Afgelopen week heb ik voor het eerst sinds jaren weer eens mogen zeilen op een licht kajuitjacht met helmstok. En als je dacht dat dat met mijn ervaring wel 'appeltje eitje' zou zijn, dan heb je het mis. Een bootje van nog geen 1,5 ton, reageert toch beduidend anders op een windvlaag dan een stevige 17-tonner en een helmstok blijft niet vanzelf gewoon vooruit staan als je aan het manouvreren bent... Maar wat je er voor terug krijgt is heerlijk: lekker laag op het water genieten van de kracht van supergevoelige snelle kajuitjachten - supergevoelig voor wind en zeiltrim -, vaker overstag en gijpend dan in een heel jaar op zee en elk miniscuul foutje wordt direct zichtbaar en als je niet oppast ook afgestraft. Dit was weer eens echt zeilen en ik heb er van genoten! De Zeeuwse wateren lenen zich hier uitstekend voor en het was onverwachts nog mooi zeilweer ook. Bovendien werd ik uitermate geinspireerd door collega (aankomend) instructeurs, die een enthousiasme, doorzettingsvermogen en passie toonden waarvan je ook in de snijdende kou een warme gloed zou krijgen.
De afgelopen jaren heb ik gemerkt dat ik kennis overdragen en ervaring delen een van de leukste dingen vind in het zeilen. Ik wil me dan ook de komende tijd wat meer gaan richten op het lesgeven. Behalve dat ik dat ontzettend leuk vind om te doen, heb ik gemerkt dat het ook enorm goed is voor je eigen vaardigheid. Helaas is er in Europa nog geen eenduidig certificeringssysteem voor (zee)zeilen, waardoor mijn Engelse instructeurspapieren hier niet erkend worden en ik nog een aardig opleidingstraject dien te volgen om ook in NL instructie te mogen geven volgens het CWO-systeem. Is dat erg? Nee eigenlijk niet. Ik leer nog elke dag en je moet het ook steeds maar weer laten zien. Ik kijk er dan ook naar uit en dank vanaf deze plek de bijzondere, enthousiaste en professionele mensen die me daarin de komende tijd begeleiden!