REUK & SMAAK: Over smaak en geur en de grote getallen
We eten teveel zout en dat kost slachtoffers.
Een keukenzout kristal
Volgens enkele publicaties in de dagbladpers, te weten:
-
Robert-Jan Brummer van Wageningen Centrum Food Science in NRC Handelsblad van 26 mei 2006: “Trans vetzuren, die vaatwanden beschadigen, zijn grotendeels uit de producten gehaald. Dat scheelt duizenden doden per jaar.”
-
Broer Scholtens in de Volkskrant van 27 april 2007: “Per jaar overlijden vijfduizend mensen door te veel keukenzout, schat de Consumenten bond op basis van onderzoek van Wageningen Universiteit.”
-
Ron Meerhof in de Volkskrant van 5 juli 2008 over de Tasforce ZOUT volgens minister Klink: “Als de hele Nederlandse bevolking voldoet aan de voedingsaanbevelingen, dan sterven er in 20 jaar naar schatting 140 duizend mensen minder dan bij gelijkblijven van de huidige situatie”. Dat is dus 7 (zeven) duizend per jaar.
Het kristalrooster van keukenzout
Het wordt nog erger met de inname van suiker en vetten. We weten dat we te zoet en te vet eten, maar hoeveel mensenlevens kost dat? En Frits Baltesen van NRC-Handelsblad (26 mei 2006) ging te rade bij experts van de wereldgezondheidsorganisatie en die stellen:
“Vet, zout suiker en caloriën zijn de grootste veroorzakers van sterfte en overgewicht, hoge bloeddruk en hart- en vaatziekten. Door verkeerd en teveel eten sterven jaarlijks 15 (vijftien) miljoen mensen.”
Suiker kristallen
Hoe weten ze dat allemaal zo precies? Ze weten het niet! Ze slaan er maar een slag naar! Er is geen enkele arts in Nederland die op een overlijdensverklaring zal schrijven dat de patient is overleden aan overmatig zout-, suiker of vetgebruik. Het aantal slachtoffers van overmatig zoutconsumptie zal wel enkele duizenden kunnen bedragen maar niemand weet dat precies.
Bij het waarnemen van geuren doen er ook enkele sprookjes de ronde. In de eerste plaats is daar de vraag: 'Hoeveel geuren kan een mens onderscheiden en/of herkennen?'
In de literatuur wordt daarvoor meermalen een getal van tien duizend genoemd. In haar boekje ”Ik wil de wereld ruiken!” (Free Musketeers uitgeverij en producties, Zoetermeer 2009) merkt Jacqueline Blase-van der Meer op:
Het is ons, na vijftig jaar ervaring in reukstoffen chemie en sensorisch onderzoek, gebleken dat geen mens 10.000 (tien duizend) verschillende geuren kan onderscheiden of herkennen. Met enkele honderden houdt het op. Hoe komt zo'n getal van tienduizend dan in de wereld? Dat komt omdat er meer dan honderdduizend verschillende vluchtige stoffen bestaan die alle een enigzins verschillende geur kunnen hebben. Maar die kan een mens absoluut niet allemaal herkennen of onderscheiden. Een parfumeur werkt maximaal met vijf duizend natuurprodukten en enkelvoudige reukstoffen. In alle voedingsmiddelen zijn in totaal nog geen achtduizend vluchtige geurende producten aangetoond.
Vervolgens komen we aan de vraag: 'Hoeveel mensen kunnen er echt niet ruiken in Nederland?' Volgens Joke Boon in haar boekwerk 'het mysterie van de REUK' (Inmerc Wormerveer 2009) op pagina 13: “Niemand weet exact hoeveel mensen er niet kunnen ruiken. Schattingen lopen uiteen tot wel 5,8% van de bevolking. Ik denk dat het er in werkelijkheid veel meer zijn.” Die 5,8% van de bevolking zijn ongeveer 1.000.000 (één miljoen) mensen. Dat is klinkklare nonsens. Het zijn in Nederland hoogstens enkele honderden mensen die absoluut niet kunnen ruiken. Er zijn echter misschien wel 10 (tien) miljoen personen in Nederland, die wel eens reukproblemen gehad hebben, door wel ziekte dan ook. Anosmie of absolute geurblindheid komt slechts zelden voor!