Water

Klimaatverandering -6: ‘Werken aan nieuwe natuur’

Artemisia — Sat, 10 Nov 2007 14:16:00 GMT

‘Werken aan nieuwe natuur’

Heesterkweker Henny Colla heeft zijn grond omgezet in water. Nadat hij met pensioen gegaan, zijn bedrijf niet kon verkopen, is er in samenwerking met stichting Molenkolk en aannemer den Uijl een natuurgebied gerealiseerd op wat vroeger een rododendronkwekerij was.

Henny Colla: ‘Het afgraven van 2700 m2 grond heeft wel twee jaar geduurd. Met een minikraan die over water hierheen is gevaren.’ Het werk is nog niet helemaal klaar. De kraan staat er nog. En heeft nog een stuk te gaan. Een heidens karwei waarbij per dag tien strekkende meters wordt afgegraven en per bok, steeds 20 ton per keer, afgevoerd. Er is zo een grote plas ontstaan van wel 46 meter breed. De afgegraven grond is vruchtbare grond van hoge kwaliteit. Het roodveen oxydeert in aanraking met lucht en verliest zo tweederde van zijn massa. De bomen moeten worden afgevoerd. Na aftrek van kosten blijft weinig over. Colla: ‘we hadden geluk dat dit perceel maar tien minuten varen is vanaf de Gouwe. Zou het verder weg liggen dan heeft het voor de loonwerker al gauw geen zin, zo weinig rendement geeft een project als dit.

Wildernis in de polder.
Op het aangrenzend stuk land, dat is aangekocht door een architect en natuurfreak is gezamenlijk een stuk bos aangelegd. Langs de oevers van de nieuwe waterkanten zijn houtwallen en beschoeiing aangelegd. Die bestaat voor een groot gedeelte uit door Henny Colla met de hand gevlochten wilgentenen. De beloning die hij daarvoor ontvangt is een aantrekken van vogels. Regelmatig is er een ijsvogel te zien. Colla: ‘Onlangs zat ik te kijken naar een ijsvogel, maar bewoog me onverhoeds omdat ik dichterbij wilde komen. Daardoor vloog de ijsvogel op. Vanuit de lucht verscheen een sperwer die op hem af dook. Maar de ijsvogel was al onder water verdwenen. In de hulst had een Vlaamse gaai van het voorjaar vijf jongen en ook zat er een grote bonte specht.

Even slikken.
Henny Colla; ‘ Heel ons leven hebben we hier jaarlijks 5000 rododendrons gewied en opgekweekt. Ericaceae en Azalea’s, en nu is het een stuk water. Dat was wel even slikken. Toen we veertig jaar geleden de kwekerij kochten dachten we het voor ons pensioen te kunnen verkopen. Maar daar was tegen die tijd geen sprake meer van. Het heeft vijf jaar braak gelegen. Er is niet zoveel vraag meer naar land. En ik heb respect voor nieuwe kwekers. Er zijn zoveel regels dat de zin je bij voorbaat zou vergaan. De bedrijven die er zijn worden groter, breiden uit, en hebben bedrijfsleiders in dienst. Voor de ‘kwekers aan land’ is het een aflopende zaak. Je moet tegenwoordig beginnen met 1,5 tot 2 hectare, en dit perceel was 6500 vierkante meter. De kinderen konden studeren en wij hebben er goed van geleefd.’

Wordt vervolgd

Klimaatverandering -5 ‘In de praktijk en achter de schermen’

Artemisia — Wed, 31 Oct 2007 19:52:00 GMT

Achter de schermen wordt er bij overheden en verzekeraars druk gepraat en vooral gerekend. De vraag is of er een calamiteitenverzekering kan worden gerealiseerd. Maar een verzekering of fonds is in principe bedoeld om winst te maken. Hier speelt natuurlijk de vraag hoe extreem het weer nog gaat worden. Het is duidelijk dat het weer altijd al veranderlijk is geweest. Het CO-2 gehalte en de gevolgen voor de temperatuur op aarde valt echter niet te verloochenen. Gezien de verwachting en het trage tempo waarin wereldleiders zich bewust worden van de gevolgen daarvan kunnen we jammer genoeg weinig hoop hebben op een adequaat overheidsbeleid.
Beleid wordt gevoerd op ervaringen uit het (recente) verleden. Het is niet eenvoudig om op veranderingen van het weer in de toekomst te anticiperen.

Biotoop
Directeur beurzen van de internationale vakbeurs boomkwekerij Plantarium is Jos van Lint. ‘Boskoop heeft een ideale biotoop, met vollegrond om in te kweken. Het is hooggelegen waardoor de vollegrondsproducten uit het water blijven. voldoende water om de gemiddelde temperatuur aan de grond zo laag te houden dat de kans op nachtvorst geringer is.’ De zorg daarin is om de inklinkende gronden op hoogte te houden en gootbreedtes aan te passen voor de neerslag komende uit clusterbuien. ‘Wat ik waarneem,’ Aldus van Lint, ‘is dat de aandacht voor het klimaat groot is. Plantarium verschaft de gelegenheid aan deelnemers om bepaalde zaken voor het voetlicht te brengen. Momenteel is een thema wat wij hanteren meer algemeen. Zoals het wereldwijd zaken doen in boomkwekerijproducten. Wij hebben als beursorganisatie geen sturende hand in de onderwerpen die bediscussieerd worden, en willen niet tendentious zijn door in te gaan op bijvoorbeeld een hype als klimaatverandering.’
Maar er is wel een verschuiving te zien in producten die op de markt gebracht worden. Mediterrane planten als lavendel, palmbomen, druiven, die tien jaar geleden nog ‘not done’ waren, vinden niet alleen gretig aftrek maar hebben blijkbaar ook een juist leefklimaat gevonden in de lage landen.

Nieuwe bestemming
Schade-expert voor agragrische gewassen Herman de Bakker stelt voor eens bij zo’n nieuw aangelegde waterbuffer met houtwallen aan ‘t Rijneveld te gaan kijken. Eigenaar is Henny Colla, nu zeventig jaar. De Bakker: ‘Deze kweker kon zijn grond niet verkopen. Er waren geen buren aan wie hij de zaak kon overdoen. Aan de ene kant was een buurman overleden en de andere buur was failliet gegaan.

Colla kwam bij stichting Molenkolk terecht. Er kon een overeenkomst worden gesloten waarbij loonwerker John den Uijl de veengrond heeft afgegraven en opgekocht, en de stichting Molenkolk in ruil voor een instandhoudingsplicht aan water is gekomen. Bovendien had den Uijl zelf ook water nodig omdat hij zijn eigen sloten had dichtgegooid.

Wordt vervolgd...

Klimaatverandering -4 : Met poolkappen heb ik niks te maken

Artemisia — Mon, 29 Oct 2007 23:27:00 GMT

Boskoop - Extremer weer, dat wel. Veel water. Drogere perioden. Een voorjaar dat eerder begint. Maar, en dat kwam erg gelegen, gedurende het laatste voorjaar geen nachtvorst gehad. De Boskoopse boomkweker Fred van der Werf blijft er nogal nuchter onder. Hij zit al dertig jaar in het vak en daarbij hoort dat je altijd goed op het weer let. ‘Vorig jaar hadden we een hete zomer, en in 1976 ook. Maar was de afgelopen zomer heet?’ vraagt hij. En zo is het ook wat de winters betreft. ‘In 1997 hadden we nog een elfstedentocht! Okee, de regen valt wel anders. Afgelopen juni en juli viel er extreem veel water. Maar dat was vroeger ook zo. Toen waren er ook strenge winters en warme zomers.’

Van der Werf: ‘Met poolkappen heb ik niks te maken. De natuur regelt zichzelf.’.
Waar van der Werf wel mee te maken heeft is met de uitbreiding van bedrijventerreinen in de gemeente. Vanuit de lucht gezien of op een kaart lijkt Boskoop een verzameling van streepjes en strookjes land in een groot watergebied. 20% van de percelen bestaan uit water. .
Als alles groter wordt heb je meer voorzieningen nodig. Voor het dichtgooien van sloten door grote nieuwe bedrijven moet compensatie worden gerealiseerd op een andere plek. Het kan ook worden afgekocht bij waterschap Rijnland. Kwekers verbonden aan het sierteeltcentrum kunnen echter via een speciale regeling hun compensatie bij stichting Molenkolk afkopen. Daar vallen de gemeenten Hazerswoude, Boskoop, Reeuwijk en Waddinxveen onder. Stichting Molenkolk initieert van de winst niet alleen polders als waterbuffer maar ook houtakkers en natuurvriendelijke oevers.

Voorbereid

Van der Werf: ‘De laatste vijf jaar zijn we steeds beter voorbereid op extremen. Er worden polders geschikt gemaakt als waterbuffer. Overtollig waterafvoer wordt goed geregeld.’ De drainagesystemen zijn in orde gebracht en die zijn toegerust op grotere hoeveelheden water dan de 20 mm die er enkele jaren geleden nog gemiddeld viel bij een bui. Buien zoals die van afgelopen zomer bedroegen al gauw 40 tot 60 mm. Van der Werf heeft op zijn eigen bedrijf een stuk land van tachtig bij vijftien meter afgegraven als vervangende waterbuffer om voorbereid te zijn op de toekomst. In de gemeente Boskoop zijn de gemalen dusdanig aangepast dat afvoerwater afdoende wordt geloosd.

Schade-expert voor agragrische gewassen Herman de Bakker uit Boskoop heeft regelmatig met het weer van doen. ‘Wij hebben beduidend meer claims, en de schade is groter.’ .
Een kweker als van der Werf heeft zo goed hij kan geanticipeerd op een nog extremer regenval. De temperatuur vlakt wat af, en daar is de kweker gebaat bij. En een voordeel voor Boskoop is dat het op niet afgegraven veen gelegen is. .
Wordt vervolgd

Klimaatverandering: de Vogel en Natuurwerkgroep Krimpenerwaard

Artemisia — Tue, 02 Oct 2007 19:17:00 GMT

Klimaatverandering Deel Een. De Vogel en Natuurwerkgroep Krimpenerwaard.

Arie Dorsman is sinds tien jaar voorzitter van de Vogel- en Natuurwerkgroep Krimpenerwaard. ‘Wat wil je weten,’ is zijn eerste vraag: ‘iets over planten, vlinders, insecten of vogels?’ Het is opvallend hoeveel mensen de laatste jaren in vogels geïnteresseerd zijn geraakt. Het ledental van de vereniging is de laatste vijf jaar verdubbeld tot 600 natuurliefhebbers. De vereniging is dan ook buitengewoon actief. De cursus vogels kijken zit binnen twee weken vol en een kanotocht voor jeugdleden in het Loetbos trok onlangs 25 zeer jeugdige deelnemers.

‘Het is moeilijk te zeggen wat klimaatverandering teweegbrengt,’ aldus Arie Dorsman. De meer algemene vogels nemen in aantal toe, en de bijzondere vogels verminderen in aantal. Met de veldleeuwerik gaat het enorm slecht. Net als de gierzwaluw een lentebode, die jammer genoeg vaker in de herinnering van de oudere generatie leeft dan dat wij er met zijn allen van kunnen genieten.

De NVWK werkt nauw samen met Landschapsbeheer Zuid Holland en het Zuid Hollands landschap waar het gaat over beheer van natuur, voorlichting en hulp. Materialen, subsidies en mankracht worden ingezet om onder andere de steenuilpopulatie van een passende nestomgeving te voorzien. Dat is te merken aan hun groeiend aantal. Van 15 broedparen in 2000 tot in 25 broedparen in 2006. En met landinrichtingsprocessen zoals de aanleg van de ecologische hoogstructuur (EHS) zie je een onmiddelijk aantrekken van beesten.

Arie Dorsman: ‘Het is jammer dat de verwerving van gronden traag verloopt. Klimaatverandering vergt ook een verandering van mentaliteit. Natuurlijk is dat voor de boeren een hard gelag.’ Oorzaak is dan niet alleen het overheidsbeleid wat steriele voorschriften voor bedrijven voorschrijft. Maar ook wil de burger niet echt veranderen en blijft tuinafval in de kliko deponeren in plaats van zich te realiseren dat juist tuinafval in een hoekje van de tuin een uitgelezen plek kan worden voor speciale diertjes en vogels zoals winterkoning en heggemus. Met de huismus en het winterkoninkje gaat het echt niet goed. Mensen zijn steeds ‘schoner’ op hun erf. De tuin leegharken lijkt schoon maar verarmt de natuur. Maar er zijn ook bijzondere gasten. Neem nou de Artis-kwak. Dit is een uit de dierentuin ontsnapt exemplaar die zijn pleisterplaats heeft gevonden in Willige Langerak en Schoonhoven. Hij is soms in het Wiel naast ’t Gat, of bij de Haven of in het park. Met zijn lange tenen houdt hij zich aan de takken van de bomen vast, en klimt langs de oeverwallen. Blijkbaar is zijn vreemde roep effectief geweest en heeft hij een overvliegend vrouwtje weten te overtuigen dat het hier goed toeven is. Artis vindt het best. Ze willen hem wel terug maar als hij hier blijft is het in orde. In de 15e eeuw kwam de kwak veelvuldig voor. En misschien door zijn vreemde roep, die lijkt op een akelig ‘Kwak,’ werd hij verjaagd of opgegeten. Maar meer doordat het moerasbiotoop verdween, is ook de kwak weggetrokken.’

Arie Dorsman is erg trots op ‘zijn’ stuk polder waar hij van oktober tot april wintervogel tellingen houdt De polders Bonrepas en Zevender kent hij op zijn duimpje. En hij vertelt er ook aanstekelijk over. Kom eens ‘swinters kijken in de polder als er kleine zwanen uit Siberië neerstrijken. Soms 10 soms 100 of 200 kleine zwanen met geelzwarte snavels die met een mooi babbelend geluid contact met elkaar maken. Een andere wintergast is de smient die tegenwoordig in grote getale, van wel 35000 exemplaren in de Krimpenerwaard overwintert . Maar ook Polder den Hoek tussen Bergambacht en Lekkerkerk is danig aan het veranderen door de aanleg van nieuwe natuur door het Zuidhollands landschap waarbij een helofytenfilter wordt aangelegd om het ingelaten Lekwater voor te zuiveren. De nieuwe watergangen met flauw oplopende taluds trekken enorm veel vogels aan. Steltlopers als kemphanen, watersnippen, witgatjes, oeverlopers, groenpootruiters en tureluurs zijn hier makkelijk te bekijken. Van september tot eind oktober kun je met je verrekijker vanaf het fietspad een eindeloze variatie aan vogels bekijken en heb je soms het geluk een zwerm over je hoofd te zien neerstrijken.

Als je een biotoop verbetert zie je binnen de kortste keren allerlei vogels verschijnen. Maar ook zie je vogels komen omdat elders de leefomgeving minder aantrekkelijk is geworden. Zoals in het geval van de groene en bonte specht. Bomen in oudere nieuwbouwwijken en stadsparken zijn tegenwoordig groot genoeg geworden om een compleet soortenspectrum met een complete voedselketen voor insecten en vogels te herbergen.

Informatie over de natuur in de Krimpenerwaard en de agenda van de NVWK is te vinden op de website www.nvwk.nl (wordt vervolgd)

Klimaatverandering: Zuid Hollands Landschap

Artemisia — Tue, 02 Oct 2007 19:09:00 GMT

Het aantal vogels in het grasland holt terug. Dit is niet geheel te wijten aan de klimaatverandering. Al is dit mede wel een belangrijke oorzaak.

Regiobeheerder van het Zuid Hollands Landschap Rudi Terlouw: ‘ Gedeeltelijk is het ook te gerelateerd aan het veranderend graslandgebruik en de hieraan gekoppelde de subsidieregelingen van de overheid. Door die subsidieregelingen die alleen de nestfase van vogels ontzien, en de periode ervoor niet, hebben de vogels geen gelegenheid om zich van de reis uit overwinteringgebieden te herstellen en tot rust te komen. In het vroege voorjaar wordt het land met mest geïnjecteerd. Dat zorgt voor onrust op het land waardoor de vogels steeds weer opvliegen. Daarvoor nog worden de waterstanden verlaagd. De regenwormen gaan dieper zitten waardoor ze slechter bereikbaar zijn. Na de kuikenfase volgt een nieuwe injecteersessie waardoor insecten geen bloemen vinden met nectar. En de jonge vogels dus geen voedsel. In reservaatgebieden gaat het redelijk goed, maar het leidt er tot concentratievorming van groepen vogels die elders wegtrekken. Daarmee vergroot je hun kwetsbaarheid.’

Terlouw verzamelt zelf al 37 jaar gegevens, vanaf zijn 12e. Al 20 jaar is hij vrijwillig regionaal coördinator van de SOVON. Hij draagt de gegevens van de vrijwillige tellers naar het hoofdkantoor in Beek Ubbergen over. De SOVON organiseert landelijke vogeltellingen en voert onderzoek uit naar ontwikkelingen in de vogelstand.

De klimaatverandering geeft een andere soortsamenstellingen te zien. Soorten komen onder andere in voedselproblemen. De koolmees bijvoorbeeld broedt drie weken eerder terwijl de rupsen maar een week eerder uit hun ei komen. Bij zaadeters gaan de vogels eerder broeden en komen de eieren uit als de zaden nog niet rijp zijn. Juli is vanouds de hooimaand, maar het afgelopen jaar was 70 procent van het gras al voor 1 mei gemaaid. De agrarische sector werkt intensiever en vooral vroeger in het jaar. Ook wordt er beslag op terrein gelegd door nieuwbouw. Door de angst voor natte voeten wordt er meer keuze gemaakt voor waterberging en moerasachtige gebieden. Dit gaat ten koste van grasland. De wormen, het voedsel van de graslandvogels, verzuipen. Voor ganzen is dit alles juist profijtelijk. De kwaliteit van de voedselbeschikbaarheid gaat door de intensieve bemesting vooruit. Gras is eiwitrijk en dus voedselrijk voor de gans, de smient, meerkoet en knobbelzwaan. Ze kunnen doordat ze in de winter in topconditie geraken eerder gaan broeden. Er komen dus meer jongen.

Naast bovengenoemde verbeterde voedselsituatie ontstaan door hogere temperaturen mogelijkheden voor vogels die oorspronkelijk niet in ons land tot broeden kwamen. Zo zie je niet alleen de canadese-, de nijlgans en de indische gans, maar ook de zilverreiger de laatste jaren steeds frequenter verschijnen. Ook andere soorten zoals de cetti-zanger en zwartkopmeeuwen reageren positief op de ontwikkelingen in het klimaat. Ook gaat het met soorten als de krakeend en de buidelmees erg goed.

Klimaatverandering: 't Weegje, de vogelteller -2

Artemisia — Tue, 02 Oct 2007 19:08:00 GMT

De SOVON Vogelbalans 2007, met als thema klimaatverandering, geeft een aantal onderzoekscijfers, die nogal wat gevolgen laten zien op het leefklimaat van vogels. Vogels zijn gevoelige organismen die eerder dan zoogdieren, planten of insecten op veranderingen in het klimaat reageren. Een van de uitkomsten van het onderzoek van de SOVON is dat de biodiversiteit afneemt omdat kleine unieke landschappen verdwijnen. Het aantal watervogels neemt toe en de weidevogels nemen in aantal af. Er zijn andere oorzaken voor verschuivingen in het voorkomen van vogels dan de klimaatsverandering. Maar nu de klimaatverandering een erkend gegeven is geworden, is het ook interessant om de bevindingen van ‘de man in het veld’ eens te horen.

Regiobeheerder van het Zuid Hollands Landschap in de oostelijke helft van de provincie, Rudi Terlouw, beaamt het belang van mensen die zich hebben gehecht aan een plek in de natuur. ‘Ze beschouwen het als hun eigen plek,’ aldus Rudi. ‘en dat is goed, want dan weet je dat de telgegevens die uit dat gebied komen op een consistente manier zijn verkregen. Als je de metingen door verschillende personen laat doen zal het eindresultaat anders zijn. En nu kun je de ontwikkelingen zoals die worden waargenomen vertrouwen omdat je werkt met percentages.

Ruud van Tol is een van de 7000 vrijwilligers bij de SOVON. Hij houdt al 14 jaar de vogelstand in ’t Weegje bij. Wat zijn nu zijn bevindingen? Ruud legt zijn onderzoeksgegevens eens naast elkaar. Waren er in 1994 helemaal geen canadese, grauwe, of nijlganzen, nu zijn dat er bij elke telling gemiddeld dertig stuks. De slob- en kuifeenden en futen zijn in aantal iets toegenomen. Het gaat schrikbarend slecht met de huismus. Van dertig naar gemiddeld slechts één waarneming per maand. En wat te denken van de pimpelmees. In tien jaar tijd is het aantal met de helft verminderd. Winterkoninkjes en waterhoentjes zijn in aantal verminderd met een derde. Meerkoetjes zijn verminderd met ruim de helft van 244 naar 108 waarnemingen. Het is niet duidelijk waar dat dalende aantal aan ligt. Pas nadat je een verandering hebt geconstateerd kun je gaan onderzoeken waar het aan zou kunnen liggen. Voor de speurneus zijn er in het gebied nog een buizerd, een torenvalk en een sperwer te ontdekken. De ransuilen zijn vertrokken toen de boom bij de Tokionfabriek omwaaide. Maar er zitten een kiekendief, een roerdomp, en een of twee ijsvogeltjes (die lijken nogal op elkaar).

In het begin van maart komen tot wel 2500 grutto’s uit het zuiden. Het land wat anders wordt drooggehouden met een watermolen wordt dan met opzet tien centimeter onder water gezet. Daar kunnen de grutto’s lekker inuitrusten, staan, kletsen, rommelen, slapen en wat foerageren. Een aanrader is de schemering in het voorjaar. Dan verzamelen de kauwtjes en kraaien zich in de bomen langs de plas om te gaan slapen.

(wordt vervolgd)

Klimaatverandering: 't Weegje, de vogelteller

Artemisia — Tue, 02 Oct 2007 19:07:00 GMT

De van oorsprong Waddinxvener Ruud van Tol is in 1993 begonnen met vogeltellingen in ‘t Weegje. Samen met het Gouwebos het Waddinxveens stuk natuur. Het gebied bestaat uit grasland, moerasland, en een natuurplas omzoomd met rietkragen. Het ligt in het uiterste zuiden van de gemeente Waddinxveen tussen rijksweg A-12, een spoorlijn, de Gouwe en de Ringvaart van de Zuidplaspolder. Via een brug over de Ringvaart bereik je per auto een parkeerterrein waaraan zich het café het Praathuis bevindt. De eigenaar verkoopt dagvisvergunningen en verhuurt roeibootjes.

Ruud van Tol: ‘t Weegje is een geweldig stuk natuur. Jaren fietste ik van en naar mijn werk tussen Waddinxveen en Gouda. Het was niet alleen relaxed om op deze manier naar huis te fietsen, maar tegelijkertijd ook spectaculair. Ik leerde het gebied steeds beter kennen. Ik hoorde de zangvogels terugkomen van hun winterreis, verwelkomde de kievitten. Ik begon te fotograferen en maakte weleens een praatje met de beheerders. Die staan open voor suggesties van geïnteresseerden. Op deze manier zijn bijvoorbeeld ook de paddenpoelen met tot wel 700 exemplaren ontstaan. De eigenaars van café het Praathuis vroegen me om lezingen te geven over ‘t Weegje. Dat doe ik aan de hand van dia’s van de plaatselijke natuur. Altijd leerzaam. Voor de natuurbeheerders spring ik ook wel in als gids bij excursies.’

De zogenaamde middenmaand wintertellingen vinden zes keer plaats, steeds halverwege de maanden oktober tot en met maart. Gemiddeld telt van Ruud van Tol veertig soorten vogels in ‘t Weegje. Van Tol: ‘Maar het zijn er minder geworden. En ook gedragen de winters zich vreemd, is het te warm en loop je in december in je t-shirt. De toekomst van ‘t Weegje is ook niet zeker. Aan de ene kant is het ingesloten door een Gouds bedrijventerrein, het spoor en een ‘uitbreidingswijk’ in de planning. Hoewel, waar een vieze ouwe verffabriek stond, moeten bungalows komen. En die brengen tuinen met zich mee. Misschien hangen de nieuwe bewoners mezenvoer op en worden er heggen geplant voor de mussen. Je houdt je hart vast. Maar ja, misschien worden de omstandigheden er wel gunstiger door.’

Met de huismus en het winterkoninkje gaat het echt niet goed. Mensen zijn steeds ‘schoner’ op hun erf. Woningen en daken worden niet meer toegerust voor nestbouwers. De ijsvogel gedijt goed in dit klimaat. Met de aandacht voor nestgelegenheid in slootkanten, en de warme winters is hun aantal toegenomen van een enkeling tien jaar geleden tot bijna 75 broedparen in het oostelijk deel van Zuid-Holland het afgelopen jaar.

(wordt vervolgd)

Ambrosius in het nieuws-2

Artemisia — Sat, 08 Sep 2007 12:27:00 GMT

Marie Louise Ambrosius uit Schoonhoven is door de leden van het Gouds Watergilde gekozen als deelneemster aan de Waterconferentie 2007 met de meest aansprekende suggestie met betrekking tot de vraagstelling voor de opslag en berging van water. In het kader van beïnvloeding van het bewustzijn van onze relatie met water kwam zij met de suggestie van een watermeter (een doorzichtige kolom of zuil) op een centrale plaats in de stad (Gouda) te plaatsen. Hierop is direct te zien op welke hoogte het NAP zich bevindt, hoe de actuele waterstand in de Hollandsche IJssel is en hoe groot de kans op een overstroming. Ambrosius is als journaliste actief betrokken bij de gevolgen van klimaatverandering: “Voor inwoner van de Hollandse polder is het niet meer dan verstandig om voorbereid te zijn op de consequenties zijn van leven onder de zeespiegel.” Het Watergilde onderneemt aktie om de waterzuil te kunnen presenteren tijdens de vijfde Waterconferentie oktober volgend jaar.

Watergilde

Artemisia — Thu, 17 May 2007 21:09:00 GMT

Het Watergilde; Water, het Goud van de toekomst.

Gouda heeft voortrekkersrol in ontwikkeling Oudhollandse watersteden.

Het Watergilde is een werkgroep van Historische Vereniging die Goude. De werkgroep bestaat uit negen leden. Met de organisatie van een jaarlijkse waterconferentie sinds 2004 heeft het Watergilde zich, zowel in de publieke als de private sektor een plaats veroverd binnen het watergebeuren. Daarmee is het een vooruitstrevende organisatie met een grote toekomst gezien het groeiend belang van water wereldwijd.

Pilotproject.
Het Watergilde heeft samen met andere belanghebbenden een consortium gevormd om alle waterplannen te bundelen. ‘Hollandse Waterstad’. Deze studie richt zich alleen op Gouda. Hans Suijs van het Gilde: ‘De mogelijkheden en kosten van het heropenen van Gouda als water- en havenstad worden onderzocht. Er zijn al grote stukken van het plan klaar. Volgend jaar zal na de zomer kan het werk stap voor stap kunnen beginnen.’ De samenwerkingsvorm is uniek en kan dienen als voorbeeld voor andere projecten in Oudhollandse Watersteden. De gemeente Gouda fungeert als penvoerder. Verder nemen eraan deel: het Hoogheemraadschap Rijnland, de Rijksdienst Monumentenzorg, het Zuidhollands Bureau voor toerisme, een landsarchitectenbureau uit Gouda en een communicatiebureau.

Bootjes, binnenstad, en buffer.
Het Watergilde heeft zich ten doel gesteld de Goudse historische waterelementen te herstellen. Cultuur en toerisme spelen daarbij een rol, en natuurlijk staat leefbaarheid voorop. Zoals het heropenen van de verbinding met de Hollandsche IJssel, waardoor er weer bootjes door de stad kunnen varen. Een ander doel is het openmaken van die verkluizingen. Voor de Agnietenkapel stroomt het water nu onder het wegdek. De charme van het open water wordt met het openmaken van oorspronkelijke grachten weer teruggegeven aan de stad. Tegelijkertijd dient het dan als buffer voor de de toekomst verwachtte grote concentraties regenwater.

Jaarlijkse waterconferentie
Dit jaar, op vrijdag 22 juni organiseert het Gouds Watergilde weer een Waterconferentie, met als thema “Droge voeten onder water” Deelnemers zijn: vertegenwoordigers van een 10-tal historische verenigingen, de water- en hoogheemraadschappen, toeristische vertegenwoordigers van 15 steden en deelnemers uit de lokale politiek en het bedrijfsleven. Het programma wordt geopend door de wethouder waarna deskundigen vanuit verschillende hoek hun visie op de gevolgen van de klimaatverandering geven. Een voormalig Hoogheemraad laat aan de hand van de geschiedenis zien hoe inventief de Nederlanders met alle aspecten van water zijn omgegaan. En geeft daarmee een impuls aan de deelnemers om hun creativiteit te gebruiken om de toekomst vorm te geven.

Hans Suijs: ‘Door belangen samen te voegen kunnen meerdere vliegen met éeen klap worden gevangen. Het Watergilde stimuleert en inspireert doordat het in de gelegenheid is verschillende belangengroepen samen te brengen.

Zo kan de waterkering aan de Veerstal en bij het Tolhuis aangepast worden volgens de wensen van het Hoogheemraadschap. Gemeente en anderen willen daar de toegang tot de IJssel weer openmaken. Door hiervoor één plan te maken kunnen kosten en tijd bespaard worden.’

Het watergilde geeft lezingen en demonstraties.
Bijv. Op 4 juni: “Als het water weer gaat stromen, krijgt Gouda zijn ziel terug”.
Informatie via www.diegoude.nl