Wet Werken naar Vermogen

Invoering Wet Werken naar Vermogen brengt grote uitvoeringskosten met zich mee

pvdlende — Wed, 11 Apr 2012 18:50:00 GMT

Actuele berekeningen van baten en lasten zijn niet gemaakt.

Uit de dossiers van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid

Enige tijd geleden heeft de Bijstandsbond in samenwerking met het onderzoeksburo Jansen en Janssen een beroep gedaan op de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB) om inzage te verkrijgen in de stukken die geleid hebben tot het ontwerp van de Wet Werken naar Vermogen. In bezwaar werden ons een groot aantal memo’s en nota’s toegestuurd, waarbij veel tekst is witgemaakt, maar het bevat toch de nodige informatie. Op basis van deze informatie zullen wij de komende en volgende week een reeks artikelen publiceren, die op de stukken zijn gebaseerd. Volgende week wordt de Wet Werken naar Vermogen (WWNV) in de Tweede Kamer behandeld.

In dit artikel behandelen wij de uitvoeringkosten en de verminderde inkomsten die het gevolg zullen zijn van invoering van de wet. De onderhandelingen tussen het Ministerie en met name vertegenwoordigers van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) begonnen eind november, begin december 2010. Intensieve gesprekken vinden echter pas in januari 2011 plaats. In februari 2011 slepen de onderhandelingen zich voort in het kader van de onderhandelingen over het bestuursakkoord tussen de gemeenten en het Rijk. Een bestuursakkoord, dat er wat betreft het onderdeel WWNV nooit is gekomen. De gemeenten benadrukken, dat ze bij de hele operatie veel te weinig geld krijgen om de wet goed te kunnen uitvoeren. Met name de bezuinigingen op de reintegratiegelden en de WSW zijn een groot struikelblok. Informatie en ramingen over kosten waren in de moeizame onderhandelingen tussen rijk en gemeenten erg belangrijk.

Een explosief rapport

Een al in januari 2010 opgesteld rapport van het onderzoeksbureau APE komt in verband met de uitvoeringkosten in maart 2011 plotseling weer op tafel. [1] Eind februari komt de ambtenaren van het ministerie ter ore, dat de opstellers van het rapport van APE een artikel in Sociaal Bestek zullen publiceren, waaruit zou blijken dat tegenover de besparingen voor het Rijk aanzienlijk meer uitvoeringkosten staan dan het ministerie tot dan toe had becijferd. Sociaal Bestek zal 4 maart 2011 met een nieuw nummer verschijnen. Het artikel is geschreven door Wilms Goudriaan en Aarts de Jong, beide werkzaam bij onderzoeks en adviesbureau APE. De strekking van het artikel is dat het kabinet de gemeentelijke uitvoeringskosten voor de Wajong onderschat waardoor een tekort dreigt van mogelijk 500 miljoen euro per jaar. Dit is heel wat anders dan de bezuiniging van 1,8 miljard die het kabinet met de invoering van de WWNV hoopt te bereiken. Blijkens memo 54 beschikken de ambtenaren van het ministerie op 1 maart al over het artikel. Op die dag wordt een set van 5 memo’s opgesteld dat de donderdag daarop om 14.30 uur zal worden besproken met de staatssecretaris. Memo 54 gaat over de berekening van winst en verlies bij de invoering van een decentrale Wajong. De ambtenaren geven in het memo een reactie op het artikel. Zij hebben geïnformeerd wie het onderzoeksbureau opdracht tot het houden van het onderzoek heeft gegeven, waarop het artikel is gebaseerd. Wie heeft de onderzoekers op dit moment van de onderhandelingen gevraagd dit artikel te publiceren en het al eerder verschenen rapport uit het stof te halen? De onderzoekers beweren dat ze dat alleen gedaan hebben op verzoek van de redactie van Sociaal Bestek. In het memo klinkt ongeloof van de ambtenaren door. ‘Dit artikel is, naar zeggen van de auteurs, geschreven op verzoek van de redactie van Sociaal Bestek’. Het memo 54 is verder geheel wit gemaakt. Blz 2 bevat het woord ‘sommen’. Blz 4 bevat de woorden ‘Bijlage: toelichting op verschillen in raming’.

Andere memo’s over kosten en baten

Memo 54 verschijnt tezamen met memo 55, 56, 57 en 58. Ook deze memo’s gaan over de kosten en baten van de hele operatie. Eerst wordt in memo 55, dat 11 bladzijden lang is, een totaalbeeld geschetst van de kosten en baten. Deze 11 bladzijden zijn echter geheel witgemaakt en bevatten verder geen informatie. In memo 56 wordt ingegaan op de kosten van de opzet van de dienstverlening aan werkgevers via gemeenten. Gemeenten zullen via samenwerkingsverbanden werkgevers moeten benaderen om gedeeltelijk gehandicapte werknemers in dienst te nemen. Daarvoor moeten service-centra worden opgezet, wat kosten met zich meebrengt. Memo 57 draagt als titel vervolgvraag Wajongmaatregelen en AWBZ premies. Het memo gaat over het vraagstuk of een Wajonger AWBZ premie betaalt en zo ja, hoeveel. Er staat verder niets uitgelegd, maar duidelijk is dat als gedeeltelijk arbeidsongeschikte Wajongers geen andere inkomsten hebben, een AWBZ premie betaald wordt als percentage van het Wajonginkomen. Als deze en misschien nu nog volledig arbeidsongeschikte Wajongers met een volledige uitkering in de WWNV komen zal er geen premie meer betaald worden en worden de inkomsten uit premies voor de AWBZ dus navenant minder. Memo 58 draagt als titel Overheveling reintegratiebudgetten WWNV. Blijkbaar brengt dit ook extra kosten met zich mee. Dit memo is geheel witgekalkt. Conclusie kan luiden, dat alle 5 de memo’s gaan over de kosten en baten van de hele operatie van overheveling van de Wajong naar de gemeenten en de invoering van de WWNV en de uitvoeringskosten die dit met zich meebrengt. Deze berekeningen zijn geheim. Hoeveel minder opbrengsten aan AWBZ premies er zijn is moeilijk te ramen, omdat je dan een raming moet maken van het aantal (volledige) Wajongers dat in de WWNV terecht zal komen, en dat is van te voren moeilijk in te schatten omdat de mensen eerst gekeurd moeten worden, wat trouwens ook extra uitvoeringskosten met zich meebrengt. Maar die berekening heeft men wel gemaakt en is geheim. De staatssecretaris en zijn ambtenaren waren op tijd op alles voorbereid.

Een FNV rapport

Maar het artikel wordt gepubliceerd en heeft althans in de publiciteit geen gevolgen. Geen enkele journalist besteed er aandacht aan. Maart gaat voorbij. Tot 30 maart 2011. Dan geeft de FNV een verklaring uit waarin zij zich uitspreekt tegen het samenvoegen van allerlei regelingen in een WWNV. Ook wil het FNV de taken van het UWV handhaven. Het op een hoop gooien van Wajong, WSW, WWB en WIJ levert juist een kostenpost van 750 miljoen euro op in plaats van de door het kabinet beoogde bezuiniging.

Dat is de conclusie van onderzoek van het bureau Epsilon Research, in opdracht van de FNV. [2]

Het betreft hier een literatuuronderzoek, waar ook het al eerder genoemde rapport van APE ter sprake komt. De staatssecretaris moet goed voorbereid zijn geweest op deze FNV interventie. Hij had het antwoord al een maand op de plank liggen, blijkens de 5 memo’s. De interventie van de FNV wordt in verschillende media genoemd, en haalt het NOS journaal. Behalve de kosten van 750 miljoen euro wordt naar voren gebracht, dat het in eerste instantie een goed idee leek om de uitvoeringstaken van het UWV over te hevelen naar de gemeenten. Het schuiven met Wajongers en andere uitkeringsgerechtigden van loket naar loket zou dan tot het verleden behoren. Maar het onderzoek van de FNV toont aan dat er alleen maar meer regels bijkomen en dat de reïntegratie 35 keer duurder wordt dan nu het geval is. "Gemeenten zullen allemaal apart een uitvoeringsbeleid maken en daarbij opnieuw het wiel moeten uitvinden. Dat leidt tot wel 420 regelingen in plaats van één", zegt de vakcentrale. De FNV wil daarom dat het kabinet het besluit herziet. De volgende dag laten ook de werkgevers weten niets in een uitvoering van een decentrale Wajong door de gemeenten te zien. Ze gebruiken dezelfde argumenten als de FNV. Gemeenten moeten niet de verantwoordelijkheid krijgen voor de Wajong-uitkering. Bernard Wientjes vreest voor een 'uitvoeringsmoeras', omdat werkgevers dan met 420 aanspreekpunten te maken krijgen. De voorzitter van VNO-NCW ziet liever dat de uitkering aan jonggehandicapten blijft bij het UWV, de huidige uitvoeringsorganisatie. Als de arbeidsbemiddeling voor jonggehandicapten bij gemeenten komt te liggen, wordt het beleid te versnipperd. Er kan beter één centrale uitvoeringsorganisatie de Wajong blijven doen. Volgens VNO-NCW heeft het UWV, met slechts dertig regio's, één centrale aansturing en ruime ervaring met deze regeling, daarvoor de beste papieren.

Brief staatssecretaris

11 april 2011 reageert de staatssecretaris per brief. In de brief wordt geschermd met berekeningen van het CPB, maar er wordt verder geen bron genoemd en om welke berekeningen het gaat. [3] Het CPB maakt volgens de brief een andere inschatting van de uitvoeringskosten dan in het onderzoek van Epsilon research. Dit onderzoek spreekt ‘de vrees uit dat uitvoering van de (gehele) Wajong door vele gemeenten in plaats van één UWV veel duurder is’. Volgens de brief van de staatssecretaris verwacht het CPB niet dat de hervorming van de Wajong en de nieuwe regeling WnV ertoe leidt dat de uitvoeringskosten van het UWV (voor de Wajong, de groep volledig en duurzaam arbeidsongeschikten) en gemeenten (voor de gemeentelijke doelgroep) per saldo zullen toenemen. Dit vanuit de veronderstelling dat eventuele schaalnadelen opwegen tegen schaalvoordelen vanwege synergie met andere gemeentelijke regelingen en vanwege de mogelijkheid dat gemeenten door de vergrote beleidsvrijheid samenwerkingsverbanden kunnen aangaan om schaalnadelen te voorkomen. Om precies dezelfde redenen hebben gemeenten, in de aanloop naar de kabinetsformatie, aangegeven dat veel kosten kunnen worden bespaard en de effectiviteit van re-integratie kan worden vergroot.

De brief van de staatssecretaris gaat ook in op de conclusies van het onderzoeksrapport van de APE. Daarover zijn zoals we zagen begin maart de memo’s gemaakt. De brief: ‘In de berekeningswijze hebben de APE onderzoekers naar mijn mening onvoldoende rekening gehouden met de beleidswijzigingen die het kabinet heeft voorgesteld. Ook hebben zij bepaalde aspecten niet in hun berekeningen betrokken, zoals de al eerder genoemde schaalvoordelen en de verwachte synergie. Zoals ik hiervoor al een paar keer heb gemeld, heeft het kabinet gebruik gemaakt van de berekeningen van het CPB en het CPB heeft deze aspecten (en andere) wel in zijn berekeningen meegenomen’. Einde citaat.

Er wordt gesproken over ‘de berekeningen van het CPB’. Ik heb het CPB gebeld, maar zij wisten zo niet op welke berekeningen de staatssecretaris wijst, en ze wilden het ook niet uitzoeken. Ik moest eerst maar eens navragen bij het ministerie welke berekeningen bedoeld worden en dan kunnen zij het- als het openbaar is- opzoeken. Ik heb de vraag via postbus 51 neergelegd bij het ministerie maar beantwoording kan wel een week duren. Nadere navraag bij de FNV levert op, dat het CPB in september 2011 een policy brief heeft gepubliceerd, waarin berekeningen staan over de te verwachten ontwikkelingen in de Wajong. Hier staan echter geen berekeningen in over de extra uitvoeringkosten bij overheveling van de Wajongers naar de gemeenten. [4] Wel wordt berekend, wat de effecten zijn van het feit, dat gemeenten bijstandsgerechtigden gestimuleerd hebben een Wajong uitkering aan te vragen wanneer ze arbeidsongeschikt waren. De gemeenten hebben daarnaar gestreefd, omdat ze dan geen kosten meer hebben in verband met de WWB. Dit rapport kan door de staatssecretaris in zijn brief niet zijn bedoeld, want de brief van de staatssecretaris is van 11 april 2011 en bovengenoemd rapport van het CPB is van september 2011. Op de website van het CPB is de enige verdere berekening die te vinden is een rapport van 18 augustus 2009, waarin de Toenmalige VVD plannen voor samenvoeging van Wajong, WSW en bijstand worden doorgerekend. [5]

Volgens de berekeningen van het CPB zou dit VVD plan leiden tot een besparing van 1,2 miljard euro. In het VVD plan worden echter de meeste uitkeringen en WSW lonen voor personen onder de 27 jaar afgeschaft. Uitkeringen worden verlaagd en de lonen van WSW-ers worden fors verlaagd. Op het budget voor reintegratie wordt fors bezuinigd. De besparingen zullen echter pas op de langere termijn worden bereikt. Dit is dus een heel ander plan dan wat er nu aan voorstellen in het kader van de Wet Werken naar Vermogen op tafel ligt. In het huidige wetsvoorstel wordt ervoor gekozen het aantal WSW plaatsen op langere termijn fors te beperken en hebben jongeren nog wel uitkeringsrechten.

Nu zijn er een aantal mogelijkheden. Ik heb een CPB berekening over het hoofd gezien of de CPB berekeningen waar de staatssecretaris in zijn brief verwijst zijn niet openbaar gemaakt. Een derde mogelijkheid is, dat de staatssecretaris verwijst naar de berekeningen van augustus 2009. Zijn opmerking dat de berekeningen van APE uit 2010 niet actueel meer zijn omdat er sindsdien beleidsvoornemens gewijzigd zijn komt dan wel in een heel ander daglicht te staan. Hij citeert dan zelf immers uit een CPB berekening van augustus 2009. Al met al lijkt het erop, dat een deugdelijke openbare, actuele CPB analyse van de kosten en baten niet bestaat en dat de 1,8 miljard die men wil bezuinigen door invoering van de Wet Werken naar Vermogen volkomen uit de lucht gegrepen is en gebaseerd op niet onderbouwde ramingen of gebaseerd op niet openbare berekeningen van het CPB. Het zou wel eens kunnen, dat het saldo van kosten en baten nog somberder is qua bezuinigingen dan door de APE is voorspeld. Hun rapport uit 2010 en ook de vage brief van de staatssecretaris van april 2011 gaat immers alleen in op mogelijke toegenomen uitvoeringskosten van overheveling van de Wajongers naar de bijstand. En niet op enkele punten die wel in de memo’s worden genoemd, zoals de overheveling van reintegratiebudgetten naar de gemeenten (de ontschotting genoemd, waar vele memo’s in de ons toegestuurde stukken over gaan) en de verminderde inkomsten uit AWBZ premies door de overheveling van Wajongers naar de bijstand. Zodat naast de uitvoeringskosten die in het APE rapport worden genoemd ook nog eens de bezuinigingen op de AWBZ door overheveling van taken naar de gemeente voor een gedeelte teniet worden gedaan.

11/04/2012 Piet van der Lende

Bijstandsbond

[1] Aarts de Jong en Wilms Goudriaan. Schaalniveau en doelmatigheid in de uitvoering van de sociale zekerheid. Eindnotitie. Onderzoek in opdracht van het UWV. Public Economics BV. (APE). De Haag, 18 januari 2010. APE rapport nr 15-719

[2] Drs. W.S. Zwinkels. Verwachte effecten overheveling Wajong naar gemeenten. Epsilon Research. Opdrachtgever FNV. Maart 2011.

[3] Tweede Kamer der Staten Generaal. Vergaderjaar 2010-2011. Brief van de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Arbeidsmarktbeleid 29544. Nr 286. 11 april 2011.

[4] Daniel van Vuuren, Frank van Es en Gijs Roelofs. Wajong groeit explosief. Samenhang met bijstand belangrijk. CPB Policybrief 2011/09. ‘Van bijstand naar Wajong’.

[5] CPB notitie 18 augustus 2009. Budgettaire effect samenvoeging WWB, Wajong en WSW. Onderzoek in opdracht van de VVD.

Franse werklozengroep komt naar Leiden en Amsterdam

pvdlende — Tue, 20 Mar 2012 11:49:00 GMT

Hoe moeten we ons bestaan verdedigen nu duizenden tot de bedelstaf worden veroordeeld

In het weekeinde van 31 maart/1 april komen twee activisten van Résistance au Travail Obligatoire (RTO) uit Parijs vertellen over hun strijd. RTO is een actiegroep/solidariteitsnetwerk dat van onderop actie voert tegen werkloosheid, precariteit en dwangarbeid. Doorbraak organiseert beide bijeenkomsten in samenwerking met de Amsterdamse Bijstandsbond. Er zal vertaling zijn naar het Engels. Daarnaast zal er een uitleg in het Nederlands zijn.

In de nabije toekomst zullen duizenden hun uitkering verliezen. Alleen al in Amsterdam gaat het om 6000 bijstandsgerechtigden die per 1 juli hun uitkering verliezen door invoering van de toets op het huishoudinkomen. Duizenden WSW-ers komen op straat te staan door bezuinigingen op de sociale werkvoorziening. Bij invoering van de nieuwe Wet Werken naar Vermogen zullen duizenden Wajongers hun uitkering verliezen en aangewezen zijn op bijstand. Mensen in de bijstand moeten verplicht en onbetaald werken, in Leiden bijvoorbeeld in het Participatiecentrum en via participatieplaatsen. Ook in Amsterdam bestaan deze participatieplaatsen. Vrijwilligerswerk als dwangarbeid (er is geen perspectief op een reguliere baan) is per 1 januari als algemene verplichting in de bijstandswet opgenomen.

Bij deze frontale aanvallen op ons bestaan doet zich de vraag voor, wat we concreet kunnen doen om ons bestaan te verdedigen en welke acties en activiteiten we samen kunnen opzetten om te zorgen dat we straks nog te eten hebben. Het is van het grootste belang dat we onze onderlinge contacten intensiveren en acties opzetten om dat vorm te geven. Daarom hebben we de Fransen uitgenodigd die actie-ervaring hebben opgedaan in dit soort situaties.

RTO komt op voor de werklozen die dwars gezeten worden door bijvoorbeeld uitkeringsinstanties of bedrijven waar ze dwangarbeid moeten verrichten. Vaak gaat de groep daar onaangekondigd op bezoek met enkele tientallen activisten met flyers. Ze stichten onrust, proberen de verantwoordelijken aan te spreken en weigeren te vertrekken tot de kwestie is opgelost. Op deze manier hebben ze al veel mensen bijgestaan, en redelijk wat successen geboekt.

De discussie zal gaan over de vraag, wat we van de Fransen kunnen leren en hoe we internationaal ervaringen kunnen uitwisselen over allerlei actievormen. Daarbij kan het ook gaan om acties in meerdere Europese landen tegelijk te voeren tegen de Europese afbraakpolitiek, want ons dagelijks leven wordt steeds meer op Europees niveau bepaald.

De bijeenkomsten vinden plaats op
Zaterdag 31 maart, van 20:00 tot 22:00 uur. (Deur open om 19:30 uur). Middelstegracht 38, Leiden
Zondag 1 april, van 13:00 tot 15:00 uur. Da Costakade 162, Amsterdam.

Zie ook http://www.doorbraak.eu

Bijstandsbond roept op voor demonstratie van 22 maart

pvdlende — Tue, 20 Mar 2012 11:47:00 GMT

Weg met deze rechtse regering die ons stigmatiseert.

Op donderdag 22 maart organiseren de vakbonden verenigd in de Federatie Nederlandse Vakbeweging (FNV) vanaf 12.00 uur een grote demonstratie in Den Haag op het Malieveld tegen het beleid van de regering Rutte om het werk, de uitkering of andere rechten van duizenden af te schaffen.

We moeten in deze barre tijden zoveel mogelijk contact met elkaar zoeken en wegen vinden om elkaar te ondersteunen en om ons te verdedigen tegen de aanvallen van Rutte c.s. waarbij duizenden worden veroordeeld tot de bedelstaf.

Per 1 juli zullen alleen al in Amsterdam 6000 bijstandsgerechtigden hun uitkering verliezen als gevolg van de invoering van de toets op het huishoudinkomen. WSW-ers gaan hun baan verliezen door grote kortingen op het budget dat daar voor is. Per 1 januari is het principe van dwangarbeid voor bijstandsgerechtigden ingevoerd: iedereen kan verplicht worden in ruil voor de uitkering vrijwilligerswerk te doen, ook al levert dit geen perspectief op voor een reguliere baan. Per 1 januari 2013 zal de nieuwe wet Werken naar Vermogen worden ingevoerd waarbij duizenden Wajongers ook hun uitkering verliezen en aangewezen zijn op de bijstand. Werklozen moeten gaan werken beneden het minimumloon in pulparbeid. De Bijstandsbond gaat op donderdag 22 maart om 11 uur met de trein vanaf het Centraal Station in Amsterdam naar het Malieveld in Den Haag, dat vlak bij het station ligt. Over vergoeding van de treinreis valt te praten. Het is van het grootste belang dat de demonstratie van 22 maart een succes wordt. Komt allen!

020-6898806/ info@bijstandsbond.org
Spreekuur dinsdag en donderdag van 11.00 uur tot 16.00 uur.
Da Costakade 162. 1053 XD Amsterdam
Zie ook http://www.eenhardgelag.nl of http://laatzenietvallen.nl of www.armoedewerktniet.nl

Succesvolle bijeenkomst Bijstandsbond en stichting Wereldse Wijk in het Dijktheater in Amsterdam

pvdlende — Wed, 01 Feb 2012 19:12:00 GMT

Op maandag 30 januari hebben ongeveer 50 mensen op verschillende tijdstippen de activiteiten van de Bijstandsbond en de stichting Wereldse Wijk bijgewoond die georganiseerd werden in het Dijktheater aan de Da Costakade. Het programma begon om 15.00 uur met een inleiding van Marc van Hoof, advocaat, over de nieuwste veranderingen in de bijstandswet. De belangrijkste veranderingen per 1 januari werden over het voetlicht gebracht. Daarbij gaat het vooral om de toets op het huishoudinkomen, de veranderingen op het gebied van vakantieregels, de verplichting een tegenprestatie te leveren als je een bijstandsuitkering hebt en de gevolgen voor jongeren door opheffing van de Wet investeren in Jongeren (wet WIJ). In de discussie die volgde kwam nog een vrijwel onbekende maatregel op tafel, waaraan in de publiciteit nauwelijks aandacht is besteed, maar die wel schrijnend is. In Osdorp is een instelling gevestigd die jonge moeders met een licht verstandelijke handicap ondersteunt in een begeleid wonen project. Wanneer deze vrouwen geen betaald werk hebben kwamen ze in aanmerking voor een bijstandsuitkering. Per 1 januari is deze uitkering drastisch verlaagd, tot iets van 200 euro per maand. Deze jonge moeders hebben daardoor bijna geen eigen inkomen meer.

Marc van Hoof en enige andere advocaten zijn aan het nadenken over een proefproces in verband met de toets op het huishoudinkomen en aan de rechter voor te leggen of dit zo wel kan. De aanwezigen constateerden, dat de nieuwe maatregelen erg ingewikkeld zijn met vele uitzonderingen. De toets op het huishoudinkomen wordt voor nieuwe gevallen per 1 januari ingevoerd, voor ‘oude’ gevallen op 1 juli. We verwachten dan veel problemen bij de uitvoering door de gemeenten. Er zullen door de complexiteit van de regelgeving in eerste instantie veel fouten gemaakt worden bij de bepaling van de nieuwe uitkeringsrechten. Bovendien betekent de maatregel dat in veel gezinnen spanningen gaan ontstaan tussen kinderen en ouders. Dit kan leiden tot gebroken gezinnen, zwerfjongeren, toename van huiselijk geweld en andere problemen. De sombere verwachting is dat het hulpverleningscircuit hierdoor zal worden overspoelt.

Na de discussie volgde een pauze met muziek en daarna was er een discussie over projecten van de Bijstandsbond en Stichting Wereldse Wijk om in 2012 concreet vorm te geven aan de ondersteuning van mensen die door de vele maatregelen van de regering Rutte en oa de gemeenten worden getroffen. Uitgangspunt is daarbij, dat ervaringsdeskundigen elkaar op basis van solidariteit ondersteunen in activiteiten die ze zelf organiseren. Daarbij proberen we niet zozeer aan charitas te doen, dat wil zeggen a-politieke projecten waarbij mensen nog wat geld en/of goederen kunnen krijgen als druppel op de gloeiende plaat. Er zijn al veel van die projecten. We proberen een verband te leggen met belangenbehartiging, dwz dat mensen collectief opkomen voor hun rechten en belangen in de maatschappij. En de ontwikkeling van activiteiten om de rechten die er nog wel zijn ook daadwerkelijk te realiseren en fouten van uitvoeringsinstanties te corrigeren, zoals die bijvoorbeeld zullen ontstaan bij de invoering van de toets op het huishoudinkomen. Aan de orde kwam echter, dat de meer a-politieke charitas projecten en wat wij willen elkaar niet bijt en dat we elkaar over en weer kunnen ondersteunen in samenwerkingsverbanden en netwerken.

We denken bij de projecten van de Bijstandsbond aan een pool van vrijwilligers die met anderen meegaan naar instanties, een publiciteitsgroep om de gevolgen van onrechtvaardige maatregelen meer in de publiciteit te brengen, een stedelijk spreekuuroverleg van vrijwilligersorganisaties en een ‘overlevingsgids voor de mensen met een minimuminkomen’ met praktische tips hoe te handelen in noodsituaties, die door het regeringsbeleid ongetwijfeld meer zullen ontstaan.

Vervolgens was er de presentatie van een buurtproject in Amsterdam West van de Wereldse Wijk in samenwerking met de Bijstandsbond en andere organisaties. Dit project van Wereldse Wijk bestaat uit de viering van wereldvrouwendag op 7 maart, de wereldse keuken waarbij er bijeenkomsten worden georganiseerd waar mensen van verschillende culturen met elkaar een maaltijd bereiden en gezamenlijk eten en een muziekfeest op 21 juni, zoals in Frankrijk het ‘fete de la musique’ op deze dag georganiseerd wordt. In samenwerking met de Bijstandsbond worden vier bijeenkomsten georganiseerd in de vorm van wat we een ‘cultureel cafe’ noemen. Buurtbewoners die met kunst en muziek bezig zijn, als professional of als amateur, worden uitgenodigd tijdens de culturele cafe’s een activiteit te organiseren. Maar er wordt tijdens de culturele cafe’s ook plaats ingeruimd voor discussie over bijvoorbeeld de projecten van de Bijstandsbond die hierboven staan genoemd. Zo hopen we dat de solidariteit tussen mensen kan groeien op basis van onderling begrip en respect voor elkaars leefwijzen en culturen.
Na de presentaties en discussies was er een borrel voor de bezoekers, waar informeel kon worden doorgepraat. Verschillende mensen gaven zich op voor deelname aan de projecten van de Bijstandsbond.

Zie voor een alternatief verslag de website van Doorbraak.

PvdL

Het wetsvoorstel van de Wet Werken naar Vermogen komt eraan

pvdlende — Tue, 31 Jan 2012 19:39:00 GMT

Staatssecretartis Paul de Krom heeft maandag voor de OESO in Parijs een presentatie gehouden van de Nederlandse plannen voor de hervorming van wat de onderkant van de arbeidsmarkt wordt genoemd. Het ging daarbij om het duidelijk maken van de samenvoeging van bijstand, sociale werkplaatsen en Wajong. Volgens De Krom wil het kabinet in de zorg aan gehandicapten meer aandacht voor werk. Ook moeten jongeren met een lichamelijke en/of geestelijke beperking in het speciaal onderwijs beter worden voorbereid op een leven van iemand die betaald werk verricht. De staatssecretaris wil nog deze week zijn wetsvoorstel Werken naar Vermogen bij de Tweede Kamer indienen.

De bedoeling is volgens de staatssecretaris dat de gemeenten een centrale rol krijgen bij het beinvloeden van de onderkant van de arbeidsmarkt en dat een totaalaanpak wordt ontwikkeld met het onderwijs en de (jeugd)zorg om mensen met een beperking uit de uitkering te houden en aan het betaalde werk te helpen. De staatssecretaris gaat hierover in maart verder praten met zijn collega's Marja Bijsterveldt van Onderwijs en Marlies Veldhuijzen van Zanten van Volksgezondheid.

De OESO concludeerde maandag ook nog in een studie dat een steeds groter deel van de beroepsbevolking van westerse landen kampt met psychische problemen. Daardoor zou er een toenemend beroep op zorg en uitkeringen zijn. Nederland wordt samen met Zweden en Zwitserland genoemd als landen die op de goede weg zijn met hervormingen. Dus Nederland wordt na de rigoreuze bezuinigingen op het bijzonder onderwijs, de invoering van strenge maatregelen in de bijstand waarbij door de huishoudtoets kinderen voor hun ouders moeten zorgen als voorbeeld genoemd voor andere landen. Dat kan wat worden in die landen. Want het gaat er natuurlijk niet om de oorzaken van de psychische problemen te bestrijden maar zoveel mogelijk mensen de arbeidsmarkt op te jagen tot het uiterste, ook als ze dat nauwelijks kunnen en nog meer in de problemen komen. Alle maatregelen van deze regering zijn erop gericht het leger van mensen die gedwongen zijn zich tegen iedere prijs op de arbeidsmarkt ter beschikking te stellen zo groot mogelijk te maken. Zie ook de voorstellen van vandaag voor inperking van de alimentatieverplichtingen

PvdL