propaganda en communicatie

De voorspelbaarheid van het nieuws, de winteropvang van daklozen en het sneeuwruimen van werklozen

pvdlende — Mon, 30 Jan 2012 06:37:00 GMT

Het nieuws dat iedere dag aan je voorbijtrekt kent zijn uitgemolken thema's die telkens weer terugkomen, zonder dat in de discussie daarover enige vooruitgang wordt geboekt. Steeds wordt periodiek hetzelfde nieuws herhaald, met dezelfde reacties en argumenten.

Neem het begin van een vorst en sneeuwperiode. In het nieuws is dan de winteropvang van daklozen en het afsluiten van gas en licht bij mensen met schulden. Deze problematiek lijkt bij vorst een dramatsiche wending te nemen: niemand wil mensen achterlaten in de vrieskou. Het onderwerp staat even op de agenda, maar als de dooi inzet is de belangstelling voor een groot gedeelte weer verdwenen. Ik weet niet of het deze week gaat sneeuwen, maar als dat het geval is, krijgen we aan het eind van de week weer de discussie over het sneeuwruimen door werklozen. Ook bij de seizoensarbeid in de tuinbouw komt het aan het werk zetten van werklozen aan de orde: als de asperges de grond uitmoeten of de tomaten en aardbeien geplukt. Voor een deel volgt het nieuws slaafs de agenda van de Tweede Kamer: als in het parlement een wet wordt aangenomen is het onderwerp even in het nieuws, daarna verdwijnt het weer. Bijvoorbeeld bij de huisbezoeken.

Dat zijn de momenten die politici aangrijpen om de psychologische oorlogvoering tegen de mensen aan de onderkant op te voeren. Wie de meest boute uitspraken doet en zegt dat de mensen keihard aangepakt moeten worden komt het meest prominent in het nieuws. De achtergronden van dakloosheid en schulden of armoede worden nauwelijks belicht tijdens zulke hypes, hooguit worden de vele nieuwtjes en feiten over het aantal beschikbaar gestelde bedden in een stad of regio naar voren gebracht.

Groot thema tijdens deze hypes: de mensen die het echt moeilijk hebben moet je helpen, maar zijn er niet teveel die onterecht gebruik maken van de voorzieningen? Strenge controles zijn nodig, we helpen alleen onze 'eigen' daklozen, armen uit andere landen zijn niet welkom, etc. Waarna de discussie tussen journalisten, politici en de geinterviewden op straat zich volgens dezelfde sjablonen voltrekt en meestal uitloopt op een oproep tot het strenger onder druk zetten van mensen die het moeilijk hebben. Dus een uitbreiding van de neoliberale strafstaat. De mensen hebben het ook aan zichzelf te danken, dus we moeten streng optreden en controleren.

Tijdens de hype gaan journalisten op pad of beginnen te bellen om een dakloze of werkloze te spreken te krijgen. Ze willen dan het liefst een interview, waarbij alle priveomstandigheden van de geintervieuwde schaamteloos de revue passeren. Breng je hele leven maar in de publiciteit!. En wat blijkt? Mensen zijn helaamaal niet zomaar de brave voorbeeldarmen die de gegoeden voor ogen hebben wanneer ze spreken over de 'mensen die het echt nodig hebben'. Er wordt een moreel oordeel geveld, over goed en kwaad, goed is goed en kwaad is kwaad en naar een politieke mening of een analyse van zijn positie in de maatschappij wordt de daklozen niet gevraagd. De maatschappelijke kontekst is uit de analyse verdwenen, alles wordt individueel beoordeeld en langs de meetlat van goed en kwaad gelegd. Hooguit worden zogenaamde deskundigen geraadpleegd, die vaal allerlei teorien hebben maar die werken voor onderzoeksinstituten die een maatschappij-kritische analyse allang uit hun rapporten hebben gezeefd. Dit is denk ik hoe veel mensen met weinig inkomen tegen het 'nieuws' aankijken. PvdL

Enkele overwegingen over aardbeien, werklozen en het programma Rondom Tien

pvdlende — Fri, 06 May 2011 15:08:00 GMT

Morgenavond (zaterdagavond) schijnt het discussieprogramma Rondom Tien te gaan over het inzetten van werklozen om aardbeien te plukken. (Zie bericht hier beneden). We werden pas donderdag (dus gisteren) ingelicht en de uitzending is zaterdag dus eigenlijk te kort dag om iets van een actie te organiseren, want dat had wel gekund, het wordt gehouden in Felix Merites in Amsterdam en begint om 21.00 uur. Maar je kunt je mening op een forum achterlaten, misschien moeten we dat maar doen of ga erheen als toeschouwer. De omstandigheid dat het te kort dag was om dingen voor te bereiden en de overwegingen die ik hieronder zal geven hebben ertoe geleid, dat Ik heb geweigerd als spreker op te treden. Het thema van het programma is daarbij of wel of niet Roemenen en Bulgaren een werkvergunning mogen krijgen om de aardbeien te plukken omdat de werkgevers in de land en tuinbouw zeggen dat de 'Nederlandse' "werklozen" niet willen. Dit naar aanleiding van de maatregel van minister Kamp dat de vergunningen niet verstrekt mogen worden en 'Nederlandse' "werklozen" door het UWV ingezet moeten worden. Ook is de wederkerigheid, dwz of uitkeringsgerechtigden niet per definitie iets terug moeten doen is onderwerp van de discussie.

media

De media zijn uitgebreid op de maatregelen van Kamp gedoken. Daarbij wordt iedere kleine aanleiding aangegrepen om er weer een groot artikel over te schrijven. Toen een VVD raadslid in Amsterdam op twitter 1 korte zin in zijn box zette dat Amsterdamse werklozen moesten worden ingezet in het Westland, stond er meteen een groot artikel op de voorpagina van Het Parool. Als de Bijstandsbond een goed persbericht met concrete informatie en andere argumenten verstuurd met wat andere standpunten verschijnt er nooit een artikel op de voorpagina van Het Parool, om de verhoudingen nog eens duidelijk te maken. Het is geen 'nieuws'. Op verschillende momenten heb ik het persbeleid van de Bijstandsbond duidelijk gemaakt, oa in in een interview met Doorbraak.Ons uitgangspunt is, dat de reguliere vaak zogenaamd objectieve media ook kansen bieden om ons standpunt naar voren te brengen en dat er veel te weinig weer woord komt van 'links'. (uitkeringsgerechtigden) organisaties en individuen en sociale bewegingen voorzover die bestaan houden zich stil en reageren niet. Wij proberen dat zo nu en dan wel te doen. Maar dat betekent niet dat je maar met iedere hype mee moet gaan en als een kip zonder kop overal op moet reageren.

dorpsgek

In de huidige situatie waarin er in de media weinig mensen zijn die weerwerk leveren moeten we niet in de rol verzeilen van de sociaal geisoleerde dorpsgek die onder hilarisch gelach van de overgrote meerderheid van zogenaamd normale mensen ook als irreeel en warrig beschouwde argumenten naar voren mag brengen. Er zijn heel wat rechtse media, hebben wij ervaren die er specifiek op uit zijn ons in deze positie te manouvreren, en zo te bestrijden in het kader van het 'onderklasse bashen', want het gaat om beeldvorming, niet om argumenten. Uiteindelijk moet je ook je eigen agenda blijven bepalen en misschien meer gebruik maken van de eigen media in bepaalde situaties. Zoals bij de discussie die ik hierboven genoemd heb. Die probleemstelling leent zich niet voor reacties in quotes van enkele seconden of minuten, of- wat ook veel gebeurt- dat je een half uur tegen een journalist aan het woord bent, hij of zij vraagt je het hemd van het lijf, en dat je standpunt dan in twee zinnen in het artikel terechtkomt, waarbij ook de VVD-ers die lekker bij de meerderheid van de bevolking liggende oneliners kunnen debiteren met hun propaganda naar voren komen. Daarom hebben wij interviews met Powned, Radio TV Noord-Holland en Rondom Tien over bovenstaande hype geweigerd. Ik heb hen omstandig uitgelegd waarom..

defensieve positie

Kort door de bocht gezegd: ik ben het zat vanuit een defensieve positie steeds mezelf en anderen te moeten verdedigen volgens hype agenda's die door journalisten en VVD en PVV politici worden opgesteld en waar ik geen invloed op heb. Het gaat daarbij in het geheel niet om argumenten en om op basis daarvan vooruit te komen, maar om propaganda die tot doel heeft het onderbuikgevoel van de achterban verder te cultiveren en stemmen te winnen over de rug van de onderklasse. Vandaar dat bovenstaande discussie al 20 jaar periodiek gevoerd wordt en al 20 jaar dezelfde oppervlakkige argumenten zijn uitgewisseld, in korte quotes van enkele seconden of hooguit enkele minuten, voorzover er van uitwisseling sprake was, en zonder dat dit enig resultaat heeft opgeleverd. In december ging het over sneeuwschuiven van werklozen, en dan gaat het weer over asperges lukken, en dan gaat het weer over een ander tijdelijk klusje dat er eerst door betaalde krachten met overigens leuk werk bij werd gedaan (het hoort er ook bij), maar die betaalde krachten, bijvoorbeeld van de huishoudelijke dienst bij bejaardentehuizen, zijn wegbezuinigd. Vandaar dat wij de dwanggarbeid aan de orde stellen in onze termen, agenda's en momenten, en dat wil niet zeggen dat wij de pers nooit te woord willen staan maar dat het soms in ons beleid past.

objectieve journalistiek

Verder heb ik duidelijk gemaakt dat de zogenaamde objectieve journalistiek, waarbij de journalist de neutrale toeschouwer blijft en voor en tegenstanders keurig na elkaar aan het woord laat- hoor en wederhoor- bij de huidige zich polariserende politieke en sociale verhoudingen in Nederland en het bashen van de (allochtone) onderklasse een averechts effect heeft en de tegenstellingen alleen maar bestendigt en de PVV stemmer alleen maar sterkt in zijn mening, en dat het dus een verouderd journalistiek concept is, ook al omdat via facebook, twitter, google en andere internetmogelijkheden de mensen allang op de hoogte zijn van de nieuwsfeiten waarbij ze zelf het in hun ogen subjectieve kaf van het in hun ogen objectieve koren scheiden naar aanleiding van de vele berichten die verschijnen en dat weinigen nog behoefte hebben aan de kranten en de televisie 's die avonds het nog eens gaan nakouwen. Dus ook in dat opzicht is het concept verouderd.

Nadere gegevens uitzending

Maar ik ga niet voor anderen bepalen wat ze ermee doen. Dus hieronder de nadere gegevens van de uitzending, waarbij inderdaad wat mij betreft de probleemstelling in de tekst hoogst suggestief in elkaar is gezet met een als prikkelend en aandacht trekkend bedoelde analyse, een journalistiek concept dat objectiviteit claimt maar door de wetten van de journalistiek (het moet nieuws zijn, hoewel niemand weet wat dat is, het moet een beetje sensationeel en aandachttrekkend zijn, etc.) waarbij werklozen in feite worden aangevallen en zich moeten verdedigen (oh nee, wil je er niets tegenover stellen, tegenover die uitkering? Zo zo) die averechts werkt en werkelijke oplossingen buiten beeld brengt. Voor wat hoort wat, daar ben jij toch ook voor? Nou, dan zijn we het eens. Want het kan vriezen en het kan dooien.

Piet van der Lende

Hier kun je de discussie volgen of meedoen. Reacties kunt u geven bij het programma rondom tien

Betuttelende Krabbé in schaamteloze werklozen-tv

pvdlende — Sat, 15 Jan 2011 19:13:00 GMT

Dagblad de Limburger

BYLINE: door Ivar Hoekstra

SECTION: Blz. 16

LENGTH: 498 words

Beeldenstorm

Nu de crisis over zijn dieptepunt is, slaat RTL er nog snel even een slaatje uit. Met een beetje geluk wordt het achtdelige werklozenprogramma een kijkcijferkanon. Beloof acht langdurig werklozen een baan en laat ze vervolgens in drie maanden tijd een volledig afgeragd hotel op de Veluwe opknappen. Als dat niet uit de klauwen giert, weet zelfs John de Mol het niet meer.

Hotel de Toekomst heet deze zoveelste vorm van hulp-tv. Kijkers scoren over de ruggen van werklozen, kan het nog vernederender?

Ja, dat kan. Gewoon Martijn Krabbé vragen voor de presentatie. De tv-hobbit die nog meer zelfingenomen is dan zijn vader (geloof me, dat is knap) en acht volwassen mensen aanspreekt op een toon alsof ze net zelfstandig hun eerste grote bah op het potje gedraaid hebben. Maar dan moeten jullie nu wel heel hard gaan werken, jongens. Niet meer op die bank gaan zitten, hé. Beloven jullie dat aan oom Martijn, jongens? Ja? Echt waar? Ja?" Je zou Krabbé voor straf drie maanden kippenstallen laten uitmesten in Barneveld, maar de wanhopige werklozen laten zich de betutteling gedwee aanleunen.

Ze willen zo graag een baan dat ze Krabbé op de koop toenemen.

De kandidaten zijn gelokt met de mededeling dat ze 'een baan in de horeca' krijgen.

Dat het drie maanden klussen in een bouwval wordt, is er vast niet bij verteld.Want als de acht het volstrekt uitgeleefde hotel zien, is de schrik enorm. Ze dachten in een gespreid bedje te komen. Dat valt dus tegen!", zegt projectmanager Jacco Voorn. Het type hotelschooldroogkloot dat zelf geen hamer kan vasthouden, maar zijn personeel wel graag zegt hoe het moet. Om de groepssfeer (lees irritatie) tussen de acht te versterken, moeten ze in één ruimte bij elkaar slapen.

En om dat er altijd wel iemand is die snurkt of tandenknarst, doen er zeven geen oog dicht. De Achterhoekse Jeanette, type 'lekker gek mens ben ik hé', doet allebei: snurken en tandenknarsen. Dus is iedereen al gebroken als het grote klussen nog moet beginnen.Ik voorspel dat in aflevering twee de Haagse randgroepjongere Jan de tanden uit Jeanettes mond slaat ('zo, ken je ook niet meer knarsen') en dat de voor veertig procent afgekeurde René halsoverkop naar het ziekenhuis wordt gereden, omdat de groep ook van hem honderd procent inzet eist.

Het vileine is dat RTL doet voorkomen eerzaam te werk te gaan. Dit is geen afvalrace.

De groep moet als team de eindstreep halen", benadrukt Martijn. En dan wacht het walhalla: een baan in de horeca. Juist die nadruk op met z'n allen doorzetten" vergroot de druk op de kandidaten individueel enorm. In een voorproefje op de tweede aflevering (komende dinsdag 20.30 uur, RTL 4) zien we dat Sanne er al na één week genoeg van heeft en naar huis wil. Ze pakt zelfs haar koffers, maar uit de commentaarstem valt op te maken dat ze op haar schreden terugkeert.

Want als er één vertrekt, moet de rest nog harder werken.

Als ik een van die acht was, wist ik het wel.

Hamer en kwast aan Martijn geven en weer een uitkering aanvragen.

Waar blijven de voorstanders van een basisinkomen?

pvdlende — Fri, 24 Dec 2010 11:54:00 GMT

De afgelopen weken stond de Bijstandsbond in de discussie over het sneeuwruimen in de ideologische vuurlinie waar het gaat om de koppeling van arbeid en inkomen en de verdediging van het traditionele arbeidsethos. Onze kritiek op die koppeling en op het arbeidsethos hebben wij nooit onder stoelen of banken gestoken. Wij zijn vanwege onze standpunten in de sijk genomen door rechts-radikale media, hebben bij andere media wel ons standpunt naar voren kunnen brengen, en worden op internet bestookt met reacties van vooral anonieme zogenaamde reaguurders die ons proberen neer te zetten als waardeloze losers, die egoisitisch en a-sociaal zijn en een gebrek aan solidariteit vertonen. Aan de andere kant hebben we ook veel positieve reacties gehad en proberen sommige individuen en websites het voor ons op te nemen. Wij proberen ons zo goed mogelijk te verdedigen en worden daarbij geconfronteerd met de wetten van de moderne media: het gaat om slogans, ze zeggen tegen ons: gaat u het nu in drie minuten vertellen, of: het item op televisie is precies twee minuten. In die twee minuten moeten zowel voor als tegenstanders aan het woord komen. Wat er aan beeld, geluid en tekst wordt geproduceerd heb je maar beperkt invloed op. Je praat een kwartier als Brugman en er wordt 1 minuut uitgezonden. (Of minder). Het gaat over beeldvorming, snelle indrukken, vaak oppervlakkig, waar onze tegenstanders heel getraind in zijn. En veel kijkers zijn zich er niet of nauwelijks van bewust dat de weergave in de media een systematische vertekening is van andere werkelijkheden.

Bovendien heeft een gedeelte van hen (het bestuur) de macht. Bij de discussie over het sneeuwruimen, die twee weken geleden al begon en die afgelopen dinsdag uitgebreid in de media kwam waarbij het ging om een discussie tussen burgers die wel of niet werklozen gedwongen wilden inzetten intervenieerden de bestuurders en het DWI in Amsterdam woensdag in de discussie door een persbericht uit te brengen waarin stond dat 30 jongeren met een uitkering bij bejaardentehuizen aan het werk werden gezet, en dat dit in januari 300 worden. Onder het motto: het is oud nieuws hoor, dat deden we vorig jaar ook al. Dit leidde tot goedkeurend gemompel van rechtsradikale sites als De Standaard en Elsevier. Zeker om de polarisatie in de samenleving te bestrijden, door toe te geven aan de rechts-radikale standpunten, zullen we maar zeggen. Tenslotte zit de VVD ook in de coalitie in Amsterdam. Tot hoever gaan ze daarmee door? Nu kun je zeggen, wij wenden ons van dit toneelspel af, gaan alleen inhoudelijke zelf gepubliceerde stukjes schrijven, bemoeien ons verder niet met die media-hypes, maar dat schiet ook niet op als het gaat om de verdediging van de belangen van uitkeringsgerechtigden. Bovendien, niet alle media zijn zo oppervlakkig of vijandig, je wordt juist door het feit, dat je in de publiciteit komt benaderd door meer serieuze massamedia, die wel een inhoudelijke discussie voeren. Dus het kan wel degelijk deel uitmaken van het opbouwen van invloed.

Maar ik heb de indruk, dat de rechtstreekse voorstanders van een basisinkomen maar mondjesmaat deelnemen aan de actuele discussies en niet met ons in de vuurlinie gaan staan. Op de website van de Vereniging Basisinkomen bijvoorbeeld worden veel behartenswaardige dingen gezegd waar ik het wel mee eens kan zijn (hoewel ik wel mijn bedenkingen heb bij de basisinkomen-modellen die naar voren worden gebracht) maar de denkrichting is goed. Maar ja, hoe zal ik het zeggen, het zijn tamelijk abstracte verhalen, vaak wel waar, maar niet voor iedereen begrijpelijk denk ik. Een beetje intellectualistisch wereldvreemd, zal ik maar zeggen. Neem bijvoorbeeld het volgende artikel van de website van de vereniging Basisinkomen. Het draagt als titel: Zinloos werk: ook een argument voor een basisinkomen. Je zou zeggen: een mooie probleemstelling, je hebt kritiek op zinloos werk en je hebt een oplossing. Dus een mooie gelegenheid om die meneer Aznani van de VVD eens flink de oren te wassen.

Maar nee hoor, het begint zo: 'Het grootste gevaar voor de toplaag van een hiërarchisch ingerichte maatschappij is overvloed. Overvloed brengt, in tegenstelling tot schaarste, vrijheid. In een situatie van overvloed, kunnen mensen namelijk doen wat ze zelf willen, zonder dat hun bestaan in gevaar komt. Mensen worden onafhankelijk. En onafhankelijkheid is vrijheid. En dat is precies tegenovergesteld aan de belangen van de machthebbers, omdat hun macht nou juist bestaat uit onze onvrijheid. '

Dit is wel een erg simpele verklaring voor het streven van 'machthebbers' om de lonen te verlagen en de werklozen onder druk te zetten. Er is toch overvloed? Het gaat erom, hoe het verdeeld is. Er worden ook argumenten van stal gehaald, die aanvechtbaar zijn. Bijvoorbeeld:

'In deze tijd wordt de productie van steeds meer zinvolle zaken geautomatiseerd. Dat wil dus zeggen dat daarvoor steeds minder arbeid nodig is. Er zijn daarmee steeds minder mensen nodig om de benodigde hoeveelheid aan zinvolle dingen te produceren. Het gevolg daarvan zou dus ook overvloed zijn, namelijk een overvloed aan tijd. Het wordt overbodig om steeds te blijven werken als er voldoende zinvolle zaken beschikbaar zijn. En die overgebleven tijd kan dan aan andere dingen besteed worden. Aan andere zinvolle dingen bijvoorbeeld. '

Het is gewoon niet waar dat er steeds minder zinvol werk komt. Er is weliswaar geen toename die voldoende is -zeker in deze tijd van crisis- om iedereen aan het werk te helpen, maar het is gewoon statistisch gezien niet waar dat er steeds minder arbeid nodig is. Dat hangt van veel factoren af. Het is kortom in mijn ogen een warrig verhaal, waar ik geen touw aan vast kan knopen.

Met zulke artikelen haal je de publiciteit niet. Ik blijf dus zitten met een paar vragen. Ik wil geen vooroordeel ventileren tegen de voorstanders van een basisinkomen (misschien is mijn indruk te impressionistisch) maar ik vraag me af: heeft het te maken met een coalitiepolitiek? Proberen zowel van links en rechts voorstanders van een (gedeeltelijk) basisinkomen te vinden, dus de VVD en D'66 niet teveel voor het hoofd stoten, proberen medestanders te vinden in kringen van voorstanders van bestaansonzekerheid, loonsverlagingen, afschaffing ontslagbescherming e.d. Of zijn er andere redenen? Een beetje een ivoren toren politiek, zo van: ach ik kijk neer op wat er in de massamedia gebeurt, daar doe ik niet aan mee, ik discussieer alleen met goede inhoudelijke argumenten over en weer. En probeer intern in overleggen te lobbyen voor het basisinkomen. Of is mijn waarneming gewoon onjuist? Ik weet het niet.

Zeker is, dat de huidige discussie over het verplichte sneeuwschuiven van werklozen slechts het topje van de ijsberg is. Het gaat om de rigoreuze herinrichting van de sociale zekerheid die eraan zit te komen naar aanleiding van de voorstellen van het nieuwe kabinet en de basisprincipes die daarbij gelden. (De voorwaarden waaronder een uitkering verstrekt wordt) Maar het gaat over veel meer dan dat. Het gaat ook over de positie van mensen die betaald werk hebben, bijvoorbeeld in de gezondheidszorg. Kunnen in de toekomst werklozen worden ingezet om werk te doen in bejaardentehuizen waar de huishoudelijke dienst is wegbezuinigd en de mensen met betaald werk volgens zeer strakke productie en tijdschema's alleen het hoogst noodzakelijke doen in een moordend tempo? En dan ook nog slecht betaald? Als het om deze discussies gaat verwacht ik niets van de liberale partijen, van D'66 tot VVD en PVV. Hoe denken de voorstanders van een basisinkomen hierover?

Piet van der Lende

Wat heeft die dode Duitse man met de discussie over sneeuwruimen van bijstandsgerechtigden in Amsterdam te maken?

pvdlende — Wed, 22 Dec 2010 11:23:00 GMT

Dat komt zo. Gisteren werden we bij de Bijstandsbond overvallen door de grote publiciteit rond het idee van een VVD duo raadslid in Amsterdam die heeft voorgesteld bijstandsgerechtigden te laten sneeuwruimen. We werden bijna platgebeld door de pers, die onmiddelijk reacties van de Bijstandsbond en bijstandsgerechtigden wilden. Item daarbij was, een steeds terugkerende vraag, maar de bijstandsgerechtigden hebben toch niets te doen, die kunnen best gaan sneeuwruimen, en als ze niet willen dan strenge sancties. Dat is goed voor henzelf, en de samenleving wordt er beter van (begaanbare wegen) dus dat is een win-win situatie. En wij maar weer onze argumenten naar voren brengen. De discussie is volkomen voorspelbaar en keert steeds opnieuw terug, met steeds dezelfde argumenten wat je ook voor argumenten ertegen aanvoert. Ook is voorspelbaar wanneer dit soort discussies opduiken. Dat is bv in het najaar het vraagstuk van het aspergesteken, als het daar het seizoen voor is. Of bollenpellen en champions plukken. Als er grote rampen gebeuren, bijvoorbeeld de tsunami in Zuid-Oost Azie, dan worden we gebeld door de pers of er geen Nederlandse werklozen naar Thailand kunnen om te helpen. Ik geloof dat dit ook een voorstel was van de VVD. En dus bv sneeuwruimen als er sneeuw ligt. Ik werd op een gegeven moment door een radioverslaggever gebeld. U wilt over sneeuwruimen praten zei ik. Het was stil aan de andere kant van de lijn. Zijn wij zo voorspelbaar? Ja dus. Het bovenstaande betekende enerzijds dat wij om de moed erin te houden grappen begonnen te maken over dit item, we konden dit nauwelijks nog serieus nemen, hoewel die discussies in de zin van gestaag toenemende verslechteringen wel degelijk invloed hebben. En ik ging enigzins wanhopig op zoek naar nieuwe argumenten, in een poging de zich repeterende argumenten over en weer te doorbreken. Je kunt bij wijze van spreken een artikeltje over sneeuwruimen van twee jaar geleden in een krant gewoon kopieren en weer publiceren, dan is het weer actueel, met precies dezelfde argumenten. De journalisten die de actualiteit doen hebben geen verstand van het item, googlen wat, vragen links en rechts wat, en moeten in een uurtje zich verdiepen in de problematiek en vragen bedenken. En het vele dat (zogenaamde) deskundigen en ervaringsdeskundigen zeggen een samenvatting maken of een artikel in eigen bewoordingen. En dat is dus steeds hetzelfde. Voor het schrijven van het verhaaltje is niet veel tijd. De volgende actualiteit die met te weinig personeel moet worden verslagen wacht alweer. Hoezo communicatie?

Duitser

Daarbij ben ik op het bericht in de pers van gisteren over die Duitser gekomen die zijn buurman doodsloeg omdat die buurman geen sneeuw wilde ruimen. Ik dacht: dit is een mooie illustratie van de misschien wat filosofische vraag: als een ander iets niet wil doen, wat jij graag wilt dat hij doet, hoever ga je dan, om hem of haar daartoe te brengen? Hard tegen iemand schreeuwen, kwaad worden, mag dat? Iemand een gebalde vuist voor het gezicht houden, mag dat? Of.... stalken, mag dat? We hebben allemaal voor onszelf grenzen geformuleerd. Die liggen in beperkte mate voor iedereen misschien anders, maar voor de meeste mensen betekent het: je moet iemand wel in zijn of haar waarde laten, zijn of haar autonomie respecteren. Wij hebben tot nu toe argumenten aangevoerd dat het niet rechtvaardig is, bijstandsgerechtigden als enigen te laten sneeuwruimen, zeker niet bij mensen die dat best zelf kunnen, en dat banen zijn wegbezuinigd waarbij het werk dat blijft liggen door misschien dezelfde mensen die ontslagen zijn nu met een uitkering gedaan moet worden. En we hebben aangevoerd dat een substantieel deel van de bijstandsgerechtigden helemaal niet kan werken. Maar dacht ik, laten we er nu eens van uitgaan dat een bijstandsgerechtigde gezond van lijf en leden is, geen problemen heeft en weigert sneeuw te ruimen, afgezien van die argumenten. Hij heeft er gewoon geen zin in. Hoever mag de staat dan gaan, om die persoon tot een ander gedrag te brengen? Voor die Duitser die zijn buurman doodsloeg was er geen grens. Maar waar ligt de grens van de Nederlandse staat? Bijstandsgerechtigden zijn toch geen criminelen? Er zijn geen politieke partijen in Nederland die pleiten voor het doodslaan van werklozen, gelukkig niet. Maar waar ligt dan voor hen de grens? Want ik heb de indruk dat die grens voor bijstandsgerechtigden langzaam maar zeker steeds verder opschuift. Er is daarbij, hoewel ze (nog) geen criminelen worden genoemd wel degelijk een tendens tot criminalisering van bijstandsgerechtigden en werklozen. En, zegt de PVV, de meeste bijstandsgerechtigden zijn trouwens Turken en Marokkanen. Argumenten om werklozen in discrediet te brengen worden zowel door rechtse als linkse partijen gehanteerd. Rechts zegt: het zijn klaplopers, sommige zogenaamd progressief links-liberale mensen zeggen: o, het is zo conservatief zeventiger en tachtiger jaren van de vorige eeuw wat als tegenargumenten naar voren wordt gebracht.

schandelijk gedrag

O kijk eens, wat een walgelijk schandelijk gedrag vertonen die werklozen, hoe a-sociaal zijn ze, wat een gebrek aan solidariteit, we kregen via email het verwijt dat we bij de Bijstandsbond lui en elitair zijn in onze reactie, en er worden op internet allerlei ferme maatregelen voorgesteld. Nee, de dwangopvoedingskampen waarbij mensen op straat worden gearresteerd en naar zo'n kamp worden gebracht, nee, dat hebben we nog niet. Maar nogmaals, waar ligt voor die liberaal, die het sneeuwruimen heeft voorgesteld, de grens? Liberalen hebben een zeker wantrouwen tegen de staat, zeker als het gaat om het ingrijpen in het leven van de burger. Maar waar ligt voor die liberalen de grens (en trouwens ook voor bv sociaal-democraten). Of is er voor liberalen een principieel verschil tussen een burger met een uitkering, en mensen die werk hebben? Of mensen die geld hebben en rijk zijn en mensen met een minimuminkomen? Dwangkampen voor werklozen en wat asocialen werden genoemd hadden we in de 19e eeuw. In de grote steden in het westen werden armen op straat gearresteerd, zwerven of dakloos zijn of bedelen was een criminele daad, en ze werden vervoerd naar Drenthe en in de zogenaamde kolonien van de Maatschappij van Weldadigheid tewerk gesteld. In de vijftiger jaren vand e 20ste eeuw gebeurde dit in Amsterdam in oa Asterdorp, waar de a-socialen genoemden bij elkaar werden gezet. Ze moesten het 'fatsoenlijk wonen' leren. Waar ligt de grens? Stopzetten van de uitkering, en dan zoek je het maar uit? Dat is op dit moment wel een grens. Worden veel mensen daardoor niet in ellende gestort? Dat is blijkbaar geen argument om het niet te doen. Hoewel, ik zeg nou wel dat dit een grens is die de staat hanteert, maar hoe zit het met jongeren en andere doelgroepen die zonder vorm van proces in leer-opvoedingsinstellingen worden gestopt? Hoe kan het, dat Nederland van alle Westerse landen het grootste aantal gedetineerden per duizend inwoners heeft na de Verenigde Staten, waarbij een substantieel deel wordt opgesloten zonder vorm van proces?

overwegingen

Deze overwegingen hebben mij ertoe gebracht het bericht het bericht over de Duitser die zijn buurman doodsloeg omdat hij niet wilde sneeuwruimen op de mailinglijst van de Bijstandsbond te zetten. Het was daarbij verre van mij om een sensationeel bericht over een individueel geval naar voren te halen. Ik dacht, ik geef geen commentaar, de mensen snappen de vraagstelling wel. Maar dat moet je dus niet zo doen. Deze discussie heeft niet alleen betrekking op werklozen of bijstandsgerechtigden, maar ook op andere mensen, drop-outs op school, mensen met schulden, etc. Tot nu toe hebben wij voornamelijk via juridische procedures aan de orde gesteld: waar ligt de grens? En dus door in de publiciteit antwoorden te geven op vragen van journalisten. En soms door allerlei kleinere acties, die ook publiciteit trokken. Maar de rechters formuleren maar in zeer beperkte mate grenzen, moeten ook de wet uitvoeren. Een echte discussie wordt niet gevoerd. Zichzelf herhalende -mediagenieke- argumenten van (rechtse) bestuurders dienen om de druk steeds verder op te voeren en daarbij schuiven de grenzen steeds verder op. De rechtsstaat is de dupe. En een discussie over de relatie tussen de draconische bezuinigingen die nu worden voorgsteld en de rechtsstaat komt al helemaal niet aan de orde. Neem het 'volumebeleid' dat vooral door sociaal-democraten is voorgedragen als oplossing voor het dilemma dat je een sociaal minimum op een bepaald niveau moet handhaven voor mensen die het 'echt' nodig hebben en anderzijds beperking van de toestroom tot de bijstand of andere regelingen die noodzakelijk zou zijn omdat je wilt- denkt te moeten- bezuinigen. Hoe hangen de nu voorgestelde bezuinigingen en een steeds verder eroderende rechtsstaat samen? Het zijn vragen die in de huidige mediahype over sneeuwruimen door werklozen niet aan bod komen.

Piet

Poging via de mobiele telefoon een bericht te plaatsen

pvdlende — Sat, 13 Nov 2010 11:49:00 GMT

Naamloos document

Dit is een poging via de browser van de mobiele telefoon een bericht op de weblog te plaatsen. Ik geloof dat het lukt. Maar het is wel een beetje omslachtig.

En hoe moet je nu fotoos of plaatjes invoegen, die je bijvoorbeeld met de mobiele telefoon onderweg hebt gemaakt?. Op andere weblogs kun je gewoon automatisch een email bericht verzenden en dan de foto als bijlage bijvoegen. Wellicht in de galerij opnemen?. Tips zijn welkom.

Piet van der Lende

De Bijstandsbond nu ook op At5 teletekst pagina 420

pvdlende — Sat, 13 Nov 2010 10:32:00 GMT

In een zoektocht om zoveel mogelijk mensen van de doelgroep te bereiken heeft de Bijstandsbond een teletekstpagina met 4 subpagina's gehuurd op de lokale Amsterdamse televisiezender At5. Deze teletekstpagina's zijn ook te raadplegen via internet. Helaas kunnen mensen buiten de Randstad At5 niet ontvangen.

Onze overweging om dit te doen was, dat met name nog steeds veel mensen met een minimuminkomen slechts weinig gebruik maken van internet, ondanks de opmars van dit medium. Met name in deze groep zijn er veel mensen die niet weten hoe ermee om te gaan, of het is te duur om zelf een aansluiting te nemen, of men ziet het nut er niet van in. Er is al veel geschreven over de tweedeling in de maatschappij in dit opzicht. Het bovenstaande betekent dat wij deze groep uitsluitend in direct contact via mond op mond reclame en spreekuurbezoek, of telefonisch kunnen bereiken en door het toezenden van informatiemateriaal per post of door het verspreiden van folders. Nadeel van al deze manieren van contact is, dat de achterban niet op een structurele manier, wanneer zij dat wil, op de hoogte gesteld kan worden van de vele activiteiten die wij ontplooien. In het verleden heeft de bond geprobeerd een soort tijdschrift met nieuws en informatie te maken, maar dit is relatief duur (porto en drukkosten) kost veel energie en tijd en kan ook slechts bijv. maandelijks plaatsvinden. Het aantal abonnees bleef bij onze pogingen in dit opzicht erg laag. Dus dat werkte ook niet.

verbetering informatievoorziening

Nu dus een poging de informatievoorziening te verbeteren via een medium, waarvan veel mensen misschien zeggen: dat is verouderd. Voor onze doelstellingen lijkt het echter erg geschikt. De meeste mensen hebben wel televisie en de bediening van de afstandsbediening hebben de meeste mensen wel onder de knie (hopen wij) Wij zijn van plan via dit medium niet alleen de vaste gegevens zoals adres en telefoonnummer te vermelden, maar regelmatig verslag te doen van onze activiteiten en om aankondigingen te doen van komende evenementen en acties. Wij zijn van plan brede bekendheid te geven aan het feit dat je op onze pagina 420 informatie, actueel nieuws kunt vinden.

Wij zijn erg benieuwd naar wat je van ons initiatief vindt Bel of mail ons eens om je mening te vertellen. Telefoon: 020-6181815 of info at bijstandsbond.org. Je kunt ook een bericht achterlaten op deze weblog. Ook is het natuurlijk mogelijk aankondigingen, oproepen en andere informatie via ons te verspreiden. De ruimte die wij hebben is echter erg beperkt. Dus wij kunnen niet van te voren garanderen dat het geplaatst zal worden. Ook willen wij ons zoveel mogelijk beperken tot het onderwerp sociale zekerheid, werkgelegenheid, arbeid, inkomen en aanverwante onderwerpen, het gebied waarop de Bijstandsbond een belangenbehartigingsorganisatie is. Overigens een tip: een van de weinige andere belangenorganisaties die ook adverteren op teletekst van At5 is de Stichting Welzijn Doven Amsterdam (SWDA) die maar liefst 9 pagina's tot hun beschikking hebben. Ook daar kun je een verzoek neerleggen om een bericht te plaatsen. Mail dan naar: beheerder at swda.nl of kijk op teletekst At5 pagina 425

Loesje teksten schrijven

pvdlende — Mon, 25 Oct 2010 21:15:00 GMT

Veel mensen kennen de affiches van Loesje met pakkende teksten. De Bijstandsbond organiseert samen met Loesje een sessie teksten schrijven over armoede, bijstand, sociale zekerheid en werk. Die teksten komen in een boekje en op affiches. Die teksten kunnen dan weer gebruikt worden bij allerlei activiteiten. Je kunt meedoen. Het is gratis. Laat je creativiteit de vrije loop!De bijeenkomst met mensen van Loesje wordt op 3 november om 14.00 uur gehouden op het kantoor van de Bijstandsbond. Da Costakade 162 in Amsterdam. Bereikbaar met tramlijn 17 vanaf het Centraal Station. Je kunt meedoen door je op te geven via 020-6898806 of info@bijstandsbond.org