
Het is wat laat, maar gisteren zwaar getafeld en in de bioscoop geweest met lichte griepverschijnselen. Ik heb wel een prachtige film gezien die door een hautaine recensie werd nedergeknuppeld in het NRC, maar soms heb ik de indruk dat die mensen ook wel eens te veel films zien. Hoe dan ook, het betreft Babel van Alejandro González Iñarittu van wie ik eerder nog geen films zag. Naar mijn idee is dit een actuele film over migratie, moderne eenzaamheid, cultuurbotsingen en frustratie in een toenemende globalisering. De vormexperimenten in de film, de lichten in de nachtelijke Mexicaans-Amerikaanse grensstreek en de opnamen in de Japanse disco zonder geluid oa , zijn op zich al interessant, maar ze illustreren de ontheemding en eenzaamheid in een chaotische samenleving. De in de film figurerende Amerikaanse grenspolitie bracht een angstbeeld van Verdonk op mijn netvlies wat wat mij betreft de brede aanpak rechtvaardigt.
http://www.pathe.nl/trailer.asp?film_id=2097&bios_id=2
http://www.nrc.nl/kunst/film/article529439.ece/Schieten,_niet_praten_in_Babel