgen.
Je zou bijna denken dat het malware is en dat de maker door het appje heel duur te maken en dan even voor niets aanbiedt, slachtoffers zoekt.

n@h

Even terug in Mexico...

chow — Thu, 17 Nov 2011 05:48:00 GMT

Tussen de reclamefoldertjes van deze week zat een foldertje van een winkel die -onder andere- granaatappel en pompoenen verkoopt. Dit bracht me weer even terug in Mexico, want zowel granaatappel als pompoen waren op het moment dat ik daar was volop te koop.

Wij doen in het Westen ontzettend ons best om voor veel (en vooral extra) geld eten te kopen die uit de regio te komt. In Mexico komt in een restaurant -zo schat ik in- meer uit de regio dan daarbuiten.
In Mexico wordt de bloem van de pompoen (zie hier) als delicatesse gegeten. En de pit van de granaatappel wordt gebruikt in het gerecht chile en nogades (zie hier). Vooral dat laatste is heerlijk.

n@h

Achteraf

chow — Thu, 27 Oct 2011 13:59:00 GMT

De eerste week thuis
Maandagnacht toch nog een was ingezet aangezien ik nog wakker was toen het goedkope(re) tarief van kracht werd. Wel goed geslapen, overigens. Voor 23:00 uur al even en daarna tot 06:30 uur.
Dinsdag overdag een groot deel van de ochtend bij mijn ma geweest en daarna mijn hele koffer leeg geruimd en alles opgeborgen en al mijn bestanden (foto, video) op mijn PC gezet. Het GPS-verhaal is na de Lacandones fout gegaan. Nog geen idee waarom.

Vandaag dinsdag op woensdag slecht geslapen. Kon niet echt in slaap komen. De hele dag met ook wat duizelig gevoeld, maar of het nu de jetlag was of dat ik toch een beetje op de griepprik (dinsdagavond gekregen) reageerde weet ik niet.
Vandaag wel begonnen met een eenvoudige homepage en met wat collages voor in mijn reisverslag. Echt opschieten doet het niet: te veel foto's en ik sukkelde steeds in slaap achter de PC.

Donderdag voelde ik me helemaal niet lekker. Ik vermoed dat de combinatie van jetlag en griepprik en zich weer aan het Nederlandse leven aanpassende diabetes even niet helemaal voor een optimale gesteldheid zorgde. Ik heb wel gewerkt aan mijn website: de navigatie is nu per stukje toegevoegd en ik heb een eenvoudige hoofdpagina.
Kostte me nog veel tijd, omdat ik nog twee correctieslagen moest doen na de eerste kopieerkosten van het navigatie"menu" (ik zal er nog steeds wel fouten in hebben zitten, vrees ik).

Van donderdag op vrijdag wel weer goed geslapen (ben alleen nog steeds wat duizelig en aan mijn bloedglucosewaarde 's ochtends was goed te zien dat ik vergeten was mijn medicatie 's avonds in te nemen). Ik ben een heel eind gekomen met het corrigeren van mijn in México geschreven stukjes. Veel punten midden in de zinnen (en het systeem begint dan meteen het volgende woord met een hoofdletter) en veel onbegrijpelijke woordcombinaties waarvan ik het auto-aanvullensysteem de schuld moet geven (al heb ik natuurlijk zelf ook niet goed opgelet).
Met de foto's ben ik nog niet ver gekomen. Ik maak eerst collages (van zowel de 'Google+ '-foto's als de "gewone") die ik op de website ga opnemen. Of er nog een aparte fotowebsite komt, die van vorige jaar moet ik ook nog maken, weet ik nog niet.
De laatste prijsvragen zijn nu ook afgehandeld. Het aantal kilometers dat gereden is, is circa 3.600 kilometer. Dat is zo'n beetje vanaf het moment dat ik landde tot en met het moment van op het vliegtuig stappen. Het aantal foto's is zo'n 8.000 met mijn 'Panasonic Lumix DMC-TZ20' (plus nog een ruime zes honderd op mijn 'HTC Desire Z' en vijf met mijn 'Samsung'-videocamera).
Die foto's met mijn videocamera zijn per ongeluk gemaakt en die foto's op mijn telefoon zijn voor een groot deel op 'Google+ ' terecht gekomen. De foto's met mijn 'TZ20' zijn de "echte" foto's, maar daar zitten heel wat foto's van informatiebordjes tussen. En foto's die ik per ongeluk heb gemaakt omdat ik het aanraakscherm aanraakte.

Zaterdag weer een beetje een "normale" dag met mijn boodschappenrondje 's morgens en strijken 's middags (wassen en strijken doe ik nog altijd "in het goedkope uur", ik weet niet of de tarieven omlaag zijn gegaan, maar ik krijg €175 van de 'Nuon' terug en mijn termijnbetaling gaat met €15 omlaag).
Toch ook weer aan de website gewerkt. Het begint toch al wat vorm te krijgen. Alle stukjes met links zijn nu af (al is er eigenlijk niets herschreven als dat niet nodig was).

Zondags heb ik behoorlijk aan de foto's kunnen werken. Ik moet alleen nog even de te publiceren resolutie bepalen. De collages maak ik met 'Picasa' en er komen plaatjes van 5120 x 3200 pixels uit. Die moet ik dus nog verkleinen.
Toch voorlopig maar even geplaatst. Trek ik nog wel recht.
Overigens ook zo'n beetje alle foto's die ik via 'Google+' het internet op had geslingerd er op gezet. Heeft toch ook wel een beeld van de vakantie. De foto's van het eten en de rest heb ik overigens wel los gekoppeld van elkaar.
Het gaat slecht met mijn bloedglucosewaarden. Op zich gek, want eigenlijk eet ik hier thuis een stuk beter. Ik heb echter wel een stuk minder beweging nu. En ik ben nog steeds gek duizelig.

Maandag weer lekker naar kantoor. Aangezien ik redelijk bij ben met de kantoormail (er blijkt vrijdagmiddag laat toch nog iets ge-mail-d te zijn) zonder de gebruikelijke stress. En ik wist zelfs mijn wachtwoord nog.
Van 06:45 tot 16:20 uur lekker gewerkt. Lig alweer redelijk op tempo, maar voorlopig zal ik het nog wel druk hebben. Ook met dingen die toch zijn blijven liggen tijdens mijn vakantie.
Door de terugschakeling van zomer- naar gewone tijd (dit weekend dus pas en niet, zoals ik aanvankelijk in mijn hoofd had, het weekend van terugkomst), vertrek ik in het donker en kom ik in het donker thuis.
's Avonds nog wat fouten in de collages gecorrigeerd, ze geschaald en opnieuw ge-upload. Het geheel laadt nu een stuk soepeler.

Na de website (technisch gezien: binnen mijn blog) moet ik nog naar de filmpjes kijken en lijkt het me wel leuk als als ik iets uitgebreider op de kosten kan ingaan. Ik heb immers de hele vakantie lopen roepen dat México zo goedkoop is. En oja, er waren nog een paar onderwerpen waar ik over wilde schrijven. Bijna vergeten.
Allemaal dingen voor de komende lange winternachten.

Iets over de uitgaven
(in bewerking)

Eten in México
Een overzichtje van (bijna) alle maaltijden tijdens de vakantie ... De menukaart in Mexico is zeer gevarieerd. Overal is vlees, vis en vooral verse (seizoens)groente te krijgen. Je kan het dus zo gezond maken als je zelf wilt. Zelf ben ik twee kilogram afgevallen, maar dat komt vooral door de lichamelijke inspanning, denk ik.
Er wordt wel veel met sauzen gewerkt en die kunnen aan de scherpe kant zijn. De meest scherpe zaken zitten overigens vaak niet door het eten, maar kan je zelf toevoegen. Het enige waar ik op een gegeven moment toch wat minder in zin in kreeg, waren de gekookte en daarna gepureerde bonen.

De foto's hier boven zijn allemaal met de telefoon gemaakt. Het zijn bijna alle maaltijden van onderweg.

Handige spulletjes
(in bewerking)

Het 'Google'-experiment
Dit jaar heb ik de hele vakantie doorgebracht, in ieder geval voor zover mogelijk was, geprobeerd om onderweg regelmatig berichtjes te versturen. Ik heb voor 'Google+ ' gekozen omdat je betere controle heeft op met wie je gegevens uitwisselt. Ik had dan ook niet veel "volgers" aangezien ik gesteld had dat alleen mensen die ik zelf kende, me konden volgen.
Van deze volgers weet ik van zo'n 10% dat ze me daadwerkelijk trouw volgden. Er kwam in ieder geval weinig reactie terug. Dat gold zelfs voor de prijsvragen en enkele foto's die ik er juist op had gezet om reacties los te krijgen.
Wat dat betreft vond ik het enigszins teleurstellend, maar toch heb ik nu al besloten om het volgende jaar ook zo te doen. Al zal door het tijdsverschil het me in real-time volgen nog moeilijker worden.

Hier onder de foto's die ik onderweg via 'Google+' heb gepubliceerd (het kan zijn dat er een foto'tje tussen zit die uiteindelijk niet verstuurd is, overigens). Het zijn dus allemaal foto'tjes die ik met mijn 'HTC Desire Z' heb gemaakt en -in verreweg de meeste gevallen- direct heb verzonden.

Het geeft in vogelvlucht een beeld van hoe mijn vakantie er uit heeft gezien. In de verslagen per dag staan de collaga's van de met het fotocamera'tje gemaakte foto's die toch wel van iets betere kwaliteit zijn (maar niet zo mooi als de foto's geweest zouden zijn als ik de spiegelreflex bij me had gehad).

Mijn reis was ook te volgen via 'attitude'. (in bewerking)

2 oktober 2011 (Nederland)

3 oktober 2011 (Nederland)

4 oktober 2011 (Nederland)

5 oktober 2011 (Nederland)

6 oktober 2011 (Nederland)

7 oktober 2011 (Nederland)

8 oktober 2011 (Nederland)

9 oktober 2011 (Nederland)

10 oktober 2011 (Nederland)

11 oktober 2011 (Nederland)

12 oktober 2011 (Nederland)

13 oktober 2011 (Nederland)

14 oktober 2011 (Nederland)

15 oktober 2011 (Nederland)

16 oktober 2011 (Nederland)

17 oktober 2011 (Nederland)

18 oktober 2011 (Nederland)

19 oktober 2011 (Nederland)

20 oktober 2011 (Nederland)

21 oktober 2011 (Nederland)

22 oktober 2011 (Nederland)

23 oktober 2011 (Nederland)

24 oktober 2011 (Nederland)

Nota bene: bovenstaande screen captures uit 'Lattitude' zijn gebaseerd op de Nederlandse dagen. Dus van 00:00 tot 24:00 uur Nederlandse tijd (CET). Mijn dagen liepen, omgerekend naar Nederlandse tijd, van 17:00 tot en met 17:00 uur. De weergave in 'Lattitude' komt dus eigenlijk niet overeen met mijn dagen.

Eindoordeel vakantie
(in bewerking)

En tenslotte...
Wist je dat ik ...

voor zover ik op dit moment weet alleen een petje ben kwijtgeraakt (wel mijn lekkerste petje, uiteraard)?
er nu van overtuigd ben geraakt dat je eigenlijk minimaal Spaans moet kunnen lezen om de musea hier goed te kunnen begrijpen? (Aan de andere kant een geluk: anders zou ik nog langer bezi(g zijn.)
helemaal bij ben met mijn kantoormail en dat dat op zich een rustig gevoel geeft (al vermoed ik dat ik out of the loop ben gehaald nadat ik aan het begin van de vakantie op wat zaken gereageerd heb)?
mijn GSM (mijn telefoonabonnement zat in een 'Nokia', in de smartphone zat een data-abonnement) de hele vakantie niet aan heb gehad? Al mijn communicatie is via het internet verlopen.
mijn 'HTC Desire Z' de hele vakantie niet één keer heb laten vallen (mijn 'HTC Tytn II' had ik altijd vastzitten aan een lanyard)?
vind dat bonen best lekker zijn, maar klaargemaakt als puree als side-dish zeker niet mijn voorkeur heeft?
bijna de hele vakantie op mijn 'Teva'-sandalen (blote voeten) heb gelopen? Dat doe ik anders nooit, hoor.

Vooraf

chow — Thu, 27 Oct 2011 13:57:00 GMT

Op de middelbare school had ik een geschiedenisleraar, de heer Rees, die met veel enthousiasme met zijn vak bezig was. Als je een leuk onderwerp had dan kon je dat bij hem melden. Zo heb ik hem ooit wat postertjes over Maya's of Azteken uit de 'Pep' gegeven.
Tijdens hebben we er nooit meer voor gehad, maar sinds die tijd heb ik belangstelling voor deze oude culturen.

Toen 'S' enkele jaren geleden trouwde met 'E', een Mexicaanse, en hij in México ging wonen en ook nog eens aangaf dat iedereen welkom was, was het idee om een keer naar México te gaan niet meer zo gek.
Op dat moment was ik echter fysiek niet helemaal in staat een dergelijke vakantie te doen.

Na de eclipse-vakantie van vorige jaar en de geplande eclipse-vakantie volgend jaar (Australië, november 2012), was het dit jaar het perfecte moment om naar México te gaan.
Zeker, omdat 'S' wel als reisorganisator wilde optreden. Dat betekende dat het me qua voorbereidingen wel erg makkelijk werd gemaakt. Daarnaast hoeven zou 'S' ook wel als chauffeur jij houd niet van autorijden) en reisleider willen zijn.
Mijn wens was een gevarieerde niet-strandvakantie, waarbij ik in ieder geval het één en ander van de oude indianenculturen wilde mee krijgen, maar ook van het huidige México.
Via e-mail is het reisschema afgestemd. Al betekende dat niet veel meer -aan mijn kant dan- "eigenlijk weet ik niet waar ik het over heb, maar het ziet er goed uit.".

De reis, min of meer ...

Ik hoefde eigenlijk alleen te zorgen dat ik met de juiste spullen op tijd in het vliegtuig naar México City zat ... en daar was ik op zich al vroeg mee begonnen.
Kon ook makkelijk, want de meeste zaken die ik voor mijn vakanties van te voren koop zijn niet erg specifiek voor een bepaalde vakantie.

Overigens had ik totaal geen idee wat ik in México zou aantreffen. Ik weet dat er ooit -heel lang geleden- Olympische Spelen zijn gehouden en dat het er wel eens gevaarlijk zou kunnen zijn, omdat er daar grote en geweldadige benden zitten die vanuit México geheel conform het zo geliefde marktmechanisme van hun noorderburen blijkbaar een zeer geliefd product leveren. Het vervelende is alleen dat dat met behoorlijk wat geweld gepaard gaat vanwege protectionistische overwegingen tussen de organisaties onderling.

Zondag, 23 oktober 2011 en maandag 24 oktober: op de valreep...

chow — Mon, 24 Oct 2011 21:35:00 GMT

Vandaag geen volledige curve bepalen vanwege de vlucht. Dat zal namelijk helemaal geen zin hebben door het tijdsverschil. Weer veel te vroeg wakker, maar in ieder geval redelijk door geslapen. Het leek binnen en buiten ook wel stiller dan de dagen ervoor.
De laatste dag. Op het programma: Catedral Metropolitana (weer), Templo Mayor, Azteekse dansers, Palacio Nacional en de fietsers. Maar eerst ontbijten.
Tijdens het ontbijt vallen de vuilnismannen me op. Zij openen namelijk zo'n beetje elke vuilniszakje om te kijken of er nog iets van waarde in zit. Het is overigens niet de eerste keer dat ik dat zie gebeuren, maar nu is duidelijk dat dit normaal is. Ik kan me er overigens wel iets bij voorstellen. Ook in Nederland zie je vuilnismannen wel eens spullen tussen het afval uit halen.,
Met vuilnis ophalen begint men hier al vroeg. In ieder geval voor 06:30 uur. Ook op zondag.

Met de taxi naar Catedral Metropolitana (de chauffeur vraagt 80 pesos en wil dan eigenlijk ook nog 20 fooi). De grapjas. We zijn er rond 08:30 uur en wat we verwachtten is het geval: we mogen er weer niet in. < HREF="http://en.wikipedia.org/wiki/Templo_mayor">Templo Mayor ('Lonely Planet') is ook nog dicht dus we lopen er een keer omheen.

Straatbeeld Mexico City

Iets over negenen zijn we één van de eersten die het terrein betreden. Het is mijn eerste oorspronkelijke plek van Azteken (Templo Mayor van het oude Tenochtitlan) deze vakantie. Maar het is natuurlijk weer leuk (en dat was ook de bedoeling om juist van de verschillende culturen iets te zien)
Je begint een tour over het complex en de steen van Coyolxauhqui (pas in 1978 gevonden). Ook hier is het weer duidelijk dat je over een complex loopt dat door de eeuwen heen steeds uitgebreid is. Aan de ene kant omdat het doorgaans overstromingen steeds onderwater liep, maar aan de andere kant omdat elke nieuwe heerser natuurlijk grotere gebouwen nodig had.

Templo Mayor

Daarna het museum zelf. Daar vind je van alles van wat ze in het gebied hebben gevonden (tot aan aardewerk uit Maastricht aan toe). En ze hebben echt schitterende stukken gevonden. En wat gisteren al opviel: de Azteken houden van groot. Het museum zelf is overigens niet echt groot, maar wel zijn toch weer zo'n 3,5 uur verder.

Museo de Templo Mayor

Als ik het museum verlaat dan valt de hitte me meteen zwaar. En het is druk. Niet alleen voor de toegang van Templo Mayor (goed dat we vroege vogels zijn), maar ook op het pleintje ervoor. Het lijkt wel alsof alle 25.000.000 inwoners zich op en rond de Zócalo hebben geconcentreerd. Onzin, natuurlijk, want de mensen met geld zijn juist aan het begin van het weekend naar steden als Cuernavaca en Acapulco getrokken. Aan de andere kant: mensen van buiten de stad komen juist naar México City toe.
Op het plein vele verkopers (je weet wel, die allemaal hetzelfde verkopen), maar het meest opvallende zijn die mensen die uitgedost als de oude Azteken en die vooral i>cleansing-rituelen uitvoeren. En de Mexicanen staan in rij om die te ondergaan. Aan de ene kant, omdat ze er in geloven, aan de andere kant -denk ik- omdat ze willen laten zien dat ze van de Azteken afstammen.
Bij het ene groepje wordt aangegeven dat er niet gefilmd en gefotografeerd mag worden, bij een andere -grotere- groep is men praktischer. Zij gaan gewoon rond met een mandje voor wat geld.

Azteekse cultuur

Ik ben intussen slap geworden en ben trillerig en voel me zeer ongemakkelijk in deze enorme mensenmassa. 'S' wil me pers' de muurschilderingen van -sorry, ben zijn naam vergeten (Diego Rivera, dus)- in 'Palacio Nacional' laten zien. Dat heeft niet echt prioriteit wat mij betreft. Ik maak me enigszins ongerust, want ik moet echt iets eten en bij dit paleis (het regeringsgebouw) moet je je tas weer inleveren. Toch laat ik me overhalen.
Zeer hebben modern locker-systeem, hier. Met bonnetjes met barcode om het juiste kastje weer te kunnen openen. Wat verder opvalt: de zware beveiligingsmaatregelen. Al zorgt een "No habla Español" er voor dat de politieman me glimlachend doorlaat in plaats van me goed te fouilleren (het poortje piepte uiteraard op al mijn apparatuur). Bij de eigenlijke ingang van het paleis is een weer een poortjes, alleen nu van militairen. Alles moest uit de zakken en de man moet verlegen lachen als ik een fotocamera, videocamera, zakje accu's en mijn smartphone in zo'n mandje leg (en weer wordt er ook maar niets echt gecontroleerd). Veel machtsvertoon, weinig effectiviteit.
De muurschilderingen zijn inderdaad indrukwekkend. Ze vertellen beknopt, de geschiedenis van México. Het laat in ieder geval wel weer zien hoe trots men is op hun Indiaanse afkomst (op Cortés na worden de Spanjaarden vervormd weergegeven). Toch staan mensen van Spaanse afkomst nog altijd hoger op de sociale ladder. Eigenlijk heel vverareemd.

Muurschildering Diego Rivera

Ik zie nog waar 'E' heeft gewerkt tot de aardbeving van 1985. Daarna had ze geen werk meer bij de overheid. Haar opgebouwde pensioen was ze kwijt. Men is na die bewuste 19 september gewoon met alles helemaal opnieuw begonnen. Het is niet echt moeilijk te begrijpen waarom de meeste Mexicanen totaal geen vertrouwen hebben in de overheid.
Ik bepaal toch even mijn bloedglucosewaarde: 5,5 mmol/l (toch zo'n 2,5 gezakt sinds vanochtend voor het ontbijt). Ik eet wat noodvoorraad.

Dan toch nog even naar de 'Catedral Metropolitana de la Ciudad de México'. De rechterkant is voorin (je betreedt zo'n gebedshuisje altijd aan de achterzijde), net als tijdens het eerste bezoek, afgesloten. De linkerkant echter niet. We hadden het schietlood -goudkleurig, uiteraard- van rechts al zien hangen. Aan de linkerkant blijkt dat het schietlood vastgebonden is en niet vrij hangt. Dat zegt dus ook niets.
Zelf voel ik heel duidelijk dat de vloer scheef is, maar met mijn 'HTC Desire Z' en 'Ullysse Gizmo' lijk ik dat ook te kunnen bewijzen.

Catedral Metropolitana de la Ciudad de México

Vervolgens via de Avenue Juàrez en Paseo de Reforma terug gelopen. Elke zondag worden tot 14:00 uur enkele doorgaande wegen afgesloten en daar waar normaal de auto's in enorme getallen voortrazen hebben nu fietsers, skaters en voetgangers de weg voor zich alleen.
Een geinig gezicht. Zeker de kleine kinderen die met hun fietsjes met steunwieltjes (en helmpje op) leren fietsen. We maken nog net het staartje mee ('S' dacht dat het tot 15:00 uur was).

Fietsen -op zondag- in Mexico City

Toch nog even gegeten bij 'Sanborns'. Da's dezelfde van 'Casa Azulejos', alleen dan een ander filiaal. 'S' neemt het buffet, ik een kippensoep en een eenvoudige hamburger. Er is geen mayonaise, maar wel mosterd. Eigenlijk wel zo lekker.

Eerder dan gepland zijn we terug in het hotel, maar ik ben uitgeput. Ik val dan ook snel in slaap. Daarna koffer, rugzak en los linnentasje ("winterkleding") ingepakt, al had ik het meeste 's ochtends vroeg al gedaan.
Nog even lekker lang douchen en schone kleren aan. Heerlijk.

Grotere kaart weergeven

Eindafrekening opgemaakt (inclusief de MEX$3.310 die ik over had en ik via de eindafrekening verreken). Meteen geld -ik had al een bedrag gestort voor de vakantie- via telefoon overgemaakt. 'S' is enigszins verbaasd dat dat zo makkelijk gaat, maar ik heb daarvoor als voorbereiding wel enige voorbereiding moeten doen (als je via de 'ABN-AMRO' via de 'AndroidApp' geld met alleen een pincode -dus zonder zo'n e-identifier- wilt overmaken dan moet het een bekend rekeningnummer zijn ... ik had dus voor de vakantie €0, 01 naar hem over geschreven).

Rond 17:15 uur verlaten we het hotel richting aeropuerto Benito Juàrez. Om 18:16 uur zijn we op het vliegveld. We parkeren weer in de parkeergarage speciaal voor 'American Express'-houders. De mannen bij de slagboom weten zich echter geen raad met de 'KLM FlyingBlue'-kaart. Na lang beraad mogen we er toch door.
Aangezien ik mijn instapkaart niet heb kunnen afdrukken, ga ik naar de gewone incheckbalie, maar dat gaat verder vliegensvlug (de koffer weegt slechts 18,2 kilogram en dat zijn vooral boeken en kabeltjes en opladers). Dan afscheid nemen van Siang en door de beveiliging.
Daar is even paniek, want ze zien toch echt een grote schaar op hun scherm. Het blijkt mijn 'GorillaPod' (statief) te zijn. En dan hebben ze mijn statiefje voor mijn audiorecorder nog niet eens gevonden.
Dan naar gate '25' en het lange wachten kan beginnen. Gelukkig staat er een 'Samsung'-oplaadzuil waar ik (en even later vele anderen) dankbaar gebruik van zie maken. Zelfs 'Apple'-gebruikers.

Na 21:50 uur kunnen we pas board-en. Ik blijk er verdacht uit te zien, want ik wordt door een agente (dezelfde dame die minimaal een uur tegenover me had staan kleppen door de telefoon) tussen uit gehaald. Alles moet (weer) mijn tas uit, maar het gekke is dat ze geen interesse heeft in de inhoud van de 'Eagle Creek'-zakjes of in de inhoud van mijn buiktasje.
Ze wilde nog wel weten wat ik in mijn borstzakken had, maar weer niet wat ik in zes van de zeven zakken van mijn reisjasje had.
Ik heb niets bijzonders bij me en ze verloor al snel haar aandacht en zonder "boe of bah" tezeggen ging ze op zoek naar een volgend slachtoffer.

In het vliegtuig bleek al snel dat ik buren had. Jammer, want dat betekent dat je toch een stuk krapper zit. Om 21:46 uur de push-back. Op zich op tijd vertrokken, dus. Tijdens het taxieën realiseer ik me opeens dat we de derde week van oktober hebben gehad en dat de wintertijd is in gegaan. Dat betekent dat een deel van mijn programma's dat ik wilde opnemen, mislukt is.Of vergis ik me nu?
En heb ik nu ook niet een verkeerde aankomsttijd? doorgegeven? Afijn, om 22:01 uur wordt vol gas gegeven en even later zie ik de miljoenen lichtjes van México City onder me weg glijden. Om 22:09 uur mogen de riemen los.

Het wordt een lange vlucht (al duurt deze zo'n twee uur korter dan de heenweg): precies dezelfde films en TV-programma's. Ben nu muziek aan het luisteren, maar die belachelijke 'KLM'-jukebox heeft maar een zeer beperkte capaciteit (en je kan niet eens hele CD's in een keer toevoegen).
Om 22:23 uur laten weten de kust achter ons. Het is wel vliegen intussen die 1.000 kilometer per uur op een dikke tien kilometer. Om 22:50 uur krijgen we wat amandelen en wat te drinken. We hangen intussen al boven de Golf van México. We komen nog 40 minuten eerder aan dan gepland (14:30 uur), zo wordt omgeroepen.
Ik ben blijkbaar in slaap gevallen, want ik word wakker als er een purser half over me heen hangt om mijn Mexicaanse buren te vragen wat ze willen eten (ik had de beef en die was gewoon kurkdroog, nee de 'KLM' is toch een stuk minder goed dan dat ik me herinner van vroeger) . Om 00:00 uur hangen we alweer bovendien de Atlantische Oceaan. Intussen heb ik een CD van 'Within Temptation' (redelijk) en 'Adele' (goed) geluisterd. Caro Emerald krijgt nu een kans (niet helemaal mijn smaak) .
We vliegen nu 1.117 kilometer per uur. Ik snap waarom de gezagvoerder denkt eerder op Schiphol te zijn.
Het cabinepersoneel bestaat bijna geheel uit mannenl, overigens. Dat zie je niet vaak, of wel tegenwoordig? Overigens heb ik genoeg stewardessen aan boord zien gaan maar die zie je dus nauwelijks in 'Economy'.

Om 02:35 uur wordt ik wakker. Ik moet langer dan twee uur aan een stuk door en vooral diep geslapen hebben. Ik heb een ontzettend droge mond en heb het toch wel warm. Bijna meteen krijg ik een waterijsje en een bekertje water in mijn handen gedrukt. Het is lang geleden dat ik een waterijsje heb gehad. Maar, goh, wat is dat lekker.
Het is 04:00 uur: het is licht buiten. Ik schakel over op NL-tijd 11:00 uur). Nog maar zo'n 3,5 uur vliegen. Het zou me niets verbazen als we over niet al te lange tijd weer wat te eten krijgen.

Rond 12:30 uur (NL-tijd) wordt ik weer wakker. Weer diep geslapen. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik tot nu toe een zeer goede vlucht heb gehad. Rond 12:50 uur krijgen we een warm doekje. Die dingen halen het echt niet bij de doekjes die ik vroeger bij de Aziatische vliegmaatschappij kreeg of in een Chinees restaurant krijgt.
Rond 13:25 uur bereikt het eten mij. Nog een uurtje vliegen. We hangen al boven Ierland. Ik heb het weer veel te warm, maar de meeste mensen hebben truien en/of jassen aan en gebruiken dan nog het dekentje. Ik ben benieuwd hoe ik het aan de grond zal vinden. Niet koud, neem ik aan.
Hee, observatie: de meeste Aziatische mannen hebben een overhemd met korte mouwen aan.

Om iets over tweeën daalt het vliegtuig duidelijk. Ik zal zo wel moeten gaan zitten. Om kwart over twee het welkomst-en bedankpraatje van de gezagvoerder. Het is 10& deg;C in Nederland. Klinkt goed.
Ik verwacht min of meer er bij de Douane ook tussen uitgepikt te worden als allochtone alleenreizende man uit México ... we zullen zien. Om 14:19 uur het bericht "fasten your seatbelts" en apparatuur uit...

In de slurf stonden we meteen al vast. Er vond aan de gate een paspoortcontrole plaats. Dat heb ik nog niet eerder meegemaakt. Die controle deed de marechaussee beneden nog eens dunnetjes over (duurde lang want de mensen voor me werden niet vertrouwd). Ik wel en werd praktisch doorgewuifd. Voordeel was dat min koffer al op de band lag en aangezien de Douane zich niet liet zien, stond ik zo buiten
Rond 16:10 uur was ik thuis, dankzij 'P' die me ook al naar Schiphol had gebracht en even later zat ik aan de koffie bij mijn ma mijn post te bekijken. Eindelijke de definitieve aanslag van de 'Belastingdienst' binnen en intussen al mijn openstaande rekeningen betaald. Ook al een groot deel van de spullen al opgeruimd. Misschien draai ik nog een was.

De komende dagen hoop ik tijd te hebben om de teksten van de blogs te corrigeren en de foto's en video's te verwerken. Zal nog veel tijd gaan kosten. Ook al omdat ik nog één of twee aanvullingen op artikelen wil schrijven. Eentje gaat over het verkeer in México. Daar heb ik overigens wel al een TV-format voor bedacht.
Wat dacht je van: "Drive like an Mexican". Een programma waarbij van die verkeersmacho's uit Nederland out of the blue midden in México City worden gedropt en naar een bepaald punt moeten rijden. Dat moet "leuke" televisie opleveren...

Zaterdag, 22 oktober 2010: wat zijn wij Europeanen toch simplistisch

chow — Sun, 23 Oct 2011 07:11:00 GMT

Daar loop ik dan in mijn overhemd met korte mouwen en met mijn blote voeten in mijn 'Teva's door México City. De Mexicanen zelf lopen in dikke winterkleren. Ik vind het wel lekker zo, maar de Mexicanen zullen het maar vreemd vinden (het was vannacht 6° en het wordt overdag 24°). De temperatuur (en luchtvochtigheidsgraad) vind ik in ieder geval een stuk aangenamer dan in het verre zuiden. We nemen een taxi naar het 'Museo Nacional de Antropologìa' ('Wikipedia', 'Lonely Planet'). Kost ons MEX$30 (eigenlijk minder).
Ontbijten hebben we overigens in het hotel gedaan en ik heb weer niet super geslapen. Ik ben vroeg (22:00 uur) gaan slapen, maar dat betekent niet automatisch dat ik dan ook langer slaap. En het hotel is gewoon erg gehorig (het is wel zo'n beetje het enige hotel waar je je auto gratis kan parkeren in México City).

We zijn iets voor openingstijd bij het museum en er staat al een lange rij te wachten. Het zijn vooral groepen van schooljongeren die onder begeleiding van enkele volwassenen het museum gaan bezoeken. Ook een groep (netjes marcherende) jonge soldaten maakt zich op om naar binnen te gaan.
Om de één of andere reden mogen we voor de groepen naar binnen. Wel lekker, natuurlijk. Rugzak afgeven, kaartje kopen en we kunnen beginnen.

Ik besluit bij de Maya's te beginnen en hoewel de gebouwen on-site altijd zeer indrukwekkend zijn, is dit dat ook. Het museum is ook mooi opgezet en sommige informatieborden zijn ook in het Engels. De informatiebordjes bij de objecten zelf zijn echter de meeste gevallen alleen in het Spaans.
Het komt er op neer dat we natuurlijk de gedeelten opzoeken waar we geweest zijn. En dat zijn toch behoorlijk wat plekken en behoorlijk wat volkeren. Al heb ik op het grote geheel natuurlijk helemaal niets gezien.

Museo Nacional de Antropología': Maya

Ik vind het in ieder geval prachtig om allerlei andere zaken te zien van plaatsen waar ik geweest ben, maar waar bepaalde gebieden waren afgesloten (Tonina: muurschilderingen, hier een replica van de schilderingen zoals ze waren toen ze gevonden werden, Palenque: de tombe van Pakal in Monte Alban: tombe 105).

Museo Nacional de Antropología': Maya, Monte Alban

Persoonlijk vind ik dit ook de juiste volgorde. Eerst de complexen bezoeken voor de context en een idee van de omvang, daarna het bij behorende museum en dan pas het 'Museo Nacional de Antropología'.

Museo Nacional de Antropología': Teotihuacán

Museo Nacional de Antropología': ...

Museo Nacional de Antropología': Cacaxtla

Museo Nacional de Antropología': Tula

Rond een uur of half twee hebben we geluncht in het cafetaria van het museum. Beide een buffet. Men had wat groente/salades, wat warm spul (waaronder kip, spaghetti en rijst) en wat toetjes staan. Niet echt een uitgebreid buffet, zeker niet als je de 'salad bar' van 'Sizzler' in Amerika kent
Hoe hoog mijn bloedglucosewaarde was, weet ik niet: mijn metertje zat in mijn rugzak en die had ik in bewaring moeten geven. Een toetje heb ik echter niet genomen.

Na de lunch hebben we, onder andere de Azteken (of, zoals de Mexicanen ze zelf noemen: de Mexica) gedaan. De Azteken hebben als oorspronkelijke stichters van een stad waar nu México City is gebouwd (voorheen: Tenochtitlan), een streepje voor op de rest. Zelf heb ik eigenlijk nog geen Azteken bouwwerk gezien (behalve een stukje van een gesloten Templo Mayor).
Wij westerlingen hanteren op zich begrippen als hemel, aarde en hel. De Azteken kenden een dergelijk principe ook. Alleen waren er dan dertien verschillende begrippen, waarvan negen voor onderwereld. Wij westerlingen zijn dus eigenlijk wat simplistisch. Kijk ook maar naar het anatal goden. Eén tegen een hele hoop.
De beschavingen van de oorspronkelijke bewoners van meso-Amerika deden in ieder geval niets onder voor de Europeanen uit die periode. Men kende bijvoorbeeld het schrift. Alleen hebben de Spanjaarden destijds alles -op een aantal stukken na- vernietigd. Van de vijf overgebleven codexen bevinden er zijn minstens drie in musea in het buitenland.

Museo Nacional de Antropología': La Venta

Museo Nacional de Antropología': Oaxaca

Museo Nacional de Antropología': Mexicas

Nog heel even geprobeerd door wat andere afdelingen te lopen, maar dat is niet echt gelukt.

Museo Nacional de Antropología': een heel klein beetje van de rest ...

Afijn. Om 18:35 uur staan we weer buiten het museum. Het ging om 09:00 uur open en we zijn dus negen en een half uur in het museum geweest (het zou om 18:45 uur sluiten). Dat is dan wel inclusief een lunch. Voor mij is dit toch wel een record en dan heb ik nog niet eens de helft van het museum gezien en is dit slechts één van de vele musea in dit park.
Het is overigens een schitterend museum met schitterende reconstructies en originelen. Echt een aanrader. Je (ik in ieder geval) hebt alleen wel twee tot drie (misschien wel vier) volle dagen nodig als je alles rustig wilt bekijken.

Gekocht in museumwinkel: een boek en een DVD over het 'Museo Nacional Antropología' zelf. Ik heb nog met dergelijke boeken over het koloniale México, Archeologisch México en 3000 jaar Maya's in mijn handen gestaan. En dan heb je nog dergelijke boeken uit dezelfde serie over zo'n beetje elke archeologische vindplaats. Toch maar niet. Het wordt zo zwaar.
Wat wel een beetje gek was, was dat de DVD alleen bij de kassa te koop was en niet in de museumwinkel.

Buiten het museum eten we een maïskolf met een flesje sap. Daar komt nog een zakje gesuikerde pinda's bij en zie hier de laatste avondmaaltijd van deze vakantie.
Onze taxi van vanavond was een 'Volkswagen Kever'. Daar rijden er hier in México City nog heel veel van rond. De rechter voorstoel is er uit gehaald, zodat je als passagier nog enigszins geriefelijk kan instappen. De deur trekt hij met behulp van een touwtje dicht.
De rit, net als vanochtend, gaat op de meter (wat ik donderdag beweerde klopt blijkbaar niet ... het kostte slechts MEX$22-nogwat.
Eenmaal terug op de kamer de gebruikelijke administratie (inclusief de foto's van 'S' en mij op zijn 'Mac' en mijn harde schijfje zetten).

Museo Nacional de Antropología' en nog wat straatbeeld

Bloedglucosewaarde: 8,4, (niet gemeten: bloedglucosewaardemetertje zat in rugzak en die mocht niet mee het museum in) en 5,8. Geen gemiddelde vandaag, dus. Overigens heb ik wel het idee dat ik voor de lunch goed laag zat.

Grotere kaart weergeven

Vrijdag, 21 oktober 2011: piramiden...

chow — Sat, 22 Oct 2011 05:13:00 GMT

Het nadeel van een groot hotel: grote groepen. In dit gevallen (grote?) groep jongeren die van 11:00 tot 04:00 uur aan het keten waren. Deuren gooien, schreeuwen, gillen en ze lieten steeds iets groots en zwaars vallen. Ik heb tussendoor wel wat geslapen en uiteindelijk werd ik toch "pas" weer tegen zevenen wakker. Vlak voor 'S'. Die hadden niets niets gehoord. Zoals hij opmerkte: "Doof zijn heeft ook zijn voordelen" (en ik denk dat die twee tequilas van gisteren ook wel geholpen zullen hebben) .
Mijn bloedglucosewaarde is weer niet al te mooi en ik stel voor het ontbijt over te slaan. Ik heb nog ruim noodvoorraad. Iets na 08:00 uur staan we in de ochtendspits vast. Hebben we nog mazzel dat we naar het noorden gaan. Op de Insurgentes kunnen we lekker doorrijden. Richting de stad staat het met vier rijen dik volledig vast. Op naar Teotihuacán.

Onderweg naar Teotihuacán

Om 08:45 uur zijn we bij 'Teotihuacán' ('Lonely Planet'). Dan nog een parkeerplaats uitzoeken, want het wordt te groot geacht om alles in één dag te bekijken en zo kan je uitkiezen bij welke bezienswaardigheid je je bus kan neerzetten. We gaan naar ingang '5' waar ook het museum is. Dat is overigens ook weer een aantal minuten rijden (ruim twee kilometer). Kaartje kopen voor auto, onszelf en videocameragebruik.

Grotere kaart weergeven

Eerst Pirámide del Sol. Dit is een enorme pyramide (die waarschijnlijk niet opgedragen was aan de zon, maar aan het water). Deze piramide heeft zijden van 220 meter en is 70 meter hoog (alleen de piramiden van Cheops en Cholula zijn groter... Ik heb dus zomaar per ongeluk op twee van de drie grootste piramiden ter wereld gestaan). Je kan helemaal naar naar de top. Vroeger heeft er nog een tempeltje op gestaan, maar dat heeft de tand des tijds niet doorstaan. Je hebt er in ieder geval een enorm mooi uitzicht.
Het was nu nog lekker rustig (en koel) , maar later op de dag was dat wel anders.

Om en nabij Pirámide del Sol

Dan over de Calzada de las Muertos (weg van de dood). Dit is een zeer brede weg (20 tot 25 meter) die alles op het enorme complex aan elkaar verbindt (aan de ene kant ligt de Pirámide de la Luna en aan de andere kant ligt Templo de Quetzalcoatl. Pirámide del Sol ligt er tussen) . Deze weg is maar liefst vier kilometer lang.

Calzada de las Muertos

Pirámide de la Luna. Hier mogen we niet verder dan de eerste trap (mijn GPS geeft vijftien meter aan). Blijft een mooi uitzicht, overigens.

Calzada de las Muertos

Daarna naar het paleis bij Pirámide de la Luna (Palacio de Quetzalpapálotl). Boven in mag je helaas niet, maar er onder zijn toch een aantal fraaie muurschilderingen en reliëfs te zien.

Palacio de Quetzalpapálotl

Dan weer over de Calzada de los Muertos helemaal naar de Templo de Quetzalcoatl (zo'n vier kilometer, dus). Op zich valt die afstand best mee, maar wel lopen niet over de weg maar over de gebouwtjes langs de weg staan, want daar is juist vaak allerlei moois te zien.
Zo komen we op een plek waar men gebouwen uit een periode of acht (meen ik) heeft blootgelegd. Voor een leek zijn die verschillende lagen natuurlijk niet echt goed uit elkaar te houden, maar geeft we een mooi beeld van hoe men door de eeuwen heen aan het bouwen is geweest. Overigens was die Calzada als één van de eerste zaken zo ingericht.
Eerst de infrastructuur en dan de rest pas. Deze oude beschavingen hielden overigens erg van symmetrie en recht. Op al deze vlakken kan de moderne Mexicaan of wel wat leren.

Op en langs de Calzada de las Muertos

Bij Templo de Quetzalcoatl was men nog druk bezig te restaureren. Men had er ook al veel gedaan. Zo heeft men de trap aan de voorzijde gerestaureerd en voorzien van grote stenen beelden. Je kan er niet op, maar je kan wel vanaf de kleinere piramide ervoor met een trap naar beneden om het beter te bekijken.
Boven aan de trap maar weer de noodvoorraad aangebroken (komt niet op, hoor). Via de Calzada de los Muertos lopen we weer terug naar de Pirámide del Sol en vanaf daar naar het museum.

Templo de Quetzalcoatl

Het museum is klein, maar fijn. Er liggen in ieder geval een aantal voorwerpen die hier gevonden zijn. Op wat kapotte lichten na, ziet het er piekfijn ziet. Een tweetal beelden die de Templo de Quetzalcoatl sierden (en nu als replica's daar te zien zijn) staan in het museum. Ze zien er nog piekfijn uitziet. Schitterend. Ook mooi was de grote maquette van het hele complex met uitzicht op Pirámide del Sol. En de vele skeletten die bij Templo de Quetzalcoatl gevonden zijn waren toch wel indrukwekkend.
Op een gegeven moment een hele kabaal. Een hele hoop jonge kinderen wordt door het museum geleid. De suppoost krijgt het benauwd. Dit zijn potentieel honderden handjes die een vitrine kunnen aanraken. Mij was al te verstaan gegeven dat dat niet de bedoeling is (en dan raakte ik niet eens het glas aan).

Museo de sitio Teotihuacán

We hebben vandaag ruim tien kilometer gelopen volgens mijn GPS. We zijn in totaal zeven uur hier geweest. Dat lukt niet als je met een georganiseerde reis mee gaat. 'S' is er nu een aantal keer geweest, maar heeft het nog nooit zo uitgebreid kunnen bekijken.

Aangezien ik slecht geslapen had, ben ik nu echt dood en doodmoe. Ik wil in ieder geval vanavond weer vroeg op de kamer zijn. In het hotel eten trekt me niet echt aan, dus het moet iets in de buurt worden.
'S' wil me echter perse ook nog Plaza de Tres Culturas laten zien. Ik heb intussen even geslapen in de auto (al ben ik nu ook wel fysiek moe). Volgens 'TomTom' rijden we goed. 'S' twijfelt, want we gaan nu wel erg ver over de Insurgentes Norte. Sterker nog, we rijden México City weer uit.
Het is intussen 17:00 uur geweest en het zal dus gesloten zijn als we er aankomen. Tja, midden in de spits in México City... En misschien komen we er zo ook, maar volgens mij heeft 'TomTom' een contract met 'Pemex' afgesloten (ik moest ook weer een denken aan die omweg die 'TomTom' ons na Monte Albán heeft laten rijden). Volgens 'Google Maps' is het in ieder geval erg om.
Nee, 'TomTom' leidt ons naar een heel ander dorp. Volgens 'TomTom' zijn we er. Volgens 'Google Maps' zitten we er vijftien kilometer van vandaan (en dat is echt het juiste adres). We geven het op: terug naar het hotel en ik denk dat het nog wel een keer tanken wordt.
Om iets voor 18:00 uur zien we een herkenningspunt en dan zijn we nog vrij snel thuis. Ik schat dat we een of twee extra hebben rondgereden.

We eten bij de Argentijns restaurant in de buurt ('La Poste Argentina'). Voor mij een minestronesoepjes en een arracharo. Heerlijk. Voor 'S' een echte steak.

Bloedglucosewaarde: 8,4, 5,9 en 6,2 (gemiddeld: 6,8 mmol/l). En dan ben ik toch vergeten 's middags mijn medicijn te slikken.

Grotere kaart weergeven

Donderdag, 20 oktober 2011: oud en nieuw

chow — Fri, 21 Oct 2011 23:47:00 GMT

Niet zo heel lekker geslapen. In het atelier is het toch nog wat lawaaieriger dan boven. Wel genoeg geslapen. 's Ochtends is er alleen geen water, want de waterpomp was stuk (bleef pompen en dat kost vooral veel elektriciteit). Dat was niet het enige dat niet werkte. Gisteren werkte de printer van 'S' niet. Wat bleek: er zat een plastic blokje in dat de slede blokkeerde. Aan het aantal kattenharen te zien, heb ik wel een verdachte op heft oog (al vind ik dat wel heel knap).
's Ochtends lag de internetverbinding eruit. Zo te zien geen DSL, al gaf 'S' aan dat er een kleine mogelijkheid was dat de zoon van 'E' (woont in het huis er naast) de lijn even omgeplugd had. Gezien het tijdstip niet aannemelijk. En aangezien de verbinding het opeens enkele minuten weer deed zeer onwaarschijnlijk.
'S' was even naar de immigratiedienst, want dat moet ook gebeuren. Volgens 'S' was dat vooral formulieren invullen, laten stempelen en vooral wachten. En fotograferen is er uiteraard niet gewenst.
Ik bleef dus maar "thuis" om foto's te bekijken. Iets wat niet soepeltjes liep, omdat de 'Mac' op een gegeven moment bleef hangen toen de slideshow opeens alleen zwarte plaatjes liet zien. Bij het opnieuw proberen, bleef de zaak hangen op een dialoogvenstertje dat door mij niet weg te krijgen was (later bleek de zaak gewoon ge-reboot te moeten worden). Rond 11:30 uur konden we dan op weg naar México City. Afscheid nemen van 'E' en haar moeder (ik ben altijd welkom bij haar in México City).

We nemen niet de México Cuota (tol), maar de México Libre. Een kortere, maar langzamer weg. Ook mooier en met meer eethuisjes. Op een gegeven moment zien we México City liggen onder een lichtbruin smogdekentje.
Rond 13:30 eten we bij Cabaña Lupita. 'S&E' eten hier wel vaker. Voor mij een mixote van konijn (is hier een plaag) en een tortilla con flores de calabaza, voor 'S' een sopa met mergpijpjes en een tortilla met hersenen(geen idee van welk dier).

Onderweg naar Mexico City

Na het eten zitten we bijna meteen in Ciudad de México ('Lonely Planet'). Het is een enorme stad en met 25.000.000 mensen één van de grootste steden ter wereld met ontzettend veel auto's, maar ook fietspaden en een soort witte fietsenplan (je moet wel ingeschreven staan en als buitenlander moet je je paspoort afgeven). Ik zie ook trolleybussen, een metro (die net als in Amsterdam gedeeltelijk boven de grond rijdt). Ik zie zelfs een dubbel gelede bus. En al dat openbare vervoer zit propvol.
Tussen enorme en moderne kantoorgebouwen staan allerlei veel oudere huizen. Het is een beetje een allegaartje, maar wel een begrijpelijk allegaartje: op 19 september 1985 vond er een zware aardbeving (8.1 op de 'Schaal van Richter') waarbij veel gebouwen, vooral overheidsgebouwen, instortten. Oud en nieuw horen dus bij elkaar.

Rond 15:00 uur waren we goed en wel op de kamer van 'Hotel Prim. De kamer is overigens nu gereserveerd tot en met 18:00 uur op zondag. Ik kan me dan nog even douchen voordat ik naar het vliegveld wordt gebracht. Schone kleren voor de terugreis heb ik al laten wassen (heel wat duurder dan die MEX$100 in San Cristóbal de las Casas, maar het werd gehaald en gebracht en dat binnen een uur (en mijn blauwe broek die ik bij de Lacandones vies had gemaakt, is nu echt schoon).

Straatbeeld Mexico City

Dan nog even op pad. We lopen naar de Paseo de Reforma en ook daar is weer duidelijk dat men oud en nieuw kriskras door elkaar heeft staan. Dan rechtsaf de Avenue Juàrez in richting de Alemada (stadspark). Aan de overkant staat zo'n orgeldraaiertje die je vooral in México City tegenkomt (al hebben we er, meen ik, ook één gezien in Puebla). Deze orgeldraaier (sommigen met personeel, zijn kinderen?) gebruiken kleine draaiorgeltjes die ooit uit Duitsland zijn gehaald -compleet met uniform met pet- en sommige orgeltjes moeten gewoon heel nodig gestemd worden.
Aan de rand van Alemada staat een groot monument voor Benito Juàrez. Niet elke oud-president heeft zo'n monument, maar alle Mexicanen zijn er wel van overtuigd dat Juàrez, een Zapoteek, het goed heeft gedaan.

Straatbeeld Mexico City

Het is een echte city tour, alleen dan alles lopend (gaat waarschijnlijk een stuk sneller dan met de bus, overigens). We lopen langs en door de 'Palacio des Belles Artes' (met haar keramieken koepels) . Volgens 'S' kan je hier alleen al meer dan een dag zoet zijn, aangezien het cultureel centrum drie musea herbergt. Dan het Palacio Postal'. Sowieso uniek, omdat wij in Nederland eigenlijk geen postkantoren hebben (de laatste sluit deze maand). En zo'n rijk aangekleed exemplaar hebben we naar mijn weten ook nooit gehad. Opvallend is de aparte brievenbus voor post naar Florence.

'Palacio Postal'

Dan naar 'Casa de Azulejos'. Tegenwoordig is het een winkel met een enorm restaurant in de patio. Het pand is opvallend vanwege de bekleding met blauwe (keramieken) tegeltjes.

Straatbeeld Mexico City

Daarnaast de oudste kerk van México City, de 'Iglesia y Convento de San Francisco'. Het meest opvallende is dat de kerk getordeerd is. Je kan dat goed zien aan de uit het lood hangende kroonluchters.
Onder die kroonluchters hangt een spaarlamp. Iets dat overigens ook echt opvalt hier in México: je ziet meer spaarlampen dan gloeilampen.

'Iglesia y Convento de San Francisco'

Dan via de Calle Modelo, een winkelstraat met onder andere Internationale ketens ('TNT' heeft er een filiaaltje) kom je uit op de Zócalo. En de Zócalo van México City is enorm. Het staat nu ook vol met kraampjes dus je hebt helemaal geen overzicht. Daar weet 'S' wel wat op: het terras van 'Hotel Majestic' op de zevende verdieping. Kost je uiteraard wel minimaal een drankje, maar dat is het wel waard.

Op en rond de Zócalo van Mexico City

Vervolgens naar de Catedral Metropolitana de la Ciudad de México en de 'Siguiente Metropolitana er direct naast'. In beide is er een dienst bezig en in beide staan mannen in donkere pakken om er voor te zorgen dat de toeristen niets kunnen verstoren. Dat betekent onder andere ook dat je in de kathedraal niet het schietlood kunt zien hangen, want ook deze twee gebedshuizen zijn aan het verzakken (het centrum van México City is natuurlijk ook gebouwd wat in Aztekentijd eigenlijk een meer was).
Aan het plein zelf is het overigens ook te zien. En door glazen vloerdelen op het plein kan je zien hoe de fundering er oorspronkelijk uitzag en hoe dat verzakt is.

'Catedral Metropolitana de la Ciudad de México'

'Siguiente Metropolitana'

Templo Mayor ('Lonely Planet', Tenochtitlan) was intussen al dicht. Daar moeten we dus een andere keer naar toe. Hopelijk nog wel deze vakantie. Een andere plek waar 'S' eigenlijk naar toe wilde was niet meer direct toegankelijk omdat men nog steeds bezig is met opgravingen rond Templo Mayor. Terwijl we naar de maquette van het oorspronkelijke gebied rond Templo Mayor stonden te kijken zag ik vanuit mijn ooghoeken opeens veel beweging.
Er kwam een lange rij etenswarenverkopers met hun karretjes aanrennen die achter ons bleven staan. Op zich een grappig gezicht, maar wat er aan de hand was, was dat de politie het gebied aan het schoonvegen was en de verkopers verjoeg. Even later vertrokken ze allemaal verder de straat in, om -toen de kust weer veilig was- weer terug te keren richting Zócalo.

Nabij 'Templo Mayor'

Gegeten in 'Potzollcalli'. Een tentje waar ze pozole hebben. Zo'n zelfde zelfbouwsoep als ik eerder heb gehad (onder andere onder de naam sopa Azteca), maar dan gebaseerd op maïs. Erger lekker en meteen een hele maaltijd (je kon er, onder andere avocado, uit, sla, kaas en een soort knapperig brood bij doen).
Het was een beetje een eetfabriek, maar de kwaliteit van het eten was goed (ook van de tequila, volgens 'S') en ze wisten hoe ze bestek op tafel moeten neerleggen. En als klap op de vuurpijl: ze hebben Wi-Fi. Toch mooi weer wat apps kunnen update-n.

Het was intussen al pikkedonker, dus hebben we maar een taxi terug genomen (MEX$100). Op zich relatief veel geld, maar wel bleken toch best wel weer een stuk gelopen te hebben en het is nog altijd goedkoper dan in Nederland. Wat nog wel een probleem lijkt te zijn hier is dat bepaalde taxichauffeurs samenwerken met criminelen en op die manier passagiers beroven. Die kans loop je vooral als je zomaar een taxi op straat aanhoudt (volgens 'Lonely, Planet ').
Afijn. We zijn snel en veilig in het hotel aangekomen. Uiteraard ook zonder omrijden, want taxichauffeurs moeten hier met zones werken. Op die manier hebben ze er, in tegenstelling tot in Nederland, baat bij om de passagier snel naar de plaats van bestemming te brengen.

Het hotel is overigens niet super. Er zijn weer geen glas. Er is geen stopcontact in de badkamer en geen matje voor de als je de douche uitkomt. En ik heb veel last van jeuk. Een niet goed schoonmaakte kamer? En oja, het hotel is erg gehorig.
'S' kon 'E' niet bereiken, dus belt zij. 'S' sliep al. Pas bij de derde poging van 'E' wist ik zijn telefoon te lokaliseren en werd 'S' pas wakker.

Familie is alles voor Mexicanen. Familie komt altijd op de eerste plaats. Niet dat men niet gebrouilleerd kan raken, maar als de nood aan de man is dan staat men voor elkaar klaar. Zo kan men jaren ruzie hebben, wordt er iemand ziek dan zal men op bezoek gaan. Geen beleefdheidsbezoekje, maar een bezoek -eventueel met overnachting- om de ander bij te staan. Of neem 'E': haar moeder is over en dan slaapt ze dus in een bed naast haar.
Je hoeft nog niet eens echt familie te horen om erbij te horen. Zo hebben nogal wat Mexicaanse mannen een scharrel (ze hebben hier hotels waar je verder geheel anoniem een garage inrijdt en vanuit die garage direct in een luxueuze appartement komt met breedbeeld -TV, jacuzzi en een schoon bed)! Afijn, daar komen wel eens kinderen van en de man zal normaal gesproken zonder commentaar vrouw en kind onderhouden.
In het openbaar zie je Mexicaanse mannen overigens ook wel achter de kinderwagen, of stoerder: met het kind in de armen (dat zie je hier veel, dat kleine kinderen -ook babies- in de armen worden gedragen-. Of dit nu echte emancipatie is, of vooral voor deelname bühne, is me nog niet helemaal duidelijk.

Bloedsuikerwaarde 8,4. 6,4 en 6,6 (gemiddeld: 7,1 mmol/l).

Grotere kaart weergeven

Woensdag, 19 oktober 2011: even een tussenstop

chow — Thu, 20 Oct 2011 05:57:00 GMT

Wat hebben we gisteren geluk gehad met het weer. Vandaag is het stuk bewolkter. Het uitzicht vanaf Monte Albán kan vandaag best wel eens een stuk minder goed zijn. Ik ben rond 05:30 uur wakker, maar ging ook pas na 24:00 uur slapen. Douchen en inpakken. Dat laatste stelt niet veel voor, want eigenlijk heb ik de hele reis vanuit mijn koffer geleefd.
In México City laat ik mijn setje kleren die ik op de terugweg aan wil laten wassen, de rest laat ik goed drogen (gewicht) en mijn koffer pak ik netjes in.

'Hotel AntiCas'

Het ontbijt verloopt een beetje chaotisch. Het buffet zou om 07:15 uur klaar moeten staan, maar dat is niet het geval. Vooral de grootste groep -toch wel ouderen te noemen- uit -waarschijnlijk- uit een van de Baltische staten, heeft het daar moeilijk mee.
Toch zitten wij om 08:09 uur in de auto (en die moest nog op ons verzoek uit de garage worden gehaald). Nog even tanken en om 08:30 uur zijn we echt op weg.

Allemaal boertjes met paard en wagen in het veld langs de weg. Een vader met twee zoontjes en een ezel op de vluchtstrook. Het is verder duidelijk dat een pick-up truck slechts de basis vormt om iets vervoeren. De creativiteit van de Mexicanen om zoveel als mogelijk mee te nemen is echter enorm. Dat is heel erg México. Een caravan op de weg, da's de eerste die ik tot nu toe gezien heb. Het is verder rustig op de weg. Op zo nu en dan een controlepost van de federale politie na, gebeurt er niet veel. Ik dommel wat, want ik heb ook geen internetverbinding. Het weer wordt overigens steeds slechter. Het lijkt wel alsof we weer in een wolk rijden.
Tot 09:35 uur. Dan worden we een militaire controlepost ingewenkt. Het moest er natuurlijk een keer van komen. De jonge soldaat spreekt ook Engels en zegt dat hij de federale wetten uitvoert op zoek naar wapens, explosieven en drugs. We moeten er uit (best wel fris hier in de miezerregen op ruim 2.000 meter) en hij begint de auto te onderzoeken. Totdat de kofferbak opengaat en de officier die even verder op staat, aangeeft dat we door mogen.
Rond 10:30 uur even een koffiestop bij 'The Italian Coffee Company'. Eindelijk echte koffie (op zich was 'Hotel CasAntica' een prima hotel, maar net als in Chili schenkt men in Mexico vaak 'Néscafe'). Het personeel is niet al te best. Men vergeet het stukje gebak voor 'S' (ik neem alleen een koffie).

Vanuit de staat Oaxaca rijden we de staat Puebla weer in. Weer een militaire post, maar deze keer mogen we doorrijden. Langs de weg kassen en iets dat op een grote kippenboerderij lijkt). Rond 12:00 uur rijden we langs en even later door Puebla. Tussen de grote Amerikaanse winkelketens 'Sears', 'Walmart', autodealers ('Honda', 'Toyota', 'Renault', 'Audi', 'Porsche') en fastfood-ketens ('McDonalds', 'Burger King', 'Subway', 'Carls Jr') ook een 'C&A'. Geinig.
Het is intussen mooi weer geworden. Daardoor hebben we mooi zicht gehad op de 'Pico de Orizaba', de 'Popocatépetl' en de 'Iztaccihuatl' ('Lonely Planet') gezien. De eerste is de hoogste berg van México. Alle drie zijn het vulkanen. De laatste twee zijn te zien vanuit Cuernavaca.

Onderweg naar Cuernavaca

Om 14:19 uur hobbelen we over de topes van Cuernavaca. Om 14:25 zijn we weer in 'Casa del Lion'. Daar maak ik kennis met de moeder van 'E' (93, verre van kwiek, maar zo te horen nog scherp van geest). Ze is hier om familiezaken te regelen. Ik slaap daarom in het atelier. Wel een toilet, geen douche (dat kan ik boven doen) .

Ik maak ook kennis met 'E's advocaat. We gaan eerst eten bij 'Jaiba de Acopulco' (het eethuisje van prijsvraag '1' op 'Google+') wat extra antihistaminica geslikt, want ik had ontzettende zin in camarones.
Een goede beslissing. Zelden zulke lekkere garnalen gegeten.

De rest van de middag (wat er nog van over was) en avond zijn we bezig met het doen van de administratie en het veiligstellen van de foto's en videofilmpjes (de geheugenkaarten zitten in de rugzak en de back-ups in mijn koffer). En ik lees het boek van 'S' ook uit. Onderweg heb ik daar nauwelijks tijd voor gehad. Het scheelt weer dat dat morgen niet mee naar México City hoeft.
Vandaag een kort verslag want het was vandaag een rijdag. De eerste dag dat we geen "excursies" hadden.

Even in Cuernavaca

Nog even heel kort over de urinoirs. Op de meeste plekken tref je van die urinoirs die je kan doortrekken door een kraantje of een hefboompje te gebruiken. Dat is een onhandig systeem en de kans is groot dat men vergeet het water weer te stoppen, want je moet wel het kraantje weer dichtdraaien of het hefboompje weer in de oorspronkelijke stand terugzetten. In het museum van Monte Alban had men urinoirs die je middels een pedaal kan doortrekken. Da's wel handig.
Het restaurant van gisteravond had zo'n modern ding met een drukknop. En die werd niet eens gebruikt, want ze hadden (ook de kraan aan de wastafel) de zaak uitgerust met met een bewegingssensor. En die was nog goed afgesteld ook.

Grotere kaart weergeven

Bloedglucosewaarde: 9,3, 6,8 en 's avonds vergeten. Een beetje vreemd eetschema, omdat we vandaag het Mexicaanse tijd schema volgen. Rond 12:00 uur wel een 'Fruitbiscuit'je genomen. En datzelfde doe ik 's avonds. De maaltijd van vanmiddag was zwaar genoeg.