Peter van Heemst - Fractievoorzitter PvdA Rotterdam

Hyves

Peter van Heemst - Lijsttrekker PvdA Rotterdam — Tue, 09 May 2006 07:48:00 GMT

Ik ben nu ook te vinden op Hyves (login: petervanheemst).

192 dagen op stap met Peter van Heemst

Peter van Heemst - Lijsttrekker PvdA Rotterdam — Thu, 09 Mar 2006 13:04:00 GMT

Mijn naam is Kirsten Verdel. Ik kaap Peter's weblog even. De verkiezingen zijn achter de rug en hij is druk bezig met de afwikkeling van allerlei formaliteiten en het opstarten van de onderhandelingen. Het afgelopen half jaar heb ik hem geholpen in de campagne. Het is tijd voor een verslag van 192 dagen op stap met Peter van Heemst...

Op 22 augustus 2005 meldde Tweede Kamerlid Peter van Heemst (PvdA) mij dat hij twijfelde of hij zich kandidaat zou stellen voor het lijsttrekkerschap van de PvdA in Rotterdam. Of ik zijn campagneleider wilde worden als hij dat zou doen. Ik zei ja. Niet wetende dat dit mijn leven op zijn kop zou zetten. Op 29 augustus gaf hij aan definitief door te willen zetten. Vanaf die eerste avond heb ik met grote regelmaat verslag gedaan van de vorderingen in de campagne. Hier nog eens de highlights en de laatste dag: 7 maart 2006. De dag van de gemeenteraadsverkiezingen.

29 augustus 2005
Peter stelt zich kandidaat. Maar er is nog maar 1 dag om de 50 handtekeningen op te halen die nodig zijn om die kandidaatstelling formeel rond te krijgen. Binnen no time zetten we een website op, mailen we enkele honderden vrienden en bekenden van Peter en we organiseren een bijeenkomst in de IJssalon op de Meent. De sfeer zit er meteen al goed in, het tempo van de campagne ook. Dat is moordend.

1 september 2005
Om elke schijn van belangenverstrengeling te voorkomen stap ik uit het Rotterdamse PvdA-afdelingsbestuur. Die organiseert het lijsttrekkersreferendum immers. Het valt me zwaar om na bijna vier jaar zomaar te stoppen.

2 september 2005
We zitten met Jan Vos en Richard Moti in de achtertuin van Hans Kombrink. Dit wordt onze eerste campagneteam vergadering. We bereiden daar het eerste kandidaat lijsttrekkersdebat waar Peter heen moet voor. Hij laat zich in geen enkele valkuil lokken.

14 september 2005
De campagne vreet tijd. En ondertussen begin ik na 6 jaar, 6 maanden en 6 dagen aan mijn laatste dag bij XS4ALL. De afscheidsborrel zou een feest moeten zijn, maar ik kan alleen maar huilen. En dat terwijl ik niet eens echt definitief weg ben.

15 september 2005
Ik begin aan mijn nieuwe baan als beleidsmedewerker bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Op dezelfde dag schaart een van de andere kandidaten, Matthijs van Muijen, zich in het kamp van Dominic Schrijer. Op papier Peter's grootste concurrent. Onverstoorbaar beginnen we 's avonds aan een grassroots-onderdeel van de campagne: brieven schrijven naar PvdA-leden. Zoveel mogelijk en allemaal handgeschreven. Het persoonlijke is politiek, schreef Hedy d'Ancona ooit. Ik vind dat de politiek ook persoonlijk moet zijn. Peter noemt mijn aanpak de 'Verdel-methode'. Hij doet er in het begin een beetje lacherig over, maar maanden later in de stedelijke campagne gebruikt hij het zelf zoveel als maar kan.

18 september 2005
We hebben fotosessies gedaan met 'Peter's Running Mates', verschillende debatten achter de rug en 1001 andere dingen georganiseerd. Vandaag horen we dat Wouter Bos als eerste Nederlandse Tweede Kamerlid met een eigen podcast wil komen, de ''Boscast'. Ik besluit dat we hem voor moeten zijn om ook wat publiciteit te pakken. Diezelfde avond nog maken Remco en ik een podcast voor Peter. Peter's Podcast gaat de lucht in, gevolgd door een persbericht dat landelijk wordt opgepikt, door onder andere nu.nl, ad.nl, Metro, Parool, Financieel Dagblad, webwereld, planet.nl en Met Het Oog Op Morgen. Wouter ziet de humor er wel van in.

4 oktober 2005
De campagne dendert door. We maken een hele leuke folder, we organiseren huiskamerbijeenkomsten bij Peter voor leden die meer willen weten over zijn kandidaatstelling en vandaag houden we een belactie naar leden bij mij thuis met een aantal supporters. Het is erg leuk. Veel mensen zijn enthousiast over het feit dat ze door ons benaderd worden omdat Peter ook graag hun mening wil hebben over de koers die de PvdA in Rotterdam in zou moeten slaan onder zijn eventuele leiding.

11 oktober 2005
De spanning loopt op. En Peter kan de verleiding niet weerstaan en steekt een sigaret op bij cafe Pol. De eerste van vele die in de campagne zullen volgen.

14 oktober 2005
Het is zover. De uitslag van het lijsttrekkersreferendum wordt bekend gemaakt in Hotel New York. De aandacht van de pers is overweldigend. Net als de uitslag. Want Peter blijkt met twee keer zoveel stemmen als zijn grootste rivalen Bert Cremers en Dominic Schrijer te hebben gewonnen. Een ongelooflijk hectische dag volgt. Honderden sms-jes en e-mails, tientallen voicemails en een flink aantal interviews volgen, ook voor Nova, het NOS-journaal en TV Rijnmond. Daar gaat Peter ook voor het eerst live in debat met Marco Pastors van Leefbaar Rotterdam. De kern van de campagne wordt daar al (digitaal) vastgelegd. We gaan voor een sterk, veilig en sociaal Rotterdam. En we voeren geen campagne tegen andere partijen, maar voor ons eigen programma en voor Rotterdammers. Pastors zit in de studio als hij reageert, Peter staat voor de Erasmusbrug. Het symboliseert wat we willen: bruggen bouwen in de stad. De dag is waanzinnig. Pas heel, heel vroeg in de ochtend geven we het feesten op.

15 oktober 2005
Hoe naief kan een mens zijn? Ik dacht werkelijk dat het na 14 oktober even rustig zou worden. Maar na 2,5 uur slaap gaat de gekte alweer verder. En de drukte neemt alleen nog maar toe. Peter en ik schuiven het stedelijke campagneteam in. Ondertussen sluit ik me ook aan bij het campagneteam van Michiel van Hulten, die landelijk partijvoorzitter wil worden. Je moet toch wat in je vrije tijd.

21 oktober 2005
Een bizarre dag. Ik had uit willen slapen om me voor te bereiden op mijn afstuderen vandaag, maar na amper twee uur slaap word ik wakker gebeld. Er moet een inleiding geschreven worden voor het verkiezingsprogramma en dat moet 'nu' af. Eigenlijk moet Peter het doen, maar die is onbereikbaar. Een paar uur later volgt het nieuws dat Karin Adelmund onverwachts is overleden. Eerder deze week Andre van der Louw ook al. Peter is onbereikbaar, maar ik gok dat hij in de IJssalon zit en bel daarheen. Hij zit er inderdaad en is volledig uit het veld geslagen door het nieuws. Ik regel allerlei kleinere en grotere dingen en heb daarna nog welgeteld een half uur om mijn scriptie -die ik al een jaar geleden afgeschreven had- nog snel even door te nemen. Daarna race ik naar de universiteit. De vorige avond was het erg laat geworden (06.00 uur) en de vele alcohol die door de stress van de dag in mijn lichaam was blijven zitten komt ineens weer vrij. Ik voel me dronken als ik mijn scriptie verdedig. Lachen is het daardoor wel. Na afloop gaan we door naar de Euromast, waar ik een groot feest geef.

1 november 2005
In de Volkskrant staat een fantastisch portret van Peter, met een hele mooie foto. En Michiel, die mij vlak daarvoor in het NRC 'het geheime wapen van Peter van Heemst' heeft genoemd, wint de strijd om het partijvoorzitterschap! Ik ben bij de bekendmaking en ga later op de avond naar Crash met Peter. Een geweldig mooie film die later ook een 'winner' blijkt te zijn (Oscar voor de beste film). De campagne is op stoom. We reizen de hele stad af, spreken in het kader van de actie 'In gesprek met 600.000 Rotterdammers' talloze mensen en de media-aandacht wordt met de dag groter. Alle ogen zijn op Rotterdam gericht, zoveel is wel duidelijk.

12 november 2005
Marco Pastors wordt weggestuurd als wethouder. De media-aandacht is gigantisch. Ongewild worden we enkele dagen later in het mediageweld meegezogen als Peter een opmerking maakt die er toe leidt dat er op teletekst staat dat hij achter de uitspraken van Pastors staat. De campagnemotor hapert, we zijn de regie kwijt. De spanning loopt enkele dagen flink op. Op alle denkbare fronten -ook buiten de campagne om- gaan er dingen mis. Mijn relatie loopt na 7 jaar stuk, een oud-leraar van me komt te overlijden, mijn fiets wordt gestolen tijdens een campagne-activiteit en zelfs de films waar ik die week naartoe ga in de bioscoop zijn slecht. The downward spiral.

23 november 2005
Ik vertrek voor tien dagen vakantie naar Canada. Ik zou er veel zin in moeten hebben, maar het voelt alsof ik de campagne en dus ook Peter in de steek laat op een moment waarop dat niet kan. Elke dag in Canada zit ik mezelf op te vreten omdat ik niet weet wat er in Rotterdam gebeurt. Ik merk tot mijn ontsteltenis en plezier dat ik zelfs heimwee heb naar Rotterdam!

2 december 2005
Ik zit nog steeds in Canada. Nova heeft een peiling over Rotterdam. Leefbaar op 19 zetels, wij op 12. Het wegsturen van Pastors lijkt grote gevolgen te hebben. Ik voel me nog ongemakkelijker en wil maar een ding: zo snel mogelijk terug naar Nederland. Nog meer slecht nieuws volgt: Peter's vrouw blijkt kanker te hebben. We weten dan nog niet dat het goedaardig is en dat het allemaal goed af zal lopen.

17 december 2005
Na mijn terugkomst in Rotterdam blijkt het hele campagneteam op de schop te zijn genomen. Er moet veel meer rust in het team. Ik voel me enigszins buitengesloten en het kost me bijna twee weken om weer in het juiste ritme te komen. Maar dan blijkt ook wel dat de organisatie veel steviger staat. Richard Moti doet de operationele zaken, Hans Kombrink de strategiekant, Tom Pauka schuift aan als adviseur en ik blijf Peter's rechterhand. Op 17 december wordt de kandidatenlijst voor de gemeenteraadsverkiezingen vastgesteld, evenals het verkiezingsprogramma. De sfeer is dan alweer een stuk positiever. En langzaam zakken we de feestdagen in. Het wordt even iets rustiger in de campagne. Hetgeen tot accute verveling bij mij leidt. Niks doen is niets voor mij.

7 januari 2006
Vandaag nieuwjaarsreceptie waar Peter het initiatief lanceert van de 'Rotterdam Werkt Wet'. Het is de zoveelste 'officiele start' van de campagne. Dat blijk je in een campagne namelijk eindeloos vaak te kunnen doen. Na de kerst -en eigenlijk al tijdens kerst- is de campagne weer snel op gang gekomen. Het is zo druk dat ik besluit dat ik weg ga bij Binnenlandse Zaken. De keuze is simpel: een goedbetaalde baan bij het ministerie, of verder als vrijwilliger in een campagne die me alleen maar geld kost. Ik kies voor het laatste. Logisch toch?

31 januari 2006
We zijn inmiddels vijf maanden bezig. We canvassen veel (aanbellen bij mensen thuis), staan veel op de markt, we bezoeken Hindoestaanse feesten, Kaap-Verdiaanse bijeenkomsten, Hollandse winkels, de Rotterdamse haven, we 'kamperen' in een tentje op de Coolsingel, we bezoeken scholen, er zijn 1001 lijsttrekkersdebatten, we beginnen met de 24x24 actie waarin PvdA'ers 24 uur lang bij een bijzondere Rotterdammer logeren en we raken steeds vermoeider. Maar dan komt de grote verrassing. Er is een nieuwe peiling geweest. Peter belt me en fluistert de cijfers in de telefoon: 21 voor ons, 9 voor Leefbaar Rotterdam. Dit is echt te mooi om waar te zijn. Ongeloof en opluchting beheersen ons. Leefbaar reageert alleen met dat eerste, wij geven aan dat pas op 7 maart de enige echte peiling is. Tot die tijd zal in nieuwe peilingen het verschil steeds kleiner worden, schatten we in.

1 maart 2006
Er is zoveel gebeurd. Af en toe duizelt het me. Ik kom zelden thuis. Ja, om te slapen. Maar in de afgelopen zes maanden heb ik bijvoorbeeld nog geen vier keer thuis gekookt. Elke dag van 's morgens vroeg tot 's avonds laat ben ik op pad. D-Day komt steeds dichterbij. De laatste dagen, de laatste loodjes. De media-aandacht zwelt steeds meer aan. We hebben alle landelijke kranten al meerdere malen gehad, in de Rotterdamse editie van de Metro, het AD/RD en bij TV Rijnmond figureren we dagelijks. Niet zozeer de PvdA, als wel de Rotterdamse verkiezingsstrijd. Dit vereist een continue concentratie op onze boodschap naar buiten. Die blijft consequent en consistent. Het kost veel tijd en moeite om die boodschap breed weg te zetten in de stad, want ondanks de media-aandacht zijn er nog steeds veel mensen die niet echt weten waar de PvdA of andere partijen in Rotterdam precies voor staan.

Vandaag komt ineens veel uit de campagne bij elkaar. Er is een groot lijsttrekkersdebat in de bibliotheek waar bijna 600 mensen op afkomen. Het wordt uitgezonden door TV Rijnmond, maar de persaandacht is veel groter. Marco Pastors heeft eerder op de dag namelijk publiekelijk zijn excuses aangeboden voor zijn eerder gedane uitspraken. In het debat wordt hij fel aangevallen door het publiek. Hij begint verbaal wild om zich heen te slaan en beledigt alleen maar nog meer mensen. Peter blijft een heer: kalm, rustig, hij spreekt over inhoud en stelt Peggy Wijntuin, de Surinaams-Rotterdamse nummer 2 op de lijst, aan het publiek voor met de woorden: 'Dit is mijn Rotterdam, we doen het samen'. Ik voel dat hier het verschil wordt gemaakt. Of beter gezegd: definitief duidelijk wordt in de publieke opinie. De toon, de sfeer, waar we in het begin van de campagne al over spraken, blijkt hier het grootste thema te zijn. Wij willen verzoenen, Leefbaar polariseert alleen maar.

5 maart 2006
Metro wil een foto met Pastors en Van Heemst voor de voorpagina van de krant. De beide heren melden zich bij Hotel New York. Zo dichtbij als ze op deze foto staan, zijn ze de hele campagne nog niet geweest. Ook vandaag: het laatste lijsttrekkersdebat vindt plaats in Staal en wordt live uitgezonden door TV Rijnmond. Eerder in de week gaat het niet zo lekker bij Nova, dus de spanning voor vandaag is extra groot. Maar we hebben die ochtend een hele rustige, gedegen debatvoorbereiding bij Peter thuis met Tom Pauka en Hans Kombrink en we nemen een leuke groep PvdA'ers mee naar de zaal. 25 man maar liefst. Wij vonden dat veel (want we kregen in eerste instantie maar 5 kaarten), maar Leefbaar blijkt zo'n 70 man te hebben ingeschakeld. Het is niet genoeg, want Peter blijkt ijzersterk in zijn schoenen te staan en debatteert op dezelfde toon en op hetzelfde niveau als dat eerste interview bij TV Rijnmond op 14 oktober. Ons interne motto tijdens Peter's lijsttrekkerscampagne was: 'Alles Moet Kloppen'. En vandaag klopt alles. Ik hoor in Peter's verhaal veel terug uit de voorbereiding. Alles waarvan ik vind dat hij dat nog moet zeggen, komt er uit. Ik ben zo trots, zo opgelucht. We hebben alles gedaan wat we konden doen. Nu is het alleen nog maar afwachten.

6 maart 2006
Het is nog een dag tot de verkiezingen, maar na zes maanden slaat nu even de baldadigheid toe. Peter gaat met Van Gent van de VVD in debat op een zeepkist voor het WTC. De sfeer is lacherig, vanuit het publiek roepen we dingen als 'onbetaalbaar' als Van Gent proefballonnetjes lanceert en Peter walst over Van Gent heen met felle statements die met een brede glimlach worden gebracht. Van Gent laat zich halverwege een scherp pleidooi van Peter gaan en onderbreekt Peter met de woorden: 'Hier kan ik niet tegenop', waarop hij Peter een hand geeft. De PvdA'ers in het publiek juichen. Van Gent erkent zijn verlies! Ze debatteren nog wel verder, maar dat is vooral voor de vorm. Later op de dag klimt Peter weer op een zeepkist. Dit keer bij CS, waar ook Wouter Bos de mensen toespreekt. Hij wenst ons veel succes toe.

7 maart 2006
Het is zover. 7 maart 2006. De laatste dag. Om 07:30 uur sta ik bij de IJssalon op de Meent. Hier zijn we 29 augustus onze campagne begonnen, hier wordt hij ook weer afgesloten. Peter heeft een verkiezingsdagontbijt georganiseerd en de zaak loopt al snel vol met PvdA'ers en andere Rotterdammers. De persaandacht is groot. 2Vandaag, VRT, AD/RD, NOS Journaal, BNR, TV Rijnmond en andere programma's en journalisten vragen Peter het hemd van zijn lijf. Geluk van het CDA komt langs om een ontbijtje te brengen (...), Cornelissen van de SP prikt een vorkje mee en ook de Vrijpartij houdt zich weer eens bezig met preventief knuffelen. Rond tien uur vertrekken we naar het stadhuis, waar Peter gaat stemmen. Anoniem stemmen is er niet bij, verschillende cameraploegen en fotografen zoemen gretig in op de stemknop.

En we gaan nog even door met de campagne. Op het stadhuisplein folderen we nog door, tot de laatste folders op zijn en we de blaren op onze tong gepraat hebben. We proberen ook aan te voelen wat de opkomst en uitslag zal zijn. Maar dat lukt niet echt. 50-50? We nemen afscheid van de pers en gaan naar het huis van Hans Kombrink. Daar is een afsluitende brunch met het kernteam. We nemen er de rest van de dag door. Wat wordt onze reactie bij de verschillende mogelijke uitslagen? Elke zetel verschil kan tot een totaal andere situatie leiden.

Na een paar uur gaan we naar de studio van TV Rijnmond. Peter moet daar een uur lang live op de KRO radio. Hij zit namelijk in de finale van de quiz van Get Out Of Your Car. Hij eindigt op een gedeelde eerste plaats. Een voorbode van de verkiezingsuitslag? Na afloop drinken we wat in cafe Ari. De spanning loopt steeds sneller op. We kunnen niks meer doen, behalve wachten. Maar daar zijn we slecht in. Peter geeft opdracht om rond te bellen om te kijken of we erachter kunnen komen hoe er gestemd wordt. We gaan daarin zelfs zover dat we mensen vragen om kleine exit polls te houden. Die zijn natuurlijk totaal niet representatief, maar we moeten en zullen iets meer te weten komen. Het beeld is de hele dag dat het of 50-50 is, of dat Leefbaar een voorsprong heeft. Alle informatie die binnen komt wordt minutieus ontleed. Maar ja: is een hoge opkomst in Vreewijk nu juist wel of juist niet goed voor ons? Het blijft koffiedik kijken, zeg ik terwijl Peter in een kop cappuccino staart.

Ik stap in de auto en rijd even naar de bibliotheek: ik moet zelf ook nog stemmen! Peter loopt ondertussen naar het stadhuis om daar in de Politieke Sleurhut van Radio Rijnmond nog maar eens wat tegen de Rotterdammers te roepen. De sfeer is geweldig. Een drumband komt tijdens de uitzending ineens met veel kabaal binnenlopen en er worden leuke gedichten geschreven door de lijsttrekkers voor het afscheid van Kneepkens van de Stadspartij.

Na afloop van de opnames springen we in de auto en rijden naar Delfshaven. Nog even flyeren, nog even wat vrijwilligers een hart onder de riem steken. We stoppen ook nog even bij Rotterdam CS. Maar daarna snel door naar restaurant Sorgh en Hoop, waar we met een heel klein groepje proberen rustig wat te eten. Maar ja, wat is rust nog op zo'n moment? De zenuwen gieren door mijn lichaam. Zo erg, dat ik tijdens het eten vreselijke kramp in mijn maag krijg. Ik raak even in paniek bij de gedachte dat ik misschien ziek naar huis moet. Dat kan en mag niet gebeuren. Tom Pauka heeft wat Rennies en die blijken wonderen te verrichten.

We lopen verder de Witte de Withstraat in. Daar heeft Peter een hotelkamer gehuurd met twee televisies. Zo kunnen we schakelen tussen TV Rijnmond en de NOS. De spanning is inmiddels bijna onmenselijk. Ik voel mijn benen trillen. Peter zit aan een tafeltje naast de TV, Tom Pauka zit op de bank, ik in een comfortabele stoel die echter niet zo aanvoelt, Richard is voortdurend aan het bellen. Het is bijna half tien. Dan zal de 25% uitslag bekend worden gemaakt. Eindelijk komt Opstelten in beeld. Hij leest de uitslag voor, beginnend met lijst 18. Met onze jassen aan zitten we klaar. Als de uitslag duidelijkheid biedt over de verhoudingen, dan gaan we direct naar Hyper Hyper waar het slotfeest is. Als het too close to call is, blijven we nog langer. 16-15 voor ons blijkt het te zijn. Peter rekent razendsnel. 'Het college haalt geen meerderheid. We hebben gewonnen', is zijn conclusie. Direct gevolgd door: 'We gaan, we gaan, nu, nu, nu!' We omhelzen elkaar en rennen de gang in. Ik vergeet mijn videocamera, maar die neemt Richard gelukkig mee. Ik heb geen idee wat ik moet denken. 16-15, 16-15...

Een paar minuten later komen we met de auto aan bij Hyper Hyper. Er zijn al een kleine 100 PvdA'ers. Peter houdt een bescheiden, korte speech. De uitslag is wel in ons voordeel, maar het verschil is te klein om nu al echte conclusies te kunnen trekken. Maar dan komt de volgende uitslag. 75 procent van de stemmen zijn geteld. Gespannen luisteren we weer naar Opstelten. Houden we die 16-15 vast of niet? Zodra we horen dat het 18-14 is geworden ontploft de zaal. Dit is ongelooflijk! On-ge-loof-lijk. De opluchting is ineens enorm. Hier hebben we het voor gedaan. 192 dagen lang, 24 uur per dag, 7 dagen per week... Rotterdam kleurt weer rood!

Onderweg naar het stadhuis danst Matthijs voor ons uit. 'I'm singing in the rain' zingt hij. We herhalen steeds de uitslag hardop. 18-14. Wat een score. Het is een historische overwinning. De grootste winst ooit voor de PvdA in Rotterdam werd in de jaren '70 gehaald. Vijf zetels winst toen. Nu zeven. Het overtreft onze stoutste dromen.

Het is een gekkenhuis op het stadhuis. We komen met ongeveer tien mensen aan en moeten Peter met veel moeite afschermen van de pers. Tientallen cameraploegen, fotografen en andere journalisten drommen om ons heen. Stapje voor stapje komen we in de menigte vooruit. In de enorme chaos weet een journalist een microfoon onder Peter's neus te krijgen. Tijdens het lopen en geschreeuw van beveiliging, journalisten en onze eigen mensen praat Peter onverstoorbaar in de microfoon. Hij geeft een reactie op de overwinning en blijft zelfs in deze hectiek exact op de lijn van het verhaal van de afgelopen zes maanden. De journalist is verbijsterd en merkt op richting de luisteraars dat hij enorme waardering heeft voor wat hier gebeurt: 'Het is hier chaos, Peter wordt bijna verdrukt, maar hij blijft koel en staat mij gewoon te woord.' Het is fantastisch. In de Burgerzaal is er eindelijk een beetje ruimte op het podium. De NOS interviewt hem, Wouter Bos belt om te feliciteren en uiteindelijk worden we een kamertje ingetrokken waar Opstelten de eindresultaten doorgeeft en Peter feliciteert. Daarna moeten we naar buiten, voor een kort gesprek met Barend en Van Dorp. Pastors staat daar in zijn eentje en reageert verbitterd. Peter wordt iets later omringd door partijgenoten, waarmee het beeld van 'samen doen' nog maar eens wordt neergezet. Zo was onze campagne, zo willen we het in de stad doen.

Bij het afsluitende lijsttrekkersdebat voor TV Rijnmond in de Trouwzaal van het stadhuis zijn Pastors en Van Gent erg verbitterd. Geluk huilt bijna, Kaya en Cornelissen zijn blij. Pastors valt Peter nog maar weer eens aan. Hij klinkt zuur, erg zuur. Peter doet maar twee dingen in het debat: hij laat alles van zich afglijden en glimlacht voortdurend in de camera. Na het debat ga ik op zoek naar mijn jas. Die heb ik ergens in het stadhuis laten liggen. Als ik hem eindelijk gevonden heb en terugloop naar de Trouwzaal, blijkt iedereen al weg te zijn. Ik ren de trap af, maar zie niemand. Dan gaat mijn telefoon. Het is Peter, die meldt dat ze buiten op me staan te wachten. 'We gaan terug naar Hyper Hyper'. Ik hang op en loop naar buiten.

In Hyper Hyper barst het feest meteen los. Confetti, muziek, een bomvolle tent met honderden PvdA'ers. Het is heerlijk! Peter wordt door Carlos en Claus op de schouders genomen en Young Livity, een Kaap-Verdiaanse band die Peter heeft leren kennen tijdens zijn laatste 24x24 bezoek, speelt de sterren van de hemel. En na een uur krijgen we eindelijk 'Lift Me Up' van Moby uit de speakers. Ons campagnelied.

Ik merk dat ik doodmoe ben, maar het is feest. Aan het bier dus. Echt dronken wil ik maar niet worden, maar dat geeft niet. Rond 3 uur worden we de zaal uitgegooid, ze gaan dicht. Met 15 man gaan we door naar het tramhuisje, dat wel de hele nacht open is. Om 5 uur haakt Peter dodelijk vermoeid af. Hij is helemaal gesloopt. 's Middags om 13.00 uur had hij al gezegd dat hij eigenlijk nu wilde slapen, maar toen was de dag pas net op gang. Ik ga zelf nog even door. Rond 7 uur worden we het tramhuisje uitgezet, dat toch dicht blijkt te gaan. Met Stephan, Duco en Richard nemen we een taxi naar Rotterdam CS, waar we alle kranten kopen. We vouwen ze uit in de stationshal en lezen luidkeels alle koppen voor. '18-14', herhalen we voortdurend.

Pas om 9 uur ben ik thuis. Ik wil eigenlijk gaan slapen, maar dan begint mijn telefoon te rinkelen. Het AD/RD is op zoek naar Peter. 'Die slaapt', meld ik. Daarna gaat mijn telefoon weer. Ook Lodewijk Ascher is op zoek naar Peter. En Wouter Bos. En het NOS Journaal. En TV Rijnmond. De telefoon blijft maar gaan. Uiteindelijk geef ik het op en stap weer uit bed. Dan maar geen slaap. Paddy en Josta komen langs en kijken mee naar de bekendmaking van de uitslag die we gisteravond zelf ook gefilmd hebben. Daarna hangen we een paar uur rond in de IJssalon. Eindelijk meldt Peter zich. Hij zit op het stadhuis. Ik loop daar uit verveling maar even heen, hang daar nog even rond en ga uiteindelijk weer naar huis waar ik aan dit verhaal begin. Na 192 dagen is het voorbij.

Voorlopig althans. Binnenkort Tweede Kamerverkiezingen?

Foto boven- en onderaan: Richard van der Klaauw

Speciale videoclip voor PvdA'ers

Peter van Heemst - Lijsttrekker PvdA Rotterdam — Wed, 08 Mar 2006 18:30:00 GMT

Voor iedereen die heeft meegewerkt aan de Rotterdamse PvdA-campagne is er een speciale videoclip gemaakt. Download de clip hier en zoek jezelf! Er is ook een versie in veel hogere kwaliteit. Als je die graag wilt hebben, stuur dan een e-mail.

Foto: Richard van der Klaauw

Rotterdammers bedankt!

Peter van Heemst - Lijsttrekker PvdA Rotterdam — Wed, 08 Mar 2006 09:39:00 GMT

Rotterdammers bedankt...

Later meer!

Geef een signaal, stem PvdA!

Peter van Heemst - Lijsttrekker PvdA Rotterdam — Mon, 06 Mar 2006 20:49:00 GMT

Metro 3 maart 2006: 'Rotterdam kan veel beter'

Peter van Heemst - Lijsttrekker PvdA Rotterdam — Sat, 04 Mar 2006 16:18:00 GMT

Het is inmiddels vier jaar geleden dat de PvdA werd verslagen door nieuwkomer Leefbaar Rotterdam. Nu lijkt het allemaal anders te gaan. De partij staat er goed voor in de peilingen, maar daar wil Peter van Heemst, lijsttrekker van de PvdA, niet op blind varen. “Eerst is de kiezer op 7 maart aan het woord.”

Ondanks het slechte weer gaat Peter van Heemst, lijsttrekker van de PvdA, op de fiets door Rotterdam om campagne te voeren. Met de frisse wind nog in de haren neemt hij plaats op de bank in Lounge Attitude aan de Westblaak.

Wat is er nu mis in Rotterdam?
“Ik vind dat er in Rotterdam veel meer moet gebeuren om jongeren goed op te voeden, veilig te laten opgroeien en goed onderwijs te geven. Ook heeft Rotterdam te weinig gedaan om mensen weer aan het werk te krijgen. Er was vier jaar geleden een afspraak gemaakt tussen Rotterdam en de minister van Sociale Zaken dat er 12.000 mensen zouden uitstromen naar een gewone baan en dat is blijven steken op 3000. ”

En hoe gaan jullie dat straks aanpakken?
“We moeten sneller en beter ouders helpen die zelf de opvoeding niet aankunnen. Daar hadden we al veel eerder en beter mee moeten beginnen. Ook moeten we er voor zorgen dat we het schoolverzuim drastisch terugdringen. Daarnaast moeten de scholen praktijkgericht worden. Ik ben er verder van overtuigd dat er niemand is die niet iets kan. ”

Wat is het verschil tussen de PvdA van nu en vier jaar geleden?
“We hebben de boodschap van de kiezers in 2002 goed begrepen. Rotterdam moest veiliger worden. Ik was daar persoonlijk heel blij mee. De PvdA heeft gelukkig ook in 2002 de daad bij het woord gevoegd en het veiligheidsprogramma van dit college gesteund en bij tijd en wijlen er nog eens een schepje bovenop gedaan. Ook voeren wij geen campagne tegen andere partijen. Ik vind het niet zo netjes in de richting van de kiezer van de VVD en Leefbaar Rotterdam (LR) om te zeggen dat ze niet met de PvdA willen praten na de verkiezingen. Het is ook heel ouderwets. De PvdA in 2002 deed hetzelfde. Dat heb ik toen altijd betreurd en me voorgenomen om eerst de kiezers aan het woord te laten en dan te kijken wat we wel of niet kunnen bereiken.”

Leonard Geluk zei in een interview met Metro deze week dat je je huiswerk niet goed doet. Ben je het daarmee eens?
“Ik maak me vooral zorgen om de leerlingen in Rotterdam die hun huiswerk niet goed doen. Wethouder Geluk van onderwijs moet zich daar meer druk over maken dan over de lijsttrekker van de PvdA. Als we de komende vier jaar niet het beste eruit halen dan gaat een hele generatie kopje onder en dan zal Rotterdam, voor het eerst in de geschiedenis, achteruit boeren.”

Wat moet er anders in de stad?
“Het stadsbestuur moet naar de Rotterdammers kijken. Ik ben er van overtuigd dat 80 tot 90 procent iets goeds wil doen voor deze stad. Die moeten we kansen geven zodat ook de stad vooruit komt. Mensen die de stad echter de rug toekeren moeten we aanpakken om ze weer bij de les te krijgen. De houding moet anders. Rotterdam kan zo veel beter. De bekroning voor het optimisme zou zijn de jongerenhoofdstad van Europa worden in 2010.”

De peilingen staan in jullie voordeel? Wordt het toch nog spannend dinsdag?
“Een zetel meer of minder kan beslissend zijn in Rotterdam. Ik ben er van overtuigd dat als VVD, LR en het CDA 23 zetels krijgen op 7 maart, ze onmiddellijk dit college voortzetten. Misschien met één verandering. Marco Pastors op Integratie, dat wil die graag en Leonard Geluk op Havens en Financiën, omdat hij op Onderwijs te weinig heeft gepresteerd.”

Waarom moeten mensen dinsdag op de PvdA stemmen?
“Omdat de het de hoogste tijd is dat Rotterdammers niet alleen kijken naar het veilig maken en houden van de stad, maar vooral heel hard gaan werken aan een sociaal Rotterdam en een stad die economisch sterk staat.”

10 Persoonlijke Vragen

Wie is je sportheld?
“Dirk Kuyt, Net als ik gereformeerd, no-nonsens mentaliteit en resultaatgericht.”
Met wie zou je wel eens een beschuitje willen eten?
“Een beschuitje met Nelson Mandela en een zachtgekookt eitje met Daphne Bunskoek.”
Favoriete plek in Rotterdam?
“Dat wisselt, op Zuid Oud-Charlois en in Noord de Nieuwe Markt.”
Wat was je laatste blunder?
“Ik heb mijn campagnemedewerkster Kirsten Verdel te weinig credits gegeven voor haar werken.”
Wanneer heb je voor het laatst gehuild?
“Toen ik een puppy in de tuin van mijn vrouw moest begraven.”
Wie was je eerste liefde?
“Juffrouw van Kleef, een superaantrekkelijke lerares Frans.”
Ben je ijdel?
“Ja, maar volgens sommigen niet genoeg.”
Favoriete muziek?
“Lift Me Up van Moby.”
Favoriet vakantieland?
“Chili, maar ik wil eerst Spaans leren voordat ik daar heen ga.”
Wat doe je met een miljoen?
“Een groot feest geven voor iedereen die ons de afgelopen vier jaar heeft geholpen.”

Stem op een vrouw!

Peter van Heemst - Lijsttrekker PvdA Rotterdam — Sat, 04 Mar 2006 12:15:00 GMT

Podcast update

Peter van Heemst - Lijsttrekker PvdA Rotterdam — Fri, 03 Mar 2006 22:56:00 GMT

Door: webredactie

Op Peter's Podcast zijn weer twee nieuwe radio-uitzendingen te vinden. Het gaat om de opnames van het debat met Marco Pastors bij TV Rijnmond's 'Koorts' en om een portret van Peter opgenomen voor Radio Rijnmond.

Peter is sinds vandaag ook bij Hyves aangesloten (petervanheemst@xs4all.nl).

Rotterdammers aan het werk

Peter van Heemst - Lijsttrekker PvdA Rotterdam — Mon, 27 Feb 2006 17:23:00 GMT

Vandaag was Wouter Bos weer in Rotterdam om kennis en informatie te krijgen voor het stedencontract dat aanstaande donderdag 2 maart (20.00 uur in Nighttown, u bent welkom!) door hem wordt gesloten. Nadat toonaangevende mensen uit het veld vorige week met hem in gesprek gingen over onderwijs, stond vandaag de economie op de agenda. Rotterdam als Europees bruggenhoofd voor China en de werkgelegenheid aan de onderkant van de arbeidsmarkt waren de twee thema’s van vandaag.

Mr. Drs. Yung Lie, adviseur en voorzitter van de Chinese gemeenschap in Den Haag vertelt dat Chinese bedrijven op zoek zijn naar investeringsmogelijkheden buiten China. Dat biedt dus kansen, ook voor Rotterdam. Wat is er nodig om een stad aantrekkelijk te maken voor Chinezen, vraagt Wouter hem? Yung Lie zegt dat om een Chinese gemeenschap in een stad te krijgen het nodig is dat er een Chinese wijk ontstaat. Chinezen zijn weinig geneigd om smaak en gewoonten van een ander volk over te nemen. Ze willen Chinees eten, ze willen een Chinese dokter en de zekerheid dat ze zo nodig in een Chinees ziekenhuis behandeld kunnen worden. Ze willen Chinese films zien in een Chinese bioscoop. Chinezen in grote steden wonen dan ook altijd bij elkaar in de buurt. Bij voorkeur markeren Chinezen dat door aan de toegang tot hun wijk een poort neer te zetten: Londen, San Francisco, binnenkort Den Haag.

Drs. Dietmar Werner, algemeen directeur van Volker Wessels Vastgoed BV, is bezig met een plan voor een groot Chinees handelscentrum op Katendrecht. Het wordt geen Chinatown, zegt hij. ‘We zijn in actie gekomen toen Chinese ondernemers in Rotterdam ons vroegen of we een Chinees handelscentrum wilden bouwen. Bedoeld voor de handelskantoren voor de Chinese ondernemers hier, met kantoren, showrooms, horeca en ook een aantal woningen. Chinese ondernemers hebben vaak naast hun primaire ondernemingen, bijvoorbeeld restaurants, nog een aantal andere zaken, bij voorbeeld import, groothandel, assemblage. Op die manier zou de helft van het handelscentrum gevuld zijn, de andere helft zou van Chinese ondernemers uit China moeten komen.’

Yung Lie zegt dat er goed rekening gehouden moet worden met de levensstijl van Chinezen als je iets voor of met Chinezen wilt doen in Nederland. ‘De levensstijl van Chinezen is gebaseerd op soberheid en hard werken; op winkels die altijd open zijn en gerund worden door een hele familie. Lage prijzen en hoge omzet. In de Chinatown van Den Haag heb je kapperszaken die je knippen voor de helft van de prijs die je elders betaalt. Een Chinese kapper zou daar een probleem mee krijgen als hij in een andere wijk tussen Hollandse kappers in zou zitten. Je moet in een Chinatown geen duur hotel vestigen want er zijn niet veel Chinezen die veel geld uitgeven voor slapen of eten. Een één- of tweesterrenhotel doet het goed in een Chinatown. Chinezen geven hun geld uit aan goud en juwelen. Bezit wordt hoog gewaardeerd, consumptie laag.’

Hans Vervat reageert vanuit de zaal over de kansen voor Rotterdam als bruggenhoofd van China. ‘Rotterdam staat bekend om de haven. 80% van de containeroverslag is in Chinese handen hier. Ook bijvoorbeeld het Kruidvat is in het bezit van een Chinees bedrijf. 40% van de parfum in Europa loopt via dat kanaal. Dat zijn veelal onbekende dingen. Je ziet de economieen in elkaar groeien. Er zijn veel Chinese hoofdkantoren in Hamburg en Londen. Hier nog niet, maar de Tweede Maasvlakte biedt perspectief. De vierkante meterprijzen daar laag houden voor arbeidsintensieve bedrijven zou goed zijn. Maar vergeet ook niet, er wordt al veel geinvesteerd in Rotterdam. De omzet van het casino in Rotterdam is twee keer zo hoog als in Scheveningen, mede te danken aan de Chinezen hier.’

Steven van Eijck van de Economic Development Board Rotterdam (EBDR) vindt dat de landelijke politiek zou moeten zeggen dat je mogelijkheid moet scheppen om Chinezen hierheen te halen. Ook wil hij dat informatie over de verbindingen tussen Nederland en China beter gebundeld zou moeten worden. Als derde zegt hij dat Chinezen handel willen drijven. Maar dat moet ook meerwaarde hebben. Maak van een halffabrikaat een volwaardig fabrikaat dat je doorvoert naar het achterland.

Dan gaan we naar het tweede onderwerp op de agenda. Een onevenredig groot deel van de Rdamse werkende bevolking heeft een lage opleiding. Het is vaak moeilijk om aan werk te komen. 11% van de Rotterdamse bevolking is werkeloos. Ik heb de ambitie om als Rotterdam voorop te lopen met echte creatieve oplossingen die niet alleen voor Rotterdam bruikbaar zijn.

Wouter spreekt met Aad van Nes, Algemeen directeur van de Roteb, en Tof Thissen, voorzitter van de vereniging van directeuren van sociale diensten (en lid van de Eerste Kamer voor Groen Links).

Van Nes: ‘De Roteb kan alles overleven. We hebben 6500 werknemers. We houden de stad schoon samen met burgers en ondernemers van Rotterdam, wat we met ongeveer 2000 mensen doen. En we voegen economiche waarde toe. We maken fietsen, 100.000 stuks, we hebben een kwekerij, we hebben een inpakbedrijf, we gaan een postbedrijf beginnen. We slaan bruggen naar mensen die willen werken. De mensen die bij ons werken zouden op de reguliere arbeidsmarkt veelal geen baan vinden. Hun arbeidsproductiviteit is daarvoor te laag. Ze leven van een uitkering. Denk aan WAO-ers die maar deels arbeidsgeschikt zijn. De uitkering die deze mensen hebben wordt ingezet om hun tekort aan productiviteit te aan te vullen. Op die manier kunnen ze werk doen en een minimumloon verdienen.’

Wouter vraagt aan hem hoeveel regels hij breekt. Van Nes: ‘Ik betaal soms illegaal uit.’ Hij vindt het geen utopie om te zeggen dat je naar 100% werkgelegenheid kan in Rotterdam. ‘Als je maar wilt en ook weet wat je daar onder verstaat. Samenwerken met het bedrijfsleven, creatief zijn. Mensen die langdurig in de bijstand zitten niet als probleemgroep benaderen, maar met compassie. Want voordat je het weet zet je ze in een hoek waar ze niet meer uit komen. Je moet mensen niet in het souterrain van de arbeidsmarkt plaatsen. Het plafond daarvan moet doorlaatbaar zijn. Geloof in mensen, sluit aan bij hun talenten. Let dus goed op je taal. Je moet mensen het gevoel geven dat ze mee kunnen en mogen doen.'

Aan Thissen vraagt Bos of concurrentie met Polen mogelijk is. ‘Ja natuurlijk. Mensen uit de bijstand kun je ook asperges laten steken. Doe het alleen rustig aan. Werken is geen topsport. Je kunt niet binnen een dag de marathon lopen. Geef de mogelijkheid om te trainen, om te werken aan de conditie. Dan groei je erin. Geef mensen de tijd om zich te ontwikkelen.’

Vervat meldt dat in een project in de haven onlangs is geprobeerd om 100 jongeren aan het werk te krijgen. 80 bedankten er. Van de overige 20 zijn er tien voor een cursus geslaagd. Die zijn aangenomen en bleken in het werk topprestaties te kunnen verrichten. ‘Je ziet dus ook dat het souterrain goed toeven is voor die 80 procent. Jongeren willen zelfs hun uitkering ervoor opgeven. Die kwekerij waar de Roteb het over heeft is helaas niet het enige soort kwekerij waar in Rotterdam geld mee wordt verdiend.’

Van Eijck: ‘De vrijblijvendheid moet eraf. Mensen willen werken. Daar zijn twee dingen voor nodig. Ten eerste bestuurlijke verantwoordelijkheid. Noem naam en rugnummer. Regel een wethouder die dingen echt aanpakt. Oppakken die jongeren, indien nodig. Het moet gaan om mensen die mee willen doen, niet om kleur. Tot je 23e heb je een baan, een opleiding of je bent ondernemer. De basis zou moeten zijn om niet mensen in kampen te zetten en uit te sluiten, maar insluiten.’

Ton Huiskens van Thuis op Straat heeft ook een positieve boodschap. ‘We bereiken elke dag kinderen op straat. We leiden jongeren op van 12 tot 20 jaar.’ Ook hij zegt: Mensen moeten meedoen. ‘Je krijgt dan talenten die vanzelf doorstromen. Bied kansen.’

De voorzitter van het College van Bestuur van de EUR, José van Eijndhoven, sluit de discussie met de zaal af. ‘Zelfs de beste allochtone studenten aan de EUR komen niet aan de bak. We moeten echt persoonlijke aanbevelingsbrieven schrijven om die mensen weg te zetten. Contracten afsluiten tussen overheid, onderwijs en werkgevers waarin staat dat we niemand laten vallen is dus erg belangrijk.’

En dan probeert Wouter net als de vorige keer de belangrijkste elementen te benoemen die hij meeneemt in zijn stedencontract. ‘Wat betreft China, voor veel ondernemers is het tempo waarin dingen geregeld worden en duidelijkheid over hun situatie belangrijker dan de inhoud van regelgeving. Ze wllen weten waar ze aan toe zijn. Het tweede dat ik meeneem is de gedachte dat we soms doorslaan in het focussen op de problemen van de multiculturele samenleving. Ik merk hier vandaag dat de werkgevers hier dat debat een positieve draai willen geven. De grenzen moeten open voor creatieve talenten. Het derde is de constatering dat voor buitenlanders Nederland heel erg klein is. En Rotterdam nog kleiner. We moeten niet teveel focussen op alleen Rotterdam of de regio daaromheen. Dat is te provinciaals denken. Deltametropooldenken is beter, met ook aandacht voor Amsterdam en andere grote steden. Dat kan tot de conclusie leiden dat containeroverslag in Amsterdam niet zo’n goed idee is. Achter die opmerking schuilt een bestuurlijke spaghetti. De bestuurlijke structuren in de Randstad moeten op de schop. De schaal moet anders.

Wat betreft werkgelegenheid, het blijft belangrijk om hoogwaardige werkgelegenheid te creeren vanwege het aanzuigeffect voor werkgelegenheid voor laagopgeleiden. En ik zou het een interessant experiment vinden als we een deel van het budget voor beroepsonderwijs aan het bedrijfsleven geven. Gewoon eens kijken hoe dat uitpakt in plaats van zo’n optie kapot analyseren zonder dat er iets van de grond komt. En als derde; het huidige kabinet heeft nagelaten alles wat dichtgeregeld is aan de onderkant van de arbeidsmarkt om te vormen. Deregulering was voor ondernemingen en ondernemers. In de sociale zekerheid, in het onderwijs en de zorg moet dat nu ook gebeuren. Er is een grote mate van decentralisatie nodig. Meer bevoegdheden voor gemeenten, bijvoorbeeld op het gebied van de Wet Werk en Bijstand. Rechtmatigheidsdenken mag secundair worden aan doelmatigheidsdenken. Mensen moeten aan het werk.’

Mensen maken de stad

Peter van Heemst - Lijsttrekker PvdA Rotterdam — Mon, 27 Feb 2006 00:56:00 GMT

Zaterdagmiddag was ik te gast bij de Dag van de Rotterdamse Straten. Vele honderden in hun straat actieve Rotterdammers gingen hier met de lijsttrekkers van de grote partijen in debat. Suzanne Mulder van TV Rijnmond is een perfecte gastvrouw.

Ik werd meegenomen naar een zaal waar mensen uit de Jan Sonjestraat en Keerpunt hun straat presenteerden. Mensen uit beide straten vertelden enthousiast over wat ze allemaal gedaan hebben. Halloween werd gevierd (Hoogvliet), straatdiners georganiseerd (Jan Sonjestraat), gezamenlijk werden bloembakken gevuld die -als we de foto's zo zagen- de straat op een hele leuke manier opfleurden en kleurden, en een keer per maand werd de straat met een aantal buren geveegd. Ik was benieuwd naar de dingen die nog niet goed gingen. De geluiden waren wisselend.

In de ene straat was er een fantastische wijkagent die goed contact hield met de buurt, in de andere straat werd geklaagd dat ze hun wijkagent nooit zagen.

Het optreden van de politie werd daar sowieso beklaagd. 'Toen er laatst jongeren in de straat hingen en veel herrie veroorzaakten heb ik me heel geduldig opgesteld en pas om 02.00 uur 's nachts de politie gebeld. Die zouden komen, maar om half vijf was er nog steeds niemand,' klaagt een mevrouw. Een tweede bewoner sluit hier op aan: 'Ik heb vorig jaar wel vijf keer een bon gehad voor een paar kilometer te hard rijden, daar hebben ze wel tijd voor. Maar als er overlast in de straat is, dan zie je de politie niet.' Een laatste bewoner vult aan: 'We hebben een e-mailadres van de wijkagent, maar het duurt soms weken voor we reactie krijgen als we daar iets heen sturen'.

Ik vertel dat ik de wijkagent de belangrijkste agent in de stad vind, omdat hij of zij het dichtste bij de bewoners staat. Die wijkagenten moeten dan wel goed zijn en betrokken zijn bij de buurten. De verkiezing van 'wijkagent van het jaar' wordt wat mij betreft vanaf volgend jaar uitgeschreven in Rotterdam.

Er klinken ook zorgen over het gebrek aan ruimte voor jongeren vanaf een jaar of 16. Als ze geen plek hebben om naar toe te gaan, dan betekent dat uiteindelijk overlast en irritatie op straat. TOS (Thuis op Straat) is hard nodig om opgroeiende kinderen te leren hoe je op straat leuk kunt spelen en goed met elkaar omgaat. In Middelland staat een pand leeg dat zeer geschikt zou zijn om jongeren een plek te geven. In Hoogvliet- zo laat een van de meiden weten die in de jongerenraad van de deelgemeente zit- is er ook te weinig ruimte voor jongeren gerealiseerd in de grootschalige nieuwbouwplannen in uitvoering.

Het zijn voorbeelden die laten zien waarom Rotterdam slecht scoort in het onderzoek naar de positie van jongeren in een groot aantal steden.

Soms zijn de gevolgen van armoede schrijnend merkbaar als er geen geld is voor een ontbijt, studieboeken of een schoolreisje. Soms zijn wachtlijsten bij de jeugdzorg zo lang dat broodnodige hulp lang op zich laat wachten.

Bij terugkomst in de grote zaal ga ik in debat met CDA-wethouder Leonard Geluk over wat er de komende vier jaar moet gebeuren met Mensen Maken de Stad. In ieder geval doorgaan! Bewoners zijn er niet mee gebaat als in de politiek elke vier jaar nieuwe aanpakken worden bedacht. Het is nuttig als we de opzet gaan verbreden naar het werk van de wijkagent en naar de inbreng van welzijn, zorg en school. Iedere wijk heeft recht op zijn eigen wijkagent. Als bewoners ook zelf actief werken aan veiligheid dan zou een bonus (in de vorm van extra politie-uren) een goede beloning zijn. Want het is natuurlijk niet de bedoeling dat de inspanning die bewoners leveren er in resulteert dat de overheid achterover gaat leunen.

En het gaat erom dat we letterlijk en figuurlijk meer ruimte geven voor onze jeugd. Daarover klinken vandaag dezelfde klachten die ik al veel vaker heb gehoord.

De zaal mag stemmen over de reacties van de lijsttrekkers. 80% is het met mijn statement eens. Ik blijf voor het diner en raak aan de praat met drie sterke, stoere Rotterdamse vrouwen die in dezelfde straat hard werken aan een goed en veilig leven voor zichzelf en hun kinderen. Rotterdam als wereldstad zie ik in de verhalen van deze Suzanne, Zorha en en Louisa in het klein terug. Mooi.

Na het diner vertrek ik richting Vreewijk, om de viering van het 42-jarig bestaan van carnavalsvereniging de Keilebijters bij te wonen. Ze draait op een kleine groep vrijwilligers die met de carnavalsfeesten geld ophalen voor gehandicapten en kinderen die ernstig ziek zijn.

Ik ga verkleed als politicus (...) en val daardoor niet uit de toon tussen de Shreks, prinsessen, heksen, monniken, tijgervellen en rokkostuums. De gift die ik namens de PvdA mag doen om de goede doelen van de Keilebijters te ondersteunen, wordt met een driewerf 'Alaaf' ontvangen. En het werd laat, heel laat, want het was veel te gezellig! Rotterdammers heeft de hoogste dichtheid aan carnavalsverenigingen van heel Nederland heb ik mij laten vertellen. Dat Rotterdammers carnaval kunnen vieren heb ik gisteren wel gemerkt!

Zondag verslaap ik me bijna. Zonder een bak zwarte koffie ben ik toch op tijd op de Mathenesserlaan waar ik - samen met Carlos Goncalves- een uur lang wordt geinterviewd voor de Kaap-Verdiaanse radio. Ik vertel daar over mijn 24-uursbezoek aan de Kaap-Verdiaanse gemeenschap van vorige week. Zij zijn met veel positieve dingen bezig. Maar het is vaak op de eigen gemeenschap gericht. Dat kan een hoop kracht geven om in Rotterdam goed en zelfbewust mee te doen.

Carlos vraagt zichzelf hardop af hoe je er voor kunt zorgen dat mensen, groepen, niet binnen hun eigen structuur blijven hangen. Mensen Maken de Stad is een mooi voorbeeld van hoe je dat meedoen kunt bevorderen. Daar werken bewoners van verschillende culturen samen op straatniveau.

In Amsterdam doe ik een interview met Business News Radio in Amsterdam. Latifa Aboutaleb van de Stadspartij is er bij. Uitgebreid ga ik in op de politieke situatie in Rotterdam. We praten over veiligheid. Over goed opvoeden en veilig opgroeien. Over het contract met de stad dat Wouter gaat afsluiten met de lijsttrekkers van de vier grote steden. En natuurlijk over mijn idee om van Rotterdam de Jongerenhoofdstad van Europa te maken. De uitzending is te beluisteren op dit adres.

's Avonds ben ik net op tijd terug om te spreken voor ongeveer 200 Kaap-Verdianen die willen weten wat de PvdA de komende periode wil gaan doen. Ik roep hen om op mee te doen in de stad, om de kansen te pakken die Rotterdam biedt als het gaat om werk en scholing. En ook spreek ik de wens uit dat kinderen veilig kunnen opgroeien in de stad, goed worden opgevoed en op school een vak leren, een stageplek weten te vinden en uiteindelijk een baan krijgen. Ik wijs naar de Kaap-Verdiaanse partijgenoten die bij mij aan tafel zitten: Carlos Goncalvez, Maria Sanchez Moreira, Ariete Mendes en Joao Manuel Gomes.

Zij zijn de mensen die de verbinding tussen de Kaap-Verdiaanse gemeenschap en Rotterdam vormen. Zij zijn de mensen die de wensen, de hoop en dromen van Kaap-Verdiaanse en andere Rotterdammers in de politiek zullen vertegenwoordigen. Ze zullen dat goed doen in en voor ons Rotterdam. Ik besluit met (in fonetisch schrift op z'n Creools): Rotterdam es oena casa die toedoe. Rotterdam is een stad voor ons allemaal.

Harde toon Leefbaar R'dam speelt PvdA in de kaart

Peter van Heemst - Lijsttrekker PvdA Rotterdam — Sat, 25 Feb 2006 12:01:00 GMT

Uit: De Volkskrant, 25 februari 2006

De toekomst van Leefbaar Rotterdam in het college van B en W ziet er somber uit. Dat blijkt uit een peiling die is uitgevoerd in opdracht van de Volkskrant.

Sociaal-democraten op dit moment favoriete partij van zowel autochtone als allochtone Rotterdammers

Tot verbijstering van lijsttrekker Marco Pastors stond zijn partij Leefbaar Rotterdam op 1 februari in de peiling van TNS NIPO op 9 zetels, terwijl de grote concurrent PvdA op 21 zetels werd gepeild.

In drie weken tijd is Leefbaar Rotterdam inmiddels naar 13 zetels gestegen, maar de PvdA staat nog steeds op 21. Dat is meer dan het dubbele aantal van de huidige 10 zetels die de sociaal-democraten in de gemeenteraad van Rotterdam bezetten.

De polarisatie tussen Leefbaar Rotterdam en de Partij van de Arbeid drukt de andere partijen in de Maasstad weg. Het CDA en de VVD staan op verlies en komen niet verder dan 3 zetels elk. Alleen de SP staat met 3 zetels op winst.

Als de Partij van de Arbeid in Rotterdam op 7 maart inderdaad 40 procent van de kiezers achter zich weet te krijgen, kan zij gemakkelijk een college vormen met twee kleine partijen. Dat heeft ook de voorkeur van de PvdA-kiezers, die Leefbaar Rotterdam als coalitiepartner afwijzen.

Leefbaar Rotterdam komt dus hoogstwaarschijnlijk in de oppositie terecht. Marco Pastors wil zelf onder geen beding met de PvdA in het gemeentebestuur. Zijn kiezers hebben daar overigens minder moeite mee.

Wanneer de partij van Pastors op 7 maart 26 procent van de Rotterdamse stemmen zou halen, biedt dat voor hem een ideale springplank naar de landelijke politiek. Hij kan dan de kopman worden van een nieuwe groepering rechts van de VVD.

In het onderzoek van TNS NIPO en de Universiteit van Amsterdam naar de voorkeuren van de Rotterdamse kiezers, uitgevoerd in opdracht van de Volkskrant, is dan ook gevraagd wat de kiezers van Leefbaar Rotterdam zouden stemmen als er nu Tweede-Kamerverkiezingen zouden worden gehouden.

De grootste groep weet het nog niet, maar 20 procent zegt op de LPF te zullen stemmen en 19 procent op de Groep-Wilders. Eén op de zeven kiezers van Leefbaar Rotterdam zou PvdA of SP stemmen en beschouwt zichzelf ook als links. Een landelijke partij rond Marco Pastors zou voor alle partijen een electoraal probleem kunnen vormen, maar in de eerste plaats voor de VVD.

In Nederland is dus nog steeds ruimte is voor een partij die in de voetsporen treedt van Pim Fortuyn. Dat blijkt ook uit het antwoord op twee stellingen die de kiezers kregen voorgelegd.

De stelling: het is vervelend als moskeeën het straatbeeld steeds meer gaan domineren, krijgt in Rotterdam de steun van 62 procent van de kiezers. De aanhang van Leefbaar Rotterdam steunt deze stelling voor 82 procent, tegen 52 procent van de PvdA-aanhang.

De stelling: criminele Antillianen dienen te worden teruggestuurd, wordt door maar liefst 80 procent van de Rotterdamse kiezers onderschreven. Ook de aanhang van de PvdA en de SP steunt deze stelling in grote meerderheid.

In oktober vorig jaar, toen de Rotterdamse gemeenteraad Marco Pastors als wethouder naar huis stuurde, leek het er even op dat hij zou uitgroeien tot een nieuwe martelaar. Pastors poseerde immers als het slachtoffer van de traditionele politiek van de gevestigde partijen in het gemeentehuis.

De kiezers van Leefbaar Rotterdam hebben inderdaad een onbeperkt vertrouwen in hem, maar buiten zijn eigen aanhang kan hij alleen bij VVD-kiezers op steun rekenen.

Zijn grote tegenstrever, Peter van Heemst van de PvdA, blijkt met 40 procent niet alleen meer vertrouwen te genieten in Rotterdam, maar wordt bovendien iets sympathieker en bekwamer gevonden. Van Heemst roept bovendien veel minder weerstand op dan Pastors.

Dat Leefbaar Rotterdam de strijd met oppositiepartij PvdA om de eerste plaats gaat verliezen, komt niet doordat de kiezers geen waardering hebben voor het door haar gevoerde beleid. Het veiligheidsbeleid krijgt veel waardering. Liefst 72 procent van de Rotterdammers geeft dit beleid een voldoende (gemiddeld 6.2), bij de PvdA-kiezers ligt dat aantal niet veel lager. Ook het beleid om de leefbaarheid in de wijken te verbeteren krijgt van een ruime meerderheid een voldoende.

Het integratiebeleid is daarentegen in de ogen van de kiezers geen succes. Dit krijgt maar van 42 procent een voldoende. Ronduit negatief is men over het beleid ten aanzien van de sociale minima.

De achilleshiel van het gemeentebeleid en vooral van het beleid van Leefbaar Rotterdam is het integratiebeleid. Het is niet alleen een laag gewaardeerd onderdeel van het gemeentebeleid, de kiezer vindt deze problematiek op dit moment helemaal niet zo belangrijk. Slechts 5 procent van de Rotterdammers noemt het verbeteren van de inburgering van minderheden een beleidsterrein waarvoor de gemeente zich moet inzetten.

Het stimuleren van het Nederlands spreken op straat krijgt iets meer steun, maar de score van 7 procent geeft aan dat de Rotterdammer hier zeker niet wakker van ligt. Zelfs de kiezers van Leefbaar Rotterdam vinden dit onderwerp onbelangrijk, gezien het feit dat maar 14 procent het noemt.

Het lijkt er op dat Marco Pastors zich geprofileerd heeft met een onderwerp dat de kiezer in 2002 heel hoog zat, maar dat vier jaar later nauwelijks nog als een probleem wordt gezien.

Het effect van vooral de harde toon van Leefbaar Rotterdam heeft de PvdA in de kaart gespeeld. Tegenstanders van dit integratiebeleid zoeken massaal hun toevlucht bij de PvdA. Ruim 50 procent van de allochtone kiezers is van plan op de Partij van de Arbeid te stemmen.

De mate waarin deze kiezers opkomen, zal bepalend zijn voor de uitslag in Rotterdam. Het onderzoek laat zien dat ook onder autochtone Rotterdammers de Partij van de Arbeid op dit moment de grootste partij is.

Er zit een zekere ironie in het scenario dat zich nu in Rotterdam lijkt af te spelen. De kiezers geven Leefbaar Rotterdam een iets hoger rapportcijfer dan de PvdA. Maar de kans is levensgroot dat ze de PvdA toch weer de grootste partij gaan maken. Kiezers kijken in het stemhokje dus niet alleen achterom, maar ook vooruit. Het gevoerde beleid wordt voor kennisgeving aangenomen, terwijl met vooral bezig is met de vraag hoe men verder wil met de stad.

In 2002 kon de PvdA niet begrijpen dat de kiezers zich van de partij afkeerde. Hetzelfde onbegrip is nu waarneembaar bij Leefbaar Rotterdam. Het lijkt erop dat de kiezers een voortzetting van het huidige veiligheidsbeleid willen, maar een ander integratiebeleid en op een aantal punten een socialer beleid.

Als de PvdA slechter scoort dan de peiling nu laat zien en Leefbaar Rotterdam nog wat beter, kan een situatie ontstaan dat de twee toch samen een college moeten vormen.

De kiezers van Leefbaar Rotterdam zouden daar geen probleem mee hebben. 43 Procent heeft een voorkeur voor een coalitie waarin de PvdA ook deelneemt en 40 procent wil het liefst door met de huidige coalitie van Leefbaar Rotterdam, VVD en CDA. Aan de kant van de PvdA-kiezers zitten veel meer problemen; slechts 20 procent voelt wat voor een coalitie waaraan ook Leefbaar Rotterdam deelneemt.

R'dammers niet erg dol op Pastors

Peter van Heemst - Lijsttrekker PvdA Rotterdam — Sat, 25 Feb 2006 11:59:00 GMT

Uit: De Volkskrant, 25 februari 2006

Lijsttrekker Marco Pastors van Leefbaar Rotterdam roept onder de kiezers tegenstrijdige gevoelens op. Zijn rivaal Peter van Heemst van de PvdA geniet meer vertrouwen en roept veel minder weerstand op dan Pastors.

Dit blijkt uit kiezersonderzoek dat onderzoeksbureau TNS NIPO en de Universiteit van Amsterdam onder 741 Rotterdammers hebben uitgevoerd in opdracht van de Volkskrant.

Lijsttrekker Pastors ligt uitstekend onder de kiezers van zijn eigen partij Leefbaar Rotterdam. Eenderde van de VVD-stemmers heeft ook veel vertrouwen in Pastors.

Daar staat tegenover dat ruim de helft van de linkse kiezers geen vertrouwen in de ex-wethouder heeft. Slechts 20 procent van de PvdA-kiezers is voorstander van samenwerking met Leefbaar Rotterdam in het stadsbestuur.

De polarisatie tussen de PvdA en Leefbaar Rotterdam gaat ten koste van alle andere partijen. CDA en VVD komen uit op drie zetels elk. Net zo veel als de SP, maar die staat met drie zetels op winst. De PvdA scoort in het onderzoek 41 procent van de stemmen en Leefbaar Rotterdam 26 procent.

Deze score biedt Pastors een ideale springplank naar de landelijke politiek. Als er een nieuwe partij rond Pastors zou komen, vormt die vooral voor de VVD een bedreiging. Van de kiezers van Leefbaar Rotterdam zegt 40 procent in de hoek van Wilders en de LPF te zitten.

De stelling: ‘vervelend als moskeeën het straatbeeld steeds meer gaan domineren’ krijgt in Rotterdam de steun van 62 procent van alle kiezers. Van de kiezers van Leefbaar Rotterdam steunt 82 procent deze stelling. Bij de aanhang van de PvdA ligt dat percentage op 52 procent.

De stelling: ‘criminele Antillianen dienen te worden teruggestuurd’, wordt door maar liefst 80 procent van de Rotterdamse kiezers onderschreven. Ook de aanhang van de PvdA en de SP steunt deze stelling in grote meerderheid.

Tolk, Aboutaleb en Van Heemst poseren

Peter van Heemst - Lijsttrekker PvdA Rotterdam — Fri, 24 Feb 2006 17:23:00 GMT

Beatrijs Tolk en Latifa Aboutaleb van de Stadspartij en Peter van Heemst van de PvdA poseren voor de DonderdaGroep, een groep beeldend kunstenaars in Rotterdam.
De tekening is gemaakt door Jos Looise.

Rotterdam kleurt rood

Peter van Heemst - Lijsttrekker PvdA Rotterdam — Tue, 21 Feb 2006 12:13:00 GMT

Oplossingen in het onderwijs

Peter van Heemst - Lijsttrekker PvdA Rotterdam — Fri, 17 Feb 2006 11:14:00 GMT

Na een autorit door het prachtige havengebied van Rotterdam arriveren we op donderdagochtend in Heijplaat. In de ontvangsthal van het voormalige RDM ontmoeten we professionals op onderwijsgebied. Wouter Bos gaat hier voor het eerst in gesprek met mensen uit het veld in de voorbereiding van zijn contract met de steden. In dat contract worden afspraken met de steden in Nederland vastgelegd, in het bijzonder de vier grootste, over wat die steden van een eventueel kabinet-Bos mogen verwachten. Dat stedencontract zoals Wouter Bos het noemt, wordt gevuld aan de hand van gesprekken met betrokkenen. Het thema vandaag is de vraag wat de meest klemmende problemen van het onderwijs in de grote stad zijn en wat de nationale overheid zou kunnen doen om te helpen.

Een aanzienlijk deel van de VMBO-leerlingen maakt zijn school niet af. En voor wie wel een diploma haalt is de overgang naar werk vaak niet soepel genoeg. Volgens veel werkgevers is er volop behoefte aan vaklieden, maar de scholen leveren die niet af. Wouter gaat hierover in gesprek met Piet Boekhoud, voorzitter van het College van Bestuur van het Albeda College. Het Albedacollege is een ROC met tal van vestigingen in Zuid-Holland, 2400 docenten, 25.000 leerlingen. Piet's eerste opmerking is dat in de discussie vermeden moet worden te spreken over 'het' VMBO. Dat bestaat namelijk niet. Er zijn zoveel verschillende opleidingen en zoveel verschillende leerlingen. Gooi het niet op een hoop. Dat gebeurt dan ook niet in het gesprek.

Om schooluitval tegen te gaan moet je ook de ouders aanspreken, ze uitnodigen voor ouderavonden. Dat kost veel energie, want simpelweg een brief meegeven aan de leerlingen met een uitnodiging werkt al lang niet meer. Toch is het wel heel belangrijk, want vertrouwen, verbinding en verantwoordelijk (de drie v's zoals Piet Boekhoud ze noemt) zijn in de ontwikkeling van de leerlingen essentieel.

Wouter wil weten hoe het zit met de aansluiting op de arbeidsmarkt en schooluitval. 'Het probleem met de aansluiting op de arbeidsmarkt zit nu met name in de welzijnssector', zegt Piet. 'Leerlingen die dat soort opleidingen volgen komen heel moeilijk aan werk.' In de zaal merkt iemand over schooluitval op dat er per VMBO-leerling een begeleider moet zijn, die kan helpen bij problemen. De meeste uitval zie je rond oktober, zegt hij. Vaak maken leerlingen een verkeerde keuze. Als er goede begeleiding is, kun je dat voorkomen. Houd ze binnen tot ten minste december en dan kun je ze een veel beter beeld geven van hun mogelijkheden.

Piet Boekhoud merkt op dat het ook moeilijk is voor leerlingen om een goede keuze te maken. Ze zien als ze opgroeien vaak de wereld van reisbureau's, winkels en cafe's in de stad. De wereld van het geld en gemak. Ze hebben vaak geen goed besef van arbeid. Contacten met bedrijven zijn dus heel belangrijk. Stageplaatsen zijn dus heel belangrijk. De aansluiting onderwijs-werk moet goed gemaakt worden.

Wouter Bos gaat na een korte pauze in gesprek met Henk Koedood. Hij is directeur van de basisschool De Boog in Delfshaven. Een school met 280 leerlingen, die volgens de inspectie bij de beste scholen hoort. Wat zijn dat nu, de grotestadsproblemen die de school binnenkomen? Henk geeft voorbeelden: elke dag om 07.15 uur belt de concierge een moeder van wie de kinderen vaak niet komen opdagen. Zonder concierge wordt er niet gebeld, komen de leerlingen niet naar school. Dan zou je de stap naar de leerplichtambtenaar moeten zetten en dan kom je in een heel ander traject.

Wouter vraagt of er kinderen zonder ontbijt naar school komen. Henk meldt dat dat helaas zo is. 'Wat we daar mee moeten, daar hebben we het nu over. Er zijn creatieve oplossingen nodig, maar ruimte voor experimenteren is er nauwelijks.' De zogenaamde Voorschool vindt hij een heel goed idee. 'Maak er een onderdeel van de school van. Kun je meteen aan de taal werken. Bedenk: er zijn hier wijken waar je geheel uit de voeten kan met alleen Turks of Arabisch. Alles wat er aan zorg bij een kind te pas komt zou trouwens voor de school beschikbaar moeten zijn, en duidelijk zou ook moeten worden waar de regie ligt, namelijk bij ons. Geef ons de ruimte. En die krijgen we niet altijd, maar we doen het wel. Het is te belangrijk.'

Mariette Hamer, collega-Tweede Kamerlid, meldt dat er in de Kamer gestreden wordt over het geven van doorzettingsmacht aan de gemeenten. De christelijke partijen zijn daar fel op tegen. Wat dat betreft is verzuiling nog steeds vaak een belemmering voor veranderingen in het onderwijs. Het probleem wordt dus tot op het hoogste niveau besproken.

In de zaal wordt gepleit voor meer 'sense of urgency', 'en betrek het bedrijfsleven, zorg voor transparantie. De onderwijsstructuur is veel te ingewikkeld. LTS, MTS, dat waren begrippen waarvan duidelijk was waar ze voor stonden. Dat ontbreekt nu.' Anderen maken opmerkingen over de noodzaak tot 'trendwatchen'. Als je weet dat er vraag komt naar 40 elektromonteurs, geef dat dan op tijd aan bij de opleidingscentra, dan kunnen ze leerlingen gericht daarvoor opleiden. Nu komt de vraag vaak te laat binnen, waardoor er al snel een achterstand van twee jaar ontstaat.

Wouter vat de discussie samen. Wat neemt hij mee naar Den Haag? 'Niet alles is op te lossen met geld. Dat is een reflex. De vraag 'wie heeft de regie?' is in wat ik vandaag gehoord heb ook heel belangrijk. Dat is het eerste wat ik meeneem. Dat gezegd hebbende, speelt geld natuurlijk wel een rol. Er moet geinvesteerd worden in mensen, in meer mensen ook. Ook in de arbeidsvoorwaarden moet een aantrekkelijk perspectief geschetst worden. Als derde vind ik dat de politiek in Nederland op een verkeerd spoor gezeten heeft als het gaat om de gedachte dat we steeds meer hoog opgeleide, vrijgevochten mensen hebben in Nederland. Voor een hele grote groep mensen is dat waar, maar er is ook een groeiende groep mensen die niet geemancipeerd is. Mogen we wel of niet ingrijpen als we zien dat ouders hun kinderen slecht opvoeden? We zien nu dat ingrijpen noodzakelijk is. Verwijten over paternalisme moeten we dan maar even voor lief nemen. Als vierde zie ik dat we door moeten gaan met decentralisatie in het onderwijs. De Brede Buurtschool bijvoorbeeld is alleen maar waar te maken als de wethouder Onderwijs ook daadwerkelijk iets in de melk te brokkelen heeft. De helft van de beleidsambtenaren bij het ministerie van OC&W weg, zet ze bij gemeentes neer. De invalshoek van ambtenaren moet ook anders. Ze staan te vaak nog op 'zenden' in plaats van 'ontvangen'. En ten slotte moeten we ruimte bieden voor experimenten. Regels mogen niet verstikkend werken. Het is treurig om te zien dat de de mooiste dingen die nu gebeuren in de samenleving vaak tot stand komen doordat mensen lak hebben aan de regels.'