Gisterenavond vond in STROOM in Den Haag een avond plaats over de inspiratie en beroepspraktijk van de kunstenaars Babette Wagenvoort, P.J. Roggeband en Dick Tuinder, kunstenaars die als o.a. tekenaars bekend zijn. Het werd een levendige en ook zeer talige avond waarin de genoemde kunstenaars elkaar driftig de bal toespeelden om weer een nieuw project of nieuwe publicaties te becommentariëren. De hele avond voltrok zich in een spanningsveld van tekst en tekening, illustratie of autonomie, in tijdschriften of unica: eigenlijk komt het er op neer dat de drie tekenaars gewoon doen wat ze willen doen en er geen probleem mee hebben en er misschien wel een voorkeur voor hebben dat die zaken worden gepubliceerd als dat een groter publiek oplevert. Alle drie zijn ze actief op het internet en uiten ze zich in andere disciplines, PJ Roggeband heeft op zijn website zelfs de breedste webpagina ter wereld. Zijn elfletterig genootschap en zijn bezigheden als randwachter (randwatcher?) in Ypenburg die de rafelranden van een Vinexwijk met elfletterige lemmata beschrijft, maar ook zijn theatrale bezigheden in diverse media geven een consistent levendige wereld weer die zich met alles bezig houdt wat de kunstenaar tegenkomt. Tekenen is slechts één manier om die wereld te verbeelden. Zo is leesbaar Nederland een project waarin hij zijn fascinaties deelt met Dick Tuinder. Deze tekenaar manifesteert zich ook in diverse media, muziek, poezie, tekeningen film: een demonstratie van de meuk die hij samen met P.J. Roggeband in de Groene Amsterdammer publiceert deed mij direct een kaart invullen voor een proefabonnement. Zijn personage Sally Winters is uiteindelijk in een film terecht gekomen wat deze avond niet helemaal uit de verf kwam. Dat werd echter geheel goed gemaakt door de profopnamen van en verhalen over een film die nu afgemaakt wordt met o.a. Tara Elders (de dochter, meen ik, van de hoofdredacteur van Vrij Nederland bij wie Dick Tuinder en P.J. Roggeband met onmin verdwenen) en Michiel Huijsmans (haar vriendje die toevallig op de set rondliep).
Door de theatrale kwaliteiten van de heren Roggeband en Tuinder (zij maakten de meeste herrie!) leek Babette Wagenvoort wat op de achtergrond te geraken, maar zij maakte indruk met haar werk: dagelijkse tekeningen op het web, daaruit voortvloeiende invullingen van opdrachten of vragen van tijdschriften als Vrij Nederland en Hollands Maandblad èn bijvoorbeeld een serie amusante filmpjes voor kinderen die voor het Kunstgebouw in Rijswijk zijn geproduceerd. Het werk en de thematiek is wat introverter dan dat van Tuinder en Roggeband, wat ook bleek bij de uitleg die ze bij een aantal dagelijkse tekeningen gaf. Gezien haar teksten begrijp ik niet dat ze niet meer schrijft, maar daar ziet ze tegenwoordig vanaf. Daarnaast fungeerde ze als een soort VJ door de laptop die de hele avond samen met een digitale filmcamera de illustraties van ’s konstenmakers bezigheden toonde ondanks diverse haperingen aan de praat te houden.
P.J. Roggeband en Babette keuren de faciliteiten!
Wie wil er wat zeggen?
Het graf van Reve ....
Tuinder op zoek in eigen boek.
Over achtergronden enzo
P.J. Roggeband vindt zijn eindexamenwerk in een literair hoogtepunt!
http://www.wagenvoort.co.uk/
http://www.dicktuinder.com/
http://www.elfletterig.nl/