De opening van Jonas Ohlsson bij 1646: bij binnenkomst kreeg ik op het eerste gezicht al een vreemde indruk van het werk, MPS-geval? Bij nadere inspectie bekroop me steeds meer een gevoel van onbehagen en toen ik de conversatie van de kunstenaar met Karin de Jong las bleek mijn gevoel niet uit het niets gekomen te zijn: de kunstenaar had drie andere kunstenaars uitgenodigd samen met hem de tentoonstelling te maken. het bleken twee stellen te zijn die in het collectief FUCK het geheel hadden samengesteld. Dit wetende begon ik direct anders naar het werk te kijken: er tekende zich een hierarchie af gebaseerd op mijn persoonlijke smaak. De kunstenaar die de tentoonstelling maakte was daarin ontegenzeggelijk erg sterk aanwezig, maar de anderen maakten ook nieuwsgierig naar meer. De reden om de tentoonstelling met anderen te maken ontging mij dus: het werd een groepstentoonstelling met misschien een overeenkomst in attitude, maar toch verschillende referenties. Het werk van Ohlsson vond ik toch het sterkst en meest consistent.
Jonas Ohlsson: Borft Shrine (detail)
Daniela Bershan: Untitled
De kunstenaar maakte grote indruk
Constant Dullaert en Kaleb de Groot, kunstenaars kwamen van heinde en verre voor deze opening
Merdije Sheji: drawing
Merdije Sheji: drawing
Jonas Ohlsson: Yellow Thang, funky!
Een herinnering als een walvis, getekend door details, zwemmend door je bovenkamer
Peter Hallberg: Dr. Broadcast
http://enter1646.com/
Zie ook: http://trendbeheer.com/2009/06/05/love-en-niet-ot-1646/#more-26431